پریز پشت مبل و پریز پشت روتر شما در تابلوی برق منزل به یک شین مشترک ختم میشوند. همین سیمکشی مشترک، راز شبکهسازی از طریق برق است. دو آداپتور میتوانند هر جفت پریز را به دو سر یک اتصال کابلی تبدیل کنند، بیآنکه لازم باشد دیوار را سوراخ کنید، از میان عایق کابل بکشید یا کابل را کنار قرنیز دیوار مهار کنید. من برای تلویزیون هوشمندم در اتاق سهفصل، جایی که نزدیکترین درگاه شبکه در پشت دیوارهای تمامشده بیش از ۳۰ فوت فاصله داشت، از همین راه استفاده کردم. از آداپتور برقخط TP-Link AV1000 استفاده کردم و نتیجه مطلوب بود. البته همه پریزها عملکرد یکسانی ندارند و علت آن به تصمیمهایی برمیگردد که برقکار پیش از نصب دیوارپوش گرفته است.
سیمکشی شما از پیش چیزی بیش از برق را جابهجا میکرد
آداپتور واقعاً چه چیزی را روی خط میفرستد؟
برق با فرکانس ۶۰ هرتز در خانهتان جریان دارد. آداپتور برقخط در فرکانسی بسیار بالاتر کار میکند؛ سیگنال حامل داده را در محدوده مگاهرتز روی موج AC تزریق میکند و در سوی دیگر آن را جدا میسازد. استاندارد HomePlug AV2 که در بیشتر کیتهای فروختهشده در آمریکا رایج است، این حامل را میان هزاران زیرکانال باریک تقسیم میکند و همزمان از طریق فاز، نول و زمین انتقال میدهد. استفاده از هر سه هادی، AV2 را از دستگاههای قدیمیتر HomePlug AV با حداکثر سرعت حدود ۲۰۰ مگابیت بر ثانیه متمایز میکند.
طول مسیر معمولاً عامل محدودکننده نیست. TP-Link کیت AV1000 خود را برای ۳۰۰ متر سیمکشی رتبهبندی کرده است؛ رقمی که از طول سیمکشی بیشتر خانهها فراتر میرود. هر پریز ۱۲۰ ولت به یک تابلوی مشترک بازمیگردد و از همین رو هرکدام میتواند به نقطه اتصال شبکه تبدیل شود. در خانهای با دیوارهای تمامشده، این راه از جایگزینش بهتر است، زیرا سیمکشی اصولی یک اتاق معمولاً مستلزم باز کردن دیوار گچی است.
دو پریز در یک خانه میتوانند کاملاً متفاوت عمل کنند
جداسازی ۲۴۰ ولت درون تابلوی برق
برق شبکه در آمریکا بهصورت سرویس دوفاز وارد خانه میشود: دو خط فاز با اختلاف فاز ۱۸۰ درجه، بههمراه نول. این دو خط درون تابلو روی دو شین جداگانه قرار میگیرند. هر کلید ۱۲۰ ولت روی یکی از این دو شین نصب میشود؛ بنابراین تقریباً نیمی از پریزها روی فاز اول و نیمی دیگر روی فاز دوم هستند. سیگنال برقخط هنگام عبور میان این دو ممکن است ۲۰ دسیبل یا بیشتر افت کند، زیرا در تابلوی برق چیزی این دو شین را مستقیماً به هم متصل نمیکند.
آنچه این دو را به هم پیوند میدهد، مدارهای ۲۴۰ ولتی مانند خشککن برقی، اجاق، آبگرمکن و کندانسور کولر است. این کلیدهای دوقطبی هر دو شین را در بر میگیرند و سیگنال از طریق خود دستگاه میان آنها جفت میشود. کیفیت این جفتشدن به دستگاه متصل و روشن یا خاموش بودن آن بستگی دارد؛ به همین دلیل ممکن است یک کیت در یک بعدازظهر ۴۰۰ مگابیت بر ثانیه سرعت داشته باشد و روز بعد عملکردی ضعیف و ناپایدار نشان دهد.
راهکار عملی این است: اگر یک محل عملکرد ضعیفی دارد، پیش از کنار گذاشتن کیت، آداپتور را به پریزی روی مدار دیگر منتقل کنید.
چیزهایی که سیگنال را بیصدا میبلعند
محافظهای برق، دیمرها و بارهای موتوری
محافظهای برق و UPSها برای حذف نویز فرکانسبالا از خط ساخته شدهاند و نمیتوانند سیگنال داده را از نویز تشخیص دهند. اگر آداپتور را به یکی از آنها وصل کنید، ممکن است ارتباط کاملاً قطع شود. من یک UPS از CyberPower روی رک زیرزمین دارم و آداپتور را مستقیم به پریز دیوار متصل کردهام. مدلهای passthrough مشکل اشغال شدن پریز را با فیلتر کردن تنها برق خروجی خود حل میکنند.
تجهیزات روزمره هم دردسرساز میشوند. دیمرهای LED، شارژرهای ارزانقیمت گوشی و منابع تغذیه سوئیچینگ بینامونشان، همگی در همان بازه فرکانسی مورد استفاده آداپتورها نویز تزریق میکنند. بارهای موتوری وضع بدتری دارند. پس از ۱۲ سال کار در صنعت تهویه مطبوع، دیدهام که کمپرسورها و موتورهای دمنده چنان نویز الکتریکی روی یک مدار ایجاد میکنند که تجهیزاتی بسیار حساستر از یک آداپتور شبکه ۴۵ دلاری را مختل میسازند. وضعیت سیمکشی نیز مهم است، زیرا انشعابهای بلند، پریزهای دارای اتصال از پشت و اتصالات ضعیف، همگی سیگنال را تضعیف میکنند.
عدد روی جعبه، عددی نیست که دریافت میکنید
خواندن رتبهبندیهای AV1000، AV2000 و G.hn
رتبهبندی سرعت برقخط، نرخ خام پیوند میان آداپتورها را توصیف میکند، نه سرعت انتقال قابلاستفاده را. نتایج در دنیای واقعی معمولاً بین ۳۰ تا ۶۰ درصد عدد درجشده هستند. کیت AV1000 من ۴۵ دلار هزینه داشت و روی تلویزیون بیش از ۵۰۰ مگابیت بر ثانیه سرعت میدهد؛ یعنی تقریباً نیمی از رتبهبندی آن و بسیار بیشتر از نیاز پخش 4K.
دو استاندارد ناسازگار در کنار هم در فروشگاهها دیده میشوند. HomePlug AV2 در بازار آمریکا غالب است و میان برندهای گوناگون کار میکند. G.hn که عمدتاً Zyxel، Comtrend و NexusLink آن را عرضه میکنند، سقف سرعت بالاتری تبلیغ میکند و در مدارهای پرنویز بهتر عمل میکند، اما این دو خانواده روی یک سیمکشی یکدیگر را نمیبینند. یکی را انتخاب کنید و به همان پایبند بمانید.
پیش از خرید، پورت اترنت را بررسی کنید؛ برخی کیتهای ارزانقیمت هنوز با پورت ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه عرضه میشوند که سرعت را بسیار پایینتر از ظرفیت واقعی خط برق محدود میکند. اگر در اتاقهایتان خروجی کواکسیال دارید، یکی از همکارانم دلیل موجهی برای ترجیح MoCA به برقخط مطرح میکند؛ زیرا MoCA از کابلهای شیلددار استفاده میکند که اساساً برای انتقال سیگنال ساخته شدهاند.
آداپتور برقخط کجا ارزش راهاندازی دارد؟
پاسخ صادقانه به باز یا بسته بودن دیوارها بستگی دارد. اگر دیوارها بستهاند و اتاقی دورافتاده به اتصال پایدار نیاز دارد، یک جفت آداپتور از نظر هزینه و میزان زحمت گزینهای بیرقیب است. مستأجران نیز بدون نیاز به ترمیم چیزی هنگام تخلیه، از همین مزیت بهرهمند میشوند. اگر دیوارها از پیش باز شدهاند، بهجای آداپتور کابل بکشید. هنگام تکمیل زیرزمین، خودم کابل Cat6 کشیدم و ۱۵ نقطه را با هزینهای کمتر از قیمت کابلهای آماده سیمکشی کردم. هر دو راه به یک نتیجه میرسند: اتصال کابلی در اتاقی که پیشتر با شما سر ناسازگاری داشت.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی