برنامه‌های خلاقانه ادوبی بی‌دلیل به استاندارد صنعت تبدیل نشده‌اند. فتوشاپ، لایت‌روم، ایلاستریتور و پریمیر ابزارهایی پخته و توانمندند و زیست‌بومی عظیم از آن‌ها پشتیبانی می‌کند. مشکل اینجاست که برای استفاده از آن‌ها باید اشتراکی همیشگی بپردازید، حتی اگر تنها به بخش کوچکی از امکاناتشان نیاز داشته باشید.
پس از آنکه پروژه‌های خلاقانه‌ام نزدیک به یک دهه در باغ محصور ادوبی گرفتار مانده بودند، تصمیم گرفتم آزادشان کنم و فتوشاپ، لایت‌روم، ایلاستریتور و پریمیر را با برنامه‌های رایگان جایگزین کنم. خیلی زود دیدم که دیگر توجیه هزینه اشتراک ماهانه ۷۰ دلاری ادوبی دشوار شده است.
جایگزین‌کردن فتوشاپ، بخش آسان ماجرا بود
کریتا برای نقاشان، راه ناتمام گیمپ را ادامه می‌دهد
گیمپ، یا برنامه دست‌کاری تصویر گنو، تقریباً بهترین جایگزین رایگانی است که می‌توان برای فتوشاپ یافت. این برنامه سرشار از ابزارهای رتوش عکس، ترکیب‌بندی و ویرایش لایه‌محور است و از این نظر با فتوشاپ و دیگر نرم‌افزارهای حرفه‌ای ویرایش تصویر رقابت می‌کند. حتی در چند زمینه مهم، گیمپ با فاصله‌ای چشمگیر از فتوشاپ پیش می‌افتد.
رابط کاربری آن ممکن است کمی ناآشنا باشد، به‌ویژه اگر به فتوشاپ عادت داشته باشید. خوشبختانه می‌توانید با وصله‌های نرم‌افزاری، ظاهر و رفتار گیمپ را به فتوشاپ نزدیک کنید تا خوگرفتن به آن بسیار آسان‌تر شود. گیمپ از افزونه‌های بیرونی نیز پشتیبانی می‌کند؛ از جمله افزونه‌هایی که می‌توانند آن را حتی از فتوشاپ توانمندتر کنند.
اگر نقاش یا هنرمند دیجیتال هستید، کریتا رقیب متن‌باز دیگری برای فتوشاپ است که کیفیتش فراتر از انتظار است. این برنامه، برخلاف ابزارهای دست‌کاری عکس، به‌طور ویژه برای نقاشی و تصویرگری ساخته شده است. اگر روند کاری شما چنین باشد، کریتا شاید واقعاً بهتر از فتوشاپ نیازهایتان را برآورده کند.
برای عکاسانی ساخته شده که وسواس را به شتاب ترجیح می‌دهند
بدون اشتراک و وابستگی ابری، با امکان وارسی کامل
دارک‌تیبل نمی‌خواهد لایت‌روم باشد و سازندگانش نیز این موضوع را به‌روشنی بیان می‌کنند. هدف آن‌ها رسیدن به برابریِ امکانات با ادوبی نیست؛ بلکه چیزی از اساس متفاوت می‌سازند: ویرایشگر RAW برای کسانی که مهار کامل می‌خواهند، نه صرفاً آسودگی. این ابزاری است که عکاسان برای عکاسان ساخته‌اند.
لایت‌روم برای سرعت و یکدستی بهینه شده است. عکس‌ها را وارد می‌کنید، پیش‌تنظیمی روی آن‌ها می‌گذارید، پردازش را آغاز می‌کنید، شاید چند لغزنده را کمی جابه‌جا کنید و کار تمام است. وقتی صدها عکس را پردازش می‌کنید و باید خیلی زود به نتیجه‌ای پذیرفتنی برسید، این روند عالی است. دارک‌تیبل، در مقابل، برای عکاسانی ساخته شده که ترجیح می‌دهند روی یک تصویر وسواس به خرج دهند و آخرین ذره کیفیت ممکن را نیز از عکسشان بیرون بکشند.
دارک‌تیبل افزون بر این‌ها رایگان است. لایت‌روم ماهانه ۱۲ دلار یا سالانه حدود ۱۴۴ دلار هزینه دارد. دارک‌تیبل نه اشتراک می‌خواهد، نه شما را در فضای ابری گرفتار می‌کند و نه با درخواست ناگهانی پرداخت، روند ویرایش را یک‌باره از حرکت بازمی‌دارد. کد منبع آن نیز همگانی است؛ می‌توانید آن را وارسی یا ویرایش کنید، یا در گسترش برنامه سهیم شوید. نرم‌افزار متن‌باز شاید همیشه بهترین انتخاب نباشد، اما در این مورد فاصله چندانی با بهترین انتخاب ندارد.
ویرایشگر برداری‌ای که مهاجرت را بی‌دردسر کرد
گرادیان مش و پشتیبانی از SVG2، همچنان بدون باج ادوبی
اینک‌اسکیپ آسان‌ترین جایگزین بود، چون کارهای برداری من نسبتاً ساده‌اند. از آن برای طراحی نشان‌واره، نمودار، شمایل، تصویرسازی، الگوهای برش لیزری و طرح‌هایی استفاده می‌کنم که باید در هر اندازه‌ای شفاف و دقیق بمانند.
اینک‌اسکیپ ویرایشگری برداری و متن‌باز است که از پس همه کارهای ایلاستریتور برمی‌آید؛ از طراحی و ابزارهای ترسیم شکل گرفته تا عملیات پیشرفته مسیر، پشتیبانی از متن، مدیریت رنگ و امکانات بسیار دیگر، آن هم بدون باج ماهانه‌ای که باید به ادوبی بپردازید.
نسخه‌های تازه‌تر، گرادیان مش و پشتیبانی بهبودیافته از SVG2 و CSS3 را نیز در بر می‌گیرند. بسته به پیکربندی سامانه‌تان، عملکرد برنامه ممکن است کمی ناپایدار باشد؛ بااین‌حال، همچنان پیشنهاد می‌کنم آن را دریافت و امتحان کنید. چیزی برای ازدست‌دادن ندارید و چه‌بسا بسیار هم به دست آورید.
ویرایشگر ویدئویی که برای اجرا به رایانه کاری قدرتمند نیاز ندارد
ویرایش چندمسیره و نیابتی، با پخش روان 4K روی سخت‌افزار معمولی
برای پریمیر پرو چندین جایگزین رایگان وجود دارد، اما کی‌دن‌لایو همان ویرایشگر ویدئویی متن‌بازی است که برای جایگزینی آن نیاز دارید. کی‌دن‌لایو، یا ویرایشگر ویدئویی غیرخطی KDE، روی Windows، macOS، Linux و BSD اجرا می‌شود؛ بنابراین تقریباً روی هر رایانه‌ای که داشته باشید قابل استفاده است و سخت‌افزار بسیار قدرتمندی هم نمی‌خواهد.
نمی‌گویم لپ‌تاپی ده‌ساله را به غولی برای تدوین تبدیل می‌کند، اما روی بیشتر رایانه‌هایی اجرا می‌شود که حتی برای راه‌اندازی Premiere Pro هم به زحمت می‌افتند. البته مانند DaVinci Resolve جایگزینی تمام‌وکمال برای Premiere Pro نیست، ولی آن‌قدر امکانات تدوین دارد که نیاز تدوینگران تازه‌کار و حتی نیمه‌حرفه‌ای را برآورده کند.
امکاناتی مانند تدوین ویدئوی چندمسیره، پشتیبانی از تقریباً همه قالب‌های صوتی و تصویری، ویرایشگر عنوان، تدوین چنددوربینه، تدوین با فایل‌های جانشین، ابزارهای تنظیم سطح صدا و درجه‌بندی رنگ، جلوه‌ها و پالایه‌های داخلی برای صدا و تصویر و نیز پویانمایی‌های برداری یکپارچه از سازندگان دیگر در اختیارتان قرار می‌گیرد؛ و این‌ها تازه بخشی از قابلیت‌های آن است.
عملکرد نیز در بالاترین سطح است. در لپ‌تاپ من با پردازنده Ultra ۷ 155H، حافظه رم 16GB و کارت گرافیک RTX ۴۰۶۰، پخش و جابه‌جایی روی ویدئوهای 1080p و 4k کاملاً روان بود. در دستگاه‌های قدیمی‌تر نیز ممکن است هنگام کار با ویدئوهای 1080p، عملکرد بهتری نسبت به Premiere Pro ببینید.
آنچه واقعاً از دست می‌دهید یک قابلیت نیست؛ پیوند میان ابزارهاست
همکاری میان برنامه‌ها دیگر خودکار نیست و به کار دستی نیاز دارد
سخت‌ترین بخش دل‌کندن از Adobe، از دست دادن قابلیتی خاص نیست؛ بلکه یکپارچگی میان برنامه‌هاست. Adobe جابه‌جایی فایل‌ها و منابع میان Photoshop، Illustrator، Lightroom، Premiere و After Effects را آسان می‌کند و در همان حال، قلم‌ها، کتابخانه‌ها، فضای ذخیره‌سازی و تنظیمات رنگ را میان آن‌ها به اشتراک می‌گذارد.
جایگزین‌های متن‌باز مانند ابزارهایی جدا از هم به نظر می‌رسند، چون واقعاً همین‌طورند. باید فایل‌ها را با دقت مدیریت کنم، قالب‌های سازگار با چند برنامه را برگزینم و گاهی پیش از انتقال یک فایل به برنامه‌ای دیگر، از آن خروجی بگیرم. این فرایند کمی دردسر می‌آفریند، اما در عوض روند کاری شفاف و متکی بر ذخیره‌سازی محلی در اختیارم می‌گذارد که نه به ساخت حساب کاربری نیاز دارد و نه به اشتراک پولی وابسته است.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی