پیکسل را به‌زور روی ۴G نگه داشتم برای یک هفته، و تفاوت باتری خارق‌العاده بود

عمر باتری به‌راحتی به بزرگ‌ترین ناامیدی من از پیکسل تبدیل شده است؛ بنابراین مدام آزمایش می‌کنم تا کمی شارژ بیشتر از آن بگیرم. در چند ماه گذشته تقریباً هر کاری را امتحان کرده‌ام؛ از خاموش کردن قابلیت دقت موقعیت مکانی گرفته تا تغییر همهٔ تنظیمات مرتبط با باتری که می‌توانستم پیدا کنم.

برخی تغییرها کمک کردند و برخی دیگر تفاوت چشمگیری نداشتند. بااین‌حال، این کار هر بار که پیکسل زودتر از آنچه دوست دارم خالی می‌شود، به بخشی از روال همیشگی‌ام تبدیل شده است. این بار تصمیم گرفتم چیزی کاملاً متفاوت را امتحان کنم: تلفنم را یک هفتهٔ کامل وادار کردم روی ۴G بماند. صادقانه بگویم انتظار زیادی نداشتم، اما تفاوت بسیار بیشتر از چیزی بود که تصور می‌کردم.

عمداً مسیر کندتر را انتخاب کردم

زندگی با ۴G آن‌قدرها هم تنزل نبود

بزرگ‌ترین تغییر این بود که پیکسل دیگر مدام میان سیگنال 5G و اتصال 4G جابه‌جا نمی‌شد. به‌جای جست‌وجوی «بهترین» شبکه در پس‌زمینه، روی 4G می‌ماند که در محل زندگی من بسیار پایدارتر است. افت ناگهانی ناشی از جابه‌جایی میان دکل‌ها کمتر شد و ویدیوها نیز، با وجود نمایش ظاهری 5G، کمتر بافر می‌شدند. در مناطقی که پوشش 5G پراکنده یا شلوغ است، 4G گزینه‌ای قابل‌اتکاتر از آب درآمد. مودم دیگر بی‌وقفه تلاش نمی‌کند به سیگنال دوردست 5G چنگ بزند و همین منشأ صرفه‌جویی در باتری است. مودمی که به سیگنال ضعیف 5G متصل می‌ماند، بسیار بیشتر از مودمی که روی LTE قفل شده است انرژی مصرف می‌کند و این فاصله در طول یک روز کامل جمع می‌شود.

اعداد نیز این موضوع را تأیید کردند. روی 5G، به‌طور میانگین حدود ۳٫۸ ساعت زمان روشن‌بودن صفحه داشتم و تقریباً ۱۳ تا ۱۶٪ شارژ نیز در طول شب، تنها در حالت آماده‌به‌کار، از دست می‌دادم. روی LTE، زمان روشن‌بودن صفحه به ۷ ساعت و افت شارژ شبانه به حدود ۲ تا ۳٪ رسید که عمدتاً ناشی از اعلان‌ها بود؛ آن هم با همان شارژر و تقریباً همان الگوی استفاده.

خداحافظ، 5G؛ فعلاً

تغییر تنظیمات به این شکل انجام می‌شود

اگر می‌پرسید چگونه پیکسل را وادار کنید روی 4G بماند، خبر خوب این است که فقط به چند ضربه نیاز دارید. لازم نیست در تنظیمات مخفی توسعه‌دهندگان جست‌وجو کنید. کافی است این مراحل را دنبال کنید:

1. برنامهٔ تنظیمات (Settings) را در پیکسل خود باز کنید.
2. روی شبکه و اینترنت (Network & Internet) ضربه بزنید.
3. SIMها را انتخاب کنید.
4. روی سیم‌کارت اصلی‌تان ضربه بزنید.
5. پیمایش کنید تا نوع شبکهٔ ترجیحی (Preferred network type) را پیدا کنید.
6. آن را از 5G (پیشنهادی) به LTE تغییر دهید.

کار تمام است. از آن به بعد، پیکسل شما به‌جای تلاش مداوم برای اتصال به 5G، روی 4G ثابت می‌ماند. اگر دوباره به سرعت دانلود بالاتر نیاز داشتید، می‌توانید به همین منو برگردید و در چند ثانیه 5G را دوباره فعال کنید.

نکته‌ای که باید بدانید این است که این تنظیم برای هر سیم‌کارت جداگانه اعمال می‌شود. من سیم‌کارت دومم را در تمام این مدت روی 5G نگه داشتم؛ بنابراین همیشه می‌توانستم دانلودهای سنگین را از طریق آن انجام دهم، بی‌آنکه به خط اصلی دست بزنم. اگر فقط از یک سیم‌کارت استفاده می‌کنید، بازگرداندن تنظیم نیز تنها با چند ضربه انجام می‌شود.

سرعت کمتر فقط در دو موقعیت واقعاً به چشم آمد: دانلود بازی‌ها و برنامه‌های حجیم آن‌قدر طول می‌کشید که دانلود را شروع می‌کردم و به کار دیگری می‌پرداختم، به‌جای اینکه منتظر بمانم. هات‌اسپات هنگام کار از کافه‌ها محدودیت بزرگ‌تری بود؛ اتصال لپ‌تاپ از طریق LTE برای ایمیل و وب‌گردی مناسب بود، اما به‌محض دانلود چیزی سنگین، کاهش سرعت کاملاً محسوس می‌شد. اگر زیاد تتر می‌کنید یا هنگام جابه‌جایی دانلودهای زیادی دارید، این همان سازشی است که واقعاً متوجهش می‌شوید. به‌جز این موارد، تماس‌ها، پیام‌ها، مسیریابی و پخش آنلاین محتوا بی‌تأثیر ماندند.

وسواس دائمی دربارهٔ باتری را کنار گذاشتم

و دوباره استفادهٔ عادی از پیکسلم را شروع کردم

تنها سازش این است که در جاهایی که پوشش سریع 5G واقعاً در دسترس است، سرعت دانلود کمتری خواهید داشت؛ اما برای استفادهٔ روزمرهٔ من، به‌ویژه چون بیشتر اوقات از خانه کار می‌کنم، این موضوع آن‌قدر جزئی بود که به‌سختی متوجهش شدم.

بااین‌حال، بزرگ‌ترین بهبود مربوط به باتری بود. پیش از این تغییر، پیکسل من حتی در حالت آماده‌به‌کار نیز بسیار سریع‌تر از انتظارم شارژ از دست می‌داد. درصد باتری هنگام تماشای ویدیوهای یوتیوب، ضبط ویدیوهای با وضوح بالا، عکس‌گرفتن یا کمی بازی‌کردن نیز با سرعتی شگفت‌آور پایین می‌آمد. مدام آیکون باتری را بررسی می‌کردم و نگران بودم که تا پایان روز چقدر شارژ باقی بماند. از زمانی که 4G را اجباری کرده‌ام، این اضطراب به‌طور محسوسی کاهش یافته است. گوشی هنگام استفادهٔ سنگین همچنان باتری مصرف می‌کند؛ این اجتناب‌ناپذیر است، اما دیگر احساس نمی‌کنم بدون دلیل موجه انرژی هدر می‌دهد. برای من، همین تغییر کوچک در تنظیمات ارزش امتحان‌کردن دارد.

پیش از مقصر دانستن باتری، ارزش امتحان‌کردن دارد

یک هفته استفاده از 4G برایم کافی بود تا متوجه شوم بخشی از چیزی که آن را تخلیهٔ باتری می‌دانستم، در واقع تلاش پیکسلم برای حفظ سیگنال 5G بود؛ سیگنالی که از ابتدا هم چندان قوی نبود. بهترین بخش ماجرا این است که این راه‌حل هیچ هزینه‌ای ندارد، کمتر از یک دقیقه زمان می‌برد و اگر برایتان کار نکرد، به همان سادگی قابل بازگشت است.

پیش از خاموش‌کردن قابلیت‌هایی که واقعاً از آن‌ها لذت می‌برید یا این تصور که باتری با گذر زمان ضعیف شده است، پیشنهاد می‌کنم چند روز این روش را امتحان کنید. اگر در منطقه‌ای با پوشش عالی 5G زندگی می‌کنید، شاید دوباره به 5G برگردید و این کاملاً طبیعی است. اما اگر گوشی شما بیشتر روز را میان 5G ضعیف و 4G پایدار در نوسان می‌گذراند، این تغییر ممکن است تفاوتی بسیار بزرگ‌تر از انتظارتان ایجاد کند.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Shimul Sood است. مشاهده مقاله اصلی