دلم برای روزهای خوب قدیم تنگ شده؛ زمانی که ویندوز فقط یک سیستمعامل ساده بود. وای که چقدر دلم برای ویندوز ۷ تنگ شده است. اما حالا، در عصر بهاصطلاح باشکوه ویندوز ۱۱، دستکم از نگاه من، انگار همهچیز کمی نابجا و تحمیلی است. همهچیز همهجا هست و شلوغی بصری هم کم نیست.
برای نمونه، منوی استارت را در نظر بگیرید. همان لحظه که آن را باز میکنید، با انبوهی از پیشنهادها و توصیههایی روبهرو میشوید که احتمالاً هرگز درخواستشان نکردهاید. البته ممکن است بعضیها این پیشنهادها را برای کشف چیزهای تازه مفید بدانند، اما بسیاری از ما باید با توصیههای ناخواسته و نمایی آشفته کنار بیاییم.
منوی استارت بیش از حد شلوغکاری میکند
فقط یک اجراکننده میخواهم، نه یک خوراک پیشنهاد دیگر
منوی استارت در گذر سالها بسیار تغییر کرده است. زمانی جایی سرراست برای باز کردن برنامهها بود، اما کمکم به محلی بدل شده که ویندوز میکوشد اطلاعات را به زور به خوردتان بدهد.
در ویندوز ۱۱، برنامههای سنجاقشده در کنار بخشی با عنوان «پیشنهادشده» قرار دارند؛ بخشی که میتواند پروندههای تازهبازشده، موارد پرکاربرد و پیشنهادهای دیگر را نشان دهد. میفهمم چرا مایکروسافت چنین قابلیتی را افزوده است. برای برخی افراد، در دسترس بودن فوری پروندههای تازهاستفادهشده و محتوای پیشنهادی میتواند راحت باشد.
اما این چیزی نیست که بسیاری از ما به آن عادت داریم؛ بهویژه اگر از منوی استارت ساده ویندوز ۷ و ۱۰ آمده باشیم (منوی استارت افتضاح ویندوز ۸ در قاموس من اصلاً وجود نداشته است). هر بار که روی دکمه استارت کلیک میکنم، فقط میخواهم برنامهای را اجرا کنم یا به یکی از چیزهایی که سنجاق کردهام دسترسی داشته باشم. به جای دیگری در رایانهام نیاز ندارم که به من بگوید چه چیزی را باید ببینم یا شاید به چه چیزی علاقه داشته باشم. گذشته از این، این موارد فضای ارزشمندی را در منویی اشغال میکنند که ترجیح میدهم بر چیزهایی متمرکز بماند که واقعاً خودم انتخاب کردهام در آن بگذارم.
خاموش کردن پیشنهادها مجال نفس کشیدن داد
حذف توصیهها، منوی استارت را بسیار خلوتتر کرد
پیشتر واقعاً گزینهای روشن و مشخص برای حذف پیشنهادها از منوی استارت نداشتیم. اما با بهروزرسانیهای اخیر، ویندوز ۱۱ کنترل بیشتری بر آنچه در منوی استارت دیده میشود به ما میدهد. میتوانید به مسیر تنظیمات ← شخصیسازی ← استارت بروید و هر پیشنهادی را که لازم ندارید خاموش کنید.
گزینههایی برای غیرفعال کردن برنامههای تازهنصبشده، پروندههای پیشنهادی، برنامههای پرکاربرد، دستگاه همراه در استارت، پیشنهادهای مربوط به راهنماها، میانبرها، برنامههای تازه و برخی محتوای دیگری که ویندوز در منوی استارت نشان میدهد وجود دارد. پس از خاموش کردن همه این گزینهها، منوی استارت من خلوتتر و تمیزتر شد. بهجای اینکه ویندوز مدام فضا را با چیزهایی که نخواسته بودم پُر کند، جای بیشتری برای تمرکز بر برنامههای سنجاقشده و چیزهایی داشتم که واقعاً میخواستم به آنها دسترسی پیدا کنم. و از همان ابتدا نیز دقیقاً همین را از منوی استارت میخواستم.
شاید واقعاً از توصیهها خوشتان بیاید
همه تجربه یکسانی از منوی استارت نمیخواهند
در نهایت، همهچیز به سلیقه شخصی بستگی دارد. من دوست ندارم توصیهها و پیشنهادها در منوی استارتم جا بگیرند، اما این به آن معنا نیست که شما هم نباید آنها را داشته باشید. کاملاً هم بیفایده نیستند؛ انصافاً چند روزی پیشنهادها را روشن گذاشتم و در موارد نادری به کارم آمدند. اما سردردی که از انبوه محتوای نمایشدادهشده در منوی استارت میگیرم ــ میدانم کمی اغراقآمیز است ــ بسیار بیشتر از دفعاتی است که واقعاً پیشنهادها را مفید مییابم.
اما اگر مرتب اسناد تازهاستفادهشده را باز میکنید یا پیشنهادهای مایکروسافت برایتان مفیدند، دلیلی برای خاموش کردنشان وجود ندارد. نکته خوب این است که ویندوز ۱۱ دستکم تا حدی کنترل آنچه آنجا نمایش داده میشود را به شما میدهد و مجبور نیستید منوی استارت را دقیقاً همانگونه که مایکروسافت طراحی کرده بپذیرید.
با این حال، برای من خاموش کردن پیشنهادها تصمیم آسانی بود. فقط جایی تمیز برای اجرای برنامههایم میخواهم و حالا که بیشتر شلوغیهای بیدلیل را برداشتهام، منوی استارتم دوباره دقیقاً همین حس را دارد.
حذف شلوغیها، بخشی کوچک از ویندوز را شخصیتر کرد
ویندوز ۱۱ قابلیتهای فراوانی دارد که از آنها استفاده نمیکنم و توصیههای منوی استارت یکی از همانها بود. وقتی تنها کاری که میخواهم انجام دهم اجرای یک برنامه است، نیازی ندارم سیستمعاملم فضا را با پیشنهادها پُر کند.
خاموش کردن آن پیشنهادها تغییری در ویندوز ۱۱ نداد، اما بیتردید منوی استارت را برای من مرتبتر و خلوتتر کرد. و در اصل، بحث همین است: اگر پیشنهادها را دوست دارید، بسیار خب، فعالشان بگذارید. اما اگر مانند من حواستان را پرت میکنند، هیچ دلیلی ندارد که مجبور باشید با آنها کنار بیایید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Oluwaseun Bamisile است. مشاهده مقاله اصلی