حداکثر توان روتر وای‌فای شما را به هم می‌ریزد؛ راه‌حل اینجاست

هر بار که وسیله‌ای تازه می‌خرید، شاید وسوسه شوید همه قابلیت‌هایش را روشن کنید و آن را با بیشترین توان ممکن به کار بگیرید. اما درباره روتر جدیدتان، این کار می‌تواند اشتباه باشد. شاید در نگاه نخست منطقی به نظر برسد که با بردن نوار تنظیم توان فرستنده روتر تا انتها، اتصال سریع‌تری خواهید داشت؛ اما واقعیت ممکن است کاملاً متفاوت باشد.

در واقع، تنظیم روتر روی حداکثر توان فرستنده ممکن است اتصال وای‌فای را کندتر و ناپایدارتر کند. برای داشتن اتصالی مطمئن‌تر، اغلب بهتر است توان فرستنده روتر را کاهش دهید، نه افزایش.

بزرگ‌تر همیشه بهتر نیست

مشکل توان نامتقارن

برای درک اینکه چرا پخش سیگنال وای‌فای روتر با حداکثر توان می‌تواند به‌جای بهبود اتصال، مانع آن شود، ابتدا باید بدانید ارتباط بی‌سیم مسیری یک‌طرفه نیست. روتر تنها نیمی از این ارتباط است و تلفن، لپ‌تاپ و دیگر دستگاه‌های شما نیمه دیگر آن را تشکیل می‌دهند.

روتر معمولاً دستگاهی نسبتاً بزرگ با آنتن‌های داخلی و خارجی پرقدرت است که برای عبور دادن سیگنال از ضخیم‌ترین دیوارها طراحی شده‌اند؛ اما دیگر دستگاه‌های شما چنین توانی ندارند. به‌ویژه تلفن‌های هوشمند که آنتن‌های کوچکی دارند و به‌جای قدرت محض سیگنال، با هدف افزایش شارژدهی باتری طراحی شده‌اند. دستگاه‌های خانه هوشمند نیز اغلب آنتن‌هایی به همین اندازه کوچک دارند و نمی‌توانند با روتری که سیگنال آن‌ها را زیر پوشش خود محو می‌کند، رقابت کنند.

وقتی توان فرستنده روتر را روی ۱۰۰% می‌گذارید، در اصل همین اتفاق رخ می‌دهد: گویی به روتر یک بلندگو داده‌اید، در حالی که تلفن و دیگر دستگاه‌هایتان فقط زمزمه می‌کنند.

نتیجه چیست؟ روتر شروع به از دست دادن بسته‌های داده می‌کند، زیرا نمی‌تواند سیگنال دستگاهی را که می‌کوشد با آن ارتباط برقرار کند، به‌درستی دریافت کند. اما با کاهش توان فرستنده روتر، دو سوی این گفت‌وگو هم‌سطح می‌شوند و کل شبکه وای‌فای دوباره جان می‌گیرد.

هزینه پنهان توان بیش از اندازه

نشت سیگنال و تداخل هم‌کانال

توان فرستندگی بیش از اندازه فقط باعث ایجاد ارتباط‌های نامتقارن در شبکه وای‌فای نمی‌شود؛ بلکه امواج بی‌سیم پیرامون خانه را نیز آلوده می‌کند و نویزی پدید می‌آورد که می‌تواند بر همه شبکه‌های اطراف اثر بگذارد.

بیشتر روترهای وای‌فای امروزی در طیف‌های ۲.4GHz، 5GHz و 6GHz کار می‌کنند که هرکدام به کانال‌های فرکانسی تقسیم می‌شوند. بااین‌حال، سیگنال روتری که با حداکثر توان کار می‌کند، همیشه آن‌طور که باید در محدوده خانه باقی نمی‌ماند. این سیگنال‌ها بازتاب می‌یابند و به خانه‌های همسایه نشت می‌کنند؛ حتی ممکن است به آنتن‌های خود روتر بازگردند، در حالی که این آنتن‌ها باید در حال دریافت سیگنال دستگاه‌های دیگر باشند.

این وضعیت سه مشکل تازه برای شبکه شما پدید می‌آورد:

• خودتداخلی: سیگنال‌های پرقدرت در سراسر خانه از سطوح سخت بازتاب می‌یابند و نسخه‌های تکراری سیگنال را با پژواک‌هایی دارای تأخیر ایجاد می‌کنند. این پدیده توانایی روتر را برای دریافت سیگنال‌های موردنیازش کاهش می‌دهد.
• ازدحام شبکه‌های همسایه: وقتی روتر شما با تمام توان کار می‌کند، روترهای همسایه ناچار می‌شوند با آن رقابت کنند. پیامد این وضعیت، تداخل هم‌کانال (CCI) است که شبکه‌ها را وادار می‌کند برای پایان یافتن ارسال یکدیگر، کار خود را موقتاً متوقف کنند.
• جابجایی بیش‌ازحد تهاجمی: در شبکه‌های خانگی دارای چند نقطه دسترسی، مانند سامانه‌های مش، بار شبکه نامتوازن می‌شود. دستگاه‌ها می‌کوشند به روتری با قوی‌ترین سیگنال متصل شوند و تنظیم روتر روی حداکثر توان باعث می‌شود آن‌طور که باید به نقاط دسترسی دیگر جابه‌جا نشوند.

معمولاً کافی است توان فرستنده روتر را روی سطح پایین‌تری بگذارید تا شبکه دوباره سامان پیدا کند.

تنظیمات روترتان را بررسی کنید

تغییری ساده و کارساز

خوشبختانه، تنظیم توان فرستنده روتر معمولاً کار نسبتاً آسانی است؛ هرچند روند آن بسته به مدل روتر و شرکت سازنده کمی تفاوت دارد.

با استفاده از نشانی IP روتر، که معمولاً ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱ یا ۱۰.۰.۰.۱ است، وارد سامانه مدیریت آن شوید. به‌دنبال گزینه «تنظیمات پیشرفته بی‌سیم» یا عنوانی مشابه بگردید و سپس قابلیت «کنترل توان فرستنده» را پیدا کنید.

پیشنهاد می‌کنم توان ارسال را روی مقداری متوسط تنظیم کنید؛ خواه گزینه‌ای با نام «متوسط» باشد، خواه مقداری نزدیک به ۵۰ درصد. نام‌گذاری این گزینه در روترهای مختلف یکسان نیست.

پس از انجام این کار، روتر را دوباره راه‌اندازی کنید و کمی فرصت بدهید تا همه‌چیز به وضعیت پایدار بازگردد. پس از آن، حتی دستگاه‌هایی با کمترین توان نیز باید اتصال مطمئنی داشته باشند.

کیفیت مهم‌تر از کمیت است

Make the right choice

در شبکهٔ وای‌فای خانگی، کارایی همیشه خواستنی است؛ اما می‌توان گفت پایداری حتی اهمیت بیشتری دارد. اتصالی که درست کار می‌کند، بی‌تردید بهتر از اتصال پرسرعتی است که هر لحظه ممکن است از کار بیفتد.

از همین رو، اکیداً توصیه می‌کنم در برابر وسوسهٔ افزایش توان ارسال روتر برای تقویت اتصال مقاومت کنید. این کار شاید در نگاه نخست منطقی به نظر برسد، اما می‌تواند زمینه‌ساز بی‌ثباتی گسترده و بروز مشکلاتی در شبکهٔ مش شود.

در عوض، تنظیمی متعادل‌تر برگزینید تا همه بتوانند از شبکه‌ای پایدارتر و کارآمدتر بهره ببرند.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Oliver Haslam است. مشاهده مقاله اصلی