همیشه این صحنه را میبینم: آدمها پس از استفاده، برنامههایشان را کنار میزنند؛ انگار آیینی جادویی است که گوشی را به نهایت سرعت بازمیگرداند و همزمان عمر باتری را حفظ میکند. اما اگر بگویم حقیقت دقیقاً برعکس است چه؟ اینکه کنارزدن همیشگی همهٔ برنامهها در عمل هم کارایی گوشی و هم دوام باتری را بدتر میکند، و برای برخورد با برنامههای بدقلق راه بهتری وجود دارد.
افسانهٔ کنارزدن برنامهها
تلاشی برای حل یک مشکل که مشکلی دیگر میآفریند
بیشتر مردم گمان میکنند کنارزدن برنامهها در گوشی مانند بستن برنامهها در رایانه است تا سیستم از شر برنامهها و فرایندهایی که منابع زیادی مصرف میکنند، آسوده شود.
مشکل اینجاست که گوشیها ابزارهایی هستند که در طول روز بسیار زیاد با آنها سروکار داریم؛ گاهی حتی چند بار در یک ساعت. به سودتان است که گوشی از رم خود برای نگهداشتن برنامهها و فرایندها در حافظه استفاده کند تا کارایی آن در سطح خوبی بماند. افزون بر این، برخلاف رایانهٔ رومیزی ــ مگر اینکه لپتاپ باشد ــ انرژی در گوشی کالایی گرانبهاست؛ پس نباید کارهایی انجام دهید که عمر باتری را کاهش میدهند، مانند بستن اجباری و دستهجمعی برنامهها.
پس هنگام کنارزدن یک برنامه، واقعاً چه اتفاقی میافتد؟
هنگام بستن اجباری برنامهها واقعاً چه رخ میدهد؟
با هر اجرای سرد، مصرف پردازنده را ناگهان بالا میبرید
وقتی در اندروید برنامهای را کنار میزنید، فرایند آن را پایان میدهید؛ در نتیجه خود برنامه و همهٔ اجزای وابسته به آن متوقف میشوند. همچنین رم اشغالشده برای آن برنامه آزاد میشود؛ اگر واقعاً به رم بیشتری نیاز داشته باشید، شاید این کار مفید باشد، اما بهایی هم دارد.
با این کار میکوشید منابع اندروید را خودتان مدیریت کنید، در حالی که اندروید این کار را خودکار انجام میدهد: اندروید پیوسته برنامهها و فرایندهایی را که فعالانه به کار گرفته نمیشوند به خواب میبرد تا منابع را آزاد کند و برنامهها و فرایندهایی را که تازه استفاده کردهاید یا اکنون در حال استفاده از آنها هستید، بهینه نگه دارد.
کنارزدن برنامهها عیب دیگری هم دارد که اگر یک لایهٔ نمایش نظارت بر پردازنده را فعال یا نصب کنید، خودتان میتوانید آن را ببینید.
این ابزارهای نظارتی نشان میدهند که گوشی برای باز کردن برنامه از حالت اجرای سرد، ناچار است بسیار سخت کار کند؛ یعنی برنامه را از وضعیت کاملاً بسته باز کند، نه از وضعیت خواب. همهٔ این تلاش انرژی چشمگیری مصرف میکند و در نتیجه هم عمر باتری را کاهش میدهد، هم کارها را کندتر میکند و هم گرمای گوشی را بالا میبرد. این را با اجرای برنامهای مقایسه کنید که اندروید آن را به حالتی کممصرفتر برده است؛ برنامه هنوز در رم حضور دارد، اما در پیشزمینه فعال نیست. بر پایهٔ مشاهدات من، اجرای برنامه از وضعیت بسته، مصرف پردازنده را برای لحظهای تا نزدیک ۱۰۰ درصد بالا میبرد؛ اما راهاندازی دوبارهٔ برنامه از حالت خواب، بسته به پردازندهٔ گوشی، مصرف پردازنده را فقط تا حدود ۵۰ درصد افزایش میدهد.
اگر اصرار دارید مصرف منابع پسزمینهٔ یک برنامه را کاهش دهید، بهجای کنارزدنش این کار را انجام دهید.
بهجای آن چه باید کرد؟
اندروید از پیش راهحل را دارد
بیشتر مردم وقتی گمان میکنند برنامهای در پسزمینه در حال اجراست و درست به خواب نمیرود، آن را با کشیدن میبندند. چنین چیزی گاهی واقعاً رخ میدهد؛ برای نمونه، دیدهام برنامههای شبکههای اجتماعی در بارگذاری محتوای تازه ناکام میمانند و بعد در پسزمینه دوباره تلاش میکنند؛ تلاشی که با کوشش مداوم برای اتصال به سرورها، گوشی را در جیبم داغ میکند. با این همه، این وضعیت بهندرت پیش میآید، زیرا اندروید در از میان بردن فرایندهای پسزمینه عملکرد خوبی دارد.
اما اندروید از پیش ابزارهایی در اختیارتان میگذارد تا با غیرفعالکردن استفادهٔ پسزمینه برای هر برنامه، نگذارید برنامهها در پسزمینه کار کنند. انجام این کار ساده است: به تنظیمات > برنامهها > برنامهٔ موردنظر را باز کنید > باتری > «اجازهٔ استفاده در پسزمینه» را غیرفعال کنید. اگر گوشی Samsung Galaxy دارید، همین مسیر را دنبال کنید، اما در بخش باتری گزینه را روی «محدودشده» بگذارید.
فقط یک نکته را در نظر داشته باشید: اگر توانایی اجرای یک برنامه در پسزمینه را غیرفعال کنید، ممکن است پیامدهایی داشته باشد. شاید برنامه درست کار نکند و حتی برخی اعلانهای وابسته به آن را از دست بدهید. بنابراین، فقط زمانی از این گزینه استفاده کنید که گمان میکنید برنامهای مشخص، بهشکلی ناخواسته در پسزمینه فعال است و از باتری و کارایی گوشی شما میکاهد. برای نمونه، شاید تازه متوجه شدهاید که Amazon برای اعضای Prime فضای ذخیرهسازی نامحدود فراهم میکند و میخواهید از Google Photos به Prime Photos کوچ کنید. در این صورت، دیگر نیازی ندارید Google Photos در پسزمینه فعال بماند و برای پشتیبانگیری از عکسهایتان تلاش کند؛ پس میتوانید استفادهٔ پسزمینهٔ Google Photos را خاموش کنید.
یک استثنا وجود دارد که در آن کنارزدن برنامه اشکالی ندارد.
تنها استثنا: واداشتن برنامهای مشکلدار به بارگذاری دوباره
فقط در این صورت اجازه دارید برنامه را کنار بزنید
اگر گوشی اندرویدی نسبتاً تازهای با دستکم ۸ گیگابایت رم دارید، واقعاً لازم نیست با کنار زدن برنامهها، خودتان درگیر مدیریت تخصیص حافظهٔ اندروید شوید؛ زیرا سیستم این کار را بهطور خودکار انجام میدهد. افزون بر این، همانطور که گفته شد، بستن برنامهها و واداشتنشان به اجرای دوباره از حالت سرد، به کارایی گوشی و عمر باتری آن آسیب میزند.
با این همه، یک استثنا وجود دارد؛ چیزی شبیه استفاده از «پایان دادن به وظیفه» در ویندوز ــ که با این ابزار میتوانید سریعترش کنید ــ یا «خروج اجباری» در مک: اگر برنامهای درست کار نمیکند، مثلاً هنگ کرده، کند شده یا دچار اشکال است، کنار زدن آن منطقی است تا اندروید بتواند آن را از نو بارگذاری کند؛ کاری که اغلب بیشتر مشکلات برنامه را برطرف میکند.
اما اگر عادت دارید برنامهها را مدام ببندید، وقت آن رسیده که در این عادت تجدیدنظر کنید و بگذارید اندروید کار خودش را انجام دهد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Brandon Miniman است. مشاهده مقاله اصلی