اغلب با ESP32 مانند یک ابزار شبکه کوچک رفتار می‌شود. مردم آن را به تقویت‌کننده وای‌فای، پایشگر اتصال، درگاه محدودکننده یا روتر سفری تبدیل می‌کنند؛ درحالی‌که قابلیت‌های رادیویی تنها بخشی از جذابیت این برد هستند. پشت مجموعه آشنای امکانات بی‌سیم آن، کنترل‌گری ارزان و برنامه‌پذیر قرار دارد که می‌تواند داده‌های حسگرها را بخواند، نمایشگرها را راه‌اندازی کند، فرمان‌های فروسرخ بفرستد، سیگنال‌های بلوتوث را پردازش کند و کارهای بسیار دیگری انجام دهد.
بنابراین، اگر تاکنون از ESP32 خود فقط برای پروژه‌های مرتبط با شبکه استفاده کرده‌اید، بسیاری از توانایی‌هایش را نادیده گرفته‌اید. چه بخواهید وسیله‌ای معمولی را هوشمند کنید و چه اندکی آسایش به زندگی‌تان بیفزایید، ESP32 احتمالاً بسیار تواناتر از چیزی است که تصور می‌کنید.
ترموستاتی که با کولرهای غیرهوشمند ارتباط برقرار می‌کند
بار اصلی بر دوش DHT22، چند دکمه و پریزهای تاپو
دستگاهی می‌خواستم که کولرهای اتاق‌خواب و دفتر کارم را برای حفظ دمایی مشخص کنترل کند و درعین‌حال دکمه‌ای فیزیکی و دم‌دستی داشته باشد تا بدون وررفتن با گوشی یا Home Assistant روی رایانه، چراغ‌ها را کنترل کنم. افزون بر این، می‌خواستم وضعیت چاپ را در هر دو چاپگر سه‌بعدی‌ام زیر نظر داشته باشم.
راه‌حل چه بود؟ یک ESP32 متصل به حسگر دما و رطوبت DHT22 و چند دکمه فشاری که به سامانه Home Assistant من وصل شده‌اند. چند پریز هوشمند ارزان Tapo P110 امکان کنترل کولرها را ازطریق Home Assistant فراهم می‌کنند و خودکارسازی‌های Home Assistant نیز بقیه کار را انجام می‌دهند.
نوار LED که نمی‌گذارد هیچ خرابی‌ای از چشم دور بماند
چشمک‌زدن برای چاپگرها، زنگ در و قطعی اینترنت
اگر یک نوار LED معمولی گوشه‌ای دارید، می‌توانید آن را به ESP32 وصل و به نواری روشنایی هوشمند تبدیل کنید. بهتر از آن، با اتصالش به سامانه Home Assistant، نوار LED هوشمند شما می‌تواند رخدادهای گوناگون خانه را نشان دهد.
من با کمک چند خودکارسازی Home Assistant، نوار خود را طوری تنظیم کرده‌ام که هنگام پایان کار چاپگرهای سه‌بعدی، به‌صدا درآمدن زنگ در یا قطع‌شدن اینترنت، با رنگ‌های مشخصی چشمک بزند. شاید هشدار قطعی اینترنت شبیه پروژه‌ای شبکه‌ای به نظر برسد، اما شبکه را تعمیر، تقویت یا دوباره پیکربندی نمی‌کند؛ فقط نمی‌گذارد خرابی از چشم دور بماند.
دستیار صوتی‌ای که هرگز از خانه‌تان بیرون نمی‌رود
یک ESP32-S3 پنج‌دلاری و مدل زبانی محلی، به‌جای رفت‌وبرگشت تا سرور دیگران
در گذشته بارها با دستیارهای صوتی سروکله زده‌ام. Google Assistant، Cortana، Alexa، Bixby و Siri را همگی به کار برده‌ام و از تک‌تکشان یک گلایه مشترک داشته‌ام: چرا برای روشن‌کردن چراغی در خانه خودم باید درخواست را به سروری متعلق به شخصی ثالث بفرستند و پاسخ را از آنجا برگردانند؟
مانند تقریباً همه دستگاه‌های هوشمند سفارشی‌ای که برای خانه ساخته‌ام، قلب این دستیار صوتی نیز یک ESP32 است؛ به‌طور دقیق‌تر، ESP32-S3 N8R8. یکی از این بردها از پروژه‌ای قدیمی که تصمیم گرفته بودم کنار بگذارم باقی مانده بود، اما نمونه نو را می‌توان با قیمتی تا حدود $۵ هم پیدا کرد. ESP32 نقش ماهواره‌ای را دارد که واژه بیدارباش را تشخیص می‌دهد و صدا را برای پردازش به یک LLM محلی می‌فرستد که ازطریق Ollama اجرا می‌شود. انتخاب ESP32 مناسب در اینجا اهمیت زیادی دارد، زیرا همه مدل‌های آن از چنین کاری پشتیبانی نمی‌کنند.
یک میکروفون I2S مدل INMP441 و برد تقویت‌کننده I2S مدل MAX98357A به ESP32 متصل شده‌اند. برای بلندگو، یک بلندگوی کوچک 4Ω را از بلندگوی بلوتوث خراب بیرون آوردم و چون برای دستیار صوتی‌ام بازخورد دیداری هم می‌خواستم، یک ماتریس LED مدل WS2812B با ابعاد ۸×۸ افزودم. هزینه دقیق قطعات بسته به محل زندگی شما متفاوت است، اما نباید از $۱۵ بیشتر شود.
