بیشتر مردم قالب تصویر را از روی عادت انتخاب می‌کنند: JPEG برای عکس‌ها و PNG برای هر چیز دیگری. این عادت تقریباً همیشه کار راه می‌اندازد، اما باعث می‌شود مهم‌ترین موازنه‌های میان کارایی، کیفیت و انعطاف‌پذیری در ویرایش را نادیده بگیریم.
قالب تصویر فقط پسوند نام پرونده نیست؛ تعیین می‌کند چه داده‌هایی حفظ شوند، حجم پرونده چقدر باشد، با چه ابزارهایی سازگاری داشته باشد و آیا تصویر برای ویرایش، بایگانی، چاپ یا انتشار مناسب است یا نه.
جای JPEG در خط پایان است، نه در فرایند ویرایش
فقط یک‌بار خروجی بگیرید و نسخه اصلی را جای امنی نگه دارید
JPEG همچنان انتخابی مطمئن برای عکس‌هایی است که باید رایانامه شوند، بارگذاری شوند یا تقریباً همه‌جا به نمایش درآیند. این قالب از فشرده‌سازی با اتلاف بهره می‌برد؛ یعنی برای کاهش حجم پرونده، بخشی از اطلاعات را برای همیشه کنار می‌گذارد. این روش برای عکس‌هایی با طیف رنگی پیوسته مناسب است، زیرا تغییرات تدریجی رنگ کمک می‌کند آثار فشرده‌سازی کمتر به چشم بیایند.
مشکل از جایی آغاز می‌شود که JPEG را به قالب کاری تبدیل می‌کنید. بازکردن، ویرایش و خروجی‌گرفتن پیاپی از یک JPEG می‌تواند تصویر را بلوکی کند، پیرامون لبه‌ها هاله بیندازد و جزئیات ظریف را گل‌آلود سازد. JPEG از شفافیت نیز پشتیبانی نمی‌کند و برای نماگرفت‌ها، نمودارها و طرح‌های سرشار از متن مناسب نیست. از آن به‌عنوان نسخه نهایی استفاده کنید؛ بهتر است فقط یک‌بار از نسخه اصلیِ باکیفیت‌تر خروجی بگیرید و آن نسخه اصلی را جداگانه نگه دارید.
PNG نمی‌تواند یک JPEG آسیب‌دیده را نجات دهد
ذخیره‌سازی بی‌اتلاف داده‌های ازدست‌رفته را بازنمی‌گرداند
PNG از فشرده‌سازی بی‌اتلاف استفاده می‌کند؛ بنابراین به‌جای حذف جزئیات، مقدار دقیق پیکسل‌ها را حفظ می‌کند. این قالب از شفافیت آلفا نیز پشتیبانی می‌کند و ازاین‌رو برای نماگرفت‌ها، نشان‌واره‌ها، شمایل‌ها، نمودارها و طرح‌هایی با مرزهای تیز یا رنگ‌های تخت بسیار مناسب است. همین مزایا، PNG را برای عکس‌های معمولی ناکارآمد می‌کنند. عکسی که با PNG ذخیره شده باشد ممکن است از یک JPEG باکیفیت بهتر به نظر نرسد، اما چندین برابر فضای ذخیره‌سازی اشغال کند.
بنابراین PNG زمانی انتخاب درستی است که مقدار دقیق پیکسل‌ها اهمیت داشته باشد، نه هر زمان که بیشترین کیفیت ممکن را می‌خواهید. وقتی سازگاری و ذخیره‌سازی بی‌اتلاف مهم باشند، می‌توان برای جابه‌جایی پرونده میان مراحل ویرایش از آن استفاده کرد؛ بااین‌حال، همیشه بهترین قالب بایگانی نیست. تبدیل JPEG به PNG نیز ترفندی جادویی برای بازسازی تصویر به شمار نمی‌رود. داده‌هایی که در JPEG از بین رفته‌اند از ناکجا بازنمی‌گردند؛ فقط همان پیکسل‌های آسیب‌دیده را درون پرونده‌ای بی‌اتلاف می‌گذارید.
RAW نگاتیو دیجیتال است، نه چیزی برای انتشار
آزادی بیشتر در ویرایش، به بهای حجم و سازگاری\
اگر به عکاسی علاقه داشته باشید یا تازه در حال شناخت این هنر باشید، احتمالاً تعریف‌وتمجیدهای فراوانی درباره عکس‌های RAW شنیده‌اید. RAW یک دسته از قالب‌هاست، نه قالبی یگانه و جهان‌شمول. پرونده RAW دوربین، اندازه‌گیری‌های حسگر را با پردازش ازپیش‌اعمال‌شده کمتری نسبت به JPEG نگه می‌دارد و برای تنظیم تراز سفیدی، نوردهی، بخش‌های روشن و تاریک، نویز و رنگ کلی دست شما را بازتر می‌گذارد. حجم این پرونده‌ها به‌مراتب بیشتر از JPEGهای معمولی است، برای پردازش به نرم‌افزار سازگار نیاز دارند و قرار نیست همان نسخه‌ای باشند که در اینترنت منتشر می‌کنید یا برای دیگران می‌فرستید.
RAW قالب‌های گوناگونی را در بر می‌گیرد؛ از جمله CR2 که قالب اختصاصی و قدیمی‌تر RAW شرکت Canon است. دوربین‌های جدیدتر Canon معمولاً از CR3 استفاده می‌کنند، درحالی‌که Nikon و Sony به‌ترتیب قالب‌های NEF و ARW را ارائه می‌دهند. حتی پرونده‌هایی با پسوند یکسان ممکن است بسته به مدل دوربین تفاوت داشته باشند؛ بنابراین پشتیبانی نرم‌افزاری در اینجا اهمیت بیشتری دارد. DNG جایگزینی با مستندات عمومی است که برای نگهداری داده‌های RAW دوربین و کاهش وابستگی به قالب‌های ویژه هر مدل طراحی شده است؛ هرچند تبدیل پرونده‌ها به DNG تصمیم دیگری به روند بایگانی شما می‌افزاید.
اگر برای رویارویی با نورپردازی دشوار، چاپ در ابعاد بزرگ یا ویرایش دوباره در آینده به ویرایش جدی عکس‌ها نیاز دارید، با RAW عکاسی کنید. اگر سرعت، فضای ذخیره‌سازی و اشتراک‌گذاری فوری از توان گسترده ویرایش مهم‌ترند، JPEG را برگزینید. بیشتر دوربین‌ها و DSLRها حالت ترکیبی RAW و JPEG دارند که یک پرونده را برای ویرایش و پرونده‌ای دیگر را برای استفاده فوری ذخیره می‌کند.
TIFF نسخه مرجعی است که کسی در اینترنت منتشر نمی‌کند
عالی برای نسخه مرجع و چاپ، پرهزینه برای وب
TIFF را بیش از آنکه دستورالعملی ثابت بدانید، ظرفی انعطاف‌پذیر برای تصاویر پیکسلی در نظر بگیرید. این قالب می‌تواند داده‌هایی با وضوح و عمق بیت بالا، چندین فضای رنگی، کانال‌های آلفا، فراداده و شیوه‌های گوناگون فشرده‌سازی را در خود جای دهد. ویرایشگرهای تصویر، پویشگرها، ابزارهای صفحه‌آرایی و فرایندهای حرفه‌ای چاپ نیز به‌طور گسترده از آن پشتیبانی می‌کنند.
بهای این انعطاف‌پذیری، فایل‌های حجیم و پشتیبانی دشوار از قابلیت‌های پیچیده در برنامه‌های گوناگون است. فایل‌های TIFF برای اسکن‌های مرجع، تولیدات چاپی، نگهداری بلندمدت و جابه‌جایی تصاویر باکیفیت میان ابزارهای حرفه‌ای انتخابی منطقی‌اند. کتابخانه کنگره آمریکا نیز استفاده از TIFF را در بسیاری از فرایندهای دیجیتالی‌سازی توصیه می‌کند. بااین‌حال، این قالب برای وب‌سایت‌ها یا هم‌رسانی روزمره چندان مناسب نیست و سقف ۴ گیگابایتی اندازه فایل در TIFF استاندارد می‌تواند برای سندهای بزرگ‌تر خیلی زود دردسرساز شود.
WebP و AVIF؛ خانه مناسب فایل‌های نهایی
پیش از اعتماد به پسوند، تنظیمات رمزگذار را بیازمایید
وب‌سایت‌های امروزی دیگر به‌طور پیش‌فرض تنها به JPEG و PNG متکی نیستند. WebP از فشرده‌سازی بااتلاف و بی‌اتلاف، شفافیت، پویانمایی و فراداده پشتیبانی می‌کند و با طیف گسترده‌ای از مرورگرها سازگار است. AVIF نیز تصاویر بااتلاف و بی‌اتلاف، شفافیت، پویانمایی و ژرفای رنگ بیشتر را پوشش می‌دهد و می‌تواند فایل‌هایی بسیار کم‌حجم تولید کند. البته نتیجه همچنان به تنظیمات رمزگذاری و محتوای منبع بستگی دارد؛ بنابراین پیش از اعتماد به پسوند فایل، آن را بیازمایید.
اگر سامانه انتشار و مرورگرهای مخاطبانتان از WebP یا AVIF پشتیبانی می‌کنند، برای فایل‌های نهایی وب از این دو قالب بهره بگیرید؛ اما نسخه اصلی را در قالب RAW، TIFF، PNG، PSD یا قالبی قابل‌ویرایش نگه دارید. برای نشان‌واره‌ها، نمادها و نمودارهای برداری نیز SVG بهترین انتخاب است، زیرا بدون پیکسلی‌شدن در هر اندازه‌ای مقیاس‌پذیر می‌ماند.
یک قالب برای همه‌چیز انتخاب نکنید؛ برای هر مرحله قالبی جدا برگزینید
ثبت، ویرایش، بایگانی و انتشار؛ چهار مرحله، چهار پاسخ
ساده‌ترین قاعده برای انتخاب قالب مناسب، جداکردن مراحل ثبت، ویرایش، بایگانی و انتشار است. عکس‌های مهم را با RAW ثبت کنید، بدون بازنویسی فایل منبع به ویرایش بپردازید و نسخه مرجعِ باکیفیتی را در قالب RAW یا DNG اصلی، TIFF یا قالب بومی ویرایشگرتان نگه دارید. برای عکس‌هایی با بیشترین سازگاری JPEG، برای گرافیک‌ها و نماگرفت‌های بی‌اتلاف PNG، برای تصاویر برداری SVG و برای انتشار کم‌حجم و کارآمد در وب WebP یا AVIF را برون‌بری کنید.
هیچ پسوندی نمی‌تواند داده‌هایی را که پیش‌تر در تصویر ثبت یا حذف شده‌اند، بهبود دهد. تبدیل یک JPEG کوچک به TIFF نسخه اصلیِ مناسب بایگانی نمی‌سازد؛ همان‌گونه که تبدیل PNG به JPEG، کیفیت را در برابر کاهش حجم فایل قربانی می‌کند. پیش از آنکه آسیبی رخ دهد قالب مناسب را برگزینید و غنی‌ترین فایل منبعی را که نگهداری‌اش عملی است، حفظ کنید. بهترین قالب تصویر لزوماً قالبی با بالاترین کیفیت نظری نیست؛ بلکه قالبی است که با مرحله کنونی از چرخه زندگی تصویر تناسب دارد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی