برچسبهای انافسی بهوفور پیدا میشوند. بستههای ۱۰تایی، ۲۰تایی و حتی ۵۰تایی را میتوان با پولی ناچیز از آمازون تهیه کرد. میخواستم آنها را در گوشهوکنار خانه بچسبانم و به میانبرهای فیزیکی برای خودکارسازیهای هوم اسیستنت تبدیلشان کنم. اما معلوم شد همه تگهای انافسی یکسان نیستند و اگر مدل نادرستی بخرید، شاید آنطور که انتظار دارید کار نکند.
تفاوت کوچکی است که اغلب در نوشتههای ریز مشخصات پنهان میماند؛ اما اگر این مشخصه را بررسی نکنید، ممکن است تگ انافسی شما برای کاری که در نظر داشتید عملاً بیفایده شود. همین مشخصه تعیین میکند تگ شما چه کارهایی میتواند انجام دهد و چه تواناییهایی دارد.
ظرفیت حافظه؛ تنها مشخصهای که اهمیت دارد
۱۴۴، ۵۰۴ یا ۸۸۸ بایت؛ تمام ماجرا همین است
در تگهای انافسی، تراشههای بهکاررفته در آنها — NTAG213، NTAG215 و NTAG216 — تقریباً یکساناند. همه از استاندارد NFC Forum Type ۲ استفاده میکنند، در فرکانس ۱۳٫۵۶ مگاهرتز کار میکنند و گوشیهای یکسان نیز آنها را به یک شیوه میخوانند. تنها تفاوت مهم میانشان، مقدار دادهای است که میتوانند ذخیره کنند.
NTAG213 دارای ۱۴۴ بایت حافظه قابلاستفاده است، NTAG215 ظرفیت ۵۰۴ بایت دارد و NTAG216 به ۸۸۸ بایت میرسد. همین؛ تقریباً تمام تفاوت همین است، اما معلوم میشود همین یک تفاوت تنها چیزی است که اهمیت دارد.
برای درک بهتر، ۱۴۴ بایت برای یک نشانی وب کوتاه، شاید ۱۳۰ تا ۱۴۰ نویسه، کافی است و دیگر هیچ. تگی با ۵۰۴ یا ۸۸۸ بایت ظرفیت، علاوه بر همان نشانی وب، جا برای رکوردهای افزودهای مانند vCard، اطلاعات ورود به وایفای یا در مورد من، فراداده اضافی برنامه هم دارد.
جایی که کمبود حافظه به مشکل شما تبدیل میشود
فضای ناکافی یعنی پنجره تأیید، نه خودکارسازی
از آنجا که کاربرد اصلی من برای تگهای انافسی، راهاندازی خودکارسازیهای هوم اسیستنت است، پیش از سفارش چندان به موضوع حافظه توجه نکردم. بااینحال، هنگامی که یک تگ انافسی را با برنامه Companion هوم اسیستنت ثبت میکنید، برنامه فقط یک نشانی وب ساده روی تگ نمینویسد. این برنامه یک رکورد URI از نوع NDEF مینویسد که به https://www.home-assistant.io/tag/ اشاره دارد، بههمراه رکوردهای برنامهای که به اندروید میگویند برنامه هوم اسیستنت را مستقیماً اجرا کند؛ نه اینکه ابتدا مرورگر را باز کند یا اعلان تأیید نشان دهد. همین رکوردهای برنامهای هستند که اجازه میدهند تگ، بدون هیچ مرحله اضافی، مستقیماً خودکارسازی شما را اجرا کند.
نکته اینجاست که این رکوردهای برنامهای، جدا از خود نشانی وب، فضای بیشتری اشغال میکنند. اگر تگ برای هر سه رکوردی که هوم اسیستنت مینویسد حافظه کافی نداشته باشد، برنامه فقط میتواند رکورد نشانی وب ساده را در آن جا دهد. در نتیجه، با نزدیککردن تگ، اندروید پنجرهای باز میکند که باید در آن اجازه اجرا بدهید، بهجای اینکه خودکارسازی مستقیماً فعال شود. هر بار، پیش از آنکه اتفاقی بیفتد، باید همان اعلان را لمس کنید.
بنابراین با تگ NTAG213، در عمل شرط میبندید که ۱۴۴ بایت برای نشانی وب و فراداده اجرای برنامه کافی باشد. گاهی همهچیز بهزور جا میشود، اما اغلب نه؛ و در نهایت آن پنجره آزاردهنده میان لمس تگ و اجرای خودکارسازی قرار میگیرد — چیزی که اساساً هدف استفاده از یک تگ فیزیکی را از بین میبرد. به مدلی مانند NTAG215 با ۵۰۴ بایت ارتقا دهید تا برای نشانی وب و هر دو رکورد همراه، فضای فراوانی داشته باشید؛ در این صورت، با لمس تگ، خودکارسازی فوراً اجرا میشود.
یک نکته احتیاطی را هم باید بدانید: برخی کاربران در نسخههای جدید برنامه Companion گزارش کردهاند که پنجره تأیید حتی برای تگهای دارای حافظه فراوان نیز ظاهر میشود؛ مشکلی که همچنان در مخزن اندروید هوم اسیستنت باز است. اگر پس از بهروزرسانی برنامه، راهاندازی خودکارسازی با لمس تگ ناگهان دیگر فوری اجرا نشد، پیش از آنکه تراشه تگ را مقصر بدانید، این مورد را بررسی کنید.
توصیهای که کاش پیش از سفارش شنیده بودم
چند سنت بیشتر، لمس فوری میخرد
اگر تگها را فقط برای هدایت کاربر به یک صفحه وب یا اشتراکگذاری پیوند شبکههای اجتماعی میخرید، NTAG213 کاملاً مناسب است و راستش نسبت به قیمتش ارزش خرید بیشتری دارد. اما اگر تگها را مشخصاً برای فعالکردن خودکارسازیهای خانه هوشمند یا کارهای پیچیدهتر میخواهید، چند سنت بیشتر برای هر تگ بپردازید و بهجای آن تراشههای NTAG215 یا NTAG216 بخرید.
در خرید عمده، تفاوت قیمت شاید فقط ۱۰ یا ۲۰ سنت برای هر تگ باشد؛ مبلغی ناچیز در برابر دردسر بازکردن قفل گوشی، لمس یک اعلان و صبرکردن برای بازشدن برنامه، آن هم هر بار که فقط میخواستید چراغها روشن شوند. مهمتر از همه، این انتخاب همان چیزی را در اختیارتان میگذارد که تگهای انافسی از ابتدا برایش طراحی شدهاند: آسودگی.
یک مشخصه تعیین میکند که لمس تگ بیدردسر کار کند یا نه
بقیهٔ مشخصات آگهی فقط حاشیهاند
در هر آگهی فروش برچسب NFC، نوع تراشه جایی میان نوشتههای ریز پنهان شده است. همین یک مشخصه، نه اندازه و شکل و حتی قیمت، تعیین میکند که راهاندازی خودکار با یک ضربه برایتان بیدرنگ عمل کند یا ناقص و ازکارافتاده به نظر برسد.
اگر هدفتان خودکارسازی خانه است، مشخصاً دنبال NTAG215 یا NTAG216 باشید و برچسبهای NTAG213 را برای اشتراکگذاری سادهٔ پیوندها نگه دارید. حتی اگر در نهایت مدل اشتباهی خریدید، باز هم میتوانید برای آن برچسبها در گوشهوکنار خانه کاربردی پیدا کنید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی