گلکسی تب A11 من قبلاً روزی دو بار به شارژ نیاز داشت و هیچوقت هم از خودم نپرسیده بودم چرا؛ یک بار شب تا صبح و بار دیگر، بیکموکاست، در طول روز.
قبلاً یکی از ابزارهای اندروید برای منجمد کردن برنامهها را امتحان کرده بودم تا جلوی فعالیت پسزمینه برنامههای بیاستفاده را بگیرم، اما محدودیتهای اندروید ۱۶ تبلت بیشتر قابلیتهای سودمند آن را از کار میانداخت. بنابراین سراغ گزینه داخلی خود سامسونگ رفتم؛ قابلیتی که در تنظیمات پنهان شده بود و ماهها بیآنکه لمسش کنم از کنارش گذشته بودم. تا پایان هفته، دیگر تقریباً نیازی به آن دو بار شارژ روزانه نداشتم.
برنامههای در خواب چندان اثری نداشتند
چند برنامه غیرفعال هیچ تغییری ایجاد نکردند
سامسونگ خودش برنامههای بیاستفاده را شناسایی میکند و پیشنهاد میدهد آنها را به خواب ببرید. بنابراین کار را با بخش «برنامههای در خواب» آغاز کردم. در مجموع حدود ده برنامه را به آن افزودم، بهاضافه چند برنامهای که سامانه از پیش مشخص کرده بود. سپس چند روز به استفاده عادی از تبلت ادامه دادم.
عملاً هیچ اتفاقی نیفتاد و همچنان روزی دو بار تبلت را شارژ میکردم. راستش نزدیک بود همانجا بیخیال شوم؛ چون وقتی به خواب بردن ده برنامه هیچ اثری نداشت، افزودن چند برنامه دیگر هم ارزش زحمتش را نداشت.
اما ناچار شدم دوباره تلاش کنم، چون بهدلیل کمبود حافظه، برنامههایم هر بار که میان آنها جابهجا میشدم از نو بارگذاری میشدند. به هر شکل، باید از فعالیتهای پسزمینهای که باتری را مصرف میکردند میکاستم.
پس تقریباً همهچیز را به خواب عمیق فرستادم
و همان موقع مشکل بارگذاری دوباره هم ناپدید شد
آنوقت فهمیدم سامسونگ این قابلیت را به دو سطح تقسیم کرده است و تفاوت میان «برنامههای در خواب» و «برنامههای در خواب عمیق» بسیار بیشتر از چیزی است که پیش از آزمایش تصور میکردم.
روز ۲۰ سپتامبر دیگر ملاحظهکاری را کنار گذاشتم. به مسیر «باتری > محدودیتهای استفاده در پسزمینه > برنامههای در خواب عمیق» رفتم و حدود ۸۰% از برنامههایم را به خواب عمیق فرستادم؛ در مجموع چهلونه برنامه.
این فهرست شامل برنامههای اضافی و بیاستفاده سامسونگ، شبکههای اجتماعی، بازیها، یوتیوب، نتفلیکس و برنامههای دیگری بود که بهندرت بازشان میکردم. کروم، داکس، واتساپ، جیمیل، اسلک و چند برنامه دیگر را در پسزمینه فعال نگه داشتم تا بتوانم به کارم ادامه دهم.
در توضیح این قابلیت آمده است که برنامههای در خواب عمیق در پسزمینه غیرفعال میمانند و تا زمانی که بازشان نکنید، بهروزرسانی یا اعلانی دریافت نمیکنند. بااینحال، آنچه خودم دیدم از این توضیح جالبتر بود.
برنامهها با لمس شدن همچنان عادی کار میکردند، اما کافی بود آنها را کوچک کنم، به برنامه دیگری بروم، دکمه خانه را بزنم یا صفحه را قفل کنم؛ در کمتر از یک دقیقه از فهرست برنامههای اخیر ناپدید میشدند. این اتفاق را دهها بار با چشم خودم دیدم.
یعنی چهلونه برنامه دیگر خودبهخود بیدار نمیشدند، بهروزرسانیها را بررسی نمیکردند و در پسزمینه باتری تبلتم را نمیبلعیدند.
البته به یک ایراد جدی هم برخوردم. برنامههای در خواب عمیق در کشوی برنامهها دقیقاً مانند گذشته نمایش داده میشوند؛ نه خاکستری میشوند و نه نشانهای دارند که منجمد بودنشان را مشخص کند. به همین دلیل بیش از یک بار بیآنکه قصد استفاده از آنها را داشته باشم، اشتباهی بازشان کردهام.
یک شارژ شبانه برای تمام روز کافی شد
سرانجام عادت همیشگی شارژ کردن را کنار گذاشتم
برای بررسی دقیق اعداد، هفته را به دو بخش تقسیم کردم. در روزهای ۱۸ و ۱۹ سپتامبر، پیش از آنکه برنامهها را گستردهتر به خواب عمیق بفرستم، میانگین مصرف روزانه باتری تبلت ۱۲۴% بود. از ۲۰ تا ۲۴ سپتامبر، این میزان به ۹۳.۶% کاهش یافت.
این یعنی مصرف باتری کمی بیش از ۲۴% کاهش یافت. روی همان دستگاه از همان برنامهها استفاده کردم و حتی چند برنامه دیگر را نیز برای آزمایش به آنها افزودم. تنها تفاوت این بود که بیشتر اوقات، برنامههای کمتری در پسزمینه باتری را مصرف میکردند.
روز ۲۴ سپتامبر روشنترین نمونه این بهبود بود. روز را با ۹۷% شارژ آغاز کردم و ساعت ۷:۳۵ عصر هنوز ۱۸% شارژ باقی مانده بود. دو بار آن را بررسی کردم، چون گمان میکردم عدد را اشتباه خواندهام. انتظار داشتم باتری تقریباً خالی شده باشد؛ زیرا چند آزمایش با دو برنامه تازه انجام داده بودم و آن روز نزدیک به ۱۲ ساعت صفحهنمایش روشن بود.
آزمایش کنترلشدهای برای سنجش باتری انجام ندادهام، بنابراین نمیتوانم درصد دقیقی برای این بهبود اعلام کنم. بااینحال، در مقایسه با روالی که به آن عادت کرده بودم، تغییر چشمگیری رخ داده است. چند بار هم از سر عادت تبلت را به شارژ زدم، اما این کار فقط از روی حافظه عضلانی بود، نه از روی نیاز.
دیگر روی تبلتم به برنامه دیگری برای متوقفکردن اپها نیاز ندارم
این قابلیت کموبیش همان کاری را برایم انجام میداد که SuperFreezZ میکرد، اما بدون دردسر نصب جانبی، رفتارهای ناهماهنگ و مجوزهایی که تبلتم در هر صورت صادر نمیکرد. بنابراین SuperFreezZ را پاک کردم.
البته اینجا هم فرایند خودکار نیست. هنوز خودم تصمیم میگیرم کدام برنامهها به خواب عمیق بروند و آنها را دستی اضافه میکنم. برای نمونه، برنامههای بانکیام را به خواب عمیق فرستادم؛ چون بسیاری از اعلانهای مهم را با ایمیل دریافت میکنم و از دستدادن اعلانهای فوری برایم پذیرفتنی بود.
شاید بخشی از این ماجرا صرفاً نتیجه همان کارهایی باشد که اندروید همیشه در پسزمینه انجام میدهد، یا شاید چون یک هفته با دقت دستگاه را زیر نظر داشتم، بیشتر متوجه جزئیات شدم. بااینحال، رفتار فهرست برنامههای اخیر پیوسته یکسان بود؛ ضمن اینکه تبلتی که بیشتر روزها به دو بار شارژ نیاز داشت، صرفاً بهدلیل زیرنظرگرفتن دقیقتر ناگهان با یک بار شارژ سر نمیکند.
بعضیها درست راه مخالف را در پیش میگیرند و متوقفسازی برنامهها را بهکلی خاموش میکنند، چون لازم است برخی برنامهها همواره فعال بمانند.
اما برای من، شمار برنامههای فعال در پسزمینه بیش از حد بود و رویکردی سختگیرانهتر انتخاب درستی به شمار میرفت.
پس از یک هفته، دیگر نگران همراهداشتن همیشگی شارژر نبودم. معلوم شد سامسونگ تمام این مدت همان چیزی را در اختیارم گذاشته بود که دنبالش میگشتم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Isaac Akinleye است. مشاهده مقاله اصلی