از سال ۲۰۲۰ یک Roku Streambar دارم و سالها میگفتم صدای تخت و محدودش بهترین چیزی است که یک ساندبار در این اندازه میتواند ارائه دهد. وقتی دنبال تنظیم «Virtual Surround» گشتم که همه در اینترنت به آن اشاره میکردند، چیزی که بهجایش پیدا کردم، شیوه تماشایم را تغییر داد.
Streambar من مدل اصلی سال ۲۰۲۰ است، نه مدل Pro، و Roku قابلیت Virtual Surround را فقط به Streambar Pro و Smart Soundbar افزوده است. طبق صفحه پشتیبانی تنظیمات صوتی Roku، Virtual Surround فقط روی این دو دستگاه در دسترس است؛ چه بهتنهایی استفاده شوند و چه با Roku Wireless Bass اختیاری جفت شده باشند. اما مدل من؟ هیچگاه این بهروزرسانی را دریافت نمیکند.
Streambar من سختافزار واقعی این کار را دارد، اما Roku سیگنال مناسب را به آن نمیرساند
چهار درایور با زاویهای حسابشده
Streambar پایه چهار درایور کوچک در خود جای داده است: دو درایور روبهجلو و دو درایور روبهکنار. زاویه آنها طوری طراحی شده که صدا را، بهجای پخش مستقیم، به سمت گوشههای اتاق هدایت کند. وقتی Roku مدل Pro را معرفی کرد، اعلام کرد Streambar اصلی Virtual Surround را دریافت نمیکند؛ زیرا همان درایورهای زاویهدار، خودشان نسخهای از این کار را انجام میدهند. بیتردید بخشی از این حرف بازاریابی است، اما نکتهای واقعی هم در آن وجود دارد. سختافزار، چه کلیدی برای فعالسازی داشته باشید و چه نه، نوعی پردازش فضایی انجام میدهد. پرسش اصلی این است که چه سیگنالی برای انجام این کار به آن میرسد.
بعد متوجه شدم Volume mode که روی Streambar فعال کرده بودم، صدا را تخت میکرد. گزینههای Leveling و Night mode که تفاوت میان صحنههای بلند و آرام را هموار میکنند، بهایی هم دارند. این وضعیت شبیه انتخاب PCM بهجای Bitstream برای خروجی صوتی تلویزیون است: دستگاه پیش از رسیدن صدا به بلندگوهایی که برای دریافت نسخه کامل سیگنال ساخته شدهاند، آن را رمزگشایی و سادهسازی میکند. صفحه راهنمای مدیریت بلندی صدای Roku میگوید فیلمها و برنامههایی که با فرمتهای فراگیر مانند Dolby Digital، DTS یا Dolby Atmos پخش میشوند، ممکن است با فعال بودن یکی از این حالتهای بلندی صدا به استریو تبدیل شوند.
سالها پیش Leveling را فعال کردم تا تماشای نیمهشب کسی را بیدار نکند و بعد فراموش کردم که روشن است. از آن زمان، هر ترک ۵.۱ به شکل استریوی تخت به درایورهای زاویهدار Streambar میرسید؛ یعنی آن درایورها هیچگاه سیگنال واقعی لازم برای پخش فضایی صدا در اتاق را دریافت نمیکردند.
خاموش کردن آن و اصلاح تنظیمات مرتبط
کجا را بررسی کنید
هنگام تماشای یک برنامه یا فیلم، دکمه * را روی کنترل Roku فشار دهید. گزینه Sound settings را انتخاب کنید و سپس به Customize sound mode بروید. بهجای Leveling یا Night mode، گزینه Off را انتخاب کنید. این دو حالت میتوانند صدای فراگیر را پنهان کنند.
وقتی در منوی صوتی هستید، بررسی کنید که آیا گزینه Preferred streaming format را دارید یا نه. اگر سرویس استریم شما پشتیبانی میکند، آن را روی Dolby تنظیم کنید یا روی Auto بگذارید. Digital output format را نیز بررسی کنید. طبق راهنمای تنظیمات Roku، این گزینه باید روی Auto یا فرمت مشخصی مانند Dolby Digital باشد، نه Stereo؛ وگرنه Roku پیش از رسیدن سیگنال به بلندگوها، صدا را تخت نگه میدارد.
Streambar من این تنظیمات را ندارد؛ بنابراین ممکن است نتیجه شما متفاوت باشد.
چه چیزی برای من تغییر کرد
ارزش دو دقیقه سر زدن به تنظیمات را داشت
اینطور نیست که ناگهان روی دستگاهی که از آن پشتیبانی نمیکند، صدای فراگیر واقعی پیدا کرده باشم. اما خاموش کردن Leveling mode همهچیز را پویاتر و فضاییتر کرد. فیلمها، بهویژه انفجارها و رگبارها، واقعیتر به گوش میرسیدند و حس یک سینمای خانگی را بیشتر از قبل منتقل میکردند.
این کار به درایورهای موجود اجازه میدهد میکس فراگیر کامل را دریافت کنند، نه نسخهای که از پیش تخت شده است. در نتیجه، هر ترفند فضایی که آن درایورهای زاویهدار برایش طراحی شدهاند، واقعاً فرصت اثرگذاری پیدا میکند. اگر صدای فراگیر گسسته واقعی از یک دستگاه Roku میخواهید، باید Streambar Pro یا Smart Soundbar جفتشده با بلندگوهای بیسیم را در نظر بگیرید، نه یک تنظیم در مدل پایه.
اگر اولویت شما حفظ بلندی صدای یکنواخت برای تماشای نیمهشب است، بدانید Volume Mode و پردازش کامل صدای فراگیر در این سختافزار با هم سازش دارند. نمیتوانید هر دو را همزمان داشته باشید؛ پس بر اساس شیوه واقعی تماشای خود انتخاب کنید. گزینههای دیگری هم در Roku وجود دارد که شاید بخواهید بررسی کنید؛ از جمله برخی تنظیمات برای بهبود تصویر، نه فقط صدا.
Streambar من دوباره مثل خودش صدا میدهد
قرار نیست وانمود کنم یک ساندبار مدل پایه با یک سیستم واقعی سینمای خانگی رقابت میکند. اما وقتی فهمیدم حالت Leveling سالها هر ترک صوتی را به استریو کاهش میداده، آن هم روی سختافزاری که برای کار بهتری با آن سیگنال طراحی شده بود، دو دقیقهای که برای اصلاح این وضعیت صرف کردم کاملاً ارزش داشت. از آن زمان Volume Mode را خاموش نگه داشتهام و ترجیح میدهم در صحنههای بلند، سراغ کنترل بروم تا قابلیتی را که Streambar من واقعاً برای آن طراحی شده بود از دست ندهم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Rob LeFebvre است. مشاهده مقاله اصلی