هر بلندگ قدیمی خانه‌ام را به یک سیستم صوتی کاملاً هم‌گام تبدیل کردم

همیشه ایده سیستم صوتی کل‌خانه را دوست داشتم، اما معمولاً به معنای سرمایه‌گذاری در یک اکوسیستم گران‌قیمت، مانند تنظیم چندبلندگوی Sonos است. آنچه واقعاً می‌خواستم چیزی بود که تمام تجهیزات صوتی ناهماهنگی که از قبل داشتم را هم‌گام کند، و Snapcast راه‌حل جالبی ارائه می‌داد. این سیستم صوتی چنداتاقی متن‌باز، موسیقی را از یک منبع به چندین دستگاه کاملاً هم‌گام توزیع می‌کند، و پس از کمی دست‌کاری، دقیقاً به همین نتیجه رسیدم.

Snapcast با بلندگوهایی که از قبل دارید کار می‌کند

کلاینت‌ها کار هوشمندانه را انجام می‌دهند، بنابراین تقریباً هر بلندگویی می‌تواند هم‌گام شود

بدون هیچ پیش‌دانسته‌ای درباره نحوه کار یا الزامات Snapcast شروع کردم و خوشحال شدم که فهمیدم خود بلندگوها نیازی نیست هوشمند یا حتی متصل به شبکه باشند. Snapcast با هم‌گام‌سازی دستگاه‌های کلاینت سازگار کار می‌کند؛ در مورد من، یک گوشی، تبلت و لپ‌تاپ.

مک‌بوک پرو من به‌عنوان Snapserver عمل می‌کرد و همزمان یک Snapclient محلی نیز اجرا می‌کرد. صدای آن از طریق رابط صوتی USB به جفت مانیتور استودیوی اکتیو منتقل می‌شد. در اتاق دیگر، یک گوشی قدیمی اندروید به کلاینت دوم تبدیل شد و یک بلندگوی بلوتوث به همان اندازه قدیمی به آن متصل بود.

تصمیم گرفتم از Spotify به‌عنوان منبع صوتی استفاده کنم که روی آی‌پد اجرا می‌شد. صدای آن را از طریق AirPlay به مک فرستادم، جایی که Shairport Sync جریان را به Snapserver ارسال کرد. سپس Snapcast آن صدا را از طریق شبکه‌ام به هر دو کلاینت توزیع کرد.

اگرچه این فرآیند قطعاً پیچیده‌تر از نصب یک اپلیکیشن و وصل‌کردن دستگاه‌ها از طریق بلوتوث بود، اما این را دوست دارم که هر دستگاهی، مانند لپ‌تاپ قدیمی، تبلت، گوشی یا Raspberry Pi، می‌تواند پلی بین Snapcast و سخت‌افزار صوتی برای ایجاد استریم چنداتاقی شود.

Snapcast به چند بخش مجزا نیاز دارد

Homebrew، Snapweb و Shairport Sync مک‌بوکم را به هاب تبدیل کردند

برای شروع، Snapcast را با استفاده از Homebrew روی macOS نصب کردم که هم Snapserver، توزیع‌کننده مرکزی، و هم Snapclient، که پخش از طریق مک را مدیریت می‌کرد، فراهم کرد.

افزودنی بعدی Snapweb بود، یک رابط مرورگری که نمای بصری از کلاینت‌ها و جریان ارائه می‌دهد، همراه با کنترل‌های پایه برای صدا و قطع صدا. جایگزین مدیریت همه چیز از طریق ترمینال بود که بیش از حد دردسرساز و، صادقانه، خسته‌کننده می‌شد.

به جای تکیه بر فایل‌های موسیقی محلی، همان‌طور که با نصب دی‌جی رادیو Subwave کرده بودم، می‌خواستم Spotify را در Snapcast ادغام کنم که به مؤلفه دیگری نیاز داشت. Shairport Sync را از طریق ترمینال نصب کردم و آن را به‌عنوان منبع AirPlay برای Snapserver پیکربندی کردم. یک مشکل مخصوص macOS این بود که AirPlay Receiver داخلی اپل همان پورتی را اشغال می‌کرد که Shairport Sync می‌خواست، بنابراین مجبور شدم AirPlay Receiver را در System Settings غیرفعال کنم و بعد ادامه دهم.

پس از عیب‌یابی قابل‌توجه، پیکربندی نهایی Snapserver من به‌طور چشمگیری کوتاه بود:

[http]

doc_root = /Users/Admin/snapweb

[stream]

source = airplay:///usr/local/bin/shairport-sync?name=AirPlay&devicename=MacBook-Pro-3

از آنجا، Snapserver را در یک ترمینال و Snapclient را در ترمینال دیگر آغاز کردم. روی گوشی اندرویدم، کلاینت Snapcast را نصب کردم، آدرس IP محلی مک را وارد کردم، و از پورت ۱۷۰۴ برای جریان و ۱۷۰۵ برای کنترل استفاده کردم.

ناگهان، دو تنظیم صوتی کاملاً متفاوت به‌عنوان کلاینت‌های یک سرور واحد ظاهر شدند.

تجهیزات صوتی نامرتب من به یک سیستم واحد تبدیل شدند

Spotify روی آی‌پدم اکنون از طریق بلندگوهای اتاق‌های مختلف پخش می‌شود

تا اینجا، آزمایشم با Snapcast شبیه یک پروژه شبکه‌ای بود، اما ناگهان همه چیز به‌هم پیوست و مانند یک سیستم صوتی چنداتاقی واقعی شروع به کار کرد. Spotify را روی آی‌پدم باز کردم، مک‌بوک را به‌عنوان مقصد AirPlay انتخاب کردم و به‌طور عادی موسیقی پخش کردم. Snapserver آن صدا را دریافت و به هر دو Snapclient توزیع کرد.

یک جریان از طریق مک به رابط صوتی USB و مانیتورهای اکتیو رفت. جریان دیگر از طریق Wi-Fi به گوشی اندرویدم و از آنجا از طریق بلوتوث به یک بلندگوی مجزا منتقل شد. همه چیز بسیار شهودی بود؛ در واقع، من فقط موسیقی را به شکلی که معمولاً می‌کنم پخش کردم، در حالی که Snapcast در پس‌زمینه کار می‌کرد.

این امکان بسیاری از سناریوهای مفید را باز کرد؛ مثلاً برگزاری مهمانی‌های باربیکیو یا دورهمی و پخش موسیقی در سراسر خانه و حیاط خلوت. با این گستردگی، نیازی نیست موسیقی را از مبدأ با صدای بلند پخش کنید و افراد می‌توانند آن را در سطوح معقولی که امکان گفت‌وگو را فراهم می‌کند بشنوند. شما از طریق Snapweb کنترل سطح صدا به‌صورت فردی را در اختیار دارید، بنابراین می‌توانید مناطق ساکت و پر‌صدا در سراسر خانه ایجاد کنید و با مدیریت همه‌چیز از یک مبدأ واحد، یا کنترل نهایی لیست پخش را در دست دارید یا می‌توانید آن را به دیگران بدهید.

روش‌های آسان‌تری برای پخش موسیقی در سراسر خانه وجود دارد

اسپاتیفای کانکت تقریباً همان کار را بدون نیاز به دست زدن به ترمینال انجام می‌دهد

نمی‌توان از این حقیقت چشم‌پوشی کرد که راه‌اندازی Snapcast می‌تواند دردسرساز باشد، به‌ویژه برای کسانی که تجربه محدودی در استفاده از ترمینال دارند، مانند خود من.

باید Homebrew، Snapcast، Snapweb و Shairport Sync را نصب می‌کردم؛ یک فایل پیکربندی را ویرایش می‌کردم؛ گیرنده AirPlay خود مک‌اواس را غیرفعال می‌کردم؛ یک کلاینت اندروید را پیکربندی می‌کردم؛ و فرآیندهای سرور و کلاینت را در حالت اجرا نگه می‌داشتم. این بیشتر شبیه پروژه‌ای برای دست‌گره‌ها بود تا کسانی که امیدوارند با فشردن یک دکمه موسیقی بشنوند.

Services like Spotify Connect solve much of the convenience problem already, while purpose-built multi-room systems make grouping speakers significantly easier. Snapcast also needs an intermediary device for conventional speakers, so it doesn't magically make every old speaker network compatible on its own.

با این حال، این موضوع دلیل جذب اولیه من به این پروژه را نشان می‌دهد. سیستم ساختم که دستگاه‌هایی که برای کار با یکدیگر طراحی نشده بودند با هم ارتباط برقرار کنند. آی‌پدم، مک‌بوک، رابط صوتی، مانیتورهای استودیویی، گوشی اندرویدم و بلندگوی بلوتوث قدیمی‌ام همگی در نهایت در همان زنجیره صوتی شرکت کردند.

هرچند در مسیر بی‌شک نیست که دستورات ترمینال و موانع پیکربندی زیادی وجود داشت، فشردن دکمه پخش و شنیدن همان موسیقی از تجهیزات مختلف بسیار رضایت‌بخش بود.

اسنپ‌کست تلاش می‌طلبد، اما این بخشی از جذابیت آن است

Snapcast هرگز جایگزین مستقیمی برای سیستم‌های اختصاصی سراسر خانه مانند Sonos نخواهد بود. این سیستم به یک سرور، کلاینت‌های سازگار، مقداری دانش شبکه و احتمالاً نرم‌افزارهای اضافی بسته به نحوه پخش موسیقی مورد نظر شما نیاز دارد.

آنچه در مورد آن خوشم آمد این بود که به من آزادی داد تا از هرچه در دست داشتم دوباره استفاده کنم و آن را به چیزی واقعاً مفید تبدیل کنم. یک گوشی قدیمی و بلندگوی بلوتوث می‌توانستند در کنار مک، رابط صوتی و مانیتورهای استودیویی من به‌عنوان بخشی از همان تنظیم چنداتاقی قرار گیرند.

البته اسپاتیفای کانکت استفاده از آن آسان‌تر است و Sonos پیچیده‌تر است. اما هیچ‌کدام رضایت ساخت سیستم شخصی خودتان با Snapcast را به شما نخواهند داد.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Jack Mitchell است. مشاهده مقاله اصلی