خبر و ترفند روز

خبر و ترفند های روز را اینجا بخوانید!

چاپ‌های سه‌بعدی مسخره بیشتر از همه نمونه‌های کاربردی به من آموختند

چاپ‌های سه‌بعدی خنده‌داری که بیش از نمونه‌های کاربردی به من آموختند
چاپ‌های کاربردی به سرگرمی پایان می‌دهند؛ چاپ‌های مضحک شما را پای آن نگه می‌دارند.

وقتی سرانجام پس از سال‌ها امروز و فردا کردن، دل را به دریا زدم و یک چاپگر سه‌بعدی خریدم، فهرست بلندبالایی از توجیه‌های کاربردی آماده داشتم. قرار بود نظم‌دهنده کابل، قطعات جایگزین برای وسایل خراب، پایه‌های سفارشی برای انواع ابزارک‌ها و حتی PCBهای سفارشی برای نمونه‌سازی سریع چاپ کنم.

البته همه این کارها را هم انجام داده‌ام؛ اما اگر بخواهم صادق باشم، پروژه‌هایی که واقعاً مرا شیفته این دستگاه کردند، همان نمونه‌های کاملاً غیرضروری بودند. چاپ‌های احمقانه و بی‌هدف، دلیل واقعی این شدند که حتی ذره‌ای از خریدم پشیمان نباشم.

جا دستمالی‌ای که همه تازه‌واردها را قضاوت می‌کند

بی‌ذره‌ای کاربرد، اما با خنده‌ای تضمینی در هر بار دیدن

نگهدارندهٔ دستمال توالت در حال کتاب‌خواندن روبه‌روی چاپگر سه‌بعدی

میکرورلد پینترستِ دنیای چاپ سه‌بعدی است؛ سایتی که بالا و پایین کردن صفحه‌هایش به‌شدت اعتیادآور است. یک روز که برای وقت‌گذرانی در هزارتوی بی‌انتهای آن می‌چرخیدم، به نگه‌دارنده دستمال توالتی برخوردم که مشغول کتاب خواندن بود و بی‌هیچ دلیل روشنی نتوانستم در برابرش مقاومت کنم.

چاپش چند ساعت طول کشید، یک‌تکه و بی‌نقص از دستگاه بیرون آمد و حالا در سرویس بهداشتی‌ام نشسته است و هر بار کسی وارد می‌شود، با نگاهی کم‌وبیش سرزنش‌آمیز او را برانداز می‌کند. جز نگه داشتن دستمال توالت هیچ کاربردی ندارد؛ کاری که یک قلاب هم به همان خوبی انجام می‌دهد. بااین‌حال، به‌معنای واقعی کلمه هر مهمانی با دیدنش می‌ایستد و می‌خندد. همین واکنش به‌تنهایی هزینه فیلامنت را توجیه می‌کند. اینکه برای دستگاهی پول بدهید و سپس با آن شوخی‌ای بسازید که هیچ‌کس درخواستش نکرده، لذتی عمیق و وصف‌ناپذیر دارد.

هفت ساعت چاپ با PETG برای رهایی از جارو کردن ساچمه‌های پلاستیکی

هفته‌ای ده دقیقه استفاده؛ ارزشمند تا آخرین گرم فیلامنت

هدف نشانه‌گیری چاپ‌شده با چاپگر سه‌بعدی

چند تفنگ ساچمه‌ای ارزان و کم‌کیفیت در آزمایشگاه خانگی‌ام دارم که گاهی با آن‌ها سرگرم می‌شوم، اما هیچ‌وقت هدف مناسبی برایشان نداشتم. پس از جست‌وجویی کوتاه در میکرورلد، حالا هدف ساده‌ای دارم که برگه‌های مقوایی استانداردِ رایج در میدان‌های تیراندازی روی آن نصب می‌شوند و ساچمه‌های پلاستیکی BB را هم برایم جمع می‌کند.

مطلب مرتبط:   نحوه تولید تصاویر هوش مصنوعی با Google Bard

روی کاغذ شاید کاربردی به نظر برسد، تا وقتی بفهمید چاپ آن با یک حلقه کاملاً نو از فیلامنت PETG هفت ساعت زمان برده است. احتمالاً هفته‌ای یک بار و آن هم به‌زحمت ۱۰ دقیقه از آن استفاده می‌کنم، اما دست‌کم دیگر لازم نیست کف دفترم را جارو کنم و دنبال گوی‌های نارنجی کوچکی بگردم که عاشق خزیدن به گوشه‌وکنارند و بعد برای همیشه ناپدید می‌شوند.

میزی پر از جاعودی‌هایی که هیچ‌کس نخواسته بود

هرکدام بهانه‌ای برای آزمودن تنظیمات تازه بودند

یکی از دلایل خرید چاپگر سه‌بعدی این بود که بتوانم وسایلی چاپ کنم که مشکل بسیار خاصِ شلوغی میز کارم را حل کنند. نزدیک به سه ماه بعد، میز من به گورستان نمونه‌های نیمه‌کاره‌ای تبدیل شده است که هیچ‌کس به آن‌ها نیاز نداشت؛ و جاعودی‌ها از همه بدتر بودند.

یکی را به‌شکل سامورایی چاپ کرده‌ام، دیگری شبیه شبحی هراس‌انگیز است و یکی هم پیکره موآی. حتی آن‌قدرها هم عود نمی‌سوزانم، اما هرکدام بهانه‌ای شدند برای آزمودن تنظیمات تازه، رنگ‌های جدید فیلامنت و جهت‌گذاری‌های متفاوت چاپ. در اصل، تزئیناتی کاربردی‌اند که درباره مواد و خنک‌کاری بیشتر از هر مکعب واسنجی به من آموخته‌اند.

چاپ‌های کاربردی تمام می‌شوند؛ مضحک‌ها نه

وقتی خط پایانی نیست، دلیلی هم برای دست کشیدن از وررفتن وجود ندارد

مدل‌های سه‌بعدی چاپ‌شده با Bambu Labs A1 Mini

ماجرای چاپ وسایل کاربردی این است که به‌محض ساختن چیزی که نیاز دارید، کار تمام می‌شود. به‌احتمال زیاد در میکرورلد یا پرینتیبلز مدلی آماده پیدا می‌کنید که تمام تنظیماتش نیز برای چاپی بی‌نقص از پیش بهینه شده‌اند. مدل را بارگیری و برش‌زنی می‌کنید، آن را چاپ می‌کنید و تمام. وقتی مشکل حل شده باشد، دیگر دلیلی برای ادامه آزمایش‌ها نمی‌ماند.

مطلب مرتبط:   مایکروسافت به دلیل Word و PowerPoint این برنامه را قطع می کند

پروژه‌های مضحک فرق دارند، چون تکمیلشان زمان می‌برد و خط پایان مشخصی ندارند. همیشه می‌توانید جا دستمالی را عجیب‌تر، هدف را رضایت‌بخش‌تر و جاعودی را پرجزئیات‌تر کنید. همین وررفتن بی‌انتهاست که داشتن چاپگر سه‌بعدی را ارزشمند می‌کند؛ زیرا دستگاه را از ابزاری که گهگاه قطعات یدکی بیرون می‌دهد، به مجرایی برای بروز خلاقیت تبدیل می‌کند. تازه این چاپ‌ها هدیه‌هایی عالی برای عزیزانتان هم هستند.

در پسِ همهٔ این بازیگوشی‌ها، فرصتی واقعی برای مهارت‌آموزی هم نهفته است. هر پروژهٔ بامزه فرصتی است تا با دست‌کاری فایل و سازگار کردن آن با نیازهایم، مهارتم را در طراحی به کمک رایانه افزایش دهم و تنظیمات تازهٔ چاپگر، مواد، رنگ‌ها، جهت‌های چاپ و بسیاری از جنبه‌های دیگری را بیازمایم که چاپ سه‌بعدی را به چیزی که هست تبدیل می‌کنند. تنها با همین آزمون‌وخطاهای تفننی، دربارهٔ تلرانس‌ها و فاصله‌گذاری‌ها، پل‌زنی و برداشتن تکیه‌گاه‌ها و چگونگی کارکرد طرح‌هایی که یک‌جا چاپ می‌شوند، چیزهای زیادی آموخته‌ام. هیچ‌کدام از این آموخته‌ها از چاپ یک بستِ ملال‌آور دیگر به دست نیامد که پیش از فرستادن به نرم‌افزار برش، شش‌بار اندازه‌گیری شده بود.

سود واقعی، پولی نیست که پس‌انداز کرده‌اید

همان فکر خنده‌داری است که سه‌شنبه ساعت ۱۱ شب می‌خواهید چاپش کنید

اگر برای خرید چاپگر سه‌بعدی دودل هستید، فقط به مشکلات کاربردی‌ای فکر نکنید که در خانه برایتان حل می‌کند. به فکرهای خنده‌داری بیندیشید که ممکن است سه‌شنبه‌ای معمولی، ساعت ۱۱ شب، بخواهید به آن‌ها جان ببخشید. همین پروژه‌ها هستند که آن‌قدر شما را سرگرم این کار نگه می‌دارند تا سرانجام در آن ماهر شوید.

البته چاپگرم با ساخت قطعات یدکی برایم صرفه‌جویی مالی داشته است؛ اما همین چاپ‌های بی‌هدف و بامزه‌اند که هم‌خانه‌ها و دوستان مهمانم را به پرسیدن دربارهٔ ساخته‌های بعدی‌ام و حتی سفارش دادن ایده‌های خنده‌دار خودشان وامی‌دارند. ارزش این کنجکاوی از هر چاپ کاربردی بیشتر است.

مطلب مرتبط:   10 برنامه و وب سایت که به شما کمک می کند تا یک سرگرمی جدید را انتخاب کنید

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی