کمبود حافظه هنوز برای خیلی از کاربران گوشیهای هوشمند مسئلهای واقعی است؛ مخصوصاً اگر گوشی قدیمیتری با 64GB یا 128GB فضای داخلی داشته باشید. ظرفیت رسمی روی برگه مشخصات هم همیشه بهمعنای فضای قابلاستفاده نیست، چون خود Android و فایلهای سیستمی میتوانند چندین گیگابایت از حافظه را اشغال کنند. وقتی هم حافظه گوشی تقریباً پر شود، سرعت دستگاه بهوضوح افت میکند.
راهحل همیشه خرید فضای ابری، پرداخت اشتراک ماهانه یا انتخاب گرانترین نسخه گوشی بعدی نیست. نویسنده MakeUseOf برای گوشیها و لپتاپهایش سراغ یک درایو کوچک USB-C رفته و مدل 512GB آن را برای افزایش فضای ذخیرهسازی استفاده کرده است؛ گجتی آنقدر کوچک که تقریباً مزاحم استفاده روزمره نمیشود.
این درایو آنقدر کوچک است که میتواند همراه گوشی بماند
Sandisk Extreme Fit USB-C بیشتر از یک قاب ضخیم بیرون نمیزند
ایده استفاده از فلش برای اضافه کردن حافظه به گوشی تازه نیست. فراگیر شدن USB-C باعث شده وصل کردن یک فلش سازگار به گوشیهای امروزی ساده باشد و معمولاً به تنظیمات پیچیده یا بررسی سازگاری خاصی نیاز نداشته باشد. با این حال، راهحلهای قدیمیتر معمولاً بزرگ، دستوپاگیر یا وابسته به قابهای خاص بودند؛ مثل Sandisk iXpand Memory Case برای iPhone 6 و iPhone 6S.
دلیل جذاب شدن دوباره این ایده، کوچکتر شدن شدید فلشهاست. Sandisk Extreme Fit USB-C در نگاه اول شاید بیشتر شبیه یک لوازم جانبی مناسب لپتاپ به نظر برسد، چون ارتقای حافظه لپتاپها هم معمولاً گران است. اما اندازه بسیار کوچک آن باعث میشود همان منطق برای گوشی هم کاربرد داشته باشد.
این درایو تقریباً به اندازه ناخن شست است و ابعادش حدود 18.5mm طول، 13.7mm عرض و 16mm ارتفاع است. بخش زیادی از طول آن را خود کانکتور USB-C تشکیل میدهد، بنابراین وقتی داخل درگاه گوشی قرار میگیرد، کمتر از چیزی که تصور میکنید به چشم میآید. بسته به ضخامت گوشی یا قاب، بیرونزدگی ۱۶ میلیمتری ممکن است کمی محسوس باشد، اما از بسیاری از مبدلها و کارتخوانهای قابلحمل کوچکتر است.
در برابر این ابعاد کوچک و وزن حدود سه گرم، ظرفیتهایی از 64GB تا 1TB در اختیار کاربر قرار میگیرد. نویسنده مدل 512GB را خریده تا ابتدا با لپتاپ و سپس با گوشی اندرویدیاش استفاده کند؛ ترکیبی که برای حمل کتابخانه رسانهای یا فایلهای حجیم میتواند منطقی باشد.
سرعت فلشها برای افزایش حافظه کافی است
درگاه USB-C گوشی معمولاً از نهایت سرعت SSDهای سریع استفاده نمیکند
اگر با اندازه یک فلش بسیار کوچک مشکلی نداشته باشید، تجربه استفاده هم معمولاً ساده است. کافی است فلش را به درگاه USB-C گوشی اندرویدی وصل کنید تا کنار حافظه داخلی ظاهر شود. میتوانید روی آن بخوانید و بنویسید و اگر سرعتش کافی باشد، حتی بعضی ویدئوها را مستقیم روی آن ذخیره کنید.
کاربرد اصلی چنین درایوی برای نویسنده، نگهداری بلندمدت محتواست؛ مثلاً کتابخانه موسیقی، مجموعه فیلمها، عکسها و ویدئوها. Sandisk Extreme Fit USB-C از USB 3.2 Gen 1 پشتیبانی میکند؛ استانداردی که در گوشیهای جدید Google و Samsung هم معمولاً دیده میشود و تا 5Gbps سرعت انتقال تئوری ارائه میدهد.
درست است که تبلت، لپتاپ یا کامپیوتر شما شاید از استانداردهای سریعتری مثل USB4 یا Thunderbolt پشتیبانی کند، اما بیشتر گوشیها در زمینه سرعت انتقال داده تا این حد پیش نمیروند. بنابراین وصل کردن یک SSD اکسترنال بسیار سریع به گوشی همیشه بهمعنای استفاده از تمام ظرفیت سرعت آن نیست.
سرعت اعلامشده این فلش تا حدود 400MB/s است که برای جابهجایی فایلها مناسب به نظر میرسد. البته سرعت نوشتن پایدار آن به اندازه یک SSD قابلحمل نیست؛ پس اگر میخواهید ویدئوی 4K را مستقیم روی حافظه خارجی ضبط کنید، احتمالاً SSD انتخاب مطمئنتری است. اما برای ذخیره رسانه، موسیقی lossless و آرشیو فایلها، ظرفیت و سرعت این درایو کافی است.
اما تکلیف درگاه USB-C گوشی چه میشود؟
راهحلهایی وجود دارد، اما مسئله اصلی جای دیگری است
اولین ایرادی که به ذهن میرسد این است که بیشتر گوشیها فقط یک درگاه USB-C دارند. اگر فلش وصل باشد، چطور باید گوشی را شارژ کرد؟ در بعضی مدلهای خاص مثل گوشیهای ASUS ROG Phone شاید درگاه دوم وجود داشته باشد، اما برای اغلب کاربران چنین نیست. با این حال، شارژ بیسیم میتواند راهحل سادهای باشد؛ نویسنده در نمونه خودش از یک گوشی Pixel 10 Pro همراه با فلش USB-C و شارژر MagSafe استفاده کرده است.
راهحل روزمره حتی سادهتر است: فلش را فقط زمانی وصل کنید که واقعاً به آن نیاز دارید. این درایوها قرار نیست همیشه مثل حافظه داخلی دائمی روی گوشی بمانند. اگر فقط هنگام سفر به یک آرشیو بزرگ فیلم، موسیقی یا عکس نیاز دارید، میتوانید آن را همراه خود ببرید و در زمانهای دیگر جدا نگه دارید.
مسئله بزرگتر قیمت است. نویسنده میگوید مدل 512GB این درایو را در دسامبر سال گذشته با قیمت ۶۰ دلار خریده، اما همان مدل حالا ۱۲۵ دلار قیمت دارد. افزایش قیمت قطعات حافظه باعث شده ارزش خرید آن نسبت به چند ماه قبل کمتر شود، با این حال هنوز هم در مقایسه با پرداخت دائمی برای فضای ابری یا خرید گوشی جدید با حافظه داخلی بسیار بیشتر، گزینهای قابلتأمل است.
جمعبندی این تجربه این است که برای افزایش فضای ذخیرهسازی گوشی، فقط دو گزینه خرید مدل گرانتر یا اشتراک فضای ابری وجود ندارد. حافظههای خارجی کوچک مثل فلشهای USB-C و حتی SSDهای قابلحمل هرکدام مزایا و محدودیتهای خود را دارند، اما وقتی هدف اصلی نگهداری فایلهای رسانهای باشد، یک فلش کوچک میتواند راهحلی کمدردسر و منعطف باشد.
منبع: این مطلب یک بومیسازی و بازنویسی تحریریهای بر اساس مقالهای از MakeUseOf است: مشاهده مقاله اصلی.
