خبر و ترفند روز

خبر و ترفند های روز را اینجا بخوانید!

این ابزار رایگان، برنامه‌های ویندوز را روی لینوکسی که دارم اجرا می‌کند — و نامش واین نیست

این ابزار رایگان برنامه‌های ویندوز را روی لینوکسی که دارم اجرا می‌کند — و آن واین نیست
شاید وقتش باشد شامپاینی باز کنیم.

اجرای برنامه‌های ویندوز در لینوکس اغلب چالش‌برانگیز است. در برابر هر بازی که زیر واین یا لایهٔ ترجمهٔ پروتون بی‌نقص اجرا می‌شود، همیشه برنامهٔ دیگری وجود دارد که یا اصلاً پشتیبانی نمی‌شود یا شاید حتی بازی هم نباشد.

اینجاست که باتلز (Bottles) وارد میدان می‌شود. باتلز مدیر پیشوندهای واین با رابط کاربری گرافیکی است و از این نظر چندان با لوتریس (Lutris) تفاوت ندارد. بااین‌حال، برای نرم‌افزارهای کاربردی مانند مجموعه‌های آفیس تخصصی‌تر است و محیطی ایزوله بر پایهٔ فلت‌پک فراهم می‌کند. مدتی است از آن استفاده می‌کنم و توانسته لوتریس و واین خام را در استفادهٔ روزمره‌ام کاملاً کنار بزند.

نصب باتلز در آرچ لینوکس

از فلت‌پک استفاده کنید، نه بستهٔ AUR

راه‌اندازی اولیهٔ خود برنامه، بزرگ‌ترین مانع من برای نصب باتلز بود. در مقایسه با استیم یا لوتریس، افزودن یک فایل اجرایی جدید ویندوز شامل فهرست‌های بی‌شمار و نوارهای پیشرفتی بود که به‌شکلی آزاردهنده طول می‌کشید.

فرآیند نصب نیز به‌طرز گیج‌کننده‌ای مبهم بود. برای شروع، بستهٔ AUR انتخاب مناسبی نیست؛ دردسر کوچکی که با وجود واقعی‌بودنش آزاردهنده است، زیرا در ابتدا می‌خواستم به‌جای نصب فلت‌پکی دیگر، از یک باینری بومی استفاده کنم.

نسخهٔ AUR هرچند کار می‌کند، مستعد باگ‌های عجیب‌وغریبی است که می‌توانند عملاً استفاده از باتلز را ناممکن کنند. حتی صفحهٔ رسمی آرچ‌ویکی نیز استفاده از فلت‌پک را توصیه می‌کند و من هم سرانجام به همان گزینه رضایت دادم.

نصب باتلز در نهایت به اجرای یک فرمان در ترمینال خلاصه می‌شود. چون این نسخه فلت‌پک است، به دسترسی sudo هم نیاز ندارید؛ مزیتی که جای خود دارد. پس از نصب، بهتر است یک بار باتلز را اجرا کنید تا راه‌اندازی اولیه انجام شود.

مطلب مرتبط:   هسته لینوکس چگونه کار می کند؟ آناتومی هسته لینوکس توضیح داده شد

این مرحله، بسته به کیفیت اتصال شبکه، کمی زمان می‌برد. با وای‌فای ناپایدار من بیش از ده دقیقه طول کشید؛ بنابراین صبور باشید و فرایند را قطع نکنید.

پس از به‌روزرسانی و آماده‌شدن باتلز، برنامه با رابطی آشنا و شبیه به گنوم (GNOME) باز می‌شود.

لوتریس در برابر باتلز رنگ می‌بازد

باتلز مدرن‌تر و صیقلی‌تر است

اجرای لاتریس روی لینوکس

البته باتلز تنها مدیر واین موجود نیست؛ لوتریس هم وجود دارد که پیش‌تر یکی از معدود گزینه‌های اجرای بازی در لینوکس به شمار می‌رفت. بااین‌حال، لوتریس در مقایسه با باتلز اکنون بسیار کم‌جاذبه‌تر به نظر می‌رسد.

رابط کاربری آن به اندازهٔ باتلز صیقلی نیست و باتلز گزینه‌های بسیار بهتری برای شخصی‌سازی ارائه می‌دهد. لوتریس در مقایسه محدودتر به نظر می‌رسد و رابط کاربری‌اش نیز کمکی به این وضعیت نمی‌کند.

لوتریس بسیار قدیمی‌تر است، درحالی‌که باتلز جایگزینی به‌روزتر و چشم‌نوازتر محسوب می‌شود. نمی‌دانم این موضوع به نصب خاص من مربوط است یا نه، اما باتلز همواره بسیار کمتر از لوتریس دچار کرش‌ها و وقفه‌های زمانی عجیب شده است. استفاده از باتلز نسبتاً آسان است و مهم‌تر از همه، پایدار عمل می‌کند.

ایزوله‌سازی مزایای خودش را دارد

محیط‌های ایزوله، کنترل دقیق‌تری فراهم می‌کنند

کنترل پیشوند مختص هر برنامه، چیزی نیست که با واین خام به‌سادگی به دست آید. واین به‌طور پیش‌فرض از یک پیشوند سراسری استفاده می‌کند؛ یعنی در عمل، همهٔ فایل‌های اجرایی ویندوز در این نصب از همان پیشوند استفاده می‌کنند.

هر تغییری در آن پیشوند واین، به‌صورت سراسری بر همهٔ فایل‌های اجرایی ویندوز اعمال می‌شود و جداسازی یا بازگرداندن تغییرات نیز ساده نیست، زیرا مراحل زیادی دارد.

مطلب مرتبط:   نحوه ایجاد ISO سفارشی اوبونتو با Cubic

باتلز، از سوی دیگر، به شما اجازه می‌دهد برای هر برنامه پیشوندی جداگانه بسازید. این بطری‌ها کاملاً از یکدیگر ایزوله می‌مانند و می‌توانید هرکدام را به‌دلخواه تغییر دهید؛ مثلاً به‌جای تکیه بر واین سیستم، نسخه‌ای سفارشی از پروتون اضافه کنید. در نتیجه کنترل بسیار بیشتری دارید؛ قابلیتی که هنگام اجرای چند نرم‌افزار غیربازی در لینوکس، به‌ویژه سودمند است.

راه‌حل عملی‌تر این است که برای بازی‌ها، برنامه‌های کاربردی و موارد مشابه، بطری‌های (Bottle) جداگانه بسازید. هر بطری کاربری ویژهٔ خود را دارد و خیلی زود متوجه می‌شوید این روش بسیار سودمندتر از تکیه بر خط فرمان است. بطری‌ها چند تنظیم پیش‌فرض منطقی نیز دارند، اما همچنان امکان تغییر مواردی مانند نسخهٔ ویندوز، فونت‌ها و مؤلفه‌های DLL ویندوز را فراهم می‌کنند.

بطری‌ها بازی اجرا می‌کنند، اما فقط برای بازی نیستند

با وجود آنچه شاید در نگاه نخست به نظر برسد، اشتباه نکنید: بطری‌ها بی‌تردید می‌توانند بازی اجرا کنند. این کار را با کمترین سربار عملکردی انجام می‌دهند و چون می‌توانید هر نمونه را در محیطی جداگانه نگه دارید، این ابزار از بسیاری جایگزین‌ها بهتر است.

بااین‌حال، بطری‌ها دقیقاً «فقط یک اجراکنندهٔ بازی» نیستند. هرچند می‌توانند بازی‌ها را اجرا کنند و هیچ‌چیز مانع چنین استفاده‌ای نیست، توانایی‌شان بسیار فراتر از این است؛ حتی اگر بازی همچنان یکی از تمرکزهای اصلی آن باشد. عملکرد آن نیز بسیار بهتر شده و در نصب‌های لینوکس من، کاملاً جای لوتریس و واین خام را گرفته است.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Dipan Saha است. مشاهده مقاله اصلی