حالت هواپیما را صدها بار در گوشی خود دیده‌اید و در هر پرواز از شما خواسته‌اند آن را روشن کنید. اما با فناوری‌های امروزی، آیا هنوز چنین کاری ضرورت دارد؟ چرا حالت هواپیما همچنان وجود دارد و آیا واقعاً به آن نیاز داریم؟
در واقع، ماندگاری حالت هواپیما چند دلیل دارد که شاید تاکنون به آن‌ها فکر نکرده باشید.
حالت هواپیما همه ارتباطات دستگاه را مهار می‌کند
البته اگر کلیدش را بزنید
اگر فراموش کرده‌اید یا با آن آشنا نیستید، حالت هواپیما کلیدی ساده در آیفون، اندروید و ویندوز است که همه فرستنده‌ها و گیرنده‌های بی‌سیم دستگاه را از کار می‌اندازد. در بیشتر دستگاه‌ها، با روشن کردن حالت هواپیما ارتباطات همراه، وای‌فای و بلوتوث خاموش می‌شوند، اما جی‌پی‌اس روشن می‌ماند. با خاموش کردن حالت هواپیما نیز همه این ارتباطات دوباره برقرار می‌شوند.
مک‌اواس حالت هواپیما ندارد، اما می‌توانید وای‌فای و بلوتوث را به‌سرعت از مرکز کنترل در گوشه بالای سمت راست صفحه خاموش کنید. حالت هواپیما در مقایسه با خاموش کردن دستی هر سه ارتباط ویژگی خاصی ندارد و صرفاً گزینه‌ای برای آسان‌تر کردن این کار است.
امروزه حالت هواپیما بیش از هر چیز برای قطع ارتباطات همراه کاربرد دارد. می‌توانید در حالی که حالت هواپیما روشن است، وای‌فای یا بلوتوث را دوباره فعال کنید؛ نسخه‌های جدید اندروید و آی‌اواس نیز تنظیم پیشین شما را برای دفعه بعد به خاطر می‌سپارند. به این ترتیب، می‌توانید در طول پرواز از وای‌فای هواپیما یا هدفون بلوتوثی بهره ببرید و در عین حال ارتباط همراه را خاموش نگه دارید.
حالت هواپیما نخستین بار در اوایل دهه ۲۰۰۰ پدیدار شد تا جایگزینی برای خاموش کردن گوشی باشد. آن زمان هنوز از گوشی‌های هوشمند و کاربردهای بی‌شمارشان جز تماس خبری نبود؛ ازاین‌رو، این حالت اکنون سودمندتر است، زیرا هنگام پرواز می‌توانید محتوای بارگیری‌شده تماشا کنید، به پادکست گوش دهید و سرگرمی‌های مشابهی داشته باشید.
کاربرد حالت هواپیما در پرواز
یادتان می‌ماند آن را روشن کنید؟
رایج‌ترین جای استفاده از حالت هواپیما، داخل هواپیماست؛ از نامش هم پیداست. خدمه پرواز همیشه پیش از برخاستن از شما می‌خواهند دستگاه‌های کوچک خود را خاموش کنید یا روی حالت هواپیما بگذارید. بااین‌حال، بررسی نمی‌کنند که واقعاً این کار را انجام داده‌اید یا نه.
در ظاهر، دلیل اصلی این درخواست آن است که ارتباطات بی‌سیم گوشی ممکن است در کار سامانه‌های هواپیما اختلال ایجاد کند. درباره این موضوع بحث فراوانی درگرفته، اما هیچ مدرک روشنی سیگنال‌های بی‌سیم گوشی را مستقیماً به بروز مشکل در هواپیما پیوند نداده است. بیشتر روایت‌ها یا بر پایه تجربه‌های شخصی‌اند یا به چند دهه پیش بازمی‌گردند.
تجهیزات الکترونیکی هواپیما برای جلوگیری از تداخل حفاظ‌بندی شده‌اند و بعید است سیگنال‌های نسبتاً ضعیف گوشی بتوانند از این پوشش بگذرند. بااین‌حال، این حفاظ ممکن است به‌مرور زمان ضعیف شود؛ بنابراین چنین احتمالی کاملاً منتفی نیست.
خلبانان گاهی از اختلال‌های جزئی در تجهیزات ارتباطی خود خبر داده‌اند؛ مسئله‌ای که در محیط حساسی مانند پرواز همچنان نگران‌کننده است. بااین‌همه، هیچ رویدادی به جدیت سقوط هواپیما تاکنون مستقیماً به استفاده از گوشی نسبت داده نشده است. شاید استفاده گسترده از گوشی بتواند اختلال چشمگیری در سامانه‌های هواپیما ایجاد کند، اما این موضوع هنوز اثبات نشده است.
دکل‌های مخابراتی از سرعت هواپیما جا می‌مانند
نکته مهم دیگر این است که گوشی شما هنگام پرواز مانند حالت عادی به دکل‌های مخابراتی متصل نمی‌شود. به‌سبب ارتفاع زیاد، گوشی ناچار است با بیشترین توان فرستندگی بکوشد به دکل‌های روی زمین برسد. این وضعیت نه‌تنها شدت سیگنال‌های منتشرشده از هواپیما را به بیشترین میزان می‌رساند، بلکه ممکن است در خدمات همراه افرادی که روی زمین به‌طور معمول از همان دکل‌ها استفاده می‌کنند نیز اختلال ایجاد کند.
از سوی دیگر، چون با سرعت زیادی حرکت می‌کنید، گوشی پیوسته از محدوده یک دکل خارج و وارد محدوده دکل دیگری می‌شود. جست‌وجوی مداوم گوشی برای یافتن سیگنال تازه، باتری زیادی مصرف می‌کند؛ بنابراین بهترین دلیل عملی برای روشن نگه داشتن حالت هواپیما در طول پرواز، حفظ شارژ باتری گوشی است.
به‌هرحال نمی‌توانید تماس بگیرید؛ پس بهتر است شارژ باتری را برای بازی، موسیقی و سرگرمی‌های مشابه نگه دارید.
حالت هواپیما با قوانین پرواز گره خورده است
صبر کنید؛ واقعاً قانون است؟
در ایالات متحده، مقررات کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) تماس گرفتن با گوشی در هواپیما را ممنوع کرده است؛ اما هدف این ممنوعیت، جلوگیری از بروز مشکل برای دکل‌های مخابراتی روی زمین است. تا زمانی که مقررات شرکت هواپیمایی را رعایت کنید، اجازه دارید از گوشی و دیگر وسایل الکترونیکی استفاده کنید.
قانون فدرال شما را ملزم می‌کند که از دستورهای خدمه پرواز پیروی کنید. بنابراین، اگر پس از تذکر حالت هواپیما را روشن نکنید، از نظر قانونی ممکن است به دردسر بیفتید؛ هرچند بعید است چنین اتفاقی بیفتد، مگر آنکه بر سر آن جنجال به راه بیندازید.
بیشتر شرکت‌های هواپیمایی از شما می‌خواهند دستگاه‌هایتان را در تمام طول پرواز در حالت هواپیما نگه دارید و هنگام برخاستن و فرود آمدن نیز سخت‌گیری بیشتری به خرج می‌دهند. دلیلش این است که برخاستن و فرود آمدن حساس‌ترین بخش‌های پروازند و خلبان باید ارتباطی روشن و بدون اختلال با مرکز کنترل ترافیک هوایی داشته باشد.
به دلیلی مشابه، هنگام برخاستن و فرود آمدن باید دستگاه‌های بزرگ‌تر، مانند لپ‌تاپ، را جمع کنید و در جای مخصوص بگذارید. اگر وضعیت اضطراری پیش بیاید، بیرون بودن چنین دستگاه‌های بزرگی واکنش شما را کند می‌کند. همچنین اگر هواپیما از کنترل خارج شود، ممکن است این وسایل به پرتابه‌هایی خطرناک تبدیل شوند.
اما حالت هواپیما واقعاً چقدر اهمیت دارد؟
آن‌قدر که بی‌تردید ارزش روشن کردن را دارد
این پرسش بجاست: اگر حالت هواپیما تا این اندازه اهمیت دارد، چرا استفاده از آن در پرواز عملاً اختیاری است؟ اگر قرار ندادن تلفن همراه در حالت هواپیما آن‌قدر خطرناک بود که می‌توانست باعث سقوط هواپیما شود، شرکت‌های هواپیمایی تدابیر سخت‌گیرانه‌تری به کار می‌گرفتند تا مطمئن شوند از آن استفاده می‌کنید؛ یا اصلاً اجازه نمی‌دادند وسایل الکترونیکی را با خود به هواپیما ببرید.
پاسخ همان نکته‌ای است که پیش‌تر گفتیم: برای همه بهتر است که تمام مسافران تلفن‌هایشان را در حالت هواپیما بگذارند، اما خطر آن‌قدر جدی نیست که خاموش کردن همه تلفن‌ها اجباری شود؛ به‌ویژه چون بسیاری از مردم برای سرگرم شدن در طول پرواز به تلفن خود وابسته‌اند. احتمال بروز مشکل وجود دارد و به همین دلیل باید حالت هواپیما را روشن کنید، اما اگر این کار را نکنید، خطر همچنان اندک است.
شرکت‌های هواپیمایی و نهادهای ناظر، دلایل دیگری نیز برای ادامه اجرای این قانون مطرح کرده‌اند. یکی از گمانه‌ها این است که حالت هواپیما «خشم هوایی» را کاهش می‌دهد؛ یعنی رخدادهایی که در آن مسافران طی پرواز رفتاری خشونت‌آمیز یا اخلال‌گرانه نشان می‌دهند. احتمالاً جلوگیری از گفت‌وگوی مسافران با کسانی که در پرواز حضور ندارند، احتمال از کوره در رفتن آنان بر سر موضوعی نامرتبط را کمتر می‌کند.
دلیل دیگر این است که صحبت کردن با تلفن، اطرافیان را آزار می‌دهد. با توجه به اینکه بسیاری از مسافران حتی ملاحظه نمی‌کنند و در هواپیما از هدفون توگوشی استفاده نمی‌کنند، این نگرانی کاملاً بجاست.
حالت هواپیما روی زمین هم به کار می‌آید
تا اینجا بر پرواز تمرکز کردیم، اما حالت هواپیما بیرون از آسمان نیز کاربرد دارد. خاموش کردن همه فرستنده‌های بی‌سیم، یا دست‌کم ارتباط سلولی، از بار کاری تلفن می‌کاهد و به نگه‌داشتن شارژ باتری یا سریع‌تر شارژ شدن آن کمک می‌کند. روشن و خاموش کردن این حالت همچنین راهی سریع و مناسب برای عیب‌یابی مشکلات اتصال است.
از آنجا که حالت هواپیما ارتباط تلفن با دکل‌های مخابراتی را قطع می‌کند، اگر برای مدتی کوتاه در کشور دیگری باشید، می‌تواند مانع تحمیل هزینه‌های رومینگ شود. همچنین راهی فوری، هرچند نه‌چندان ظریف، برای دور ماندن از حواس‌پرتی‌های تلفن است؛ البته حالت‌های امروزی «مزاحم نشوید» و «تمرکز» برای این کار گزینه‌های بهتری هستند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Ben Stegner است. مشاهده مقاله اصلی