فارغ از اینکه دربارهٔ شیوهٔ پیاده‌سازی DLSS ۵ چه نظری دارید، با فناوری به‌شدت چشمگیری روبه‌رو هستیم. نخستین نسخهٔ DLSS در سال ۲۰۱۸، به‌دلیل افزایش کارایی چشمگیری که با کمترین افت کیفیت بصری فراهم می‌کرد، به جادوی سیاه می‌مانست. DLSS ۵ نیز به همین ترتیب، فناوری‌ای بسیار جلوتر از زمان خود به نظر می‌رسد. هرچند پیاده‌سازی آن در بازی‌های امروزی بی‌تردید مشکلاتی دارد، می‌تواند ابزار بسیار ارزشمندی برای ساخت و نگهداری بازی‌ها باشد.
شگفت‌آور اینکه همین حالا نیز مدرکی داریم که نشان می‌دهد DLSS ۵ می‌تواند جایگزینی برای نسخه‌های «بازسازی‌شده» باشد. بازی‌هایی مانند دوم (۱۹۹۳) را از هم‌اکنون می‌توان با DLSS ۵ اجرا کرد و جلوه‌های بصری آن‌ها را در حد یک بازسازی تمام‌عیار دگرگون ساخت.
با اینکه DLSS ۵ هنوز به‌طور رسمی منتشر نشده است، به‌لطف ماد DLSS Swapper از همین حالا می‌توانید بازی‌های قدیمی MS-DOS را با آن بازسازی کنید.
چگونه DLSS ۵ را در دوم راه‌اندازی کنیم؟
تنها به DLSS Swapper و نسخهٔ لینوکسی دوم نیاز دارید
ایدهٔ به‌کارگیری DLSS ۵ در بازی‌های MS-DOS از ویدیویی یوتیوبی ساختهٔ نیکلای ژیوتنکو سرچشمه می‌گیرد. این ویدیو در عمل نشان می‌دهد که چگونه می‌توان DLSS ۵ را در بازی‌هایی به قدمت نسخهٔ اصلی دوم به کار گرفت. نسخه‌ای که نیکلای استفاده کرده، پورت x64 از نسخهٔ لینوکسی بازی، یعنی DOOM v1.۰۱، است. از همین رو، بیشتر «ویژگی‌های عجیب» نسخهٔ اصلی MS-DOS را، البته با چند تغییر جزئی، حفظ کرده است.
نیکلای همچنین صفحه‌ای در گیت‌هاب با نام niko-zvt دارد که کد منبع و فایل‌های آزمایش DLSS ۵ خود روی دوم را در آن منتشر کرده است. پس از تماشای ویدیو، من نیز کوشیدم نسخهٔ استیم دوم و دوم ۶۴ را با DLSS Swapper اجرا کنم. برای این کار همان روش تزریقی را به کار بردم که پیش‌تر در آزمایش‌های سایبرپانک ۲۰۷۷، رد دد ریدمپشن ۲ و اونیموشا استفاده کرده بودم.
بااین‌حال، DLSS ۵ در هیچ‌یک از این دو بازی کار نکرد. برای اطمینان، DLSS Swapper را از نو و به‌صورت پاک نصب کردم، اما نتیجه‌ای نداشت. بنابراین، به نظر می‌رسد برای راه‌اندازی DLSS ۵ باید از نسخهٔ سفارشی لینوکسی بازی که نیکلای ساخته است استفاده کنید.
خوشبختانه، اجرای نسخهٔ لینوکسی روی ویندوز بسیار آسان است.
برای استفاده از DLSS ۵ در نسخهٔ لینوکسی دوم، به ماد DLSS Swapper ساختهٔ rakanki911 نیاز دارید.
پس از بارگیری DLSS Swapper و فایل‌های پروژهٔ نیکلای، کافی است برای اجرای بازی این مراحل را دنبال کنید:
- ابتدا یک فایل IWAD را در پوشهٔ wad ماد DLSS ۵ بازی دوم قرار دهید.
- درون پوشه، این فرمان پاورشل را اجرا کنید: \build.cmd \play-windoom.cmd
- روش دیگر این است که ترمینال (cmd.exe) را با فرمان build.cmd اجرا کنید.
- اگر می‌خواهید دوم را با DLSS ۵ فعال بازی کنید، فرمان‌های زیر را در پاورشل وارد کنید: \build.cmd \play-windoom.cmd –ngx-dlss5
در آزمایش‌های من، تزریق DLSS ۵ تغییر چندانی در دوم ایجاد نکرد. انتظار داشتم این ماد مانند بازی‌های دیگری که پیش‌تر آزموده بودم، نورپردازی بازی را تغییر دهد؛ اما ظاهراً تنها بر برخی عناصر رابط روی صفحه و بافت‌ها اثر می‌گذارد.
آیا این نسخه از بازی را «بازسازی‌شده» می‌نامم؟ احتمالاً نه. هرچند تصویر بازی به‌مراتب واضح‌تر از نسخهٔ پایهٔ لینوکسی دوم است، همچنان، چه خوشایند باشد چه نباشد، حس‌وحال یک بازی قدیمی را دارد. جز تغییر جزئی رنگ موی دوم‌گای در رابط روی صفحه، دگرگونی بصری مهمی دیده نمی‌شود.
بااین‌همه، DLSS ۵ چند مشکل پیش‌بینی‌نشده نیز به همراه آورد.
آیا DLSS ۵ واقعاً می‌تواند بازی‌های قدیمی MS-DOS را بازسازی کند؟
بله؛ اما با یک کاستی بزرگ: کارایی
هنگام آزمایش ماد DLSS ۵ بازی دوم، با چند مشکل واقعاً جالب در بازی روبه‌رو شدم. نخست اینکه این ماد ظاهراً نوعی ناپایداری زمانی در تصویر بازی پدید می‌آورد که احتمالاً پیامد ناپختگی فناوری پردازش عصبی تصویر است. به زبان ساده، تصویر بازی هنگام حرکت به‌شدت تار می‌شود. ماد کیفیت بافت‌ها و مدل‌های هندسی را افزایش می‌دهد، اما به‌محض اینکه واقعاً بازی را آغاز می‌کنید، نتیجه از هم می‌پاشد.
این مشکل به‌ویژه زمانی زننده به نظر می‌رسد که چندین دشمن محاصره‌تان کرده باشند؛ اتفاقی که در دوم بسیار رخ می‌دهد. مشکل دیگری که در این ماد یافتم، به کارایی بازی مربوط بود.
بر کسی پوشیده نیست که DLSS ۵ تأثیر چشمگیری بر کارایی CPU و GPU می‌گذارد. البته DOOM فشار چندانی به سخت‌افزارهای امروزی وارد نمی‌کند؛ بالاخره بعضی‌ها توانسته‌اند این بازی را حتی روی یک کیت آزمایش بارداری اجرا کنند. بااین‌حال، فعال‌کردن رندر عصبی DLSS ۵ بار سنگینی بر CPU من تحمیل کرد و در نتیجه، کارایی بازی بسیار ناپایدار و متغیر به نظر می‌رسید.
شاید دنیا هنوز برای DLSS ۵ آماده نیست
DLSS ۵ فناوری چشمگیری است و اگر درست به کار گرفته شود، می‌تواند ابزاری بسیار ارزشمند برای حفظ بازی‌های قدیمی رایانه‌ای باشد. بااین‌حال، پس از دیدن عملکرد DLSS ۵ در DOOM و چند عنوان جدیدتر، هنوز گمان می‌کنم تا تبدیل‌شدن به راهکاری واقعی برای «بازسازی» بازی‌ها فاصله زیادی دارد. در وضعیت کنونی، DLSS ۵ بیشتر به تلاشی قابل‌قبول برای فراگیرکردن فناوری RTX Remix انویدیا می‌ماند.
از همان زمان معرفی RTX Remix، همواره بسیار کنجکاو بودم ببینم این فناوری در عمل چگونه پیاده‌سازی می‌شود. به گمانم با DLSS ۵ سرانجام داریم به تحقق آن نزدیک می‌شویم.
روند توسعه DLSS ۵ و عرضه رسمی آن را دنبال خواهم کرد. امیدوارم انویدیا تا زمان انتشار رسمی، بیشتر مشکلاتی را که هنگام آزمایش این فناوری با DLSS Swapper تجربه کردم برطرف کرده باشد.
به نظرم DLSS ۵ می‌تواند ابزار بسیار خوبی برای بازسازی بازی‌های قدیمی رایانه‌ای باشد؛ اما هنوز زمانش نرسیده است. البته همه آزمایش‌های من روی چیزی انجام شده که در اصل یک ماد غیررسمی برای شبیه‌سازی DLSS ۵ است. افزون بر این، این ماد روی سخت‌افزاری اجرا شده که طبق مشخصات اعلام‌شده از سوی انویدیا، هنوز برای اجرای DLSS ۵ در نظر گرفته نشده است.
بنابراین، این فناوری را تنها بر پایه چنین مادهای «آزمایشی» داوری نمی‌کنم. با پشتیبانی درست سازندگان بازی، DLSS ۵ می‌تواند پیشرفتی بزرگ و واقعی در گرافیک و رندر بلادرنگ رقم بزند.
امیدوارم برای دیدن نسخه «رسمی» DLSS ۵ با همه توان و شکوهش، ناچار نباشیم چندان منتظر بمانیم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Suman Biswas است. مشاهده مقاله اصلی