هزینه‌های کلود، روی نمایشگری همیشه دم‌دست
گروه‌بندی روزانه هزینه‌ها از رابط برنامه‌نویسی خود آنتروپیک، روی نمایشگر OLED
وقتی هزینه‌های هوش مصنوعی پشت یک پیشخوان اینترنتی پنهان باشند، نادیده‌گرفتنشان آسان است. ESP32 می‌تواند مصرف API کلود را به چیزی ملموس تبدیل کند: نمایشگر کوچک OLED که هزینه امروز، میزان مصرف توکن، پراستفاده‌ترین مدل و پیشرفت تا سقف بودجه ماهانه را نشان می‌دهد. Anthropic رابط‌های برنامه‌نویسی مصرف و هزینه را در سطح سازمان ارائه می‌کند؛ ازجمله یک نقطه پایانی گزارش هزینه که هزینه‌های روزانه را به دلار آمریکا و در گروه‌های جداگانه بازمی‌گرداند.
حتی اگر از API کلود استفاده نمی‌کنید، باز هم می‌توانید میزان استفاده معمول خود از Claude Code را نمایش دهید. برای حل این مسئله، تصمیم گرفتم داشبورد کوچک و اختصاصی‌ای بسازم که سقف مصرفم را نشان دهد؛ به‌این‌ترتیب، به‌جای گشتن در منوها یا نوشتن فرمان‌ها، با یک نگاه می‌فهمم چقدر از سهمیه‌ام باقی مانده است. همچنین یک حسگر دما به آن افزودم تا داشبورد، دما و رطوبت محیط دفترم را هم نمایش دهد. می‌توانم این داده‌ها را به داشبورد Home Assistant بفرستم و بر پایه آن‌ها، کارکرد خودکار دستگاه تهویه مطبوع را تنظیم کنم.
تشخیص حضور در هر اتاق؛ دنبال‌کردن افراد، نه حرکت
یک پویشگر BLE در هر اتاق، با ردیابی از راه MQTT
سامانه‌های خودکار ساده تشخیص حضور می‌دانند کسی در خانه است، اما به‌ندرت می‌دانند آن فرد دقیقاً کجاست. ESPresense بردهای ESP32 را به پویشگرهای بلوتوث کم‌مصرف تبدیل می‌کند؛ پویشگرهایی که جای تقریبی تلفن، ساعت، فرستنده یا برچسب را برآورد می‌کنند و نتیجه را از راه MQTT در اختیار Home Assistant می‌گذارند. در راه‌اندازی ساده‌تر، با قرار دادن یک گره در هر اتاق، Home Assistant می‌تواند دستگاهِ در حال ردیابی را به نزدیک‌ترین اتاق نسبت دهد.
این قابلیت راه را برای سامانه‌های خودکاری باز می‌کند که به‌جای حرکت، افراد را دنبال می‌کنند. موسیقی می‌تواند همراه فرد از اتاقی به اتاق دیگر برود، چراغ‌های دفتر تا زمانی که ساعتِ ردیابی‌شده در نزدیکی است روشن بمانند و تنظیمات دما با توجه به اتاق‌هایی تغییر کنند که واقعاً کسی در آن‌ها حضور دارد. برآورد فاصله با بلوتوث بی‌نقص نیست؛ بنابراین محل نصب و واسنجی اهمیت زیادی دارد، به‌ویژه در فضاهای کوچک و به‌هم‌پیوسته. بااین‌همه، آگاهی از حضور در سطح هر اتاق بسیار هوشمندانه‌تر از حسگر حرکتی به نظر می‌رسد که به‌محض بی‌حرکت نشستن فرد، وجود او را فراموش می‌کند.
ESP32 هیچ‌گاه فقط یک تراشه شبکه نبود
ابزارهای اختصاصی بهتر از یک گسترش‌دهنده دیگر Wi-Fi هستند
این پروژه‌ها همچنان از ارتباط بی‌سیم بهره می‌برند، اما هیچ‌کدام قرار نیست Wi-Fi را سریع‌تر کنند. در عوض، هر پروژه ESP32 را به ابزاری اختصاصی تبدیل می‌کند؛ خواه چراغ هشدار قطعی برق باشد، خواه ترموستات، دستیار صوتی، نمایشگر هزینه‌های هوش مصنوعی یا گره تشخیص حضور در اتاق. توانایی واقعی این برد دقیقاً در همین‌جا آشکار می‌شود.
این برد توان پردازشی و امکانات جانبی کافی برای تعامل با جهان فیزیکی را فراهم می‌کند و Home Assistant نیز تاریخچه، رابط کاربری و منطق خودکارسازی را بر عهده می‌گیرد. کار را با پروژه‌ای آغاز کنید که یکی از دردسرهای کوچک روزمره را برطرف می‌کند؛ سپس آن را در محفظه‌ای مناسب قرار دهید تا خیلی زود دیگر شبیه یک آزمایش الکترونیکی نباشد و به محصولی تبدیل شود که احساس می‌کنید باید از مدت‌ها پیش وجود می‌داشت.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی