۳ ویژگی آیفون دوئو که سامسونگ و گوگل باید از آن الگوبرداری کنند

پس از سال‌ها انتظار، اپل سرانجام نخستین گوشی تاشوی خود را عرضه کرد؛ محصولی که برخلاف بسیاری از افشاگری‌ها، آیفون اولترا نیست. این شما و این آیفون دوئو؛ گوشی‌ای که ویژگی‌های دو نمونه از بهترین گوشی‌های اندرویدی را در قالب محصولی حقیقتاً تازه و دل‌نشین درهم آمیخته است.

آن دو گوشی کدام‌اند؟ گلکسی Z Fold ۸ از نظر اندازه و شکل بدنه، و گوگل پیکسل ۱۱ پرو فولد از نظر دوام و شارژ مغناطیسی. نتیجه چیست؟ گوشی تاشویی که با وجود آنکه هنوز حتی در دست نگرفته‌ام، حسابی برایش هیجان‌زده‌ام.

برای من که عاشق گوشی‌های تاشو هستم ــ و راستش را بخواهید، همهٔ گوشی‌ها را دوست دارم ــ آیفون دوئو محصولی مسحورکننده است. این گوشی همان ویژگی محبوبم در گلکسی Z Fold ۸، یعنی بدنهٔ جمع‌وجورش، را دارد و در عین حال بزرگ‌ترین نگرانی ذهنی‌ام دربارهٔ شکنندگی احتمالی آن را برطرف می‌کند. البته با دستگاه خودم هیچ مشکلی نداشته‌ام، اما پیکسل ۱۱ پرو فولد، برخلاف رویکرد ظریف و باریک سامسونگ، مانند یک تانک ساخته شده است. آیفون دوئو عملاً تانکی کوچک در جیب شماست.

فارغ از سخت‌افزار، یک قالب تازه از اپل بدون چند ترفند برای تکمیل تجربهٔ کاربری، کامل نمی‌شود؛ ترفندهایی که سازندگان گوشی‌های اندرویدی باید بی‌درنگ از این سه مورد الگوبرداری کنند.

هندآف آیفون برای اتصال به شبکهٔ همراه

راهی هوشمندانه برای افزایش فروش

این یکی از هوشمندانه‌ترین راه‌ها برای کنار آمدن با همهٔ کاستی‌ها و بده‌بستان‌های گوشی‌های تاشو یا هر قالب نسل بعدی است: کافی است دو گوشی بخرید.

اگر یکی از بهترین دوربین‌های گوشی‌های هوشمند را می‌خواهید، اپل ترجیح می‌دهد سری آیفون ۱۸ پرو را بخرید؛ در آمریکا نیز گلکسی S26 اولترا و پیکسل ۱۱ پرو دیگر مدعیان اصلی‌اند.

ایدهٔ اصلی این قابلیت آن است که هم آیفون دوئو و هم آیفون ۱۸ پرو را بخرید ــ یا اگر سامسونگ چنین قابلیتی ارائه کند، گلکسی Z Fold ۸ و گلکسی S26 اولترا را ــ تا سیم‌کارت، اتصال شبکه و محتوای شما بی‌وقفه از یک دستگاه به دستگاه دیگر منتقل شود.

این ایده درخشان است و دریچه‌ای به روی امکانات بسیار بیشتری می‌گشاید. آیا سازندگان گوشی‌های اندرویدی از آن الگوبرداری خواهند کرد؟ آیا چنین کاری اصلاً شدنی است؟ پاسخ پرسش دوم به‌احتمال زیاد مثبت است، هرچند فرایند راه‌اندازی سیم‌کارت در اندروید به پختگی iOS نیست. الگوبرداری سازندگان نیز تقریباً قطعی به نظر می‌رسد، به‌ویژه در چین که شرکت‌های سازندهٔ گوشی اندرویدی، یکپارچگی و زیست‌بوم‌هایی شبیه اپل دارند.

هندآف آیفون همین حالا نیز دلیلی برای ماندن در زیست‌بوم اپل است، هرچند زیست‌بوم دیگر سازندگان گوشی هم به شکلی قابلیت‌های مشابهی ارائه می‌دهد. جابه‌جایی eSIM میان دستگاه‌ها می‌تواند بسیار دشوار باشد ــ آن هم در حالی که آیفون دوئو امسال در سراسر جهان فقط با eSIM عرضه می‌شود ــ و هنوز اپراتورهایی هستند که به‌طور کامل از آن پشتیبانی نمی‌کنند. فهرست اپراتورهای پشتیبان این قابلیت فعلاً به T-Mobile در آمریکا و تنها یک اپراتور دیگر در جهان محدود است؛ فقط دو اپراتور دیگر نیز اعلام کرده‌اند که تا پایان سال به آن‌ها خواهند پیوست. اگر گوگل قابلیتی مشابه را در اندروید پیاده‌سازی کند، احتمالاً پشتیبانی از Google Fi را نیز به همراه می‌آورد و اپراتورهای بیشتری را به پشتیبانی از آن ترغیب می‌کند.

روکش مات نانوبافتِ نمایشگر آیفون دوئو

اگر خط تا دیده نشود، آیا اصلاً وجود دارد؟

تمام شایعات پیش از رونمایی حاکی از آن بودند که آیفون دوئو خط تایی نامرئی خواهد داشت، هرچند چنین فناوری‌ای هنوز در محصولی تولیدانبوه به‌درستی به نمایش گذاشته نشده است. اپل در عوض رویکردی منحصربه‌فرد برگزیده است: نمایشگری مات با روکش نانوبافت. برداشت‌های اولیه از کار با دستگاه نشان می‌دهد این راهکار در استفادهٔ واقعی، خط تا را به‌خوبی پنهان می‌کند.

خط تا در گوشی‌های تاشو اهمیتی ندارد. سال‌هاست از گوشی‌های تاشو استفاده می‌کنم و حتی یک گام فراتر می‌روم: تنها چند دقیقه پس از آغاز کار با دستگاه، وجود خط تا را فراموش می‌کنید. با این همه، احتمالاً Oppo Find N6 همچنان بهترین وضعیت خط تا را در میان گوشی‌های تاشو دارد، هرچند خط تای محصول اپل شاید از همه کمتر دیده یا احساس شود.

نکتهٔ کلیدی همین‌جاست: اپل روی این حساب کرده است که اگر خط تا کمتر دیده شود، مشتریان نیز حساسیت کمتری به آن نشان می‌دهند. این شرط‌بندی هوشمندانه احتمالاً نتیجه خواهد داد و خوانایی نمایشگر را در فضای باز نیز به‌مراتب بهتر می‌کند. بی‌تردید مطالعه روی آن هم لذت‌بخش است و همین کاربردها احتمالاً آن را به گزینه‌ای مناسب‌تر برای کاربران عادی تبدیل می‌کند. با این حال، بد نیست به یاد داشته باشیم که خط تا واقعاً اهمیتی ندارد.

پویانمایی‌ها و داک کناری آیفون دوئو

در گوشی‌های تاشو، کمتر واقعاً بیشتر است

یکی از برجسته‌ترین جنبه‌های تجربهٔ کار با آیفون دوئو، تمرکز چشمگیر اپل بر نرم‌افزار است. این توجه را می‌توان در همه‌چیز دید؛ از چندوظیفگی کنارهم ــ که سرانجام به آیفون آمده است ــ گرفته تا داک کناری و پویانمایی روان هنگام جابه‌جایی میان دو نمایشگر.

اپل تجربهٔ کار با گوشی‌های تاشو را از بیخ‌وبن بازطراحی نکرده است. Oppo و OnePlus بهترین امکانات چندوظیفگی را در میان گوشی‌های تاشوی اندرویدی ارائه می‌کنند و Samsung نیز بیش از یک دهه است که قابلیت چندوظیفگی را در گوشی‌هایش به کار می‌گیرد. اپل در عوض، بر مجموعه‌ای سنجیده و پخته از تجربه‌های پایه تمرکز کرده است تا مشتریانش را به‌آرامی با این قالب تازه همراه کند.

Galaxy Z Fold ۸ می‌تواند چندین برنامه را کنار هم و در پنجره‌های شناور اجرا کند، اما iPhone Duo تنها به دو برنامه محدود است. بااین‌حال، iOS ۲۷ آن را همچون دو نمایشگر مجزا در نظر می‌گیرد؛ یعنی می‌توانید برنامه‌ای را در یک نیمه باز کنید و در نیمهٔ دیگر، صفحهٔ اصلی را کنترل یا در آن جابه‌جا شوید. این تجربه بسیار پخته‌تر از نمونهٔ اندرویدی به نظر می‌رسد، اما داوری نهایی به تجربهٔ کلی استفاده از گوشی در دست بستگی دارد.

از قرار گرفتن نوار کناری در سمت راست خوشم می‌آید، چون راست‌دست هستم. Touch ID را هم دوست دارم؛ به‌گمانم هر گوشی باید یک حسگر سخت‌افزاری اثر انگشت روی دکمهٔ روشن و خاموش داشته باشد.

بخش ویژه: بازاریابی اپل برای آیفون دوئو

از رویداد ازپیش‌ضبط‌شده‌ای که فیلم‌برداری‌اش ۲۰ ساعت و تدوینش ساعت‌های بی‌شمار دیگری زمان برد، تا شیوهٔ توضیح چرایی این محصول، رونمایی از iPhone Duo یک کلاس درس تمام‌عیار در حفظ توجه مخاطب به‌مدت ۳۰ دقیقه بود.

بخش بزرگی از این توجه به انتظار طولانی برای محصول بازمی‌گشت، اما اپل درعین‌حال پیام روشنی دربارهٔ دلیل خرید iPhone Duo داشت و مطمئن شد که آن را در طول رویداد به‌خوبی به نمایش بگذارد. اندکی بعد نیز انتشار ویدئوهایی مانند این نمونه را در TikTok آغاز کرد؛ ویدئوهایی که به شیوه‌ای خیال مخاطبان را برمی‌انگیزند که دیگر گوشی‌سازان هنوز به آن دست نیافته‌اند.

خود رویداد نیز شایستهٔ توجه ویژه است، زیرا با تمام رویدادهای دیگری که در آن‌ها شرکت می‌کنم تفاوت دارد. Google با رویدادهای Made by Google بیش از همه به آن نزدیک می‌شود؛ از جمله مراسم رونمایی Pixel ۱۱ Pro و Pixel Watch ۵ که میزبانی آن‌ها را جیمی کیمل و ترور نوآ بر عهده داشتند. Motorola رویداد رونمایی سنتی برگزار نمی‌کند، اما مهمانی‌های شبانه‌اش با حضور چهره‌هایی مانند پاریس هیلتون همیشه تماشایی‌اند. بااین‌همه، هیچ‌یک مانند اپل داستان نمی‌گویند و رویکرد Samsung نیز بسیار سازمانی‌تر از آن است که خلاقانه باشد.

رقابت بر سر بهترین گوشی تاشو داغ‌تر می‌شود

با ورود اپل، همان‌گونه که انتظار می‌رفت، امسال می‌تواند بهترین سال در تاریخ کوتاه گوشی‌های تاشو باشد. افزون بر مدل‌های کنونی، انتظار داریم Motorola در ماه‌های آینده یک گوشی تاشوی تازه با طراحی گذرنامه‌ای را در ایالات متحده عرضه کند. با توجه به کارنامهٔ درخشان این شرکت در Razr Ultra ۲۰۲۶ و Moto Razr Fold، می‌توان مطمئن بود که نسخهٔ عریض Moto Razr Fold نیز محصولی جذاب خواهد بود.

بیرون از ایالات متحده، رقابت بسیار داغ‌تر است. انتظار می‌رود Oppo و Honor هر دو در چرخهٔ بعدی عرضهٔ محصولاتشان گوشی‌های تاشوی عریض معرفی کنند؛ Huawei، Xiaomi و Vivo نیز گزینه‌های تازه‌ای در راه دارند. بسیاری از این مدل‌ها به بازار چین محدودند، اما بی‌تردید اپل دقیقاً در همین بازار انتظار فروش چشمگیر iPhone Duo را دارد.

این رقابت احتمالاً نسل‌های آیندهٔ iPhone Duo را باریک‌تر و سبک‌تر خواهد کرد یا آن‌ها را به شیوه‌ای دیگر به سوی جابه‌جایی مرزهای فناوری سوق خواهد داد. همچنین، گوشی‌های تاشو سرانجام می‌توانند به ظرفیت واقعی خود دست یابند و بسیاری از طرح‌های دیوانه‌واری که پیش‌تر دیده‌ایم، بالاخره رنگ واقعیت بگیرند.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Nirave Gondhia است. مشاهده مقاله اصلی