همه میدانند که ویندوز ۱۱ شما را به استفاده از حساب مایکروسافت سوق میدهد. بیشتر افراد این کار را به گردآوری داده یا وابستهکردن کاربر نسبت میدهند و این توضیح هم ظاهراً سرراست به نظر میرسد. اما آنچه پس از تسلیمشدن یا همچنان خودداری از ورود به حساب رخ میدهد، همیشه با این روایت جور درنمیآید. مهمتر از آن، باید بپرسید چرا مایکروسافت اساساً حساب کاربری را تا این اندازه محوری کرده است. پاسخ، نه به اندازهای که انتظار دارید نمایشی است و نه به سادگی روایتهای توطئهمحور؛ اما از آنها عملیتر است.
پشتیبانگیری ویندوز راز را فاش میکند
تجربه ویندوز شما دیگر فقط روی رایانهتان ذخیره نمیشود
پشتیبانگیری ویندوز مجموعه مشخصی از موارد را در حساب مایکروسافتی ذخیره میکند که در آن دستگاه با آن وارد شدهاید. این اطلاعات شامل پوشههای برگزیده از راه واندرایو، تنظیمات، شخصیسازیها (تصویر پسزمینه، رنگها و پوستهها)، شبکهها و گذرواژههای وایفای، ترجیحهای زبانی و فهرست برنامههای نصبشده است.
پشتیبانگیری ویندوز یک تصویر کامل از سیستم نگه نمیدارد، زیرا وضعیت کامل دستگاه روی خود دستگاه باقی میماند. بنابراین، فقط بخش پشتیبانیشدهای از کل تجربه ویندوز را پشتیبان میگیرد.
طبق تعریف خود مایکروسافت، حساب مایکروسافت حسابی است که با ویندوز، مایکروسافت ۳۶۵، واندرایو، ایکسباکس و موارد دیگر پیوند دارد. همین تعریف ساده نکات بسیاری را روشن میکند. حساب مایکروسافت شما هویتی فراتر از ویندوز است، نه صرفاً حسابی برای ورود به یک رایانه. از آنجا که اکنون بخشهایی از تجربه ویندوزتان در این هویت جای گرفتهاند، نه روی یک دستگاه واحد، این تجربه میتواند بیرون از محدوده یک رایانه هم وجود داشته باشد.
رایانه بخشی است که میتوانید جایگزینش کنید
حساب کاربری همان چیزی است که میماند
وقتی ویندوز را دوباره نصب میکنید یا رایانه تازهای را راه میاندازید، ورود با همان حساب مایکروسافت به ویندوز امکان میدهد پشتیبان مربوط به آن را پیدا کند. ویندوز در این مرحله به دنبال پشتیبان پیشین میگردد و پس از یافتن آن، گزینهای برای بازگردانی بخشهایی که میشناسد در اختیارتان میگذارد.
واندرایو نیز در پشتیبانگیری از پوشهها نقشی مرتبط دارد. وقتی پشتیبانگیری از پوشهها در واندرایو را فعال میکنید، آن پوشهها با واندرایو همگام میشوند و محتوایشان روی دستگاه دیگری که با همان حساب وارد شدهاید در دسترس قرار میگیرد. بنابراین، اگر پروندهای در یکی از پوشههایی بوده که با واندرایو پشتیبان گرفتهاید، بدون آنکه مجبور شوید دستی آن را منتقل کنید، میتواند روی دستگاه جدید پدیدار شود.
این روند کوتاه، اما آشکار است:
این فرایندی است که میتوانید وقوعش را ببینید. کافی است روی دستگاهی دیگر با حساب مایکروسافت خود وارد شوید؛ ویندوز یک پشتیبان را نشان میدهد و شما انتخاب میکنید که آن را بازگردانید یا نه.
| الگوی قدیمی | الگوی جدید |
|---|---|
| ویندوز روی همین رایانه زندگی میکند | شما ← حساب مایکروسافت ← وضعیت ویندوز ← واندرایو و سرویسها |
خریدهای شما از فروشگاه مایکروسافت نیز به همین حساب پیوند خوردهاند. وقتی این حساب چنین پیوندهای فراوانی را یکجا گرد میآورد، به جایگاهی آماده برای فروشگاه تبدیل میشود تا دادههای شما را در آن بگنجاند.
ممکن است چیزهایی مانند سختافزار و نصب ویندوز تغییر کنند؛ اما هویتی که این دو را به هم وصل میکند، تغییر نمیکند. این الگوی تازه، نصب ویندوز را مصرفشدنیتر و هویت را ماندگارتر میکند.
تلهمتری، مدرک قاطع نیست
گردآوری داده واقعیت دارد، اما داستانی جداگانه است
ویندوز داده گردآوری میکند. دادههای تشخیصی نمونهای رایج از آن هستند. این سیستم همچنین دادههای لازم برای امنیت، بهروزرسانیها و عیبیابی را گرد میآورد. دادههای اختیاری اغلب جزئیات گستردهتری درباره کارایی و شیوه استفاده دربر میگیرند. مایکروسافت همه این موارد را آشکارا مستند کرده است.
با این حال، مایکروسافت این گردآوری داده را جدا از سامانه حساب کاربری و پشتیبانگیری توضیح میدهد. ویندوز حتی بدون ورود به حساب مایکروسافت نیز از چارچوبهای دادههای تشخیصی اجباری و اختیاری استفاده میکند. هرچند هر دو ممکن است در قلمرو یکسانی از خدمات قرار بگیرند، سازوکار یکسانی ندارند.
دستهبندی مهم اینجاست:
- واقعیت: ویندوز دادههای تشخیصی گردآوری میکند.
- واقعیت: حساب مایکروسافت شما با تکیه بر یک هویت واحد، دادههای پشتیبانِ پشتیبانیشده و خدمات ابری را به هم پیوند میدهد.
- استنباط: هنگامی که هویت متمرکز باشد، اکوسیستم گستردهتر آسانتر میتواند همهچیز را به یک فرد مشخص نسبت دهد.
- اثبات نشده است: مایکروسافت حساب کاربری را مشخصاً برای گردآوری دادههای تشخیصی الزامی نکرده است.
وقتی خدمات به حساب کاربری پیوند خوردهاند، نسبتدادن فعالیتها به یک فرد آسانتر میشود؛ این پیامدی معماری است. با این حال، چنین چیزی ثابت نمیکند که حساب کاربری دقیقاً با همین هدف طراحی شده است. شواهد کافی وجود ندارد تا بتوان نتیجه گرفت که الزام مایکروسافت به استفاده از حساب کاربری، مشخصاً برای گردآوری دادههای تشخیصی وضع شده است.
ویندوز جایگزینپذیر طراحی شده است، اما حساب کاربری باقی میماند
این هویت، که پشتیبانگیری ویندوز، واندرایو و رایانهای که میتوان جایگزینش کرد همگی به آن بازمیگردند، در عمل کانون اصلی این طراحی است.
مایکروسافت چندین خدمت را مدیریت میکند: بازیابی تنظیمات پس از نصب دوباره، در دسترس نگهداشتن پوشههای برگزیده میان دستگاههای مختلف، پیوند دادن خریدها و اشتراکهای فروشگاه به یک شخص، و آشنا جلوهدادن رایانهای تازه بدون نیاز به شروع از صفر. حسابی مشترک، یک هویت واحد در اختیار مایکروسافت میگذارد تا این خدمات از مسیر آن کار کنند؛ نه اینکه هر تجربه همچون محصولی جداگانه به نظر برسد.
ممکن است دلیل طراحی ویندوز به این شکل از سوی مایکروسافت را درک کنید و همچنان ترجیح دهید نصب ویندوزتان را به حساب کاربری گره نزنید. با این همه، این موضوع دلیلهای عملی مایکروسافت برای متمرکزکردن حساب کاربری را روشن میکند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Afam Onyimadu است. مشاهده مقاله اصلی