«نمای خیابان» معمولاً هر جاده را همانگونه نشان میدهد که هنگام آخرین عبور خودروی تصویربرداری دیده میشد؛ تصاویری که ممکن است متعلق به چند ماه یا حتی چند سال پیش باشند. بیشتر مردم هرگز متوجه نمیشوند که گوگل تصاویر قدیمیتر را هم نگه داشته است. در «نمای خیابان» روی «دیدن تاریخهای بیشتر» بزنید تا نقشههای گوگل خط زمانی همه تصاویر منتشرشده از آن جاده را باز کند؛ خطی که در نخستین مکانهای تصویربرداریشده گوگل تا سال ۲۰۰۷ عقب میرود.
بهتازگی درباره این نوشتم که نقشههای گوگل احتمالاً بیش از آنچه تصور میکنید از زندگیتان به یاد دارد؛ این بایگانی روی خوشِ همان حافظه است. جایگاه سوختی که تعطیل شد، درختی که توفان از پا انداخت و خانه دوران کودکیتان پیش از آنکه کسی رنگش کند، همه در آن ماندهاند. استفاده از آن رایگان است و همین حالا روی گوشی و رایانهتان در دسترس قرار دارد.
«نمای خیابان» تصاویر همه عبورهای خودروی گوگل را نگه داشته است
بایگانی نخستین شهرها از سال ۲۰۰۷ آغاز میشود

نخستین خودروهای «نمای خیابان» در مه ۲۰۰۷ راهی خیابانها شدند و پیش از هر جای دیگری، نیویورک، سانفرانسیسکو، لاسوگاس، دنور و میامی را پوشش دادند. خیابانهای این شهرها کاملترین بایگانی را دارند. شهرهای کوچکتر و جادههای روستایی دیرتر، و گاهی بسیار دیرتر، به این طرح افزوده شدند؛ بنابراین ممکن است خط زمانی زادگاه شما چند سال پس از آغاز کار شروع شود.
این تاریخچه مدتها از دسترس بیشتر مردم دور بود. کاربران رایانه در سال ۲۰۱۴ به نوار زمان دست یافتند، اما این قابلیت تا سال ۲۰۲۲ به گوشیها نیامد؛ زمانی که گوگل پانزدهمین سالگرد «نمای خیابان» را با افزودن همین ابزار به برنامههای آیفون و اندروید جشن گرفت. گوگل ارث نیز در سال ۲۰۲۵ به آن مجهز شد.
پوشش تصاویر سالانه نیست. ممکن است از یک بخش شلوغ مرکز شهر هر یک یا دو سال تصویر تازهای ثبت شود، اما فاصله میان دو بار تصویربرداری از یک جاده شهرستانی گاه به شش یا هفت سال میرسد.
باز کردن بایگانی تنها چند ضربه میخواهد
در گوشی یا رایانه دنبال «دیدن تاریخهای بیشتر» بگردید

در گوشی آیفون یا اندرویدی، نقشههای گوگل را باز کنید، روی نشانی موردنظر سنجاق بگذارید و تصویر بندانگشتی «نمای خیابان» را که کنار آن پدیدار میشود، لمس کنید. پس از ورود به «نمای خیابان»، روی هر جای تصویر بزنید تا کارت مکان نمایان شود؛ سپس «دیدن تاریخهای بیشتر» را انتخاب کنید. ردیفی از تصاویر بندانگشتی در پایین صفحه ظاهر میشود که هرکدام ماه و سال عبور خودروی گوگل را نشان میدهند. ردیف را تا انتها بکشید و قدیمیترین تصویر را برگزینید.
در رایانه، پگمن، همان آدمک زرد کوچک گوشه پایین سمت راست، را روی یکی از جادههای آبی بیندازید. در کادر بالا سمت چپ روی «دیدن تاریخهای بیشتر» کلیک کنید و آنقدر به راست بروید تا تصاویر بندانگشتی تمام شوند. برای بازگشت به زمان حال، روی «دیدن تازهترین تاریخ» کلیک کنید.
اگر دکمه ناپدید شد، چند قدم در امتداد جاده جابهجا شوید. پوشش تاریخی به نقاط مشخص وابسته است؛ بنابراین ممکن است از بخشی از مسیر پنج تصویر وجود داشته باشد، اما بخش کناری تنها یک تصویر داشته باشد. صفحهنمایش بزرگتر این گشتوگذار را لذتبخشتر میکند؛ چه نمایشگر لپتاپ باشد، چه آیپد قدیمیای که هنوز نگه داشتهاید.
نخست به لاکراس برگشتم
خانه کودکیام چندان تغییر نکرده است





نخستین نشانیای که وارد کردم، خانه دوران کودکیام در لاکراس ایندیانا بود. قدیمیترین تصویر موجود به اکتبر ۲۰۰۹ تعلق داشت؛ یک سال پس از پایان دبیرستانم. شورولت کاوالیر مشکیرنگی را دیدم که چندین سال میان همه اعضای خانوادهمان دستبهدست میشد و در مسیر ورودی خانه پارک شده بود.
تازهترین تصویر متعلق به مه ۲۰۲۴ است؛ هم عمر خانه ۱۰۰+ ساله را نمایان میکند و هم نشان میدهد مالکان کنونی در حال انتقال درِ ورودی به جایی هستند که پیشتر پنجره بود.
کمی شبیه پیدا کردن آلبوم عکسی است که نمیدانستید خانوادهتان نگه داشتهاند. جزئیات کوچک بیش از همه به دل مینشینند؛ مانند صندوق پستی تعویضشده یا درِ گاراژی که دوباره رنگ شده است، زیرا هیچکس زحمت عکاسی از چنین تغییراتی را به خود نداده بود.
حالا نوبت خانه کنونیام است
خانه امروزیام داستان دیگری دارد





سپس خانه کنونیام را در شهری دیگر بررسی کردم. این خانه نوساز است و دادههای «نمای خیابان» آن تنها از جاده اصلی در دسترساند. نخستین تصویر، زمینی خالی را در سال ۲۰۰۷ نشان میدهد؛ در سال ۲۰۱۳ سراسر زمین پوشیده از ذرت رسیده است، در سال ۲۰۱۹ ساختوساز در آن انجام شده و در سال ۲۰۲۳ خانه تکمیلشدهام در پسزمینه دیده میشود.
دیدن اینکه این محدوده چگونه تغییر کرد و به محلهای مسکونی تبدیل شد، جالب بود.
این تصاویر برای درختانی که کاشتهام نیز خط زمانی واقعی خواهند ساخت. با کمک برنامهای رایگان بهترین محل کاشت درختان سایهدار را پیدا کردم و تصاویر آینده نشان خواهند داد که آیا انتخاب درستی داشتهام یا نه.
تصاویر قدیمی گره از مشکلات عملی هم باز میکنند
پیش از خرید، ساختوساز یا کاشت، خط زمانی را ببینید

خانهجویان بیش از همه از این قابلیت بهره میبرند. در آگهی خانهای که برای فروش بازسازی شده، خبری از درخت تنومندی نیست که قطع شده یا اینکه بخش پشتی ساختمان چه زمانی ساخته شده است؛ اما تصاویر قدیمی معمولا هر دو را آشکار میکنند. عکسهای بنگاههای املاک صحنهآرایی شدهاند، ولی Street View خانه را در یک روز عادی وسط هفته ثبت کرده است؛ با سطلهای زباله و همه جزئیات دیگر.
این قابلیت برای یافتن پاسخ پرسشهایی درباره محله خودتان هم سودمند است. میتوانید کموبیش مشخص کنید حصار همسایه چه زمانی ساخته شده یا خیابان روبهرو چه وقت پهنتر شده است. تنها میدانید که تغییر در فاصله میان ثبت دو تصویر رخ داده، اما این بازه زمانی اغلب آنقدر کوتاه است که به کار بیاید.
باغبانها هم میتوانند از آن بهره ببرند. پیش از آنکه نزدیک پی ساختمان درختی بکارید، رشد افرا یا صنوبر همسایه را در چند تصویر پی بگیرید تا برآوردی واقعبینانه از سرعت رشد آن در آبوهوای منطقه خود داشته باشید.
درخواست تار کردن، تاریخچه را هم پاک میکند
پیش از پنهان کردن خانهتان دوباره فکر کنید

Google به هر کسی اجازه میدهد درخواست کند خانهاش در Street View تار شود و بسیاری نیز برای حفظ حریم خصوصی چنین میکنند. اما نکته مهم در سیاست خود Google نهفته است: تار کردن همیشگی است و همه تصاویر تاریخی خانه را، همراه با تصاویر آینده، در بر میگیرد. حتی مالک تازه نیز نمیتواند بعدا آن را به حالت پیشین بازگرداند.
این ماجرا روی دیگری هم دارد. اگر خانهای که در آن بزرگ شدهاید به مالکان تازهای واگذار شده باشد، شاید آنها پیشتر تصویرش را تار کرده باشند و خانه دوران کودکیتان در سراسر خط زمانی به لکهای محو بدل شده باشد. اگر میخواهید خانه خود را تار کنید، افزایش حریم خصوصی را در برابر پاک شدن نزدیک به دو دهه پیشینه تصویری خیابانتان بسنجید.
پیش از تار شدن خیابان قدیمیتان، از آن اسکرینشات بگیرید
تنها یک درخواست از سوی صاحبخانه کافی است تا کل خط زمانی به تصویری نامفهوم بدل شود. همین حالا تصاویر مهم را ذخیره کنید. در iPhone یک اسکرینشات معمولی کافی است. کاربران Mac میتوانند Cmd + Shift + ۴ را فشار دهند و کادری فقط دور تصویر Street View بکشند. تاریخ ثبت تصویر را در نام هر فایل بنویسید، وگرنه بعدها تشخیص سالها از یکدیگر دشوار میشود.
سپس چند تصویر را برای کسانی بفرستید که همراه شما آنجا زندگی میکردند. مادر یا برادرتان جزئیاتی را میبیند که از چشم شما دور مانده است و گفتوگویی که در پی آن شکل میگیرد، از خود اسکرینشاتها ارزشمندتر خواهد بود. از همان کوچهای آغاز کنید که دوچرخهسواری را در آن یاد گرفتید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی