از وقتی به گوشیهای پیکسل مهاجرت کردم، گوگل فوتوز را ابزاری نامرئی و همیشگی میدانستم. در پسزمینه اجرا میشد، از همهچیز پشتیبان میگرفت و بیسروصدا به زبالهدان دیجیتال گوشیام بدل میشد. عکسهایم را دستهبندی میکرد، اما هرگز وادارم نمیکرد ببینم دقیقاً چه حجم از رسانهها را ذخیره میکند؛ تا وقتی که دیگر دیر شده بود.
وقتی هشدار فضای ذخیرهسازی ظاهر شد، گوگل از من خواست یا فضا را خالی کنم یا فضای بیشتری بخرم. گوگل فوتوز ابزارهایی برای مدیریت فضای ذخیرهسازی دارد، اما نظارت بر آنچه واقعاً ذخیره میشود، بسیار مؤثرتر است.
گوگل فوتوز بیش از آنچه فکر میکنید فایلهای اضافی ذخیره میکند
اسکرینشاتها، میمها، دانلودها و رسانههای تکراری بیسروصدا فضای شما را میبلعند
مشکل اصلی این است که گوگل فوتوز بهطور پیشفرض بسیار بیشتر از آنچه واقعاً نیاز دارید ذخیره میکند. سادهترین نمونه، اسکرینشاتها هستند. بیشترشان ماهیتی موقتی دارند: رسیدها، میمها، گذرواژههای وایفای، تأییدیههای سفارش و چیزهایی که چند دقیقه به آنها نیاز دارید یا برای کسی میفرستید.
عکسهای تار تقریباً به همان اندازه آزاردهندهاند. وجودشان از این واقعیت میآید که دوربین گوشی عکاسی را بیدردسر کرده است: اول عکس بگیرید، بعد فکر کنید. گوگل فوتوز در نگهداشتن همه این موارد بسیار خوب عمل میکند، اما در پرسیدن اینکه آیا واقعاً میخواستید از آن فایلها پشتیبان بگیرد یا نه، چندان خوب نیست.
اگر گمان میکنید مشکل فضای ذخیرهسازیتان از هزاران عکس ثابت ناشی میشود، بهتر است ویدیوها را دقیقتر بررسی کنید. مدیر ذخیرهسازی بهطور مشخص دستههایی مانند عکسها و ویدیوهای بزرگ، عکسهای تار و اسکرینشاتها را علامتگذاری میکند؛ نشانهای که معمولاً میگوید آشفتگی دیجیتال شما بیشتر از فایلهای حجیم میآید تا خاطرههای ارزشمند. ویدیوهای بسیار طولانیتر از نیاز، و کلیپهای تصادفیای که یکبار ضبط کردهاید و دیگر هرگز ندیدهاید نیز سهم بزرگی در این مشکل دارند.
البته همه تقصیر شما نیست. چند ویدیوی با وضوح بالا از هر گوشی هوشمند امروزی، سریعتر از صدها عکس فضای ذخیرهسازی را میبلعد. اگر پشتیبانگیری گوگل فوتوز را روی کیفیت اصلی تنظیم کرده باشید، مشکل بدتر میشود؛ زیرا گوگل آن عکسها و ویدیوها را با همان کیفیت ثبتشده به فضای ابری میفرستد.
مصرفکننده پنهان فضا همیشه عکس نیست
آن ویدیوهای 4K روی حافظه محلی عالی به نظر میرسند، نه در فضای ابری
یکی دیگر از مصرفکنندگان بزرگ فضای ذخیرهسازی در گوگل فوتوز، ویدیوهای پشتیبانینشده است. چنین ویدیوهایی که پس از ۲۴ فوریه ۲۰۲۰ بارگذاری شدهاند، همچنان از سهمیه ذخیرهسازی شما کم میکنند؛ حتی اگر گوگل فوتوز نتواند آنها را بهدرستی پردازش یا پخش کند. به بیان دیگر، برای ذخیرهسازی رسانهای پول میپردازید که حتی نمیتوانید تماشایش کنید.
گوگل امکان بازبینی، دانلود و حذف این ویدیوها را در صفحهای اختصاصی فراهم کرده است، اما این نوع پاکسازی چیزی نیست که بیشتر مردم به فکر بررسیاش بیفتند. افزون بر این، این تنظیمات در عمق منوهای مدیریت فضای ذخیرهسازی پنهان شدهاند و اگر ندانید دنبال چه میگردید، بهسادگی پیدایشان نمیکنید.
کیفیت اصلی میتواند بهای سنگینی داشته باشد
پشتیبانگیری با کیفیت کامل برای همه ارزش فضای مصرفیاش را ندارد
گوگل اجازه میدهد بین پشتیبانگیری از عکسها با کیفیت اصلی یا حالت «صرفهجویی در فضای ذخیرهسازی» یکی را انتخاب کنید. حالت کیفیت اصلی رسانهها را بدون تغییر نگه میدارد، در حالی که حالت صرفهجویی در فضای ذخیرهسازی، چنانکه از نامش پیداست، هر عکس بالاتر از ۱۶ مگاپیکسل را به ۱۶ مگاپیکسل کاهش میدهد و ویدیوهای بالاتر از 1080p را به 1080p میرساند. کیفیت اصلی زمانی کاربردی است که واقعاً به فایلهای با کیفیت کامل برای ویرایش یا چاپ در ابعاد بزرگ نیاز داشته باشید، اما برای بیشتر پشتیبانگیریهای روزمره از دوربین گوشی، خیلی زود به مصرفکنندهای عظیم برای فضای ذخیرهسازی تبدیل میشود.
آنچه این موضوع را بهویژه آزاردهنده میکند، این است که تغییر تنظیمات فقط بر بارگذاریهای آینده اثر میگذارد. پس اگر تا امروز عکسها را با کیفیت اصلی بارگذاری میکردید و تصمیم گرفتید به حالت صرفهجویی در فضای ذخیرهسازی بروید، رسانههای قدیمی خودبهخود کوچک نمیشوند. بااینحال، اگر هنوز این تغییر را انجام ندادهاید، میتوانید از مصرف بیشتر سهمیه فضای ذخیرهسازیتان جلوگیری کنید.
حذف فایلها همیشه کار را تمام نمیکند
زبالهدان را خالی کنید و بررسی کنید چه چیز دیگری هنوز فضا اشغال کرده است
اگر تاکنون عکسهایی را از گوگل فوتوز پاک کردهاید اما هیچ فضایی پس نگرفتهاید، دلیلش این است که حذف فایلها فقط نیمی از کار است. گوگل فوتوز موارد حذفشده را تا ۵۰ روز در زبالهدان نگه میدارد، پیش از آنکه برای همیشه پاک شوند. تا آن زمان، مگر اینکه خودتان زبالهدان را خالی کنید، عملاً هیچ فضای ذخیرهسازیای پس نمیگیرید.
این نکته نگاه شما به پاکسازی فضای ذخیرهسازی را هم تغییر میدهد. هدف فقط پاککردن تصادفی فایلها تا زمان ناپدیدشدن هشدار فضای ذخیرهسازی نیست. هدف این است که بفهمید Google Photos چه دستههایی را خودکار ذخیره کرده است، مشخص کنید واقعاً به کدامیک نیاز دارید و بقیه را آگاهانه پاک کنید. با این کار، مسئله فضای ذخیرهسازی از یک آشفتگی به پشتیبانگیری آگاهانه تبدیل میشود.
بزرگترین مقصرها را اول پیدا کنید
یک بررسی سریع فضای ذخیرهسازی میتواند پیش از حذف هر چیز مهمی، چند گیگابایت فضا آزاد کند
اگر قرار بود از صفر شروع کنم، نخست کیفیت پشتیبانگیری را روی حالت صرفهجویی در فضای ذخیرهسازی میگذاشتم. برای پشتیبانگیری به عکسهای فوقالعاده باکیفیت گوشیام نیازی ندارم. هرچند گوشیام میتواند عکس RAW بگیرد، میتوانم فایل حجیم را روی دستگاه نگه دارم و نسخهای با وضوح پایینتر را پشتیبان بگیرم. سپس ویدیوهای پشتیبانینشده و ویدیوهای غیرضروری را حذف میکردم و با خالیکردن سطل زباله، آن فضا را بلافاصله آزاد میکردم.
نکته مهمتر این است که Google Photos در ذخیرهسازی همهچیز فوقالعاده عمل میکند و همین باعث میشود، مگر اینکه دخالت کنید، در تشخیص تفاوت میان خاطرهها و فایلهای اضافی ضعیف باشد. اگر آن را به حال خود رها کنید، با کمال میل فضای ذخیرهسازیتان را مصرف میکند و همهچیز را نگه میدارد: از ویدیوهای تصادفی و اسکرینشاتهای دورریختنی تا بارگذاریهای پشتیبانینشده و فایلهای اصلیِ بیشازحد حجیم. دقیقاً به همین شکل، پشتیبانگیری از عکسها به دهها گیگابایت فضای ابری هدررفته تبدیل میشود؛ فضایی که هرگز نخواستهاید اشغال شود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی