تراشههای نسل سیزدهم اینتل، با کد Raptor Lake، در گوشه و کنار هستند. اما آیا ارزش ارتقا دارد؟
کمی زودتر از حد معمول با نسل دوازدهم تراشه های Core اینتل آشنا شدیم. در حالی که اولین تراشه های نسل یازدهم در مارس ۲۰۲۱ بازار را زیبا کردند، نسل دوازدهم خیلی سریع پیگیری شد و تا پایان سال ۲۰۲۱ معرفی و عرضه شد. این بدان معناست که ما به آینده نزدیک تر می شویم. با نزدیک شدن به راهاندازی پردازندههای Zen ۴ AMD، ریسک اینتل برای حفظ خط خود با تراشههای نسل سیزدهم خود، با نام رمز Raptor Lake، بالاست. پیش بینی می شود این موارد برای پایان سال ۲۰۲۲ باشد.
با این حال، برخی از جزئیات در مورد نسل جدید CPUهای اینتل اکنون در حال انتشار است. این چیزی است که ما تاکنون می دانیم.
۱. Intel 13th Gen عمدتاً یک تازه سازی جزئی است
دریاچه توسکا نسبت به نمونه قبلی خود یعنی Rocket Lake پیشرفت بزرگی داشت. پشتیبانی از PCIe Gen ۵، حافظه DDR5، یک سوکت کاملاً جدید (LGA ۱۷۰۰)، یک فرآیند ساخت کاملاً جدید (اینتل ۷) و مهمتر از آن، یک پیکربندی هسته هیبریدی با هستههای بزرگ و متمرکز بر عملکرد Golden Cove و هستههای کوچکتر و کارآمد Gracemont – بخشی از دلیل افزایش عملکرد نسلی بزرگ آن.
با این حال، برای Raptor Lake، اینتل واقعاً هیچ یک از آنها را تغییر نمیدهد. در عوض، میتوانید انتظار داشته باشید که پیشرفتهای این نسل بسیار شبیه به پیشرفتهایی باشد که از نسل دهم (دریاچه دنبالهدار) تا نسل یازدهم (دریاچه موشک) دیدیم. این بدان معناست که میتوانید انتظار داشته باشید که اینتل از همان سوکت و (بیشتر) ویژگیهایی که در حال حاضر در Alder Lake داریم، پشتیبانی کند، به این معنی که Raptor Lake اساساً فقط یک تازهسازی جزئی خواهد بود که بر قدرتمندتر کردن تراشههای موجود اینتل متمرکز شده است.
سوکت یکسان خواهد بود، گزینه های اتصال یکسان خواهد بود و روند یکسان خواهد بود.
این خبر خوبی برای افرادی است که فقط میخواهند یک CPU جدید برای دستگاه Alder Lake موجود خود بگیرند—سازگاری با تراشههای Raptor Lake فقط باید به دلیل انتشار بهروزرسانی بایوس برای مادربرد شما باشد. سپس، CPU جدید را رها کنید، و کارتان تمام است.
همانطور که اشاره کردیم، اینتل با این نوع نسخه ها غریبه نیست. این شرکت با یک چرخه انتشار “تیک تاک” کار می کند و قبل از انتشار موارد اصلی (تاک) که معمولاً با گنجاندن یک سوکت جدید و فناوری های جدیدتر مشخص می شوند، روی بهبودهای جزئی (یا تیک ها) کار می کند. دریاچه توسکا یک تاک بود و دریاچه رپتور بیشتر یک کنه خواهد بود. و اگر منتظر یک تاک دیگر هستید، باید تا سال ۲۰۲۳ و انتشار تراشه های Meteor Lake صبر کنید.
۲. عملکرد بهتر و (راه) هسته های بیشتر
این واقعیت که این یک پیشرفت جزئی است به این معنی نیست که با شگفتی همراه نیست. صدای ۲۴ هسته پردازشی چگونه است؟
Intel Core i9-12900K که در حال حاضر بهترین تراشه علاقه مندان به سطح بالایی است که می توانید تهیه کنید، دارای ۱۶ هسته پردازشی است که شامل هشت هسته عملکرد و هشت هسته کارآمد است. این با تعداد هسته های Ryzen ۹ 5950X که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد مطابقت دارد، در زمانی که تراشه های اینتل تنها تا ۱۰ هسته افزایش یافتند. اما Core i9-13900K آینده اینتل ممکن است با ارائه ۲۴ هسته و ۳۲ رشته از همه چیزهای قبل از خود پیشی بگیرد – هنوز هم همان هشت هسته عملکردی، اما اکنون ۱۶ هسته کارآمد به آنها ملحق شده اند.
در ادامه، i7-13700K ممکن است ۱۶ هسته داشته باشد – همان مقدار هسته ای که i9-12900K در حال حاضر دارد، با پیکربندی یکسان با هشت هسته عملکرد و هشت هسته کارآمد، و بهبود نسبت به i7-12700K فعلی با ۱۲ هسته. هسته (هشت کارایی، چهار کارایی). و i5-13600K در عوض ممکن است ۱۴ هسته داشته باشد: شش هسته با کارایی و هشت هسته بازده. نسل فعلی i5 دارای ده هسته است – شش کارایی و چهار کارایی.
به عبارت کوتاهتر، به نظر میرسد که هستههای کارایی در سراسر صفحه دو برابر میشوند. آنهایی که قبلاً ۴ نفر بودند الان ۸ دارند و آنهایی که قبلاً ۸ داشتند اکنون ۱۶ دارند.
همچنین انتظار می رود Raptor Lake در عملکرد تک هسته ای ۱۵ درصد و در چند هسته ۴۰ درصد بهبود داشته باشد. چند دلیل میتواند این پیشرفتها را توضیح دهد، اما احتمالاً پس از معرفی رسمی آنها، مطمئناً میدانیم. در میان این دلایل، ما این واقعیت را داریم که هستههای Golden Cove در Alder Lake با هستههای جدیدتر و تازهتر “Raptor Cove” تعویض میشوند و عملکرد نیز ممکن است در نتیجه فرآیند اینتل (Intel ۷) که بالغتر شده است، افزایش یابد. این نسل عملکرد چند هستهای نیز ممکن است از افزایش بسیار زیاد تعداد هستهها تا حد زیادی بهبود یابد.
۳. کش بیشتر از همیشه
در نهایت، به نظر میرسد که اینتل از نظر حافظه نهان، یا حداقل قدمهایی در این مسیر برمیدارد. Raptor Lake ارتقای قابل توجهی را در حافظه نهان CPU L2 و L3 ارائه خواهد کرد، و در حالی که همه چیز واقعاً به اندازه حافظه پنهان عظیمی که AMD به تراشه های خود اضافه کرده است، به خصوص با V-Cache سه بعدی در معادله، به نظر نمی رسد، حداقل به نظر می رسد. امیدوار کننده
طبق اطلاعات فاش شده، هستههای عملکردی ۲ مگابایت حافظه نهان L2 و ۳ مگابایت حافظه نهان L3 در هر هسته دریافت خواهند کرد، در حالی که هستههای کارآمد باید ۴ مگابایت L2 و ۳ مگابایت L3 در هر خوشه هسته دریافت کنند (خوشهها دارای چهار هسته هستند).
با اعمال این فرمول برای چیدمان هسته مورد انتظار پردازنده i9-13900K، هشت هسته کارآمد آن باید هر کدام با ۳ مگابایت L3 و ۲ مگابایت L2 و ۱۶ هسته کارآمد آن، که در چهار خوشه گروه بندی شده اند، ۳ مگابایت L3 و ۴ مگابایت L2 اضافه کنند. . در مجموع، ما به دنبال ۳۲ مگابایت حافظه نهان L2 و ۳۶ مگابایت حافظه نهان L3 هستیم که در مجموع ۶۸ مگابایت کش برای آن چیپ وجود دارد. در مقابل، Ryzen ۷ 5800X3D به تنهایی دارای ۹۶ مگابایت حافظه نهان L3 است، بنابراین اینتل هنوز جای زیادی برای بهبود دارد. اگرچه این هنوز هم قدم درستی است.
دریاچه رپتور داغ می شود
نسل بعدی تراشههای اینتل تغییرات جالبی را در خود جای داده است، چیزی که Alder Lake را بسیار عالی کرده است و همه آن را یک گام فراتر میبرد. Raptor Lake نوید بهبود عملکرد نسلی قابل توجهی را می دهد و تعداد هسته ها و حافظه پنهان را در حرکتی شبیه Ryzen به نمایش می گذارد تا ببیند آیا اینتل می تواند تراشه های Zen ۴ آینده AMD را دنبال کند و تاج عملکرد را برای یک سال دیگر حفظ کند.
در حال حاضر، امیدوارکننده به نظر می رسد – اما جنگ تراشه های ۲۰۲۲ هنوز شروع نشده است، و ما باید منتظر باشیم تا Zen ۴ و Raptor Lake هر دو عرضه شوند تا آنها را بهتر مقایسه کنیم.