یک پژوهش جامع و داوریشده، پس از بررسی ۱٫۶۶ میلیون درایوـسال داده از ۴۴۳٬۱۵۶ دیسک سخت، تفاوتهای معناداری را در میزان اطمینانپذیری محصولات سازندگان گوناگون یافته است. این پژوهش را دو اقتصاددان، کریستوف سیمروت و یومیونگ پارک، انجام دادهاند. آنها دوازده سال داده عمومی Backblaze را با درنظرگرفتن سن، ظرفیت، سال نصب و دمای کارکرد درایوها دوباره تحلیل کردند.
مطمئنترین دیسک سخت کدام است؟
شاید وقت تغییر روش رسیده باشد

سالهاست که در خانه، بیش از همه از ترکیبی از درایوهای سیگیت و توشیبا استفاده میکنم و انتخابم، بهجای بررسی موشکافانه آمار اطمینانپذیری، بر پایه قیمت و موجودی بوده است. دیدن این آمار تازه باعث میشود رویکرد همیشگیام را از زاویهای دیگر ببینم.
در مدل رگرسیون کاکسِ بهکاررفته در این پژوهش، سیگیت با مقدار ۱۰۰٪ مبنا قرار گرفت و درایوهایی با سن، ظرفیت، قالب فیزیکی و دمای کارکرد یکسان با یکدیگر سنجیده شدند. پژوهشگران تأکید میکنند که مبنا قرارگرفتن سیگیت به معنای وجود نقص ذاتی در درایوهای این شرکت نیست؛ در واقع، میلیونها دستگاه از این محصولات هر روز با موفقیت در محیطهای عملیاتی کار میکنند.
واقعیت این است که دیسک سخت، فارغ از برند یا مدلی که انتخاب میکنید، سرانجام از کار خواهد افتاد. برای آنکه این نتایج را آسانتر درک کنید، در ادامه شماری از محبوبترین دیسکهای سخت را از این نظر با یکدیگر مقایسه میکنیم.
نکته تأسفبار این است که اچجیاستی بهترین عملکرد را داشت. اگر پیش از سال ۲۰۱۲ یکی از درایوهای این برند را خریدهاید، این خبر بسیار خوبی است؛ زیرا وسترن دیجیتال همان سال اچجیاستی را خرید و تولید محصولاتش را متوقف کرد و دیگر نمیتوان نمونه نویی از آنها تهیه کرد. خطر تعدیلشده خرابی این درایوها در مقایسه با سیگیت تنها ۳۹٫۵٪ بود؛ یعنی کمتر از نصف آنها از کار افتادند.
بااینحال، جای ناامیدی نیست. وسترن دیجیتال با خطر خرابی معادل ۵۱٫۴٪ سیگیت و نتایجی درخشان در زمینه دوام، در رتبه دوم قرار گرفت.

ضعیفترین دیسک سخت در این پژوهش متعلق به توشیبا بود که با نرخ ۱۰۷٪، پس از سیگیت قرار گرفت و اندکی بیشتر از محصولات سیگیت از کار افتاد. این نتیجه بهویژه از آن جهت نگرانکننده است که بیشتر درایوهای توشیبا از سریهای تولیدی جدیدتر بودند. افزون بر این، نرخ خرابی ماهانه درایوهای توشیبا بهشدت افزایش یافت و پس از رسیدن دستگاهها به ۶۰ ماه کارکرد، چهار برابر شد.
این پژوهش دما و ظرفیت را دو عامل کلیدی محیطی و سختافزاریِ مؤثر بر طول عمر دانست. یافتهها نشان دادند که بهازای هر ۱°C افزایش در میانگین دمای کارکرد، نرخ خرابی حدود ۲٪ بیشتر میشود؛ بهگونهای که افزایش ۱۰°C دما، خطر خرابی را در مجموع ۲۳٪ بالا میبرد. از سوی دیگر، بهازای هر ترابایت ظرفیت بیشتر، نرخ خرابی حدود ۳٫۴٪ کاهش مییابد. این نتیجه را به محفظههای نوین پُرشده با هلیوم و روشهای پیشرفتهتر ساخت هد در مدلهای سازمانیِ پُرظرفیت نسبت دادهاند.
هرچند این سنجههای مبتنی بر جمعیت، اطلاعات سودمندی در اختیار سازندگان آزمایشگاههای خانگی و معماران سامانههای سازمانی میگذارند، کارشناسان تأکید میکنند که دادهها روندهای کلی ناوگانهای بزرگ را نشان میدهند و نمیتوان از آنها عمر مورد انتظار یک درایو مصرفی را پیشبینی کرد.
برای راهاندازی یک آزمایشگاه خانگی یا خرید درایوهای تازه، نتیجهگیری کاملاً روشن است: اگر بیشترین اطمینانپذیری بلندمدت را میخواهید، مدلهای وسترن دیجیتال را انتخاب کنید؛ زیرا در حال حاضر میان گزینههای نو، کمترین نرخ خرابی را دارند. اگر درایوی از اچجیاستی را در وضعیت مناسب پیدا کردید، آن هم انتخاب خوبی است؛ هرچند معمولاً نمونه نو این محصولات دیگر در دسترس نیست.
این پژوهش پیشنهاد میکند برای نگهداری دادههای مهم از درایوهای توشیبا دوری کنید؛ زیرا بالاترین نرخ خرابی، بهویژه در بلندمدت، به محصولات این شرکت تعلق داشت. فارغ از اینکه کدام برند را انتخاب میکنید، از گردش مناسب هوا مطمئن شوید و همواره از همه پروندههای حیاتی خود نسخه پشتیبان داشته باشید!
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Sara Heritage است. مشاهده مقاله اصلی