HDMI ۲.۱ با افزودن امکانات فراوان، به ویژه پشتیبانی از VRR (نرخ تجدید متغیر)، پیشرفتهای چشمگیری کرد. اما برای کاربران عادی، HDMI ۲.۱ پشت صدریاز تکنولوژیهای نوین پنهان است؛ حقالامتیازهای اش گرهدار و در محیط لینوکس به نسخهای محدود تبدیل میشود.
دریافت سختافزار دارای گواهینامه نیز دردسرساز است و انجمن HDMI همواره در محدود کردن قابلیتهای پشتیبانیپذیر مشهور بوده است. بنابراین به استاندارد دیرینهٔ DisplayPort بازمیگردیم؛ استانداردی باز که سالها گزینهٔ جایگزین VRR را در خود داشته، باز و سازگار با اکثر رایانهها است. تنها مشکل کوچک این است که به اندازه HDMI جهانی نیست.
سینک تطبیقی DisplayPort در واقع VRR بدون دردسر حقالامتیاز است
DisplayPort این قابلیت را سالها پیش بهدست آورد
VRR در HDMI ۲.۱ ممکن است نوآورانه بهنظر برسد، اما DisplayPort برای سالها معادلاش را عرضه کرده بود. شناختهشده به نام Adaptive Sync، دقیقاً همان عملکرد VRR را دارد و نرخ تجدید صفحه نمایش را به صورت پویا بر پایهٔ نرخ فریم خروجی کارت گرافیک تنظیم میکند. این کار از پارهپاره شدن تصویر جلوگیری کرده و حس روانی بالاتری از فریمریت میدهد.
DisplayPort نیز استانداردی کاملاً باز و بدون حقالامتیاز است. برعکس، HDMI همواره محدود و تجاری بوده؛ هر سازنده مجبور به پرداخت هزینهٔ سالانهٔ حقالامتیاز میشود.
به همین دلیل HDMI ۲.۱ در بخشارزانتر کمتر دیده میشود؛ پیادهسازی آن هزینهٔ بیشتری میطلبد. چون VRR فقط در HDMI ۲.۱ موجود است، تعویض به استاندارد ارزانتر به معنای از دست دادن سازگاری خواهد بود که واقعاً متأسفکننده است.
Adaptive Sync از DisplayPort ۱.2a به بعد کار میکند؛ این تکنولوژی امروزه قدیمی محسوب میشود. پیادهسازیهای مدرن کابل، پشتیبانی کامل را داخلی دارند، بنابراین تا زمانی که مانیتور شما خیلی کهنه نباشد، نیازی به تنظیمات پیچیده نیست.
DisplayPort مزایای دیگری نسبت به HDMI دارد
کابل قدرتمندتر و تواناتر
اگرچه DisplayPort استاندارد بازتری است، همچنان پشتیبانی برتری دارد. HDMI بهویژه پس از «سورت» ناگوار در سال ۲۰۲۱ که دسترسی عمومی به مشخصات فنیاش را محدود کرد، بسیار محدودتر شد.
پیادهسازی HDMI ۲.۱ در لینوکس در سال ۲۰۲۴ توسط انجمن HDMI کاملاً مردود شد (اگرچه FRL HDMI ۲.۱ اکنون با کارتهای گرافیک AMD کار میکند)، به همین دلیل اکثر کاربران رایانه، از جمله من، به DisplayPort سوگند یاد میکنند زیرا محدودیتی اعمال نمیکند.
مزیت بزرگ دیگر ظرفیت پهنای باند کل آن است. DisplayPort میتواند حجم عظیم داده حمل کند که به طور طبیعی به وضوحنمایی و/یا نرخ تجدید بالاتر منجر میشود — نسخهٔ ۲.۱ با حداکثر ۸۰ Gbps یا ۴K در ۲۴۰ Hz (بدون فشردهسازی، ۱۰‑بیت رنگ) پشتیبانی میکند.
در مقایسه، HDMI ۲.۱ تنها تا ۴۸ Gbps میرسد و این محدودیت هنگام تلاش برای بازی ۸K یا ۴K با نرخ تجدید بالاتر به وضوح احساس میشود. DisplayPort همچنین امکانات جذاب دیگری دارد، مانند زنجیرهسازی (daisy‑chaining) که امکان اتصال چندین مانیتور با یک کابل را فراهم میکند و یک نجاتبخش واقعی است.
تنها نقطه ضعف سازگاری است
HDMI بهمراتب شایعتر است
هرچند DisplayPort عالی است، استاندارد جهانی نیست. HDMI همچنان رابط پیشگزین اکثر نمایشگرهای غیرمانیتور است. HDMI در همهجا حضور دارد حتی اگر نسخهٔ بهکار رفتهای از استاندارد قدیمی باشد.
اکثر دستگاهها هنوز به HDMI ۲.۰ (یا در برخی موارد HDMI ۱.4b) محدودند؛ این باعث میشود اتصال رایانه به تلویزیون سادهتر باشد. علاوه بر این، اکثر کنسولهای بازی و دستگاههای مصرفی فقط از HDMI بهعنوان خروجی استفاده میکنند.
بهعبارت دیگر، هرچند DisplayPort برتر است، بهزودی HDMI را نمیغلبد و این امر ناگوار است؛ در نهایت این استاندارد برتر است.
مبدلهای DisplayPort به HDMI میتوانند در برخی موارد کمک کنند
اگر مایلید به عمق مبدلهای نامطمئن بروید، شاید راهحلی پیدا کنید. مبدلهای DisplayPort به HDMI بهوفور در سایتهایی مانند آمازون و علیاکسپرس موجودند و همگی گرانقیمت نیستند.
فقط آداپتر را به خروجی DisplayPort رایانهتان وصل کنید، کابل HDMI را به سر دیگر آداپتر متصل کنید، همین! آداپتر بهصورت خودکار همهچیز را مدیریت میکند و عملاً پلاگ‑اند‑پلی است.
طبیعتاً همه آداپترها عملکرد کافی ندارند. برای بهترین نتیجه، از آداپتر «اکتیو» استفاده کنید؛ برخی حتی از تلویزیونهای سازگار با HDMI ۲.۱ پشتیبانی میکنند. ورودی USB‑C نیز موجود است، اگرچه کمتر رایج است. پشتیبانی از VRR متأسفانه ناپایدار است.
حالت جایگزین USB‑C در اصل DisplayPort است؛ پس میتوانید کابل USB‑C به DisplayPort (یا کابل USB‑C به USB‑C سازگار به پورت Type‑C لپتاپ) را به رایانه وصل کنید و عملکردش همانند اتصال بومی خواهد بود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Dipan Saha است. مشاهده مقاله اصلی