واقعاً کنجکاو بودم ببینم سامسونگ امسال با سری Fold چه خواهد کرد و وقتی Galaxy Z Fold ۸ را دیدم، فوراً جذبش شدم. فرمفاکتور پهنتر و جمعوجورتر، ظاهر تازهای به آن داده بود؛ شخصاً آن را بسیار دوستداشتنیتر میدیدم و از اینکه سامسونگ با Fold سراغ چیزی متفاوت رفته است، هیجانزده شدم.
اما در حالی که Fold در نگاه نخست توجه مرا جلب کرد، Galaxy Z Fold ۸ Ultra چیزی بود که واقعاً متقاعدم کرد. میدانم این نامگذاری ممکن است گیجکننده به نظر برسد، بهخصوص چون از بیرون بسیار شبیه Fold ۷ است؛ گوشیای که سال گذشته مدت زیادی از آن استفاده کردم. اما پس از زندگی با Fold ۸ Ultra از زمان عرضه، به نتیجهای رسیدم: سامسونگ سالها برای تکمیل فرمول گوشیهای تاشو وقت صرف کرده و فکر میکنم سرانجام موفق شده است.
قیمت و دسترسی Samsung Galaxy Z Fold ۸ Ultra
Galaxy Z Fold ۸ Ultra از ۷ اوت ۲۰۲۶ در سراسر جهان عرضه شد و در رنگهای Violet Shadow، Cream و Graphite، بههمراه رنگ انحصاری آنلاین Green Shadow، در دسترس است. من از مدل Violet Shadow استفاده کردهام و اگرچه شخصاً آن را فوقالعاده زیبا میدانم، اعتراف میکنم که Green Shadow رنگی است که واقعاً دلباختهاش شدهام.
میتوانید Fold ۸ Ultra را مستقیماً از سامسونگ و همچنین از طریق آمازون و Best Buy خریداری کنید. مانند همیشه در عرضههای سامسونگ، بسته به دستگاهی که برای تعویض ارائه میکنید، پیشنهادهای بازخرید سخاوتمندانهای هم وجود دارد. با یک تعویض مناسب، میتوانید بخش قابل توجهی از قیمت آغازین ۲٬۰۹۹ دلاری آن را کاهش دهید.
از بیرون چندان تغییر نکرده است
اما آن را باز کنید و دلیلش را میفهمید
از نظر طراحی، سامسونگ واقعاً چیزی را که پیشتر در Galaxy Z Fold ۷ جواب داده بود، دستکاری نکرده است. Fold ۸ Ultra تقریباً یکسان به نظر میرسد؛ حتی همان برآمدگی آشنای دوربین در پشت دستگاه را دارد. تنها تفاوت فیزیکی مهم این است که حالا ۰٫۱ میلیمتر نازکتر شده است. بدیهی است تفاوتی نیست که شما یا من در استفاده روزمره متوجهش شویم، اما از نظر فنی، نازکتر است. Fold ۷ از قبل هم بسیار خوشساخت و لوکس به نظر میرسید و Ultra همان حس را یک گام جلوتر میبرد. چیزی که واقعاً خوشحالم میکند این است که میتوانم بهراحتی پیام تایپ کنم، در Instagram پیمایش کنم، به ایمیلها پاسخ دهم یا سریع چیزی را جستوجو کنم، بدون اینکه مدام به یادم بیاید از نمایشگری بیرونی و محدود استفاده میکنم. برای من، این همچنان یکی از بزرگترین بهبودهایی است که سامسونگ در سری Fold ایجاد کرده است.
نمایشگر بیرونیِ کاربردیتر، Fold ۸ Ultra را در حالت بسته هم به یک گوشی روزمره کامل تبدیل کرده است.
مادرم وقتی آن را به دستش دادم، واکنش کمی متفاوتی داشت. استفاده از آن بهعنوان یک گوشی معمولی کاملاً برایش طبیعی بود، اما همان لحظهای که بازش کردم، واقعاً غافلگیر شد. تماشای اینکه متوجه میشد این گوشی کاملاً عادی ناگهان میتواند به تبلت تبدیل شود و دوباره به شکل گوشی برگردد، واقعاً بامزه بود. آنقدر مدت طولانی از گوشیهای تاشو استفاده کردهام که گاهی فراموش میکنم این مفهوم برای کسی که پیشتر تجربهاش نکرده، هنوز چقدر شگفتانگیز است.
و حالا که صحبت از باز کردن گوشی شد، اینجا یکی از بهبودهای محبوبم را دیدم. چینِ نمایشگر این بار بسیار کمتر به چشم میآید. من هیچوقت از دیدن یک چینِ قابل مشاهده، بهویژه در گوشیهای تاشو، خیلی آزرده نشدهام؛ اما در مقایسه با Fold ۷، روی Fold ۸ Ultra بهسختی متوجهش میشوم، مگر اینکه عمداً دنبال آن بگردم. البته هنوز وجود دارد، اما همینقدر کمرنگ بودنش کافی است.
این احتمالاً اتفاق خوبی است، چون تقریباً در هر فرصتی که پیدا میکنم گوشی را باز میکنم. پیش از Fold ۸ Ultra از Pixel ۱۰ Pro استفاده میکردم و پس از گذراندن این همه وقت با نمایشگر داخلی بزرگ آن، مزیت داشتن چنین صفحهنمایش عظیمی را بیشتر از همیشه درک میکنم. چه در حال پاسخ دادن به پیامها باشم، چه چیزی بخوانم، ویدیو تماشا کنم یا حتی کاری انجام دهم که الزاماً به نمایشگر داخلی نیاز ندارد، باز هم گوشی را باز میکنم. گوشیهای معمولی چنین امکانی نمیدهند؛ بنابراین تا زمانی که Fold ۸ Ultra دستم است، میتوانید مطمئن باشید بیشترین استفاده را از آن خواهم کرد. تا اینجا هم از هر لحظهاش لذت بردهام.
Fold واقعاً میتواند از پس هر کاری برآید
و باتری آن هم سرانجام دوام میآورد
پس از چند روز استفاده از Fold ۸ Ultra، کنجکاو شدم ببینم تا چه اندازه میتوانم به آن فشار بیاورم. باور کنید، واقعاً امتحانش کردهام. با این گوشی محتاط نبودهام؛ اگر چیزی باشد، نمایشگر داخلی عظیمش باعث شده بیش از معمول از گوشی استفاده کنم. با این حال، Fold ۸ Ultra با آرامش از پس همهچیز برآمده است.
با وجود استفاده سنگین، Fold ۸ Ultra همچنان روان و بیدردسر عمل کرده است.
بخش بزرگی از این عملکرد به اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ برای گلکسی درون دستگاه برمیگردد؛ جدیدترین تراشه پرچمدار کوالکام. کنجکاویام برانگیخته شد و خواستم ببینم آیا اعداد هم با تجربهام همخوانی دارند یا نه. آنتوتو را اجرا کردم و Fold ۸ Ultra امتیاز ۲٬۹۳۱٬۱۹۲ گرفت؛ تقریباً سه میلیون، اما هنوز با صدرنشین آنتوتو، یعنی RedMagic ۱۱ Pro، فاصله دارد. البته گوشی برای رسیدن به این امتیاز واقعاً تقلا کرد. تا پایان آزمایش، فریم و بخش بالایی پشت دستگاه، با وجود نشستن در اتاقی دارای کولر، بهشدت داغ شده بود. گرما آنقدر آزاردهنده بود که گوشی را چند دقیقهای کنار گذاشتم تا خنک شود.
البته باید منصفانه گفت که بنچمارکها طوری طراحی شدهاند که سختافزار را بسیار فراتر از استفاده معمول تحت فشار قرار دهند. چیزی که بیشتر مرا تحت تأثیر قرار داد، اتفاقی بود که بلافاصله پس از آن رخ داد. وقتی گوشی هنوز گرم بود، شروع کردم به باز و بسته کردن سریع برنامهها و انتظار داشتم دستکم اندکی کندی احساس کنم؛ اما واقعاً چنین چیزی ندیدم. همهچیز بدون هیچ مکث محسوسی روان باقی ماند.
