وقتی مردم اندروید و iOS را با هم مقایسه میکنند، معمولاً iOS را «امنتر» میدانند؛ اما این بیشتر به برداشت عمومی برمیگردد. نسخههای تازهٔ اندروید در واقع انبوهی از قابلیتهای امنیتمحور را در خود جای دادهاند. بهتازگی تصمیم گرفتم نیرومندترین کلید امنیتی اندروید، یعنی Advanced Protection، را فعال کنم و نتیجه واقعاً چشمم را باز کرد.
تنها در یک روز، بسیاری از قابلیتهایی که از آنها استفاده میکردم از کار افتادند و برداشتم از اندروید بهعنوان یک سیستمعامل گوشی هوشمند دگرگون شد.
نصب و بهروزرسانی برنامههای سایدلودشده متوقف شد
عادت همیشگیام به افدروید فوراً به بنبست خورد
فروشگاه Google Play هیچگاه برای ارضای کنجکاوی من دربارهٔ برنامههای اندرویدی کافی نبوده و تقریباً همیشه به سایدلود کردن روی آوردهام. اما با فعال شدن Advanced Protection، اندروید دیگر اجازه نمیدهد برنامهها را از منابع ناشناس، از جمله F-Droid و GitHub، نصب کنم. گوشی اندرویدیام حتی جلوی بهروزرسانی برنامههایی را گرفت که پیشتر از جایی غیر از Play Store نصب کرده بودم.
گوگل از این رویکرد دفاع میکند، زیرا برنامههای بیرون از Play Store از همان سازوکارهای امنیتی برنامههای موجود در این فروشگاه عبور نمیکنند. مهاجمان همچنین میتوانند افراد را ترغیب یا وادار کنند با نصب فایلهای APK از منابع نامطمئن، بدافزار را سایدلود کنند. اندروید برای مقابله با این تهدید، استفاده از Google Play Protect را نیز اجباری میکند؛ قابلیتی که دستگاه شما را پویش میکند.
اگر کارتان ایجاب نمیکند برنامههای منتشرشده در منابعی غیر از Play Store را بررسی کنید، این تغییر اثری بر شما نخواهد داشت. هرگاه به برنامهای اطمینان دارید، میتوانید Advanced Protection را موقتاً خاموش کنید، برنامه را نصب کنید و سپس کلید امنیتی را دوباره روشن کنید.
کروم در برخی وبسایتها بهوضوح کندتر شد
بهینهساز جاوااسکریپت بیش از آنچه فکر میکردم کارآمد بود
Android Safe Browser تنظیم دیگری است که Advanced Protection آن را روی دستگاه من فعال کرد. این گزینه چندین تغییر ایجاد میکند و بعضی از قابلیتهای مبتنی بر JavaScript را در مرورگرهای وب غیرفعال میسازد. هرچند JavaScript را بهطور کامل از کار نمیاندازد، Chrome دیگر از بهینهسازیهایی که زمان اجرای JavaScript را کاهش میدهند استفاده نمیکند.
Advanced Protection این تغییر را اعمال میکند، زیرا بسیاری از حملهها آسیبپذیریهای موتورهای JavaScript را هدف میگیرند. اگر همچنان Google Chrome مرورگر پیشفرض گوشی اندرویدی شماست، این محدودیت میتواند سرعت اجرای برخی وبسایتها را بهطور محسوسی کاهش دهد. مدتی Chrome را آزمایش کردم و تفاوت کاملاً آشکار بود.
بااینحال، چون منحصراً از Google Chrome استفاده نمیکنم، این موضوع را مشکل چندان مهمی ندیدم.
برنامههای دسترسپذیری یکشبه از کار افتادند
همهٔ ابزارها به فهرست مورداعتماد گوگل راه نیافتهاند
محدودیتهای اعمالشده بر برنامههایی که از خدمات دسترسپذیری استفاده میکنند، احتمالاً بزرگترین مانعی بود که پس از فعال کردن Advanced Protection با آن روبهرو شدم. من مرتب چندین برنامه را پیشنهاد میکنم و به کار میبرم که برای شخصیسازی تجربهٔ اندروید از خدمات Accessibility بهره میگیرند. برنامههای خودکارسازی، مدیریت اعلانها و روشهای ورودی شخص ثالث از جملهٔ آنها هستند و همگی با مشکل مواجه شدند.
از دید امنیتی، این تصمیم منطقی است؛ زیرا مجوز دسترسپذیری قدرت بسیار زیادی در اختیار یک برنامه میگذارد. من نیز توصیه نمیکنم چنین مجوزهایی را به برنامهای بدهید که واقعاً به آن اعتماد ندارید. احتمالاً متوجه شدهاید که بعضی برنامههای بانکی و مالی نیز وقتی به برنامههای دیگر اجازهٔ استفاده از خدمات Accessibility را میدهید، از کار میافتند.
اکنون حتی با فعال بودن Advanced Protection، گوگل به برنامههای موجود در یک فهرست تأییدشده اجازه میدهد از این خدمات بهره ببرند. اما همانطور که میتوان حدس زد، همهٔ برنامههای محبوبتان به این فهرست راه پیدا نکردهاند.
ساعتم دیگر قفل گوشی را باز نکرد
تنها قابلیت رفاهی که واقعاً دلتنگش شدم
Advanced Protection یکی از قابلیتهای رفاهی من، یعنی Extend Unlock، را نیز غیرفعال کرد. وقتی ساعت هوشمندم را به دست داشتم، این قابلیت اجازه میداد بدون استفاده از اثر انگشت یا تشخیص چهره از قفل گوشی عبور کنم. Extend Unlock با کمک Bluetooth بررسی میکند که آیا ساعت در نزدیکی من قرار دارد یا نه. حالا که Advanced Protection فعال است، دیگر به این قابلیت دسترسی ندارم.
استدلال گوگل در اینجا نیز بسیار ساده است: مهاجمان میتوانند یک دستگاه پوشیدنی را دستکاری کنند یا حضورش را شبیهسازی کنند تا به گوشی هوشمند دسترسی یابند. مهمتر اینکه حسگرهای مجاورت، روش چندان پیشرفتهای برای احراز هویت و صدور اجازهٔ دسترسی به دستگاه نیستند. آیا این تغییر دردسرساز بود؟ بله. آیا شدیداً به آن اعتراض دارم؟ نه.
گوشیام حاضر نشد به شبکه 2G برگردد
امنیت بیشتر، دردسر جدی در نقاط کور
وقتی جهان از 6G حرف میزند، بیگمان کسی چندان به شبکههای 2G فکر نمیکند؛ اما در برخی مناطق، گوشی شما هنوز در بدترین شرایط برای برقراری ارتباط به 2G روی میآورد. بااینحال، Advanced Protection این امکان را غیرفعال میکند، زیرا 2G از امنیت کافی برخوردار نیست. برای من که گاهی به مناطق روستایی سفر میکنم، این تغییر محدودیتهایی به همراه داشت.
افزون بر این، برخی مناطق به شبکه 3G یا 4G دسترسی ندارند. در چنین شرایطی ممکن است برای تماسهای معمولی ناچار باشید به 2G تکیه کنید، اما با فعال بودن Advanced Protection این امکان از کار میافتد. نکتهٔ مثبت این است که اگر در شهر زندگی میکنید، این تغییر از دستگاهتان در برابر حملههایی محافظت میکند که از آسیبپذیریهای زیرساخت 2G بهره میبرند.
البته یک نکتهٔ مهم وجود دارد: شبکه 2G در ایالات متحده در اوت ۲۰۲۶ رسماً خاموش شد؛ اما در محل زندگی من هنوز در دسترس است.
چه کسانی باید پیش از فعالسازی دوباره فکر کنند؟
احتمالاً خودتان هم میدانید که بسیاری از این تغییرات برای بیشتر کاربران چندان بازدارنده نیستند. بااینحال، اگر مرتب برنامهها را از منابعی غیر از پلی استور نصب میکنید و به برنامههایی وابستهاید که از سرویس دسترسپذیری بهره میبرند، بهتر است پیش از فعال کردن Advanced Protection دوباره فکر کنید. برای دیگران، Advanced Protection راهکاری تککلیکی است که کمک میکند گوشی هوشمندشان در برابر انبوه تهدیدهای موجود محافظت شود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Abhijith N Arjunan است. مشاهده مقاله اصلی