ماه‌های پایانی سال ۲۰۲۶ چند فیلم بزرگ و هیجان‌انگیز برایمان کنار گذاشته‌اند. در نوامبر، «گودزیلا منهای صفر» را خواهیم دید؛ دنباله موفقیت غیرمنتظره فیلم اکشن سال ۲۰۲۳، «گودزیلا منهای یک». در دسامبر نیز نبردی حماسی در پیش است، چون «انتقام‌جویان: روز رستاخیز» و «تل‌ماسه: بخش سوم» در یک روز اکران می‌شوند. تنها دشواری ماجرا این است که تصمیم بگیریم کدام‌یک را زودتر ببینیم.
اما فیلم دیگری هم در راه است که بسیار کمتر از آنچه شایسته‌اش است توجه گرفته و شاید در نهایت از همه آنها بهتر از آب درآید.
با «ری گان» آشنا شوید
لطفاً به اسمش نخندید
«ری گان» پویانمایی تازه نتفلیکس درباره کارآگاهی خصوصی به نام ریموند گان، مشهور به ری گان، با صدای سم راکول است. او در شهر آینده‌نگر متروپیا زندگی می‌کند؛ جایی که خودروها پرواز می‌کنند و موجودات فضایی در میان ما قدم می‌زنند. ری و همکار فرازمینی‌اش با صدای تام ویتس مأمور می‌شوند از خواننده محبوب کلوب‌ها، ونوس نوا با صدای اسکارلت جوهانسون، محافظت کنند؛ زنی که به رفتارهای پیش‌بینی‌ناپذیر و انفجاری‌اش شهرت دارد. برای فهمیدن اینکه پس از آن چه رخ می‌دهد، باید فیلم را تماشا کنیم.
«ری گان» از چند سرچشمه متفاوت الهام گرفته است. تأثیر فیلم‌های نوآر کلاسیک دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، مانند «شاهین مالت»، کاملاً در آن پیداست؛ آثاری که در آنها کارآگاهان سرسخت در جهان زیرزمینی تبهکاران، جایی که نمی‌توان به هیچ‌کس اعتماد کرد، در پی سرنخ می‌گردند. فیلم این فضا را با زیبایی‌شناسی علمی‌تخیلی آثاری چون «بلید رانر»، «عنصر پنجم» و سه‌گانه پیش‌درآمد «جنگ ستارگان» درهم می‌آمیزد. طراحی شخصیت‌ها و عنوان دوپهلو و شوخ‌طبعانه فیلم نیز از حال‌وهوایی بازیگوش و شبیه داستان‌های مصور خبر می‌دهند. بداقبالی ماجرا اینجاست که امروزه با شنیدن عبارت «تفنگ پرتوی»، شاید مردم کمتر به آن سلاح علمی‌تخیلی و بیشتر به رقصنده استرالیایی بریک‌دنس، ری‌گان، فکر کنند که در المپیک ۲۰۲۴ خودش را مضحکه کرد.
بنابراین، «ری گان» رگه‌هایی عامه‌پسند و کم‌وبیش آبکی دارد؛ بااین‌حال، استعدادهای درجه‌یکی چون سم راکول، برنده اسکار، و اسکارلت جوهانسون، یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های زنده سینما، به آن پیوسته‌اند. انتخاب تام ویتس، خواننده، برای نقش همکار ری گان نیز به‌شکلی دل‌نشین نامتعارف است. البته اگر بدانید چه کسی نویسندگی و کارگردانی فیلم را بر عهده دارد، همه این انتخاب‌ها کاملاً منطقی به نظر می‌رسند.
فیلم تازه برد برد یک رویداد است
آوازه‌اش گویای همه‌چیز است
برد برد نویسنده، کارگردان و پویانمایی‌سازی است که برخی از بهترین آثار پویانمایی ۴۰ سال گذشته را به ما هدیه داده است. او در هشت فصل نخست «سیمپسون‌ها»، دورانی که اغلب عصر طلایی این مجموعه خوانده می‌شود، همکاری کرد و سپس در ساخت آثار کلاسیک دیگری از دهه ۱۹۹۰، مانند «پادشاه تپه»، نقش داشت. او «غول آهنی» را ساخت؛ پویانمایی علمی‌تخیلی سال ۱۹۹۹ که تقریباً تضمین می‌کند تا پایان اشکتان را درآورد. شماری از ماندگارترین فیلم‌های پیکسار، از جمله «راتاتویی» و مجموعه «شگفت‌انگیزان»، نیز ساخته او هستند. برد سپس در سال ۲۰۱۱ با «مأموریت: غیرممکن ـ پروتکل شبح» جان تازه‌ای به این مجموعه بخشید و بی‌هیچ لغزشی از پویانمایی به سینمای زنده گذر کرد.
برد برد در سراسر دوران حرفه‌ای خود تنها شش فیلم کارگردانی کرده است؛ بنابراین هر بار که اثر تازه‌ای می‌سازد، باید به آن توجه کرد. البته یک شکست هم در کارنامه‌اش دارد: افسانه علمی‌تخیلی بیش‌ازحد شیرین «سرزمین فردا» محصول ۲۰۱۵، که انگار خودش هم نمی‌دانست می‌خواهد چه جور فیلمی باشد. بااین‌حال، وقتی بخش عمده کارنامه برد چنین درخشان است و «ری گان» نیز بازگشت او به قالبی به نظر می‌رسد که در آن بیشترین مهارت و آسودگی را دارد، به‌سادگی می‌توان از آن لغزش چشم پوشید.
افزون بر این، برد نزدیک به ۴۰ سال است که ایده «ری گان» را در سر می‌پروراند. ابتدا قرار بود آن را در دهه ۱۹۹۰ به‌صورت پویانمایی دستی بسازد، اما سرانجام به‌جای آن «غول آهنی» را ساخت. او اکنون «ری گان» را داستانی پخته‌تر معرفی می‌کند که مخاطبانش اندکی بزرگ‌تر از تماشاگران اثری چون «شگفت‌انگیزان» هستند. برد همچنین می‌گوید برای آموختن چگونگی پرداخت معمایی گیرا، با رابرت تاون، نویسنده فیلم نوآر افسانه‌ای «محله چینی‌ها»، مشورت کرده است. اگر همه این اجزا به‌درستی کنار هم بنشینند، «ری گان» می‌تواند به اثری کلاسیک بدل شود.
«ری گان» گروه رؤیایی را دوباره گرد هم می‌آورد
بازگشت روزهای باشکوه پیکسار
«ری گان» همچنین برد را دوباره با چند تن از همکاران دوران پیکسارش همراه می‌کند؛ از جمله جان لستر، هم‌بنیان‌گذار و مدیر ارشد خلاقیت استودیو، که در پربارترین دوره پیکسار سکان هدایت آن را در دست داشت. دیوید الیسون و دانا گلدبرگ نیز در این پروژه حضور دارند؛ همان دو نفری که هنگام کار برد بر «مأموریت: غیرممکن ـ پروتکل شبح»، در اسکای‌دنس مدیا فعالیت می‌کردند.
با توجه به همه امتیازهایی که این فیلم دارد، تعجب می‌کنم چرا بیشتر درباره‌اش نشنیده‌ام؛ هرچند شاید علتش به تهیه‌کننده آن بازگردد. نتفلیکس به این شهرت دارد که فیلم‌ها را بدون تبلیغات چشمگیر روانه بازار می‌کند و سپس باقی کار را به الگوریتم می‌سپارد. این شیوه گاهی به موفقیت می‌انجامد، اما در حق فیلم‌هایی که سزاوار هیاهو و توجه بیشتری هستند نیز جفا می‌کند.
«ری گان» را چه زمانی می‌توان تماشا کرد؟
«ری گان» از ۴ دسامبر در شماری از سینماها اکران می‌شود و ۱۸ دسامبر نیز به نتفلیکس می‌آید. این فیلم از هر نظر اثری نمونه‌وار از برد برد به چشم می‌آید؛ فیلمی ژانری که آشکارا با عشق و علاقه‌ای فراوان ساخته شده، از صمیم قلب احساسات مخاطب را درگیر می‌کند و در عین حال می‌خواهد او را بخنداند. بازگشت برد به پویانمایی، آن هم با اثری پخته‌تر، بسیار هیجان‌انگیز است. اگر نتفلیکس درست تبلیغش کند، آوازه فیلم دهان‌به‌دهان خواهد گشت و توجه بسیاری را به خود جلب خواهد کرد. امید که شایسته این توجه باشد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Dan Selcke است. مشاهده مقاله اصلی