تلویزیون هوشمندتان با شکوه تمام در بهترین جای نشیمن به دیوار آویخته شده است. بیشتر مردم، از جمله خود من، چندان به آن فکر نمیکنند؛ جز وقتی که پس از یک روز طولانی سرانجام دست از صفحهکلید میکشند و میخواهند تصمیم بگیرند شب چه تماشا کنند. اگر شما هم پس از روزی خستهکننده همینگونه رفتار کنید، کسی نمیتواند سرزنشتان کند.
اما انتشار این خبر که بیش از ۲۰۰ میلیون تلویزیون LG ظاهراً حتی در حالت آمادهبهکار هم دادهها را بیوقفه جمعآوری میکردند، مرا به فکر فرو برد که تلویزیون هوشمندم از چه راههای دیگری ممکن است بیآنکه بفهمم حریم خصوصیام را نقض کند. همان لحظه نکتهای به ذهنم رسید: مدل تلویزیون من دوربین داخلی دارد!
نشیمن شما گنجینهای از اطلاعات خصوصی است
هرچه در دید دوربین باشد، ممکن است به تاراج برود
لحظهای تصور کنید تلویزیون هوشمند دوربیندارتان چه چیزهایی میبیند. دوربین درست به فضایی نشانه رفته که در آن استراحت میکنید، با خانواده وقت میگذرانید، از مهمانان پذیرایی میکنید و شاید حتی دورکاری انجام میدهید. اگر این دوربین بیاطلاع شما روشن باشد، میتواند بیسروصدا لحظات خصوصیای را ضبط کند که هرگز نمیخواهید دیگران ببینند.
برای آنکه ابعاد موضوع روشنتر شود، دوربین تلویزیونتان میتواند اسناد مالی روی میز جلوی مبل را ببیند، رفتوآمد افراد را زیر نظر بگیرد، تشخیص دهد از چه نشانهای تجاریای استفاده میکنید یا حتی تجهیزات گرانقیمت گوشه اتاق را شناسایی کند. اگر این تصاویر به دست افراد نادرست بیفتد—خواه هکر باشد، خواه برنامهای سرکش یا سیاستی زیادهخواهانه برای گردآوری داده—میتوان با کمک آنها نمایهای شگفتآور و دقیق از زندگی شما ساخت.
بدتر آنکه شاید حتی ندانید تلویزیونتان دوربین داخلی دارد. در بسیاری از مدلها، دوربین چنان ظریف و نامحسوس در بالا یا پایین نمایشگر جاسازی شده است که اگر مشخصاً دنبالش نگردید، احتمالاً آن را نمیبینید. بررسی دقیقتر تلویزیون یا نگاهی به دفترچه راهنما و تنظیمات آن، پاسخ قطعی را به شما میدهد. اگر دستگاهتان واقعاً دوربین داخلی دارد، کاملاً حق دارید بپرسید: اصلاً این دوربین به چه درد میخورد؟ بعضی تلویزیونها از آن برای کارهایی مانند تماس تصویری، تشخیص چهره یا تغییر بلندی صدا با حرکت دست مقابل نمایشگر استفاده میکنند؛ اما راستش را بخواهید، بیشتر ما هرگز سراغ این قابلیتها نمیرویم.
بله، دوربین تلویزیون هوشمندتان هکشدنی است
سازمان امنیتی محبوب همه این را ثابت کرده است
اگر تصور جاسوسی کسی از راه تلویزیون برایتان کمی علمیتخیلی به نظر میرسد، باید گفت واقعیت چندان هم از آن دور نیست. در آوریل ۲۰۱۷، ویکیلیکس با انتشار ششمین بخش از مجموعه «Vault ۷» با نام «فرشته گریان»—برگرفته از نام هیولایی در مجموعه تلویزیونی «دکتر هو»—افشاگری بزرگی به راه انداخت. این ابزار را CIA و MI5 بریتانیا بهطور مشترک ساخته بودند تا نسلهای نخست تلویزیونهای هوشمند را در اختیار بگیرند و به ابزارهای پنهانی شنود و نظارت تبدیل کنند. این افشاگری نشان داد که حتی نهادهای دولتی نیز فعالانه ابزارهایی برای جاسوسی از مردم از راه تلویزیونهایشان میساختند.
ماجرا حتی به سازمانهای جاسوسی هم محدود نمیشود. کانسیومر ریپورتس در سال ۲۰۱۸ دریافت که تلویزیونهای هوشمند برندهایی مانند TCL و Samsung و دیگر دستگاههای مجهز به سکوی هوشمند Roku TV را میتوان از راه دور دستکاری کرد؛ از عوضکردن شبکه و تنظیم صدا گرفته تا نصب برنامه، آن هم بیآنکه صاحب تلویزیون کوچکترین اطلاعی داشته باشد.
