اگر با دستگاه چاپ سهبعدی کار کرده باشید، حتی با مدلهایی که ظاهراً خطاناپذیرند، مانند محصولات بامبو لب، دیر یا زود با چاپی ناموفق روبهرو میشوید و از خود میپرسید آیا دستگاه خراب شده یا فقط تنظیمات چاپ را نادرست انتخاب کردهاید. پس از چند شکست پیاپی هم کمکم الگوها را تشخیص میدهید.
هر نوع خرابی، در اصل پیام عیبیابی دستگاه چاپ شماست؛ وقتی خواندن این پیامها را یاد بگیرید، رفع اشکال از آزمونوخطایی تصادفی به کاری شبیه کارآگاهی تبدیل میشود. خوشبختانه بسیاری از خطاهای رایج چاپ از پیش بهخوبی مستند شدهاند؛ بنابراین، اگر این نشانهها را در چاپ خود دیدید، از همان ابتدا تصور نسبتاً روشنی از منشأ مشکل خواهید داشت.
وقتی گوشههای چاپ از صفحه جدا میشوند
صفحه تمیز میچسباند؛ صفحه کثیف فقط وانمود میکند
شاید چندان به شیوه برخورد با صفحه ساخت دستگاه چاپ فکر نکنیم، اما یک تماس نادرست کافی است تا چربی باقیمانده از انگشت، چاپ را بهکلی خراب کند. اگر قطعات تخت و بزرگی مانند براکت چاپ میکنید و میبینید در میانه فرایند، تمیز و یکجا از بستر چاپ بلند شدهاند، دلیلش تاببرداشتن قطعه است.
تاببرداشتن زمانی رخ میدهد که لایههای زیرین سرد و منقبض میشوند، در حالی که لایههای بالایی هنوز گرماند. این ناهمخوانی تنش درونی ایجاد میکند و لبهها را رو به بالا میکشد؛ بهویژه در قطعاتی با سطوح تخت و کشیده یا گوشههای تیز. معمولاً صفحه ساخت تمیز چسبندگی کافی دارد تا قطعه را روی بستر چاپ نگه دارد، اما اگر مدتی است آن را تمیز نکردهاید، تماس لایه نخست با صفحه کمکم از هم میپاشد.
سادهترین راهحل، تمیز کردن منظم صفحه ساخت است. با این حال، روش تمیز کردن هم اهمیت دارد. افراد زیادی در اینترنت استفاده از الکل ایزوپروپیل را پیشنهاد میکنند، اما اگر صفحه PEI با بافت برجسته دارید، این کار بیشتر زیان دارد تا سود. بهترین روش این است که صفحه را زیر آب ولرم بگیرید و مانند یک بشقاب معمولی با مایع ظرفشویی بشویید. بگذارید خشک شود؛ آنوقت از میزان چسبندگی مؤثرش برای نگهداشتن چاپها شگفتزده خواهید شد.
وقتی چاپ شما در میانه کار مو درمیآورد
نشت مواد هنگام جابهجایی هد، نه هنگام خود چاپ
اگر مدل شما جزئیات ظریف فراوانی دارد، ناگزیر مقداری رشتهکشی خواهید دید. با کشیدن ملایم تفنگ حرارتی یا شعله فندک روی بخش آسیبدیده، بهآسانی میتوان آن را برطرف کرد. اما اگر رشتهکشی آنقدر زیاد است که پرداخت نهایی چاپ را خراب میکند، احتمالاً تنظیمات بازکِش شما مشکل دارد.
رشتهکشی زمانی رخ میدهد که فیلامنت مذاب هنگام حرکتهای جابهجایی از نازل نشت میکند؛ یعنی در فاصلههایی که هد بدون اکسترود کردن، جای خود را تغییر میدهد. منشأ آن همیشه به دما، بازکِش یا رطوبت بازمیگردد. در حالت کلی، تنظیم دقیق بازکِش مؤثرترین راهحل رشتهکشی است؛ اما اگر دمای چاپ شما فاصله زیادی با مقدار پیشنهادی دارد یا فیلامنت رطوبت بیش از اندازهای جذب کرده است، شاید ابتدا لازم باشد تنظیمات دیگری را دستکاری کنید.
وقتی لایهها مانند دستدادنی ناخوشایند از هم جدا میشوند
هر لایه باید دوباره در لایه زیرین خود ذوب شود
اگر چاپهای بلند شما در حالت گلدانی، هنگام خمکردن از هم میشکافند، این نشانه کلاسیک چسبندگی ضعیف میان لایههاست. این پیوند به آن وابسته است که هر لایه تازه، آنقدر داغ باشد که تا حدی در لایه زیرین خود دوباره ذوب شود. اگر دمای نازل پایین باشد، سرعت چاپ بیش از حد بالا رود یا فن خنککننده بیش از اندازه تند کار کند، این جوشخوردگی هرگز بهطور کامل شکل نمیگیرد.
وقتی نخستین بار پروفایلهای PLA خود را تنظیم میکردم، فن خنککننده را همیشه روی بیشترین توان گذاشته بودم. نتیجه این بود که پیشآمدگیهایی تیز و تمیز میگرفتم، اما در قطعات بلند و باریک، هر لایه آنقدر زود سرد میشد که لایه بعدی فرصت پیوند با آن را پیدا نمیکرد. کم کردن سرعت فن و چاپ برج دما برای یافتن بازه دمای بهینه، میتواند مشکل را تا حد زیادی برطرف کند.
وقتی فیلامنت صدایی شبیه جلزولز روغن میدهد
رطوبت محبوس درون نازل ناگهان به بخار تبدیل میشود
چاپ با PETG میتواند دردسرساز باشد، بهویژه اگر مدتی آن را بیرون از محفظه نگه داشته باشید. اگر قطعات PETG شما سطحی تقریباً کفمانند دارند و هنگام اکسترود شدن صدای خفیف ترقترق یا فشفش به گوش میرسد، تقریباً بیتردید با فیلامنت مرطوب روبهرو هستید.
PETG و رشتههای دیگری مانند ABS/ASA، TPU و موارد مشابه رطوبتگیرند؛ یعنی اگر بیش از اندازه رطوبت جذب کنند، آبِ بهدامافتاده در نازل داغ ناگهان به بخار تبدیل میشود و در سراسر قطعهٔ چاپی حفرههای ریز و نقاط ضعیف پدید میآورد. هیچ دستکاری در تنظیمات اسلایسر این مشکل را برطرف نمیکند؛ پس تنها راه، خشککردن قرقره در خشککن ویژه یا میوهخشککن برای چند ساعت است؛ مدت آن به میزان رطوبت جذبشده در قرقره بستگی دارد.
اگر چاپگرتان محفظهٔ بسته دارد، میتوانید از بستر چاپ نیز برای خشککردن قرقرهها استفاده کنید، هرچند این روش چندان کارآمد نیست. پس از خشکشدن، قرقرهها را همراه با ژل سیلیکا در ظرفی دربسته و نفوذناپذیر نگه دارید تا فاصلهٔ میان دفعات خشککردن طولانیتر شود.
هر شکست، اگر بخوانیدش، پیامی برای عیبیابی است
یک نشانه، یک تغییر، یک آزمون دوباره
ناموفقبودن یک چاپ آزاردهنده است، اما بازخوردی هم به شما میدهد که میتوانید برای بهترکردن چاپهای بعدی به کار بگیرید. گوشههای تاببرداشته، رشتههای نازک و پراکنده، لایههای شکافته، سطحهای حبابدار و اکستروژنهای کمضخامت، هر یک دامنهٔ مشکل را به چند علت محتمل محدود میکنند.
بهجای آنکه دستهای از تنظیمات اسلایسر را همزمان تغییر دهید، به قطعهٔ چاپی مانند مدرک نگاه کنید: نشانه را شناسایی کنید، یک تغییر هدفمند انجام دهید و همان آزمون را دوباره اجرا کنید. این فرایند در مصرف رشته، زمان و اعصاب شما صرفهجویی میکند. مهمتر از همه، اعتمادبهنفس میسازد. وقتی بفهمید چاپگرتان میکوشد چه چیزی را به شما بگوید، شکستها دیگر پلاستیک هدررفته به نظر نمیرسند و به بخشی از فرایند کالیبرهکردن بدل میشوند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی