خبر و ترفند روز

خبر و ترفند های روز را اینجا بخوانید!

چرا کابل‌های HDMI ۲.۱ با تلویزیون‌های HDMI ۲.۰ آن‌طور که انتظار دارید کار نمی‌کنند؟

کابل‌های HDMI 2.1 با تلویزیون‌های HDMI 2.0 کار نمی‌کنند و کسی به شما هشدار نداده است
کابل تازه‌خریده‌شده HDMI 2.1 هیچ قابلیتی فراتر از توان کنونی تلویزیونتان در اختیارتان نمی‌گذارد.

یک کابل نو و براق HDMI ۲.۱ خریده‌اید؛ کابلی با پهنای باند اسمی 48Gbps که از پخش 4K با نرخ 120Hz پشتیبانی می‌کند و همه اصطلاحات پرزرق‌وبرقی را یدک می‌کشد که گویا قرار است سامانه سرگرمی خانگی‌تان را برای آینده آماده کنند. اما آن را به تلویزیون وصل می‌کنید و هیچ‌چیز تغییر نمی‌کند؛ نه خبری از 120Hz است و نه تصویر وضوح بیشتری پیدا می‌کند. آن وقت از خود می‌پرسید چرا برای خرید کابلی بهتر پول بیشتری پرداخته‌اید.

واقعیت این است که کابل HDMI ۲.۱ را می‌توان به تلویزیون HDMI ۲.۰ وصل کرد و از آن بهره برد. درگاه و کانکتور یکسان‌اند، بنابراین کابل بدون مشکل در درگاه جا می‌گیرد و دستگاه‌ها می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. از آنجا که اتصال‌های HDMI با نسل‌های پیشین سازگارند، کابل HDMI ۲.۱ تصویر و صدا را روی تلویزیون HDMI ۲.۰ پخش می‌کند.

بااین‌حال، کابل جدیدتر HDMI ۲.۱ نمی‌تواند قابلیت‌هایی را به تلویزیون HDMI ۲.۰ شما بیفزاید که اساساً از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کند. در عمل، پهنای باند اضافه کابل بی‌استفاده می‌ماند و سردرگمی نیز دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود.

محدودیت‌های تلویزیون HDMI ۲.۰ شما

کابل HDMI تازه تلویزیونتان را ارتقا نمی‌دهد

استاندارد HDMI ۲.۰ در سال ۲۰۱۳ رسماً معرفی شد و هنوز هم برای بخش بزرگی از محتوا کاملاً کارآمد است. این استاندارد از وضوح 4K با نرخ نوسازی حداکثر 60Hz، قالب‌های HDR10 و ۳۲ کانال صوتی پشتیبانی می‌کند؛ قابلیتی که برای تماشای فیلم، مسابقات ورزشی و بیشتر محتوای پخش اینترنتی کافی است.

اگر تلویزیون HDMI ۲.۰ دارید، باید محدودیت‌های آن را نیز در نظر بگیرید؛ محدودیت‌هایی که به تراشه، پردازنده و درگاه‌های واقعی دستگاه بستگی دارند. سقف پهنای باند HDMI ۲.۰ برابر با ۱۸ Gbps است و برای پردازش محتوای 4K@60Hz کفایت می‌کند. بااین‌حال، از پس 4K@120Hz، وضوح 8K یا قالب‌های HDR پویا مانند Dolby Vision برنمی‌آید؛ قابلیت‌هایی که استاندارد HDMI ۲.۱ از آن‌ها پشتیبانی می‌کند.

HDMI ۲.۱ تا 48Gbps پهنای باند دارد و قابلیت‌های بیشتری مانند 4K با نرخ 120Hz، وضوح 8K با نرخ 60Hz، نرخ نوسازی متغیر (VRR)، حالت خودکار تأخیر کم (ALLM) و صدای پیشرفته eARC را فراهم می‌کند. اما اگر کابل تازه‌ای با استاندارد HDMI ۲.۱ بخرید تا این قابلیت‌ها را روی تلویزیون HDMI ۲.۰ فعال کنید، به نتیجه نمی‌رسید؛ زیرا گلوگاه اصلی تلویزیون شماست، نه کابلی که به کار می‌برید.

مطلب مرتبط:   7 نکته و ترفند هشدار دهنده هوش مصنوعی که در واقع کار می کند

برای نمونه، فرض کنید یک PS5 را با کابل فوق‌پرسرعت HDMI سازگار با HDMI ۲.۱ به تلویزیون HDMI ۲.۰ وصل کرده‌اید. هم PS5 و هم کابل توان انتقال پهنای باند در سطح HDMI ۲.۱ را دارند، اما سخت‌افزار HDMI ۲.۰ تلویزیون عامل محدودکننده است. اگر درگاه‌های HDMI تلویزیون نتوانند وضوح یا نرخ نوسازی مشخصی را پردازش کنند، کابل نیز نمی‌تواند این وضعیت را تغییر دهد.

نام‌گذاری کابل‌های HDMI بیش از حد گیج‌کننده است

اصطلاحات بازاریابی گنگ و مبهم‌اند

نوشته مشخصات روی کابل HDMI

یکی از رایج‌ترین دلایلی که برخی را به خرید کابل نامناسب می‌کشاند، شیوه نام‌گذاری کابل‌های HDMI است؛ نام‌هایی که به‌نظر من یکدستی چندانی ندارند. دست‌کم USB سرعت را روی کابل‌هایش درج می‌کند، هرچند نامی مانند «USB ۳.۲ Gen ۲×۲» خود به‌اندازه کافی کابوس‌وار است.

در مقابل، بسته‌بندی کابل‌های HDMI به‌جای مشخصات فنی روشن، بیشتر به اصطلاحات مبهم بازاریابی تکیه دارد. احتمالاً روی جعبه کابل‌ها در فروشگاه با برچسب‌هایی مانند «پرسرعت» با پشتیبانی از پهنای باند حداکثر ۱۰.۲ Gbps، «پرسرعت ممتاز» با پهنای باند حداکثر 18Gbps یا «فوق‌پرسرعت» با پهنای باند حداکثر 48Gbps روبه‌رو شده‌اید. هرکدام از این عنوان‌ها به نسخه‌ای متفاوت از HDMI اشاره می‌کنند.

برای مثال، کابل‌های فوق‌پرسرعت برای بهره‌گیری از تمام پهنای باند HDMI ۲.۱ گواهی شده‌اند؛ اما اگر از پیش ندانید باید دنبال چه چیزی بگردید، این ارتباط از روی بسته‌بندی روشن نخواهد بود. انتظار دارید عبارت «۲.۱» را روی جعبه ببینید، ولی ممکن است حتی اثری از آن پیدا نکنید. کابل‌های قدیمی‌تر نیز فقط با عنوان «پرسرعت» عرضه می‌شوند؛ برچسبی گیج‌کننده که عملکرد احتمالی کابل را به‌روشنی مشخص نمی‌کند.

مطلب مرتبط:   Google DNS در مقابل Cloudflare DNS: سریعترین DNS چیست؟

انجمن HDMI نیز در سال‌های اخیر از شماره‌گذاری دقیق نسخه‌ها، مانند HDMI ۲.۰ یا ۲.۱، فاصله گرفته و به‌جای آن از رده‌بندی بر پایه سرعت استفاده کرده است. قرار بود این رویکرد انتخاب را ساده‌تر کند، اما برای کاربران عادی سردرگمی بیشتری به همراه آورده است. اگر کابل را تنها بر اساس قیمت یا نام‌آشنایی برند انتخاب کنید، نمی‌توانید تشخیص دهید که پهنای باند 18Gbps نصیبتان می‌شود یا تجربه کامل 48Gbps در HDMI ۲.۱.

پیش از خرید کابل HDMI تلویزیونتان را بررسی کنید

درگاه‌های HDMI مهم‌تر از کابل‌اند

دستگاه KVM مدل Lemorele با خروجی‌های متصل HDMI و USB

پیش از آنکه برای کابل HDMI ۲.۱ پول بیشتری بپردازید، بهتر است درگاه‌های تلویزیون و دستگاهی را که می‌خواهید به آن متصل کنید بررسی کنید. این موضوع به‌ویژه هنگام خرید کابل برای کنسول بازی یا دستگاه پخش اینترنتی اهمیت دارد. برای بهره‌گیری از استاندارد HDMI ۲.۱، هر دو سوی این زنجیره باید از آن پشتیبانی کنند.

به قابلیت‌هایی توجه کنید که واقعاً قصد استفاده از آن‌ها را دارید. برای نمونه، اگر می‌خواهید بازی‌ها را با وضوح 4K و نرخ نوسازی 120Hz اجرا کنید، ببینید درگاه HDMI تلویزیونتان واقعاً از این حالت پشتیبانی می‌کند یا نه. همچنین اگر نرخ نوسازی متغیر (VRR) برایتان مهم است، مطمئن شوید تلویزیون توانایی پشتیبانی از آن را دارد. همین قاعده درباره حالت تأخیر کم خودکار (ALLM)، eARC، Dolby Vision و دیگر قابلیت‌ها نیز صدق می‌کند. کابل Ultra High Speed HDMI نمی‌تواند این قابلیت‌ها را به تلویزیون شما اضافه کند.

اگر نمی‌دانید تلویزیونتان از چه قابلیت‌هایی پشتیبانی می‌کند، شماره دقیق مدل آن را پیدا کنید و مشخصاتش را در وب‌سایت سازنده، معمولاً در بخش درگاه‌ها یا اتصالات، جست‌وجو کنید. همچنین می‌توانید فهرست تنظیمات را با دقت بررسی کنید؛ برخی تلویزیون‌ها توانایی‌های درگاه‌های HDMI را مستقیماً در همین بخش نمایش می‌دهند. با این کار می‌توانید بفهمید واقعاً به کابل HDMI ۲.۱ نیاز دارید یا نه. بد نیست بدانید در بسیاری از تلویزیون‌های جدید، تنها یک یا دو درگاه HDMI با عنوان «HDMI ۲.۱ با پهنای باند کامل» مشخص شده‌اند و سرعت بقیه درگاه‌ها ممکن است به استاندارد ۲.۰ محدود باشد.

مطلب مرتبط:   Script Kiddies چه کسانی هستند؟ آیا آنها تهدیدی برای امنیت شما هستند؟

چه کسانی باید کابل HDMI ۲.۱ بخرند؟

اگر قصد ارتقا دارید، انتخاب کابل مهم است

سه کابل HDMI در دست و دو نمایشگر در پس‌زمینه

خیر، کابل‌های HDMI ۲.۱ بی‌فایده نیستند؛ اما همه کاربران نیز به آن‌ها نیاز ندارند. فرض کنید یک PS5 یا رایانه مخصوص بازی امروزی با کارت گرافیکی توانمند دارید و تلویزیونتان نیز به درگاه HDMI ۲.۱ یا HDMI eARC مجهز است که از 4K@120Hz یا VRR پشتیبانی می‌کند. در چنین شرایطی باید کابل HDMI ۲.۱ تهیه کنید تا از اجرای روان‌تر بازی‌ها و تأخیر ورودی کمتر بهره‌مند شوید.

اگر قصد دارید به‌زودی تلویزیون یا کنسول تازه‌ای بخرید، یک کابل تأییدشده HDMI ۲.۱ می‌تواند سامانه شما را برای تجهیزات آینده آماده نگه دارد و سرمایه‌گذاری ارزشمندی باشد. در این صورت، وقتی سخت‌افزارتان ارتقا یافت، ناچار نخواهید بود همه کابل‌ها را عوض کنید.

از سوی دیگر، اگر بیشتر محتوای 4K را با نرخ نوسازی استاندارد 60Hz تلویزیونتان تماشا می‌کنید، صرفاً به این دلیل که کابل جدیدتری به بازار آمده است نیازی به تعویض کابل HDMI کنونی خود ندارید.

کابل‌های HDMI ۲.۱ معجزه نمی‌کنند

کابل‌های جدیدتر HDMI ۲.۱ نمی‌توانند توانایی‌های تلویزیونتان را دگرگون کنند. این کابل‌ها تنها زمانی سودمندند که سخت‌افزاری با پهنای باند بالاتر و پشتیبانی از استاندارد HDMI ۲.۱ داشته باشید. بنابراین، پیش از آنکه برای خرید کابلی «بهتر» هزینه بیشتری بپردازید، بررسی کنید تلویزیون و دستگاه منبع شما واقعاً چه خروجی‌ای ارائه می‌دهند. اگر توان آن‌ها به HDMI ۲.۰ محدود باشد، آن کابل گران‌قیمت فقط راهی بی‌دلیل پرهزینه برای تماشای همان تصویری است که پیش‌تر هم داشتید. کابل HDMI سیگنالی را منتقل می‌کند که سخت‌افزار در اختیارش می‌گذارد، اما هرگز نمی‌تواند قابلیت‌های تازه‌ای به سخت‌افزار اضافه کند.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Kanika Gogia است. مشاهده مقاله اصلی