در دو سال گذشته از گوشی سامسونگ استفاده کردهام و مدتی است که باتری آن به یکی از بزرگترین دردسرهایم تبدیل شده. کار به جایی رسیده بود که دیگر نمیتوانستم مطمئن باشم دور از شارژر یک روز کامل دوام میآورد؛ بهویژه روزهایی که زیاد از گوشی استفاده میکردم.
راههای زیادی را برای افزایش شارژدهی گلکسیام امتحان کردهام، اما سه تنظیم بیش از همه نتیجه دادند. پس از تغییر آنها، گوشی بهشکل محسوسی بیشتر دوام آورد و مهمتر از آن، وقتی بیرون هستم دیگر مدام درصد باتری را بررسی نمیکنم.
گوشی من لازم نیست اینهمه توان مصرف کند
کمی از توان کاستم و شارژدهی بسیار بیشتری گرفتم
نخستین چیزی که تغییر دادم، نمایه عملکرد گوشی سامسونگم بود. وقتی به شیوه استفاده روزانهام از گوشی فکر کردم، تصمیمگیری چندان دشوار نبود. بیشتر وقتم با گوشی صرف خواندن مطالب اینترنتی، پرسهزدن بیپایان میان خبرهای ناخوشایند در دقیقههای بیکاری، بازی کردن بیش از اندازه سودوکو و پاسخ دادن به دوستان و اعضای خانواده میشود. هیچیک از این کارها واقعاً نیازی ندارد که گوشی همیشه با نهایت توان کار کند.
سامسونگ دو نمایه عملکرد در اختیارتان میگذارد: «استاندارد» و «سبک». نمایه استاندارد بهطور پیشفرض فعال است و میان سرعت پردازش، شارژدهی باتری و خنک نگه داشتن گوشی تعادل برقرار میکند. این روی کاغذ عالی به نظر میرسد، اما چنین تعادلی برای من مناسب نبود؛ بنابراین نمایه سبک را برگزیدم. این حالت بهجای اولویت دادن به سرعت پردازش، بر افزایش شارژدهی و خنک ماندن گوشی تمرکز دارد.
با توجه به کارهایی که هر روز انجام میدهم، این بدهبستان بسیار منطقیتر است. پس از انتخاب نمایه سبک، تفاوت را در استفاده روزمره بهروشنی حس کردم. گوشی بیشتر دوام میآورد، بیآنکه در هیچیک از کارهای مورد نیازم کندتر به نظر برسد.
نمایه سبک یا استاندارد بر عملکرد بازیها اثری ندارد. سامسونگ این بخش را جداگانه و از طریق گیم بوستر مدیریت میکند.
مقصران همیشگی خالی شدن باتری پیدا شدند
نگذاشتم در پسزمینه بیمهار فعالیت کنند
تغییر شیوه مدیریت عملکرد گوشی بیتردید مؤثر بود، اما میخواستم بفهمم کدام برنامهها بیسروصدا در پسزمینه باتری را مصرف میکنند. خوشبختانه سامسونگ امکان بررسی آسان این موضوع را بدون نصب هیچ برنامه اضافی فراهم کرده است.
«تنظیمات» را باز کردم، به بخش «باتری» رفتم و سپس «محدودیتهای استفاده در پسزمینه» را گشودم. این بخش اختیار بیشتری برای تعیین برنامههایی به من داد که اجازه دارند در پسزمینه به کار خود ادامه دهند. برنامههایی را که لازم نبود همیشه فعال باشند، به فهرست «برنامههای در خواب عمیق» افزودم.
وقتی برنامهای به خواب عمیق میرود، دیگر نمیتواند در پسزمینه اجرا شود و تنها هنگامی دوباره فعال میشود که آن را باز کنم. البته برنامههایی را که باید اعلانهایشان بیدرنگ به دستم برسد در این فهرست نمیگذارم؛ اما برنامههای زیادی روی گوشی دارم که فقط گاهی از آنها استفاده میکنم و دلیلی ندارد در سراسر روز فعال بمانند.
این کار همچنین نشانم داد چه تعداد برنامه با وجود استفاده بسیار اندکم از آنها، همچنان در پسزمینه فعال بودهاند. فرستادنشان به خواب عمیق، مصرف بیهوده باتری را کاهش داده است و برای دستیابی به این شارژدهی بیشتر، عملاً نیازی نداشتهام شیوه استفادهام از گوشی را تغییر دهم.
شارژدهی باتری را به بخت و اقبال نسپارید
حالت استاندارد همان تعادل دلخواهم را فراهم کرد
آخرین تغییری که انجام دادم، روشن کردن «ذخیره نیرو» بود. این گزینه در میان آن سه، آشکارترین تنظیم برای کاهش مصرف باتری است؛ بااینحال، ویژگی مورد علاقهام این است که سامسونگ اختیار کافی میدهد تا شدت محدودیتها را خودم تعیین کنم. دو گزینه در دسترس است: استاندارد و حداکثری.
در گوشی من، انتخاب حالت استاندارد در حال حاضر شارژدهی تخمینی ۱۰ ساعت و ۲۶ دقیقه را نشان میدهد. این حالت با محدود کردن مواردی مانند استفاده از شبکه در پسزمینه، همگامسازی و بررسی موقعیت مکانی به چنین زمانی میرسد. میتوانم با محدود کردن سرعت CPU، خاموش کردن نمایشگر همیشه روشن، کاهش ۱۰ درصدی روشنایی، پایین آوردن نرخ نوسازی به حالت استاندارد، فعال کردن حالت تیره و تنظیم زمان خاموش شدن صفحه روی ۳۰ ثانیه، مصرف انرژی را باز هم کاهش دهم.
حالت حداکثری رویکرد بسیار سختگیرانهتری دارد. این حالت فعالیت پسزمینه و اعلانهای تقریباً همه برنامهها را محدود میکند و تنها برنامههای ضروری و مواردی را که خودم مشخص کردهام مستثنا میگذارد. به این ترتیب میتوان شارژدهی را باز هم افزایش داد، اما در یک روز معمولی به چنین محدودیتهایی نیاز ندارم.
برای من، حالت «استاندارد» بهترین تعادل را برقرار کرده است. این حالت بهاندازهای از مصرف و قابلیتها میکاهد که تفاوت محسوسی ایجاد شود، بیآنکه گوشی را بیش از حد محدود کند. احتمالاً حالت «حداکثر» را برای روزهایی نگه میدارم که شارژ گوشی بهطرز نگرانکنندهای کم شده و تا مدتی به شارژر دسترسی ندارم. فعالکردنش هم بسیار ساده است؛ کافی است این مراحل را دنبال کنید:
- برنامه «تنظیمات» را باز کنید.
- به بخش «مراقبت از دستگاه» بروید.
- «باتری» را برگزینید.
- روی «ذخیره نیرو» بزنید.
- در این بخش میتوانید میان حالتهای «استاندارد» و «حداکثر» یکی را انتخاب کنید و تصمیم بگیرید با فعالکردن کدام محدودیتهای بیشتر مشکلی ندارید.
برای من، حالت «استاندارد» همراه با چند محدودیت حسابشده کافی است. بااینحال، پیشنهاد میکنم همه گزینهها را بررسی کنید و حالتی را برگزینید که بیش از همه با نیازهایتان سازگار است.
دیگر روزم را بر پایه دسترسی به شارژر برنامهریزی نمیکنم
هنوز هم انتظار ندارم گوشی سامسونگم ناگهان شارژی پایانناپذیر پیدا کند، اما این سه تغییر بسیار بیشتر از آنچه تصور میکردم اثرگذار بودهاند. بهترین بخش ماجرا این است که برای افزایش دوام باتری، ناچار نشدهام شیوه استفادهام از گوشی را بهکلی تغییر دهم. همچنان میتوانم در صفحهها بگردم، مطلب بخوانم و مثل همیشه از گوشی استفاده کنم؛ فقط خیلی کمتر سراغ شارژر میروم. پس از ماهها نگرانی درباره اینکه آیا باتری تا پایان روز دوام میآورد یا نه، تمام خواستهام همین بود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Shimul Sood است. مشاهده مقاله اصلی