خوشبختانه، استفاده روزمره من از این گوشی بسیار سبکتر از آن آزمایش سنگین بوده است. ساعتها یوتیوب تماشا کردهام، پادکست گوش دادهام، با Gemini ویدیو ساختهام، با Gemini Notebook کار کردهام، در Reddit پیمایش کردهام و زمان زیادی را در Instagram گذراندهام. همچنین مرتب دو برنامه را کنار هم باز داشتهام؛ چون داشتن یک گوشی تاشو و استفاده نکردن از نمایشگر بزرگ آن، برایم فرصتی هدررفته به نظر میرسد.
در تمام این مدت، حتی یکبار هم احساس نکردم Fold ۸ Ultra سرعت عملم را کم کرده باشد. آن را زیر نور آفتاب بیرون بردهام، پشت سر هم عکس گرفتهام و ویدیوهای باکیفیت ضبط کردهام. بله، نیمه بالایی گوشی میتواند گرم شود، بهخصوص هنگام استفاده از دوربینها در فضای باز؛ اما وقتی خودم هم از گرما کلافه میشوم، نمیتوانم از Fold گله کنم که داغ به نظر میرسد.
علاوه بر این، باتری هم از تمام این فشارها جان سالم به در برده است. پیش از صحبت درباره عمر باتری، میتوانم کمی به سامسونگ اعتبار بدهم؟ چون بهاندازه کافی از ارتقاهای ناچیز باتری در گوشیهای تاشو گله کردهام و این بار سامسونگ واقعاً کاری در این زمینه انجام داده است. Fold ۸ Ultra از فناوری باتری سیلیکون-کربن استفاده میکند که به سامسونگ اجازه میدهد بدون بزرگتر کردن محسوس گوشی، ظرفیت بیشتری را درون آن جای دهد. نتیجه، باتری ۵٬۰۰۰ میلیآمپرساعتی است؛ یعنی ۶۰۰ میلیآمپرساعت بیشتر از باتری ۴٬۴۰۰ میلیآمپرساعتی Fold ۷.
شاید اگر دیدهاید دیگر تولیدکنندگان اندرویدی باتریهای عظیم را در گوشیهایشان جا میدهند، این موضوع چندان چشمگیر به نظر نرسد؛ اما سامسونگ سالها در این زمینه محتاط عمل کرده است. پس وقتی بالاخره گامی برمیدارد که شبیه یک پیشرفت واقعی است، قدردانش هستم.
و بعد نوبت شارژ میرسد که بخش محبوب من از کل ماجراست. Fold ۸ Ultra از شارژ ۴۵ واتی پشتیبانی میکند و دستگاه من تنها در ۳۰ دقیقه، از صفر کامل به ۷۲ درصد رسید. متأسفانه از آن دسته آدمهایی هستم که میتوانند تمام شب کنار شارژر بنشینند و فقط هنگام خروج از خانه به یاد بیاورند گوشیشان ۸ درصد شارژ دارد. پس بله، اینکه بتوانم گوشی را به شارژ بزنم، بروم آماده شوم و نیم ساعت بعد برگردم و بیش از ۷۰ درصد شارژ ببینم، برایم مثل موهبت است. با کمال میل آن را میپذیرم.
اما بهترین بخش این است که واقعاً مجبور نبودهام به باتری فکر کنم. باتری با آرامش یک روز کامل دوام آورده است. در روزهای سبکتر، حتی شارژ کافی برای ادامه استفاده در روز بعد هم باقی میماند که برای یک گوشی تاشو با این میزان استفاده سنگین، واقعاً چشمگیر است.
سامسونگ برای عکاسی امکانات زیادی در اختیارم گذاشت
ای کاش کمی بیشتر پیش میرفت
در بخش دوربین، سامسونگ یک دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی، یک دوربین فوقعریض ۵۰ مگاپیکسلی و یک دوربین تلهفوتوی ۱۰ مگاپیکسلی با زوم اپتیکال ۳ برابری در اختیار شما میگذارد. اگر این مشخصات آشنا به نظر میرسند، درست حدس زدهاید. دوربین اصلی و تلهفوتو نسبت به Fold ۷ تغییری نکردهاند، اما دوربین فوقعریض امسال ارتقای بزرگی دریافت کرده و از ۱۲ مگاپیکسل به ۵۰ مگاپیکسل رسیده است.
اما صادقانه بگویم، ای کاش سامسونگ کمی فراتر میرفت. برای مثال، Motorola Razr Fold از یک ترکیب دوربین سهگانه ۵۰ مگاپیکسلی متعادلتر بهره میبرد. این رویکرد را دوست دارم، چون یک دوربین فوقالعاده در کنار دو دوربین ضعیفتر قرار نمیگیرد. میان هر سه دوربین هماهنگی بیشتری وجود دارد و در یک گوشی تاشوی Ultra گرانقیمت، دوست داشتم سامسونگ نیز چنین مسیری را انتخاب کند.
با این حال، باز هم عکسهای زیبایی با Fold ۸ Ultra گرفتهام. پرترهها احتمالاً محبوبترین بخش تجربه من بودهاند. چه در روز عکاسی کنم و چه پس از غروب آفتاب، رنگ پوست و رنگهای کلی معمولاً طبیعی به نظر میرسند، چهرهها نوردهی خوبی دارند و عکس نهایی این حس را نمیدهد که سامسونگ برای برجسته کردن همهچیز بیش از حد تلاش کرده است.
دوربین فوقعریض ارتقایافته نیز استفاده لذتبخشی دارد؛ بهخصوص وقتی میخواهم یک ساختمان بزرگ یا منظرهای کامل را در یک قاب جا بدهم. عکسها کمی شارپتر از چیزی به نظر میرسند که از Fold ۷ به یاد دارم، هرچند اعتراف میکنم این نوع ارتقا نیست که بلافاصله شگفتزدهتان کند.
اگر به برخی عکسهای روز با دقت نگاه کنید، هنوز مقداری نویز در پوشش گیاهی دوردست و بخشهای قهوهای دیده میشود. اما باید واقعاً دقیق شوید؛ در اندازه عادی نمایش، بهندرت متوجه آن شدم. شبها اوضاع کمی پیچیدهتر میشود. هر سه دوربین در نور کم عکسهای خوبی میگیرند، اما سامسونگ هنوز عادت دارد شب را کمی کمتر شبیه شب نشان دهد. آسمانها ممکن است روشنتر از واقعیت ثبت شوند و منابع نور قوی گاهی هالههای نوری محسوسی ایجاد میکنند. عکسها کاملاً قابل استفادهاند، اما دوست دارم سامسونگ کمی بیشتر در برابر وسوسه روشن کردن بیش از اندازه همهچیز مقاومت کند.
بعد به دوربین تلهفوتوی ۳ برابری میرسیم که از داشتنش خوشحالم، اما چندان هیجانانگیز نیست. در بزرگنمایی ۳ برابری، وظیفهاش را کاملاً خوب انجام میدهد و وجود زوم اپتیکال، سیستم دوربین را همهکارهتر میکند. اما در همین نقطه است که گوشیهای برندهایی مانند OPPO و Vivo، با حسگرهای بزرگتر، تثبیتکننده بهتر و سختافزار زوم جاهطلبانهتر، توقعم را بالا بردهاند. پس نه، اینها هیجانانگیزترین دوربینهایی نیستند که در یک گوشی تاشو استفاده کردهام؛ اما آنقدر قابل اعتماد بودهاند که واقعاً از عکاسی با آنها لذت ببرم.
صفحه نمایش بزرگ در نهایت نرمافزار همتراز دارد
ای کاش سامسونگ اجازه میداد روی آن طراحی کنم
هرچند از سختافزار لذت بردهام، یک گوشی تاشو با این قیمت بالا میتوانست تقریباً همهچیز را درست انجام دهد و باز هم اگر نرمافزار از این دو نمایشگر بهخوبی استفاده نمیکرد، برایم جذاب نبود. خوشبختانه Fold ۸ Ultra چنین مشکلی ندارد. نرمافزار سامسونگ همیشه یکی از بخشهای محبوب من در استفاده از پرچمداران Galaxy بوده و اینجا نیز کاملاً در جای درست خود قرار گرفته است.
Galaxy AI دلیل مهمی برای این موضوع است. به جایی رسیدهام که میتوانم یک عکس را در Styles ثبت کنم یا چیزی حواسپرتکن را با Object Eraser پاک کنم و از پیش ایده خوبی از نتیجهای که دوست خواهم داشت، داشته باشم. به همان اندازه از قابلیتهایی مانند Now Brief، Now Nudge، Creative Studio و Call Assist لذت بردهام. شاید هر روز از همه آنها استفاده نکنم، اما هر زمان سراغشان میروم، دقیقاً همان کاری را انجام میدهند که نیاز دارم.
اما پشتیبانی S Pen من کجاست، سامسونگ؟
اما یک قابلیت هست که شاید از همه بیشتر از آن لذت بردهام: Gemini Notebook. از آنچه Google و Samsung با هم انجام میدهند خوشم میآید. Gemini Notebook حالا بهصورت پیشفرض روی گوشیهای تاشوی سامسونگ نصب شده است. دائماً از آن برای پژوهش و هنگام مطالعه استفاده میکنم و داشتن آن نمایشگر داخلی بزرگ، تجربه کار را کاملاً تغییر میدهد. سری Fold ۸ همچنین راه را برای قابلیتهای جدیدتر Gemini Intelligence باز میکند. هنوز نتوانستهام این قابلیتها را بهدرستی امتحان کنم، زیرا فعلاً تنها در آمریکا در دسترس هستند.
همهچیز را کنار هم بگذارید و Fold ۸ Ultra دقیقاً همان حسی را میدهد که از یک پرچمدار گرانقیمت Samsung انتظار دارم: صیقلی، روان و بهطرز شگفتآوری خوشاستفاده. به همین دلیل، هنوز یک تصمیم را نمیتوانم درک کنم: پشتیبانی S Pen من کجاست، سامسونگ؟ اگر گوشیای وجود داشته باشد که عملاً التماس کند با قلم استفاده شود، قطعاً همان گوشیای است که باز میشود. دلم میخواست روی این نمایشگر طراحی کنم، یادداشت بنویسم، چیزها را حاشیهنویسی کنم یا هر زمان خواستم با S Pen کار کنم. اینهمه فضا برای خلاقیت وجود دارد که حذف پشتیبانی S Pen را به یک فرصت بزرگِ ازدسترفته تبدیل میکند.
آیا باید Samsung Galaxy Z Fold ۸ Ultra را بخرید؟
پس از همه اینها، Fold ۸ Ultra جایی قرار گرفته که لزوماً انتظارش را نداشتم: در جیبم، بهعنوان گوشی اصلی. بیش از حد به باز کردن آن نمایشگر بزرگ، هر زمان که خواستهام، عادت کردهام. البته همه اینها هزینه دارد. Galaxy Z Fold ۸ Ultra از ۲٬۰۹۹ دلار شروع میشود؛ بنابراین بسیار فراتر از نقطهای هستیم که بتوانم به همه توصیه کنم یکی بخرند. این گوشی فوقالعاده گران است و واقعاً باید یک گوشی تاشو بخواهید تا پرداخت چنین مبلغی توجیهپذیر باشد.
اما اگر بودجهاش را دارید و منتظر بودهاید سامسونگ سرانجام گوشی تاشوی خود را درست کند، این همان گوشیای است که پولم را برایش خرج میکنم. پس از سالها تماشای Galaxy Z Fold که نسلبهنسل آرامآرام بهتر میشد، Fold ۸ Ultra این حس را میدهد که سامسونگ سرانجام تمام درسهایش را کنار هم گذاشته و گوشی تاشویی ساخته است که همیشه میدانستم توان ساختنش را دارد.
اگر نسل قبلی، یعنی Galaxy Z Fold ۷، را دارید، تصمیم سختتر میشود. بهبودهای معناداری در اینجا وجود دارد؛ بهویژه عملکرد قویتر، باتری بزرگتر، شارژ سریعتر و چینِ کمتر قابل توجه. با این حال، فکر نمیکنم آنقدر پیشرفت کرده باشد که هر صاحب Fold ۷ فوراً سراغ کیف پولش برود. اما برای دیگرانی که میتوانند برچسب قیمت ۲٬۰۹۹ دلاری را هضم کنند، فکر میکنم سامسونگ سرانجام کار را تمام کرده است.
Fold ۸ Ultra نزدیکترین چیزی است که از سامسونگ دیدهام به یک گوشی تاشوی کامل. هشت نسل طول کشید تا به اینجا برسیم، اما خب، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Shimul Sood است. مشاهده مقاله اصلی