چند سال جلوتر، در ۲۰۲۴، پژوهشگران Bitdefender آسیبپذیریهای تازهای را در تلویزیونهای هوشمند LG مجهز به نسخههای ۴ تا ۷ سیستمعامل webOS کشف کردند؛ اگر دنبال شناسههای فنی هستید، این رخنهها از CVE-۲۰۲۳-۶۳۱۷ تا CVE-۲۰۲۳-۶۳۲۰ بودند. این کاستیها میتوانستند به مهاجم امکان دهند همه سازوکارهای امنیتی را دور بزند و کنترل کامل دستگاه را به دست بگیرد. یک سال بعد نیز LG بهدلیل مشکلی تقریباً مشابه خبرساز شد؛ آنگونه که سایبر سکیوریتی نیوز گزارش داد، آسیبپذیری مؤثر بر مدلهای متعدد به «مهاجمان احراز هویتنشده امکان میداد دسترسی ریشه به دست آورند، برنامههای مخرب نصب کنند و کنترل تلویزیون را بهطور کامل در اختیار بگیرند.»
FBI نیز در ۲۰۱۹ درباره خطرهای مرتبط با تلویزیونهای هوشمند هشدار داد. به گزارش بیزنس اینسایدر، این خطرها از مزاحمتهایی در حد شوخی، مانند عوضکردن اجباری شبکه، تا اقداماتی بسیار شومتر گسترده بودند؛ از جمله اینکه مهاجمان دوربین و میکروفون تلویزیون را در اختیار بگیرند و در خانه از شما جاسوسی کنند.
وقتی نهادهای فدرال اجرای قانون درباره تلویزیونتان هشدار میدهند، وقت آن است که تهدید را جدی بگیرید.
چگونه بفهمیم تلویزیون هوشمندمان آلوده شده است؟
تلویزیون هوشمند آلوده چندان رایج نیست
تلویزیونهای هوشمند هنگام بروز مشکل فریاد نمیزنند، اما گاهی نشانههایی آرام از خود بروز میدهند. اگر چراغ دوربین بیمقدمه روشن شود یا بیش از حد معمول روشن بماند، باید آن را هشداری جدی بدانید. افت ناگهانی کارایی، بازشدن خودکار برنامهها یا روشن و خاموش شدن خودبهخودی تلویزیون نیز از دیگر نشانههای خطرند.
همچنین باید حواستان به برنامههای ناشناس باشد. اگر برنامهای ناآشنا ناگهان در صفحه اصلی پدیدار شد یا گوشهای از فهرست برنامهها جا خوش کرد — و مطمئنید که نه شما آن را نصب کردهاید و نه کس دیگری نصبکردنش را به گردن میگیرد — این میتواند نشانهای جدی باشد که فرد یا برنامهای از راه دور به تلویزیون شما دسترسی دارد.
نشانه ظریف دیگر، افزایش ناگهانی مصرف داده تلویزیون است؛ حتی هنگامی که هیچ محتوایی را پخش جریانی نمیکنید. چنین افزایشی ممکن است به این معنا باشد که برنامهای یا فردی در پسزمینه از تلویزیون برای فرستادن یا دریافت اطلاعات استفاده میکند.
این نشانهها همیشه نفوذ را بهطور قطعی ثابت نمیکنند، اما اگر احساس میکنید اوضاع عادی نیست، بهتر است موضوع را دقیقتر بررسی کنید. در هر صورت، یک اقدام احتیاطی ساده میتواند بسیار کارساز باشد و همین حالا هم میتوانید آن را انجام دهید.
پوشاندن دوربین تلویزیون هوشمند، سادهترین راهحل است
سادهترین راه برای اینکه تلویزیون نتواند فعالیتهای شما را ببیند، پوشاندن دوربین آن است. برخلاف راهکارهای نرمافزاری که ممکن است دور زده شوند یا با گذشت زمان کارایی خود را از دست بدهند، یک مانع فیزیکی بیچونوچرا کارساز است. این روش نه به بهروزرسانی نیاز دارد، نه از سرعت عملکرد تلویزیون میکاهد و نه عملاً هزینهای روی دستتان میگذارد. افزون بر این، تنها روشی است که نمیتوان از راه دور خنثیاش کرد.
یک تکه چسب مات، پوشاننده کشویی وبکم یا حتی یک یادداشت چسبدار کارتان را راه میاندازد؛ همه اینها را میتوانید با قیمتی کمتر از $۵ در Amazon پیدا کنید. بسیاری از مردم همین کار را با لپتاپ و تبلت خود انجام میدهند، پس از چسباندن یکی از آنها روی تلویزیون هوشمندتان هم احساس عجیبی نداشته باشید.
برخلاف گوشی یا رایانه، احتمالاً هر روز یا حتی هر هفته به دوربین تلویزیون خود نیاز ندارید؛ بنابراین پوشیده نگهداشتن آن اختلالی در کارتان ایجاد نمیکند. اگر هم روزی واقعاً به آن نیاز پیدا کردید — مثلاً برای تماس تصویری یا استفاده گهگاهی از کنترل حرکتی — کافی است پوشش را کنار بزنید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Oluwademilade Afolabi است. مشاهده مقاله اصلی