هر بار که یک APK را از انجمنی مشکوک نصب می‌کنید یا اپلیکیشن رایگانی را نصب می‌کنید که بیش از حد دسترسی می‌خواهد، در حال ریسک کردن هستید. اما اگر تا به حال اپلیکیشن‌ها را نصب کرده و امیدوار بوده‌اید همه‌چیز خوب پیش برود، اندروید جایگزین بسیار بهتری دارد که از نسخه ۵.۰ وجود داشته است.
این قابلیت «نمایه کاری» (Work Profile) نام دارد و به‌ندرت خارج از محیط‌های فناوری اطلاعات شرکتی دیده می‌شود. این قابلیت برای کسب‌وکارهایی ساخته شد که می‌خواستند کارمندانشان از یک گوشی هم برای کار و هم برای زندگی شخصی استفاده کنند. اما سازوکار زیرین آن در عمل یک محیط ایزوله است و می‌توانید از آن برای کاربردهای بسیار بیشتری استفاده کنید.
نمایه کاری واقعاً چیست
نه پوشه است و نه ترفند لانچر
نمایه کاری نه اپلیکیشن است، نه پوشه و نه ترفند لانچر. این یک نمایه ثانویه و ایزوله است که کنار نمایه عادی شما روی همان دستگاه اجرا می‌شود. گوگل آن را راهی برای جدا کردن اپلیکیشن‌ها و داده‌های کاری از اپلیکیشن‌ها و داده‌های شخصی توصیف می‌کند. این قابلیت به سازمان اجازه می‌دهد بخش کاری را مدیریت کند، در حالی که اپلیکیشن‌ها، داده‌ها و استفاده شخصی شما خصوصی باقی می‌ماند.
اپلیکیشن‌های داخل نمایه، فضای ذخیره‌سازی، مخاطبان، فایل‌ها و حساب‌های مخصوص خود را دارند. اپلیکیشنی که آنجا نصب می‌شود، به‌طور خودکار مخاطبان، عکس‌ها، دانلودها یا داده‌های اپلیکیشن‌های نمایه عادی شما را نمی‌بیند. در اندروید ۱۱ و جدیدتر، اپلیکیشن‌های نمایه کاری نمی‌توانند به داده‌های پیامک یا MMS نمایه شخصی نیز دسترسی داشته باشند.
این تمایز مهم‌تر از آن است که تصور می‌کنید. مجوزهای اندروید مفیدند، اما همیشه کافی نیستند. برخی اپلیکیشن‌ها تا دسترسی گسترده نگیرند کار نمی‌کنند و برخی دیگر تشخیص دلیل این درخواست را دشوار می‌کنند. نمایه کاری این معادله را تغییر می‌دهد؛ یعنی حتی اگر اپلیکیشنی داخل نمایه به مخاطبان یا فایل‌ها دسترسی داشته باشد، فقط مخاطبان و فایل‌های همان نمایه را می‌بیند؛ نه آن‌هایی را که واقعاً هر روز استفاده می‌کنید.
چرا به‌عنوان محیط ایزوله کار می‌کند
اپلیکیشن‌ها برش کوچکی از هیچ برای خود دارند
اندروید نمایه کاری را برای دستگاه‌های مدیریت‌شده تجاری طراحی کرد، اما همین سیستم نمایه داخلی را می‌توان با اپلیکیشن‌هایی مانند شِلتر (Shelter)، آیلند (Island) و نسخه متن‌باز آیلند، اینسولار (Insular) نیز ایجاد کرد. این ابزارها به‌عنوان مالک نمایه عمل می‌کنند و شما را در فرایند استاندارد پیکربندی اندروید راهنمایی می‌کنند؛ بدون نیاز به روت.
وقتی نمایه ایجاد شد، می‌توانید اپلیکیشن‌های جدید را مستقیماً در آن نصب کنید یا کپی جداگانه‌ای از اپلیکیشنی که از قبل روی گوشی‌تان دارید بسازید. آن کپی داده‌ها و وضعیت ورود جداگانه خود را دارد. مثلاً می‌توانید یک حساب پیام‌رسانی دوم اجرا کنید یا اپلیکیشنی را آزمایش کنید، بدون آنکه با نمایه اصلی‌تان مخلوط شود.
مفیدتر از آن، این قابلیت برای شما مکانی امن برای اپلیکیشن‌های غیرقابل‌اعتماد فراهم می‌کند. فایل APK را خارج از پلی‌استور دانلود کرده‌اید، اپلیکیشنی خریده‌اید که سازنده‌اش عادت‌های تهاجمی در گردآوری داده دارد، یا اپلیکیشنی را برای کاری یک‌باره لازم دارید اما نمی‌خواهید در گوشی اصلی‌تان بماند؛ همه این‌ها می‌توانند اینجا بروند. آن را در نمایه کاری قرار دهید، فقط داده‌هایی را که واقعاً لازم دارد در اختیارش بگذارید، و از محیطی تقریباً خالی آغاز می‌کند.
این ایزوله‌سازی هم جادویی نیست. یک اپلیکیشن ایزوله همچنان می‌تواند به اطلاعات سطح دستگاه و هر آنچه عمداً با آن به اشتراک می‌گذارید دسترسی داشته باشد. همچنان می‌تواند از شبکه استفاده کند؛ یعنی می‌تواند فعالیت شما را در همان اپلیکیشن ردیابی کند. اما نمی‌تواند به‌سادگی به داده‌های اپلیکیشن‌های معمولی، حساب‌ها، مخاطبان و فایل‌های نمایه شخصی شما دسترسی داشته باشد. این بهبود معناداری نسبت به پذیرفتن هر مجوزی است که به شما نمایش داده می‌شود و امید بستن به بهترین نتیجه.
دکمه انجماد یک ابرقدرت است
حذف نصب بدون حذف واقعی برنامه
ایزوله‌سازی فقط نیمی از ماجراست. نمایه‌های کاری همچنین می‌توانند با یک کلید، که اندروید از طریق تنظیمات سریع در بسیاری از گوشی‌ها در دسترس قرار می‌دهد، متوقف شوند. خاموش کردن نمایه، اپلیکیشن‌های داخل آن را متوقف می‌کند. اعلان‌هایشان متوقف می‌شود، فعالیت‌های پس‌زمینه متوقف می‌شود و بخش کاری عملاً تا زمان روشن شدن دوباره به خواب می‌رود.
ابزارهایی مانند آیلند و شِلتر کنترل‌های دقیق‌تری اضافه می‌کنند، از جمله امکان انجماد تک‌تک اپلیکیشن‌ها. این ویژگی برای اپلیکیشن‌هایی که فقط گاهی لازم دارید مفید است. به‌جای اجازه دادن به اجرا در پس‌زمینه، دریافت به‌روزرسانی و بیدار شدن به‌دلخواه، می‌توانید آن را تا زمان نیاز منجمد نگه دارید.
آن را مانند حذف نصب یک اپلیکیشن، بدون حذف واقعی آن تصور کنید. ورود و تنظیمات شما سر جای خود باقی می‌ماند، اما اپلیکیشن فعال نیست. برای اپلیکیشن‌های پرردیاب، این ویژگی به‌اندازه خود محیط ایزوله مفید است.
سه راه ورود به محیط ایزوله
انتخاب مسیر: سازمانی، خودساخته، یا نسخه اختصاصی گوگل
اگر کارفرمای شما از قبل نمایه کاری را برپا کرده باشد، ممکن است هم‌اکنون زبانه «کاری» را در پایین کشوی برنامه‌ها یا نشان‌های چمدان را روی نماد برخی برنامه‌ها ببینید. این نشان‌ها برنامه‌هایی را مشخص می‌کنند که به نمایه جداگانه تعلق دارند.
برای استفاده شخصی، در صورت اجرای اندروید ۱۵ یا جدیدتر، می‌توانید تنظیمات «فضای خصوصی» را فعال کنید. این قابلیت دقیقاً مانند نمایه کاری عمل می‌کند، با این تفاوت که کنترل کامل این فضا در دست شماست. سایر مزایا، مانند ایزوله‌سازی برنامه‌ها و امکان استفاده از حساب‌های جداگانه، نیز حفظ می‌شوند. از طرف دیگر، می‌توانید از برنامه‌هایی مانند شِلتر، آیلند یا اینسولار استفاده کرده و با دنبال کردن راهنمای روی صفحه، نمایه کاری ایجاد کنید.
اگر به هر دلیلی تصمیم گرفتید کارتان با این محیط ایزوله تمام شده است، اندروید می‌تواند کل نمایه کاری را از تنظیمات سیستم حذف کند. این عمل برنامه‌ها و داده‌های ذخیره‌شده در نمایه را پاک می‌کند، در حالی که بقیه گوشی شما دست‌نخورده باقی می‌ماند.
قابلیتی پنهان در برابر چشم
ترفندی سازمانی ده‌ساله، با کاربردی تازه برای شما
کاربران اندروید سال‌هاست که قفل‌برنامه، ابزارهای کپی‌سازی برنامه و ابزارهای حریم خصوصی نصب می‌کنند که وعده کنترل بر نرم‌افزارهایشان را می‌دهند. در همین حال، اندروید بیش از ده سال است که گزینه‌ای قدرتمندتر در اختیار دارد. ایزوله‌سازی نمایه کاری شاید فناوری سازمانی باشد، اما ابزاری کاربردی برای حفظ حریم خصوصی کاربران نیز هست.
این قابلیت برنامه‌ای نامعتبر را به برنامه‌ای معتبر تبدیل نمی‌کند. کاری که می‌تواند بکند، کاهش سطح مواجهه شماست؛ و در گوشی‌ای که عکس‌ها، پیام‌ها، اسناد، حساب‌ها و تقریباً تمام زندگی شما را در خود جای داده است، داشتن چنین قابلیتی بسیار مفید خواهد بود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی