پریز برق همیشه دقیقاً همانجایی نیست که به آن نیاز دارید؛ نه بالای سقف، جایی که باید یک اکسسپوینت نصب شود؛ نه پشت پنل دیواریای که میخواهید همسطح دیوار باشد؛ و نه زیر پیشآمدگی بام، جایی که دوربین باید رفتوآمد ورودی را زیر نظر بگیرد. کشیدن یک مدار تازه به هرکدام از این نقاط، هم به برقکار نیاز دارد و هم به ترمیم دیوار خشک؛ یا هر دو. اما راه تمیزتری هم وجود دارد.
یک کابل شبکه میتواند همزمان داده و برق را منتقل کند؛ سازوکاری که برقرسانی از راه اترنت نام دارد و توانی بسیار بیشتر از انتظار بیشتر افراد فراهم میکند. در خانهٔ من، اکسسپوینتها و پنلهای هوشمند تنها با یک کابل کت۶ کار میکنند. در ادامه، پنج دستگاه را میبینید که ارزش دارد به همین شیوه سیمکشی شوند.
اکسسپوینتهای بیسیم
یک کابل تا سقف، بینیاز از پریز
سقف بهترین جای نصب اکسسپوینت و بدترین جا برای پریز برق است. چهار اکسسپوینت یونیفای در خانهٔ من روی دیوار خشک و همسطح سقف نصب شدهاند و پشت هیچکدام پریزی دیده نمیشود. هرکدام با یک کابل کت۶ به رک شبکه میرسد و سوییچِ سمت دیگر، هم برق و هم سیگنال شبکه را از همان کابل میفرستد. اکسسپوینت هم با یک کلیک در پایهٔ خود جا میافتد.
دلیل اصلی این کار، پوشش بهتر است. روتری که در کمد قرار گرفته باشد، در انتهای خانه نقاط کور ایجاد میکند؛ درحالیکه چند نقطهٔ سقفی، همهٔ اتاقها را زیر پوشش میگیرند. حذف پریز برق، نصب را تمیز نگه میدارد. اگر کابل را خودتان میکشید، باید ردهٔ مناسب را انتخاب کنید؛ چون یک مسیر بلند پی.او.ای مانند خط برق کوچکی عمل میکند و رساناهای نازک ممکن است داغ شوند. من از اکسسپوینتهای یونیفایِ یوبیکیتی استفاده میکنم، اما گزینههای پی.او.ای فراواناند.
پنل کنترل خانهٔ هوشمند روی دیوار
مزیت اصلی، پنهان شدن پریز است؛ نه سریعتر شدن وایفای
بلندگوی قابلحمل، اگر با وایفای کار کند، مشکلی ندارد. اما پنلی که بخواهید همسطح دیوار نصبش کنید، ماجرای دیگری دارد؛ چون پریز و کابلی که پشت آن پنهان میمانند، دقیقاً همان چیزهایی هستند که ظاهر کار را خراب میکنند. من هنگام ساخت زیرزمین، سه اکو هاب نصب کردم؛ هرکدام کاملاً چسبیده به دیوار خشک و بدون هیچ چیزِ دیدهشدنی در اطرافش. یک مبدل کوچک پشت هر پنل، ورودی پی.او.ای را به برق یواسبی-سی و خروجی شبکهٔ سیمی تبدیل میکند؛ همین مزیت باعث شد در میانهٔ ساختوساز، این کار اضافه را بپذیرم؛ بهجای آنکه برایش پریز تازهای بکشم.
موضوع، پهنای باند نیست. یک پنل کنترل دادهٔ چندانی مصرف نمیکند. مزیت پی.او.ای این است که نصب ثابتی به شما میدهد: بدون آداپتور دیواری، بدون کابل آویزان و بدون باتریای که باید شارژش کنید. دستگاه همیشه روشن میماند و بهمحض نزدیک شدن، پاسخ میدهد. یک اکو هاب آمازون همراه با مبدل پی.او.ای به یواسبی-سی، همهچیز را درون دیوار پنهان میکند.
دوربینهای امنیتی
دوربین ثابت را یکبار سیمکشی کنید
این همان کاربردی است که پی.او.ای به آن شهرت دارد و بیدلیل هم نیست. دوربین در یک نقطه نصب میشود و سالها همانجا میماند؛ پس کابل دائمی، بدیهیترین انتخاب است. یک کابل هم تصویر را منتقل میکند و هم برق را؛ بنابراین نه لازم است زیر پیشآمدگی بام پریز اضافه کنید و نه باید برای تعویض باتری بالا بروید. اتصال دستگاه نیز بهجای آنکه با شلوغ شدن وایفای طبقهٔ بالا دچار وقفه شود، پایدار میماند.
من هنوز دوربین پی.او.ای ندارم. این تنها انشعابی است که هنوز از آن استفاده نکردهام، هرچند رک پورت خالی دارد و مسیر کابل نیز از پیش درون دیوار آماده است؛ پس فقط باید کابل را به دستگاه وصل کنم. هنگام سیمکشی دوربین، خود کابل از خودِ دوربین مهمتر است. قرقرههای ارزانِ مساندود، دقیقاً همان قطعیهایی را ایجاد میکنند که بسیاری تقصیر سختافزار میاندازند. یک دوربین پی.او.ای ریالینک، نقطهٔ شروع خوبی است.
تلفن رومیزی ویپ
ادارات دهههاست تلفنها را با کابل شبکه روشن نگه میدارند
تلفن رومیزی مدتها پیش از ورود تجهیزات خانهٔ هوشمند، همین کار را انجام میداد. ساختمانهای اداری دو دهه است که گوشیهای ویپ را از جک شبکه برق میدهند؛ یک کابل هم تماس را برقرار میکند و هم برق را تأمین میکند. اگر از خانه کار میکنید، همین ترفند فضای میزتان را نیز باز میکند. تلفنی که برقش را از خط اترنت میگیرد، دیگر به آداپتور جداگانهای نیاز ندارد که چندراهی برق را شلوغ کند.
یک گوشی ویپ فقط چند وات برق مصرف میکند؛ پس تقریباً هر سوییچ یا تزریقکنندهٔ پی.او.ای میتواند با ظرفیت فراوان آن را تغذیه کند. کابل را به پشت دستگاه وصل کنید؛ تلفن روشن میشود، ثبت میشود و تمام مدت تماس، بدون اختلال ناشی از تداخل بیسیم، متصل میماند. برای دفتر خانگیای که از پیش برای اینترنت سیمکشی شده است، یک تلفن رومیزی پی.او.ای همان یک جک موجود را همزمان به خط ارتباطی و منبع برق تبدیل میکند.
رزبری پای یا یک مینیسرور خانگی
یک کابل، دستگاه کوچکی را که شبکهتان را میچرخاند روشن نگه میدارد
رزبری پای برای کارهایی که باید شبانهروز روشن بمانند، ایدهآل است؛ از مسدود کردن تبلیغات در سراسر شبکه با پایهول گرفته تا اجرای هوماسیستنت بهعنوان مرکز خانهٔ هوشمند. مشکل اینجاست که در کمد یا قفسهٔ زیرزمین، بهندرت پریز اضافهای پیدا میشود و یک شارژر دیواری در آن فضا بیشتر شبیه وصلهای ناجور است. برد رسمی برقرسانی از راه اترنتِ رزبری پای این مشکل را برطرف میکند. این برد روی رزبری پای ۴ یا ۵ قرار میگیرد و هم برق و هم شبکه را از یک کابل میگیرد؛ بنابراین دستگاه تنها با یک خط کار میکند و هیچ آداپتوری در چشم نیست.
این کار به یک سرور خانگی اجازه میدهد هرجا که منطقیتر است قرار بگیرد، نه هرجا که اتفاقاً پریزی وجود دارد. کمد، اتاقک زیرشیروانی یا گوشهٔ اتاق تأسیسات؛ هر نقطهای که انشعاب شبکه داشته باشد، میتواند محل نصب باشد. یک رزبری پای را با برد سازگار برقرسانی از راه اترنت همراه کنید تا سروری یکپارچه داشته باشید که تمام انرژی خود را از اترنت میگیرد.
یکبار کابلکشی کنید و بگذارید دستگاه دنبالش بیاید
هیچکدام از این پنج دستگاه به پریز جداگانه نیاز ندارند و مزیت پنهان ماجرا همین است: ابتدا به کابل شبکه فکر کنید. برق و داده در یک مسیر مشترک حرکت میکنند؛ بنابراین دستگاه میتواند جایی قرار بگیرد که واقعاً باید باشد، نه جایی که صرفاً پریزی در آن پیدا میشود. کابل ارزان است؛ بسیار ارزانتر از پرداخت دستمزد برقکار برای کشیدن یک مدار تازه. هر انشعاب اضافهای که اکنون در دیوار باقی بگذارید، بعدها به محل نصب تبدیل میشود. دفعهٔ بعد که برای آن گوشهٔ سمج کابل میکشید، یک کابل دیگر هم همانجا بکشید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی