توان روی اترنت (PoE) معمولاً با دوربینهای امنیتی به خانه راه پیدا میکند و همان برداشت نخست را شکل میدهد: یک کابل، برق اندک، چند وات. اما این استاندارد سالهاست بسیار فراتر رفته است. یک خط اترنت میتواند در هر پورت تا ۹۰ وات توان فراهم کند؛ توانی کافی برای سختافزارهایی که هیچ ارتباطی با امنیت ندارند. من برای هر چیزی که قرار است در جای ثابتی بماند کابل میکشم و PoE در خانهام نقاط دسترسی و نمایشگرهای هوشمند دیواری را تغذیه میکند. هیچکدام دوربین نیستند. سقف توان روی اترنت بسیار بیشتر از چیزی است که اغلب افراد تصور میکنند و عدد تعیینکننده نیز روی روکش کابل چاپ نشده است.
خط اترنت شما یک مدار کوچک DC است
استاندارد سقف توان را تعیین میکند، نه کابل
توان قابل ارسال از هر پورت به استاندارد IEEE مورد پشتیبانی آن بستگی دارد و جهشها چشمگیرند. PoE اصلی، ۸۰۲.3af، ۱۵٫۴ وات ارسال میکند و ۱۲٫۹۵ وات به دستگاه میرساند. در PoE+ این مقدار تقریباً دو برابر است: ۳۰ وات ارسال و ۲۵٫۵ وات در مقصد. بالاتر از آن، ۸۰۲.3bt به دو رده تقسیم میشود: ۶۰ وات در پورت و ۵۱ وات در دستگاه برای Type ۳، سپس ۹۰ وات در پورت و ۷۱٫۳ وات در دستگاه برای Type ۴.
این اختلاف میان توانی که از سوییچ خارج میشود و توانی که به دستگاه میرسد، ناشی از مقاومت مس است که بخشی از ولتاژ را در طول مسیر مصرف میکند. برگههای مشخصات معمولاً عدد بزرگتر را ذکر میکنند، اما دستگاه شما عدد کوچکتر را دریافت میکند. تغییر دیگر در ۸۰۲.3bt این است که بهجای دو جفت سیم تابیده، هر چهار جفت را تغذیه میکند؛ به همین دلیل ردههای بالاتر توان بیشتری از کابل میخواهند. طول مسیر نیز مانند انتقال داده، در ۱۰۰ متر ثابت میماند.
آنچه واقعاً با PoE راه میاندازم و هیچکدام دوربین نیستند
نقطههای دسترسی روی سقف، Echo Hub روی دیوار
چهار نقطه دسترسی روی سقفهای بخشهای مختلف خانهام قرار دارند و هرکدام با یک خط Cat6 به رک بازمیگردند. بالای سقف نه پریزی وجود دارد و نه آداپتوری در فضای تیرکها پنهان شده است. سوییچ، برق و داده را از یک کابل میفرستد و نقطه دسترسی تخت روی دیوار گچی نصب میشود.
سه Echo Hub که هنگام ساخت انباری نصب کردم نیز بر همین اصل کار میکنند. پشت هر پنل، مبدل کوچکی قرار دارد که توان PoE را به برق USB-C و یک اتصال شبکه باسیم تقسیم میکند؛ به همین دلیل بهجای نصب پریز برق، کار اضافی را همان زمان ساخت انجام دادم. این هفت دستگاه بدون نیاز به هیچگونه سیمکشی برق در پشت خود، روی شبکه من کار میکنند.
تنها چیزی که هنوز ندارم، یک دوربین PoE است. دوربین، گزینه بعدی فهرست من است و زیرساخت آن نیز آماده است. رک من پورتهای اضافی دارد و لولهای از رک تا زیرشیروانی کشیده شده است؛ بنابراین برای نصب دوربینها فقط باید کابل کشید.
یک اسپلیتر، پورت را به همهچیز باز میکند
دستگاههای ۵ ولتی و ۱۲ ولتی نیز به یک کابل میپیوندند
یک اسپلیتر PoE این فاصله را پر میکند. برق را از خط اترنت میگیرد و آن را بهصورت ۵ ولت روی USB-C یا ۱۲ ولت روی یک فیش بشکهای تحویل میدهد، درحالیکه شبکه از جک جداگانه عبور میکند. رزبریپایها، مینیپیسیها، جعبههای استریم پشت تلویزیونهای دیواری و گرههای مش در گوشههای بدون پریز نزدیک، همگی میتوانند به این شکل کار کنند.
سوییچهای عبوری یک گام فراتر میروند. TP-Link TL-SG1005P-PD را با ۹۰ وات PoE++ از آپلینک تغذیه کنید تا ۶۶ وات را میان چهار پورت PoE+ توزیع کند؛ راهی برای قرار دادن یک سوییچ PoE رومیزی در جایی با تنها یک پریز شلوغ. ساختمانهای اداری سالهاست روشنایی، سختافزار کنترل در و تابلوها را با کابل شبکه راه میاندازند.
خودم تاکنون به اسپلیتر نیاز نداشتهام. وقتی پورت کم میآورم، بهجای انباشتن آداپتورها یک سوییچ UniFi دیگر اضافه میکنم.
همهچیز روی سوییچ، به یک باتری متصل است
یک باتری پشتیبان، کل زنجیره را پوشش میدهد
برق متعارف به هر دستگاه آداپتور و پریز خودش را میدهد و یک قطعی کوتاه برق، هرکدام را جداگانه از کار میاندازد. PoE همهچیز را در یک نقطه متمرکز میکند. روتر و سوییچ PoE من به یک UPS متصلاند که شبکه را هنگام قطعی برق زنده نگه میدارد؛ از آنجا که نقاط دسترسی و Echo Hub نیز از همان سوییچ تغذیه میکنند، آنها هم به همان باتری وابستهاند. یک مدار محافظتشده همهچیز را پوشش میدهد.
قطعووصل برق از راه دور، مزیتی کمسروصداتر است. دستگاهی که از کار افتاده و به پریز دیواری متصل است، نیازمند رفتن تا محل و قطعکردن برق آن است. در PoE، برق پورت را از اپلیکیشن UniFi قطع و وصل میکنم و دستگاه، چه روی سقف باشد و چه پشت پنلی در انتهای انباری، راهاندازی مجدد میشود.
بودجه توان، محدودیت واقعی است
توان هر پورت و بودجه کل، دو عدد متفاوتاند
توان هر پورت نشان میدهد یک دستگاه حداکثر چه مقدار توان میتواند دریافت کند. بودجه کل نشان میدهد سوییچ چه میزان توان را میتواند همزمان توزیع کند و همین عدد دوم، طراحی را محدود میکند. سوییچ USW-Pro-۲۴-PoE من در ۲۴ پورت، بودجه توان ۴۰۰ وات دارد: ۱۶ پورت ۸۰۲.3at و هشت پورت ۸۰۲.3bt با توان حداکثر ۶۴ وات برای هر پورت. پر کردن همه پورتها تا حداکثر توانشان هرگز ممکن نیست و سوییچ در صورت پایان بودجه، پورتهای کماولویتتر را قطع میکند.
توان بالاتر، اهمیت کیفیت کابل را بیشتر میکند. از کابل مسی جامد استفاده کنید، زیرا آلومینیوم با روکش مس داغ میشود و افت ولتاژ بیشتری دارد؛ برای تأمین دستگاهی پرمصرف در مسافت طولانی نیز Cat6A انتخاب بهتری است. انژکتورهای غیرفعال (passive injector) را هم کنار بگذارید. آنها ولتاژ را بدون مذاکره اعمال میکنند و ممکن است دستگاهی را که منتظر دستدهی (handshake) است بسوزانند.
مسیر کابل را پیش از طرح برق برنامهریزی کنید
هر مسیر اترنتی که هنگام ساخت کشیدم، بعدها به نقطهای تبدیل شد که میتوانستم بدون آوردن برقکار، چیزی روی آن نصب کنم. این ارزش واقعی PoE در خانه است. نقاط دسترسی، پنلهای کنترلی، حسگرها و در نهایت دوربینها، هرجا که کابل برود قابل نصباند. یک جعبه کابل Cat6 کسری از هزینه لولهکشی و ایجاد مدار جدید است. پس وقتی اتاقی را سیمکشی میکنید یا سرانجام به آن گوشه بدون سیگنال کابل میکشید، تا زمانی که دیوارها باز هستند یک خط اضافه هم بکشید. پورتِ سر دیگر، بالاخره کاربردی پیدا خواهد کرد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی