«فضای ذخیرهسازی شما پر است» یکی از هراسآورترین پیامهایی است که ممکن است روی گوشیتان ببینید. چند روز پیش این پیام در اندرویدم ظاهر شد و نخستین فکرم این بود: باز هم نه. واقعاً دلم نمیخواست برای خالی کردن چند گیگابایت فضا، سراغ گالری بروم و حذف عکسها و ویدئوها را آغاز کنم.
پس بهجای آنکه بیدرنگ آلبوم دوربینم را قربانی کنم، تصمیم گرفتم بفهمم دقیقاً چه چیزی این همه فضا را اشغال کرده است. فضای ذخیرهسازی را بررسی کردم، برنامهها را مرور کردم و چند تنظیم را زیرورو کردم. همانجا به تنظیمی برخوردم که ظاهراً مدتها، بیآنکه خودم بدانم، روشن بوده است؛ تنظیمی که ۵٫۷ گیگابایت از فضای گوشیام را بلعیده بود. نزدیک به ۶ گیگابایت فضا، فقط بهخاطر گزینهای که حتی به یاد نمیآوردم روشنش کرده باشم.
گوشیام همهٔ جاهایی را که رفته بودم میدانست
واقعاً لازم نیست گوشیام همهچیز را به یاد بسپارد
قابلیتی که پشت همهٔ این ماجراست، «تاریخچهٔ مکان» است که گوگل اکنون آن را «خط زمانی» مینامد. این تنظیم اندروید، نقشهای شخصی از مکانهایی که میروید و مسیرهایی که طی میکنید میسازد. وقتی فعال باشد، گوشی بهطور منظم اطلاعات دقیق مکان را ذخیره میکند و در عمل، پروندهای از رفتوآمدهای شما در گذر زمان میسازد.
بخش عجیب ماجرا این است که اصلاً به یاد نمیآورم آن را روشن کرده باشم. بااینحال، وقتی خط زمانی را باز کردم، همانجا بود: تاریخچهای با جزئیات شگفتآور از مکانهایی که در دو سال گذشته رفته بودم. سفرهایی که کرده بودم، مسیرهایی که پیموده بودم و توقفهای اتفاقیام، همه ثبت شده بودند. از آنجا که دادههای خط زمانی اکنون مستقیماً روی دستگاه شما ذخیره میشوند، این تاریخچه بهآرامی به همان ۵٫۷ گیگابایت فضایی تبدیل شده بود که پیشتر پیدا کرده بودم.
میتوانم جذابیتش را درک کنم؛ خط زمانی تقریباً مانند یک سفرنامهٔ دیجیتال کوچک است. شاید بخواهید نام کافهای را که چند ماه پیش اتفاقی پیدا کردهاید به یاد بیاورید، مسیر یک سفر جادهای را دوباره دنبال کنید یا دقیقاً بفهمید در روزی مشخص کجا بودهاید. گوگل همچنین میتواند از این اطلاعات برای کاربردیتر کردن مواردی مانند پیشنهاد مکانها بهره بگیرد.
اما مشکل این است که من چنین استفادهای از آن ندارم. اگر کافه، رستوران یا جای دنجی عالی پیدا کنم، احتمالاً پیشتر جایی ذخیرهاش کردهام، آنجا عکس گرفتهام یا اساساً از راه شبکههای اجتماعی پیدایش کردهام. واقعاً نیازی ندارم گوشیام از تکتک مکانهایی که میروم دفتر خاطرات نگه دارد، فقط برای آنکه شاید روزی بخواهم آن تاریخچه را دوباره ببینم.
وقتی فهمیدم خط زمانی چه مقدار فضا اشغال کرده است، نگهداشتنش برایم حتی کممعناتر شد. پای حریم خصوصی هم در میان است. من نسبت به حریم خصوصی و میزان اطلاعاتی که به اشتراک میگذارم حساسم؛ بنابراین دیدن چنین گزارش دقیقی از رفتوآمدهایم روی گوشی، معذبم کرد. در نتیجه خاموش کردن خط زمانی برایم تصمیمی ساده بود: هم آن فضا را پس گرفتم و هم دیگر تاریخچهای از مکانها که به آن نیازی نداشتم ساخته نمیشد.
با چند ضربه، فضای ذخیرهسازیام را پس گرفتم
فضای ذخیرهسازیتان قدردان شما خواهد بود
در واقع چند راه برای بررسی فعال بودن خط زمانی در گوشی اندرویدی وجود دارد. من از مسیر نقشههای گوگل به آن رسیدم و چون همانجا میتوانید همهٔ مکانهای پیشتر بازدیدشده را هم ببینید، این راه را بسیار سرراست یافتم. من اینگونه انجامش دادم:
- برنامهٔ نقشههای گوگل را در گوشی اندرویدیتان باز کنید.
- روی تصویر نمایهتان در گوشهٔ بالا سمت راست بزنید.
- در بخش «بیشتر از این برنامه»، روی «خط زمانی شما» بزنید.
- روی منوی سهنقطه در گوشهٔ بالا سمت راست بزنید.
- گزینهٔ «تنظیمات مکان و حریم خصوصی» را برگزینید.
- به بخش «خط زمانی» بروید و حساب گوگلی را که میخواهید مدیریت کنید انتخاب کنید.
- روی «خاموش کردن» بزنید؛ سپس اگر میخواهید تاریخچهٔ کنونی خط زمانیتان هم پاک شود، «خاموش کردن و حذف فعالیتها» را انتخاب کنید.
بخش آخر مهم است. صرفاً خاموش کردن خط زمانی، جلوی ادامهٔ ثبت تاریخچهٔ مکان را میگیرد؛ اما انتخاب «خاموش کردن و حذف فعالیتها»، دادههای خط زمانی را که تاکنون گرد آوردهاید نیز پاک میکند.
لازم نیست حتماً سراغ گوگل مپس بروید. در اندروید میتوانید کنترلهای مربوط به مکان را از راه برنامهٔ تنظیمات گوشی هم پیدا کنید. اگر واقعاً دوست دارید سابقهای از همهٔ جاهایی که رفتهاید داشته باشید، اما نمیخواهید تمام آن دادهها روی گوشی بمانند، پیش از پاککردنشان میتوانید دادههای تایملاین را صادر کنید. اما برای من، چیز ارزشمندی برای نگهداشتن وجود نداشت؛ فضای ذخیرهسازی را بسیار بیشتر از نقشهای چندساله از همهٔ مکانهایی که رفته بودم میخواستم.
بهبه، ۶ گیگابایت!
خاموشکردن همین یک تنظیم، نزدیک به ۶ گیگابایت از فضای ذخیرهسازی را به من برگرداند و تفاوتش را بلافاصله در بخش «فضای ذخیرهسازی» برنامهٔ تنظیمات گوشی دیدم. اگر تصمیم گرفتید تایملاین را خاموش کنید، پیشنهاد میکنم بعد از آن این بخش را هم بررسی کنید تا ببینید دقیقاً چه مقدار فضا پس گرفتهاید.
همیشه در گوشیام دنبال تنظیمات و قابلیتهایی میگردم که بتوانند فضا خالی کنند یا کار با دستگاه را دلپذیرتر سازند. این مورد قطعاً یکی از غافلگیرکنندهترین کشفها بود. اگر گوشی اندرویدی شما هم مدام از کمبود فضای ذخیرهسازی شکایت میکند، شاید بد نباشد پیش از خداحافظی با دستهای دیگر از چیزهایی که واقعاً میخواهید در گوشیتان بمانند، تایملاین را بررسی کنید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Shimul Sood است. مشاهده مقاله اصلی