وقتی میبینید سرعت اینترنت خانگی پاسخگوی نیازهای خانواده نیست، سادهترین کار این است که با شرکت ارائهدهنده خدمات اینترنت (ISP) تماس بگیرید و طرح سریعتری بخرید. اما اگر گلوگاه شبکه تجهیزات شما باشند، هزینهکردن برای طرحی گرانتر نه وبسایتها را سریعتر باز میکند و نه جلوی مکث ویدئوها را میگیرد. روتر، مودم و کابلهایی که آنها را به هم متصل میکنند، بهاندازه حداکثر سرعت طرح اینترنت اهمیت دارند.
پس از سالها دستوپنجه نرمکردن با اینترنت کند، در نخستین فرصت به طرح ۱ گیگابیتی روی آوردم. راستش را بخواهید، اگر در منطقه من طرحهای سریعتری ارائه میشد، احتمالاً آنها را هم میخریدم. تا آن زمان، شبکه خانگیام با سرعت گیگابیتی کار میکند: یک روتر گوگل نست وایفای پرو و چند سوئیچ مدیریتنشده، اتصال اترنت را از راه کابل به دستگاههای سیمی میرسانند. در آغاز، شبکه را با هر کابل اترنتی که دم دستم بود راه انداختم؛ حتی کابلهای بینامونشانی که همراه تجهیزات ارزانقیمت عرضه شده بودند. این رویه ادامه داشت تا اینکه به ارزش سرمایهگذاری روی کابلهای باکیفیت پی بردم.
مدتها از ترکیبی درهموبرهم از کابلهای اترنت استفاده میکردم
کابلهای اترنت تخت و بینام، پایداری شبکهام را به خطر میانداختند
آسان است که بیدردسر از همان کابلهای اترنت ارائهشده بهوسیله ISP، کابلهای رهاشده در گوشهوکنار آپارتمان یا کابلهای پنهان پشت دیوارهای خانه استفاده کنید. بااینحال، همه کابلهای اترنت یکسان نیستند. این کابلها بر پایه توان عملکردیشان در ردههای گوناگونی جای میگیرند. برای نمونه، نشان CAT ۵ روی کابل اترنت بهمعنای رده ۵ است و میگوید کابل برای سرعت دستکم 100Mbps در فاصلهای تا ۱۰۰ متر رتبهبندی شده است.
برخلاف تصور رایج، رده CAT کابل اترنت آنقدرها هم که گمان میکنید مهم نیست. در مسیرهای کوتاهتر و کاربرد معمول خانگی، حتی فراتر از سرعت رسمی 100Mbps در استاندارد قدیمی CAT ۵ نیز میتوان به عملکردی نیرومند دست یافت. هرچند نسخههای تازهتری وجود دارند، CAT ۵، CAT 5e و CAT ۶ برای پاسخگویی به نیازهای یک شبکه خانگی معمولی بیش از اندازه توانمندند. مشکل اصلی زمانی پدید میآید که از کابلهای اترنت بدون برچسب، ساختهشده از مواد نامرغوب یا دارای ساختاری نامناسب استفاده کنید.
کیفیت کابل ممکن است از رده رسمی CAT آن مهمتر باشد؛ ازاینرو باید بدانید کابلهای اترنت از کجا آمدهاند و با چه موادی ساخته شدهاند. بهترین کابلهای اترنت گرد، رساناهای مسی دارند که بهصورت زوجهایی مشخص به دور هم تابیده شدهاند؛ تفاوت در میزان تابخوردگی این زوجها نیز به مقابله با مشکلاتی مانند همشنوی و تداخل کمک میکند. بااینهمه، برخی کابلهای اترنت برای کاهش هزینه بهجای مس خالص از آلومینیوم با روکش مس (CCA) بهره میبرند. کابلهای اترنت تخت نیز، با وجود باریکی و استفاده آسان، در برابر تداخل الکترومغناطیسی و همشنوی بهاندازه کابلهای گرد مقاوم نیستند و دوام کمتری هم دارند.
بنابراین، کابلهای اترنتی که دستگاههای شبکه را به هم پیوند میدهند واقعاً اهمیت دارند. لازم نیست برای کابلهای CAT ۸ طراحیشده برای سرعت 40Gbps ولخرجی کنید یا صدها دلار بابت کابلهای اترنت «ممتاز» بپردازید. بااینحال، باید از کابلهای اترنت بینامونشان، کابلهای CCA و کابلهای تخت دوری کنید؛ مگر آنکه شرایط مشخصاً استفاده از آنها را ایجاب کند. تشخیص کابل تخت آسان است، اما برای چشم ناآشنا، شناسایی نسخه CAT یا مواد داخلی کابلی بدون برچسب و ناسازگار با استانداردها میتواند دشوار باشد.
روتر و مودم را ارتقا دادم، اما کابلها را از یاد بردم
نقطهضعف شبکهام نه تجهیزات بود و نه طرح اینترنت
زمان زیادی را صرف راهاندازی شبکه وایفای 6E روی روتر نست وایفای پرو کردم و برای اتصال دستگاههای سیمی بیشتر، یک سوئیچ اترنت گیگابیتی مدیریتنشده هم افزودم. دستگاههای مهمی مانند رایانه، پخشکننده رسانه، گیرنده صوتیتصویری و کنسول بازی از راه اتصال سیمی به آن شبکه ۱ گیگابیتی وصلاند. تنها چیزی که برای ارزیابیاش وقت کافی نگذاشتم، کیفیت کابلهای اترنتی بود که این دستگاهها را متصل میکردند.
از یک کابل اترنت تخت و بینامونشان استفاده میکردم که همراه یک روتر مسافرتی عرضه شده بود؛ کابلی بدون برچسب که تا جایی که میدانستم، شاید بهجای مس خالص از CCA ساخته شده بود. کابل دیگری هم بهطور اتفاقی هنگام اسبابکشی به آپارتمان، کنار روتر ارائهشده بهوسیله ISP افتاده بود. از پیشینه هیچیک از کابلهایی که در شبکه خانگیام به کار گرفته بودم چیزی نمیدانستم، اما بااینحال به آنها اعتماد کردم. من هرگز از کابل شارژ USB-C نامعلومی که در جعبه یک وسیله جانبی ارزانقیمت بوده استفاده نمیکنم؛ پس چرا باید به کابل اترنتی با همان اندازه ابهام اعتماد کنم؟
به همین دلیل تصمیم گرفتم همان دقتی را که پیشتر برای انتخاب طرح اینترنت و تجهیزات شبکه به خرج داده بودم، درباره کابلهای اترنت خانه نیز به کار بگیرم. برای کابلهای بهاصطلاح ممتاز با ادعاهای تبلیغاتی پوچ پول اضافه ندادم؛ در عوض، کابلهایی مقرونبهصرفه اما قابلاعتماد خریدم. انتخاب من کابلهای برند بست بای اسنشالز بود که کابل اترنت CAT ۶ با طول ۲۵ فوت را تنها با قیمت ۱۰ دلار عرضه میکند. این کابلها ترکیبی بسیار خوب از کارایی، قیمت و کیفیت ساخت هستند. برچسب هم دارند؛ بنابراین اگر آنها را در خانه نصب کنم و چند سال بعد دوباره سراغشان بروم، میدانم که کابلهای CAT تأییدشدهاند.
شاید یک کابل تازه شما را از ارتقای طرح اینترنت بینیاز کند
اما نیازی به خرید کابلهای گرانقیمت یا استانداردهای تازهتر CAT ندارید
حرف آخر ساده است: اگر ردهبندی CAT کابلهای اترنت خانهتان برای بهرهگیری کامل از طرح اینترنت شما کافی است، از منشأ آنها خبر دارید و میدانید از چه موادی ساخته شدهاند، نیازی به ارتقا ندارید. وقتی کابلهای کنونی کارشان را بهخوبی انجام میدهند، دلیلی ندارد برای کابلهای گرانقیمت پول اضافه بپردازید. در مقابل، اگر کابلهای بیبرچسب، تخت یا CCA در شبکهتان به کار رفته باشند، ممکن است همان گلوگاهی باشند که جلوی دستیابی به بیشترین سرعت را میگیرد.
پیش از ارتقای روتر یا طرح اینترنت، کابلهایتان را بررسی کنید. من از طرح اینترنت ۱ گیگابیتی و روتر Wi-Fi 6E خود راضیام و Wi-Fi ۷ هم ذرهای وسوسهام نمیکند. خوشحالم که بهجای ارتقاهایی که در شبکهٔ من بیهوده بودند، وقت گذاشتم و کابلهای اترنت مستعد افت سیگنال، همشنوی یا تداخل الکترومغناطیسی را کنار گذاشتم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Brady Snyder است. مشاهده مقاله اصلی