هنگام مرور تنظیمات تلویزیون، متوجه شدم میکروفون حتی وقتی سکوت کردهام نیز پیوسته در حال گوشدادن است؛ این وضعیت برایم قابلقبول نبود، بنابراین آن را خاموش کردم و دیگر به آن فکر نکردم.
دلیل وجود میکروفونهای همیشهشنوا در تلویزیونهای هوشمند
این میکروفونها کاربردهای مشروعی دارند
بیشتر تلویزیونهای هوشمند میکروفونی دارند که پیوسته به فرمانهای صوتی گوش میدهد. این ویژگی کار را آسانتر میکند: کافی است خواستهتان را بیان کنید تا تلویزیون همان لحظه واکنش نشان دهد. دیگر لازم نیست دنبال کنترل از راه دور بگردید یا با صفحهکلیدهای دستوپاگیر روی صفحه تایپ کنید. دستیارهای صوتی داخلی، چه برای باز کردن برنامهها و چه برای جستوجوی محتوای دلخواه، امکان کنترل تلویزیون بدون استفاده از دست را فراهم میکنند.
برخی مدلها با اکوسیستمهای خانه هوشمند، مانند آمازون الکسا و گوگل هوم، نیز یکپارچه میشوند و بهعنوان هاب مرکزی کنترل چراغها، ترموستاتها و دستگاههای دیگر عمل میکنند. این قابلیت راحت است، اما بهای آن آمادهبهکار ماندن همیشگی میکروفون و گوشدادن پیوسته به کلمات فعالساز است. اگر کنترل بدون دست را دوست دارید، احتمالاً از میکروفون آمادهبهکار تلویزیون لذت میبرید؛ اما برای من شرایط متفاوت بود.
دلیل غیرفعالکردن میکروفون همیشهفعال تلویزیون هوشمند
حریم خصوصی مهم است، اما تنها دلیل نیست
در ابتدا توجه چندانی به میکروفون همیشهفعال تلویزیونم نداشتم؛ فقط یکی دیگر از قابلیتهای راحتی به نظر میرسید. اما هرچه بیشتر به آن فکر کردم، احساس ناراحتیام بیشتر شد. سرانجام تصمیم گرفتم آن را خاموش کنم؛ تصمیمی که سه دلیل اساسی داشت.
۱. حریم خصوصی
یکی از مهمترین دلایل خاموشکردن میکروفون تلویزیون هوشمند، حفظ حریم خصوصی است. نمیتوانم با این فکر کنار بیایم که همواره صدایم شنیده میشود. درست است که این میکروفونها معمولاً فقط پس از شنیدن کلمات فعالسازی مانند «هی گوگل» صدا را ضبط میکنند، اما برای تشخیص این عبارتها باید در پسزمینه فعال بمانند.
این یعنی گفتوگوهای خانوادگی همواره در حال شنیدهشدن هستند، هرچند تا زمانی که کلمه فعالساز را نگویید، لزوماً پردازش نمیشوند. حتی اگر تولیدکنندگان تأکید کنند که پس از شنیدن کلمه فعالساز فقط بخشهای کوتاهی از تعامل ضبط میشود، کاربران دید روشنی از آنچه ضبط میشود ندارند. افزون بر این، ضبطهای صوتی معمولاً برای پردازش فرمانها و اجرای درخواستها به سازنده یا شخص ثالث ارسال میشوند.
ممکن است افراد این ضبطها را برای بهبود الگوریتمهای تشخیص گفتار بررسی کنند. این میزان از افشای اطلاعات برایم پذیرفتنی نبود. اتاق نشیمن جایی است که در آن استراحت میکنم، با خانواده گفتوگو دارم و آزادانه حرف میزنم. فکر اینکه بخشی از این گفتوگوها، حتی ناخواسته، ضبط شود، حس ناخوشایند تجاوز به حریم خصوصی را در من ایجاد میکرد.
۲. بهندرت از فرمانهای صوتی استفاده میکنم
عامل مهم دیگر در تصمیمم این بود که بهندرت از فرمانهای صوتی استفاده میکنم. وقتی نخستینبار در اوایل دهه ۲۰۱۰ درباره دستیارهای صوتی شنیدم، تصور میکردم کنترل دستگاهها با صدا، آیندهنگرانه و راحت است. اما در عمل، پس از آزمایش آن روی تلفن و تلویزیون هوشمند، هرگز واقعاً با آن احساس راحتی نکردم.
تلویزیون هوشمند تیسیال من که با گوگل تیوی کار میکند، دو روش برای فعالکردن دستیار صوتی دارد: دکمه اختصاصی گوگل اسیستنت یا عبارت «هی گوگل». با این حال، برای کارهای سادهای مانند باز کردن برنامه یا تنظیم صدا، همچنان کنترل از راه دور را ترجیح میدهم. افزون بر این، میکروفون گاهی نتیجه نادرستی میداد؛ گاه باید فرمان را تکرار میکردم یا با درخواستهای اشتباه روبهرو میشدم. در نتیجه، این قابلیت بیشتر آزاردهنده بود تا مفید.
همچنین، چون تلویزیون از محل نشستن من فاصله دارد، همیشه احساس میکردم برای اجرای فرمان صوتی باید فریاد بزنم. همین موضوع باعث شد از خودم بپرسم چرا باید قابلیتی حساس از نظر حریم خصوصی و امنیت را فعال نگه دارم، وقتی واقعاً برایم سودی ندارد. بنابراین غیرفعالکردن میکروفون تصمیمی روشن بود.
۳. خطر نفوذ یا سوءاستفاده
آخرین بخش این معادله، امنیت بود. هر دستگاه متصل به اینترنت در معرض خطر هک قرار دارد. اتصال تلویزیون به اینترنت نیز مسیرهای گوناگونی را برای تهدیدهای امنیتی باز میکند. اگرچه تلویزیونهای هوشمند هدف اصلی مهاجمان نیستند، از این خطر مصون هم نیستند.
در نهایت، این دستگاهها نیز کامپیوترهایی هستند که نرمافزار اجرا میکنند و ممکن است نقصهایی داشته باشند که هکرها بتوانند از آنها برای دورزدن قابلیتهای امنیتی استفاده کنند. آسیبپذیریها فقط به نرمافزار محدود نیستند؛ هکرها ممکن است به شکلهای گوناگون کنترل تلویزیون شما را به دست بگیرند. فکر دسترسی غیرمجاز فردی به میکروفون تلویزیونم نگرانکننده بود. به همین دلیل باید دوربین تلویزیون هوشمند را همیشه پوشانده نگه دارید؛ چون نمیدانید چه زمانی ممکن است مورد سوءاستفاده قرار گیرد.
افزون بر این، خطر سوءاستفاده از سوی خود سازنده نیز وجود دارد؛ ممکن است دادهای بیش از آنچه اعلام شده جمعآوری شود یا از دادههای صوتی ضبطشده به شیوهای استفاده شود که کاربر به آن رضایت نداده است؛ مثلاً برای نمایش تبلیغات شخصیسازیشده. برای من، راحتی اندک فرمانهای صوتی، ریسک بزرگ گشودن راهی برای شنود احتمالی در خانه را توجیه نمیکرد.
چگونه میکروفون تلویزیون هوشمندم را خاموش کردم
در چند دقیقه حریم خصوصیتان تقویت میشود
با در نظر گرفتن همه این موارد، تصمیم گرفتم میکروفون تلویزیون هوشمندم را خاموش کنم. مراحل انجام این کار بسته به سازنده تلویزیون متفاوت است، اما در تلویزیون هوشمند TCL من با Google TV، به این شکل است.
- برنامه Settings را باز کنید.
- گزینه Privacy را انتخاب کنید، سپس Google Assistant را برگزینید.
- در تنظیمات Google Assistant، میکروفون Hands‑free و Voice control را غیرفعال کنید.
تلویزیون من از Google TV استفاده میکند؛ بنابراین این مراحل مخصوص این سیستمعامل تلویزیون هوشمند است. اگر تلویزیون هوشمند شما سیستمعامل دیگری دارد، دستورالعمل مربوط به آن را بهصورت آنلاین جستوجو کنید.
اگر به آرامش خیال نیاز دارید، میکروفون تلویزیون هوشمندتان را خاموش کنید
فراموش نکنید این مورد را نیز غیرفعال کنید
خاموشکردن میکروفون تلویزیون هوشمند راهی سریع و آسان برای بازپسگرفتن بخشی از حریم خصوصی است؛ ایکاش زودتر این کار را کرده بودم. اما بیشتر تلویزیونهای هوشمند مسئله دیگری هم برای حریم خصوصی دارند: تشخیص خودکار محتوا (Automatic Content Recognition). ACR قابلیتی در تلویزیونهای هوشمند مدرن است که تصاویر روی صفحه را ردیابی میکند و به سازندگان کمک میکند همواره بدانند چه چیزی تماشا میکنید.
نام ACR بسته به سازنده متفاوت است. برای مثال، سامسونگ آن را Viewing Information Services مینامد، الجی برچسب Live Plus را برای آن به کار میبرد و Fire TV آن را Automatic Content Recognition میخواند. بنابراین، اگر میخواهید حریم خصوصیتان را بیش از این تقویت کنید، ACR را از طریق منوی تنظیمات تلویزیون غیرفعال کنید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Alvin Wanjala است. مشاهده مقاله اصلی