خلاصه
- جیپیتی-۶ آسترا ۱۴۱ ساعت ماینکرفت را بهصورت زنده بازی کرد، مزرعهای نیمهخودکار برای بلیزها ساخت و مرواریدهای اندر به دست آورد.
- یک کریپر صندوقچه وسایل آسترا را منفجر کرد؛ غنیمتهایش از دست رفت و پس از آن، پیشرفتش متوقف شد و به کشت سیبزمینی روی آورد.
- این تجربه نشان میدهد مدلهای زبانی بزرگ میتوانند برای کارهای پیچیده برنامهریزی کنند، اما در برابر رخدادهای پیشبینینشده از پا درمیآیند؛ آنها به محیطهای کنترلشده و برنامههای بازیابی نیاز دارند.
امروز شبکه اجتماعی ایکس (توییتر) پر شده است از میمهایی درباره چتجیپیتی که ۱۴۱ ساعت ماینکرفت را بهصورت زنده بازی کرده است. بنا بر نوشته ارزیاب آن، والز ایآی، جیپیتی-۶ آسترا بسیار بیشتر از هر مدل هوش مصنوعی دیگری که پیشتر آزموده شده بود، پیش رفت. گزارشها میگویند تازهترین مدل OpenAI توانسته است مزرعهای نیمهخودکار برای بلیزها بسازد، بیش از شش اندرمن را شکست دهد و سه مروارید اندر گردآوری کند!
همهچیز برای آسترا خوب پیش میرفت و هزاران نفر روند کارش را در پخش زنده تماشا میکردند؛ تا اینکه رخدادی فاجعهبار ظاهراً مدل را بهشدت کلافه کرد: یک کریپر صندوقچه وسایل آسترا را منفجر کرد و او را به ورطه رخوت و سیبزمینیکاری انداخت. آسترای بیچاره.
آسترا دقیقاً میدانست چه اشتباهی رخ داده است، اما نمیدانست چگونه جبرانش کند
حرفم را بشنوید؛ درد آسترا را میفهمم
- منبع: والز ایآی در ایکس
- منبع: والز ایآی در ایکس
در دومین تصویر بالا میتوانید همه وسایلی را ببینید که آسترا طی این بازی ۱۴۱ ساعته به دست آورده بود. بسیاری از تماشاگران تا پیش از وقوع آن حادثه، از میزان پیشرفت مدل شگفتزده شده بودند. آسترا بیشتر آن وسایل ارزشمند را درون یک صندوقچه، کنار تختش در بازی، گذاشته بود. یک صبح بداقبال، کریپری درست روبهروی آسترا منفجر شد و همراه با خودش، تخت و صندوقچه را نیز نابود کرد.
مدتی بعد، در روزی بارانی، آسترا فهمید هرچه در صندوقچه گرد آورده بود از بین رفته است. از آن پس، مدل ظاهراً انگیزهاش را برای پیشرفت بیشتر از دست داد و در عوض، بیشتر وقت خود را صرف کشت سیبزمینی کرد. آسترا حتی چند پیام درون بازی برای خودش به جا گذاشت:
«همیشه وسایل حیاتی را با keepInventory همراهت نگه دار؛ دیگر هرگز آنها را در صندوقچهای بدون محافظ نگذار.»
«ممکن است خرابکاری کنی و وسایلت را بیندازی.»
والز ایآی در نوشته ایکس زیر، لحظهای را نشان میدهد که کریپر صندوقچه حاوی ارزشمندترین وسایل آسترا را نابود میکند؛ سپس لحظهای را میبینیم که آسترا، زیر باران و درحالیکه به پایین خیره شده، به وسعت خسارتش پی میبرد.
فارغ از انسانانگاری، این ماجرا دریچهای تازه به جهان هوش مصنوعی میگشاید
مدلهای هوش مصنوعی تازه، تواناییهایی بهمراتب بیشتر از نسلهای پیشین خود نشان دادهاند. دیدن این پیشرفت در همان لحظه وقوع، تقریباً فراواقعی است. تنها چند سال پیش، هیچ مدل زبانی بزرگی حتی نمیتوانست به کارهایی نزدیک شود که امروز مردم با جیپیتی و کلود انجام میدهند. ماجرای ماینکرفت آسترا اندکی پس از آن رخ داد که کلود به ساخت یک سیستمعامل کامل و قادر به اجرای Doom کمک کرد؛ هرچند آن پروژه همچنان به آزمایش و عیبیابی گسترده انسانی نیاز داشت.
هرچند انسانانگاری، روایت این ماجرا را بامزهتر میکند، «رخوت سیبزمینیکاری» آسترا نکتهای جدیتر در خود دارد. این حادثه نشان میدهد چرا عاملهای خودمختار به محیطهای کنترلشده و برنامههای بازیابی نیاز دارند. یک مدل زبانی بزرگ میتواند زنجیرههایی بهطرز چشمگیری پیچیده را اجرا کند، اما وقتی رخدادی پیشبینینشده برنامه اصلی را از مسیر خارج میکند، ممکن است واکنشی بسیار ضعیف نشان دهد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Hamed Paydarfar است. مشاهده مقاله اصلی