هندزفریهای بیسیم به ابزار اصلی بیشتر ما برای گوشدادن به موسیقی و پادکست یا تماشای ویدئو تبدیل شدهاند. کوچک و قابلحملاند و توان صوتیشان با توجه به اندازهای که دارند، تحسینبرانگیز است. بااینهمه، هندزفریهای بیسیم در کنار تمام مزایایشان، کاستیهایی نیز دارند. آنها بسیار ظریفتر و آسیبپذیرتر از بیشتر دستگاههای دیجیتالی شما هستند و بهندرت آنقدر که انتظار دارید عمر میکنند.
بهطور میانگین، هندزفریها باید حدود دو تا سه سال دوام بیاورند تا باتریشان بهشکلی محسوس ضعیف شود؛ هرچند استفاده محتاطانه میتواند این عمر را باز هم افزایش دهد. بنابراین، اگر هندزفریتان زودتر از انتظارتان از نفس میافتد، شاید عادتهای روزمره شما بهآرامی آن را فرسوده میکنند.
رهاکردن هندزفری در دماهای بسیار بالا یا پایین
هندزفریتان از سونا و یخچال بیزار است
باتریهای لیتیومیونی، همان نوعی که در گوشی هوشمندتان به کار میرود، به حساسیت شدید در برابر دماهای بسیار بالا یا پایین معروفاند. بنابراین، عادتهای روزمرهای مانند رهاکردن هندزفری در خودروی داغ زیر آفتاب نیمروز یا همراهبردن آن در پیادهرویهای طولانی در هوای یخبندان، میتواند بیسروصدا از عمرش بکاهد.
دمای بالا واکنشهای شیمیایی درون سلولهای باتری را شتاب میدهد و باعث میشود الکترولیت و مواد سازنده الکترودها سریعتر فرسوده شوند. این روند بهمرور حداکثر ظرفیت باتری را کاهش میدهد و افت محسوسی در کارایی کلی پدید میآورد. سرما در بلندمدت به همان اندازه ویرانگر نیست، اما واکنشهای شیمیایی درون سلول را موقتاً کند میکند. در نتیجه، شارژ هندزفری سریعتر خالی میشود و قرارگرفتن پیدرپی در دماهای زیر صفر نیز فشار بیشتری بر باتری وارد میکند و به فرسودگی تدریجی آن دامن میزند.
پس توصیه من یک قاعده ساده است: همانطور که با خودتان رفتار میکنید، مراقب هندزفریتان هم باشید. اگر هوا آنقدر گرم یا سرد است که آسایش شما را برهم میزند، به احتمال زیاد برای هندزفری نیز زیانآور است.
گوشدادن به موسیقی با بیشترین بلندی صدا
صدا را بالا ببرید، هندزفری را از پا درآورید
احتمالاً میدانید گوشدادن با بیشترین بلندی صدا برای شنواییتان خوب نیست؛ اما کمتر کسی از آسیبی میگوید که این کار به خود هندزفری میزند. فشار بیشازحد بر این درایورهای کوچک، سیمپیچ صوتی را وادار میکند جریان بیشتری را از خود بگذراند و دیافراگم را فراتر از محدوده مجازش به حرکت درمیآورد؛ همه این فشارها نیز سرانجام به گرما و فرسودگی میانجامد. اگر این وضعیت بهاندازه کافی ادامه یابد، نتیجهاش بهصورت اعوجاج صدا، تغییر شکل قطعات یا حتی نیمسوزشدن درایور نمایان میشود.
اگر همیشه ناچارید صدا را تا آخر بالا ببرید، شاید مشکل از توان خروجی نباشد، بلکه هندزفری درست در گوشتان جا نمیگیرد. اگر سری هندزفری مجرای گوش را خوب نبندد، سروصدای محیط وارد میشود و شما هم برای جبران آن، صدا را افزایش میدهید. راهحل این است که سریهای چفتتری را امتحان کنید یا سراغ مدلهایی با طراحی عایق صدا بروید. بهاینترتیب، در بلندی صدای کمتر و ایمنتر، صدای بهتری خواهید شنید.
پشتگوشانداختن پاکسازی منظم
هندزفری کثیف، عمر کوتاه
هندزفری احتمالاً بیش از هر دستگاه دیگری همراهتان است ــ البته بهجز ساعت هوشمند، اگر از آن استفاده میکنید ــ و به همین دلیل مانند آهنربا جرم گوش، عرق، پرز و گردوغبار را به خود جذب میکند؛ بهویژه اگر بیرون از خانه از آن استفاده کنید. این انباشتگی افزون بر ظاهر ناخوشایندش، میتواند توری بلندگو را مسدود کند، دهانه میکروفون را ببندد و حتی در شارژشدن اختلال ایجاد کند. در واقع، آنچه شبیه خرابی باتری به نظر میرسد، اغلب چیزی جز کثیفی کنتاکتها و برقرارنشدن درست اتصال نیست.
تمیزکردن هندزفری آسان است و تنها چند دقیقه زمان میبرد. با پارچهای نرم و بدون پرز، برس خشک با موهای نرم یا مقدار کمی خمیر پاککننده ــ مانند خمیر مخصوص تمیزکردن وسایل الکترونیکی ــ جرم و آلودگی را بهآرامی از روی توری بلندگوها و میکروفونها بردارید. فشار زیادی وارد نکنید تا آلودگیها را بیشتر درون توری فرو نبرید. سپس با گوشپاککنی خشک یا گوشپاککنی که اندکی به الکل ایزوپروپیل آغشته شده است، کنتاکتهای شارژ روی هر دو گوشی و محفظه را پاک کنید. پیش از آنکه دوباره آنها را به برق بزنید، مطمئن شوید کاملاً خشک شدهاند.
اگر هندزفریتان سری سیلیکونی دارد، آنها را جدا کنید و با آب گرم و صابون بشویید؛ سپس پیش از نصب دوباره، بگذارید کاملاً خشک شوند. اگر نمیخواهید از آب استفاده کنید، میتوانید سریها را با گوشپاککنی مرطوب تمیز کنید. سریهای اسفنجی بهدلیل نرمی بیشتر، دردسر بیشتری دارند؛ بنابراین با حوصله و ظرافت بیشتری با آنها برخورد کنید.
روشنگذاشتن همیشگی قابلیتهای پرمصرف
این تجملات باتری را یک لقمه چپ میکنند
هندزفریهای بیسیم اغلب قابلیتهای پیشرفتهای مانند حذف فعال نویز (ANC)، حالت شفافیت، صدای فضایی و دستیارهای صوتی هوشمند دارند. این امکانات جانبی، کاربری و کیفیت صدا را بهبود میبخشند، اما درعینحال باعث میشوند میکروفونها، پردازندههای سیگنال و فرستندهگیرندههای بیسیم بیوقفه کار کنند.
حذف نویز فعال یا ANC یکی از بزرگترین عوامل مصرف باتری است. این قابلیت باید پیوسته صدای محیط را نمونهبرداری کند، الگوریتمها را به اجرا درآورد و صدایی خنثیکننده بسازد؛ فرایندی که در مقایسه با پخش معمولی، انرژی بیشتری میخواهد. حالت شفافیت یا شنیدن صدای محیط نیز به همین ترتیب، بیش از زمانی که همه این قابلیتها خاموشاند انرژی مصرف میکند. هرچه بیشتر این حالتها را بهطور پیشفرض روشن نگه دارید، ظرفیت باتری در عمل زودتر افت میکند.
بنابراین، این حالتهای پرمصرف را فقط در مواقع ضروری به کار بگیرید؛ برای نمونه، ANC را هنگام پرواز یا رفتوآمد در محیطهای پرسروصدا روشن کنید و در مکانهای آرام خاموش نگه دارید. به این ترتیب، هم مدت استفاده روزانه افزایش مییابد و هم فرسودگی باتری در گذر زمان کمتر میشود.
قرار دادن هدفونها در معرض مایعات بدون محافظت
آنقدرها هم که فکر میکنید ضدآب نیستند
این روزها بسیاری از هدفونهای توگوشی با درجههایی مانند IPX4 یا IPX7 به مقاومت در برابر آب میبالند. اما «مقاوم در برابر آب» با «ضدآب» یکی نیست. IPX4 معمولاً یعنی هدفون میتواند عرق یا نمنم باران را تاب بیاورد، درحالیکه مدلی با درجه IPX7 شاید بتواند غوطهوری کوتاهمدت در عمق یکمتری آب را تا نیم ساعت تحمل کند. چیزی که واقعاً از پسش برنمیآیند، انباشته شدن همیشگی عرق بدون تمیزکاری یا شسته شدن زیر شیر آب، مثل ظرفوظروف، است.
عرق بیسروصدا آسیب میزند، زیرا نمک موجود در آن باعث میشود از آب خالی خورندهتر باشد. این نمک میتواند بهمرور زمان آببندها، واشرها و حتی اتصالهای کوچک شارژ را فرسوده کند. اگر هنگام ورزش در باشگاه یا دویدن از هدفونهایتان استفاده میکنید، پس از پایان کار آنها را بهخوبی پاک کنید و درحالیکه هنوز نمدارند، داخل محفظه نیندازید.
استفاده همیشگی از یک گوشی بیشتر از دیگری
یک گوشی کار میکند، آن یکی از پا میافتد
بسیاری از هدفونهای کاملاً بیسیم، بیآنکه متوجه شوید، یکی از گوشیها را بهعنوان واحد «اصلی» برمیگزینند. این گوشی ارتباط Bluetooth با تلفن را مدیریت میکند و گوشی دیگر تنها از آن پیروی میکند. پیامدش این است که اگر برای تماس یا گوشدادن به صدا با یک گوش همیشه سراغ همان سمت بروید، آن گوشی بار بیشتری به دوش میکشد و ممکن است زودتر فرسوده شود. ادامه این روند در درازمدت میتواند یکی از گوشیها را از نفس بیندازد، درحالیکه جفت آن هنوز انرژی فراوانی دارد.
راهحل ساده، جابهجا کردن نوبتی گوشیهاست. اگر هدفونتان اجازه میدهد هر گوشی را جداگانه به کار ببرید، یکبار از سمت چپ و بار دیگر از سمت راست استفاده کنید. این کار باعث نمیشود هر دو باتری دقیقاً با سرعت یکسانی پیر شوند، زیرا تفاوتهای نرمافزار داخلی، گرما و عوامل دیگر همچنان اثرگذارند؛ اما فشار کار را یکنواختتر تقسیم میکند و کمک میکند هر دو گوشی هماهنگتر و کمدردسرتر پا به سن بگذارند.
عادتهای خوب، موسیقی را طولانیتر میکنند
همانطور که پیشتر گفتم، هدفونهای توگوشی برای عمر ابدی ساخته نشدهاند. شیوه استفاده شماست که تا اندازه زیادی دوام آنها را تعیین میکند. لازم نیست بیشازحد مراقبشان باشید یا طوری رفتار کنید که انگار اشیای ظریف موزهای هستند؛ بااینحال، اندکی رسیدگی واقعاً عمرشان را بیشتر میکند.
من ترجیح میدهم این کار را نه نوعی «نگهداری» خستهکننده، بلکه نشانهای ساده از احترام به وسیلهای بدانم که همیشه به آن تکیه دارم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Oluwademilade Afolabi است. مشاهده مقاله اصلی