ساخت سرور خانگی آسان است و اغلب بسیار کمتر از آنچه تصور می‌کنید هزینه دارد. اگر مدتی است رایانه سرهم می‌کنید، دیر یا زود قطعات اضافه‌ای روی دستتان می‌ماند؛ از چند ماژول RAM گرفته تا مادربردی یدکی یا حتی قطعه‌ای که می‌توان با نصب سیستم‌عامل مناسب دوباره از آن استفاده کرد.
بسیاری از این قطعات را می‌توان کنار هم گذاشت و از آن‌ها یک سرور خانگی ساخت. هزینه این کار نیز به‌مراتب کمتر خواهد بود، به‌ویژه اگر قطعات تکمیلی را دست‌دوم بخرید. من هم مدتی پیش چنین سرور خانگی دست‌سازی ساختم و در ادامه توضیح می‌دهم چگونه می‌توانید این کار را انجام دهید و باید مراقب چه نکاتی باشید.
پیش از شروع، مادربرد و پردازنده را انتخاب کنید
این انتخاب، سخت‌افزار و ارتقاهای آینده را تعیین می‌کند
نخست باید تکلیف پردازنده را روشن کنید. انتخاب پردازنده ممکن است نوع مادربرد مورد نیازتان را به‌کلی تغییر دهد. در عمل، تقریباً هر پردازنده‌ای می‌تواند کارتان را راه بیندازد، اما محدودیت‌های همیشگی همچنان پابرجا هستند؛ مهم‌تر از همه اینکه هرچه پردازنده قدیمی‌تر باشد، معمولاً برق بیشتری مصرف می‌کند و در نتیجه هزینه برق نیز افزایش می‌یابد.
پس از انتخاب پردازنده، نوبت به مادربرد می‌رسد. من برای سرور خانگی مبتنی بر AM4 خود از یک Ryzen 3400G که از قبل داشتم و مادربرد B550M با اندازه mATX استفاده کردم، اما اکنون که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم باید چند نکته دیگر را نیز در نظر می‌گرفتم.
مادربرد mATX تعداد شکاف‌های توسعه قابل استفاده را به‌شدت محدود می‌کند و این محدودیت ممکن است دردسرساز شود. شکاف‌های مادربرد من خیلی زود پر شدند و برای افزودن GPU دوم به یک شکاف x16 دیگر نیاز پیدا کردم.
انتخاب نوع مناسب مادربرد نیز اهمیت دارد. همه مادربردها امکانات یکسانی ندارند و برخی بسیار مجهزتر از بقیه هستند. به‌طور کلی، به‌دنبال مادربردی با تعداد کافی شکاف توسعه و پشتیبانی از تقسیم مسیرهای PCIe باشید. این ویژگی امکان استفاده از چند کارت و GPU را با پایداری و اطمینان بیشتری فراهم می‌کند.
اگر مانند من از بستر AM4 استفاده می‌کنید، مادربرد X570 بهترین انتخابتان خواهد بود؛ هرچند انتخاب ارزانی نیست. برخلاف B550 که متأسفانه سرعت مسیرهای متصل به تراشه را به PCIe ۳.۰ محدود می‌کند، مادربردهای X570 در سراسر برد، از جمله مسیرهای متصل به تراشه، پشتیبانی کامل از PCIe ۴.۰ را حفظ می‌کنند.
این ویژگی آزادی عمل زیادی به شما می‌دهد و دیگر لازم نیست چندان نگران گلوگاه پهنای باند PCIe باشید.
کدام قطعات را دست‌دوم بخریم و کدام‌ها را نه؟
بسیاری از قطعات را می‌توان دست‌دوم خرید
خرید قطعات دست‌دوم رایانه حکم شمشیری دولبه را دارد. از یک سو، تهیه آن‌ها بسیار آسان‌تر است، به‌ویژه در شرایط دشوار کنونی؛ از سوی دیگر، خریدشان ممکن است با خطراتی همراه باشد.
همیشه این احتمال وجود دارد که فروشنده قطعه‌ای معیوب داشته باشد و فقط بخواهد آن را با قیمتی اندک از سر باز کند. به همین دلیل، بعضی قطعات را هرگز نباید دست‌دوم خرید.
برای نمونه، منبع تغذیه یا PSU از قطعاتی است که با افزایش عمر، احتمال خرابی آن بیشتر می‌شود. یک PSU قدیمی ممکن است به‌مرور فرسوده شود و هنگام از کار افتادن، دیگر قطعات رایانه را نیز با خود از بین ببرد.
درباره فضای ذخیره‌سازی نمی‌توان به همین صراحت حکم داد. هرچند معمولاً خرید ابزار ذخیره‌سازی دست‌دوم توصیه نمی‌شود، شرایط بازار باعث شده است گزینه‌های دست‌دوم ارزش بررسی داشته باشند. این روزها حتی یک ترابایت فضای ذخیره‌سازی می‌تواند هزینه سنگینی روی دستتان بگذارد، درحالی‌که من آن را کمینه ظرفیت لازم می‌دانم.
بهترین راه این است که نشانه‌های هشداردهنده را جدی بگیرید. قطعه را زیر آزمون‌های سنگین قرار دهید و مطمئن شوید فروشنده ضمانت یا امکان مرجوع کردن آن را ارائه می‌کند. همین نکته درباره HDDها نیز صادق است.
سایر قطعات را می‌توانید دست‌دوم بخرید، اما مثل همیشه، آن‌ها را شخصاً بررسی کنید و دیدگاه‌های خریداران درباره فروشنده و دیگر نشانه‌های خطر را نادیده نگیرید.
هر سرور خانگی نیازهای سخت‌افزاری ویژه خود را دارد
توان پردازشی مورد نیاز سرور خانگی به کاری بستگی دارد که می‌خواهید با آن انجام دهید. اگر تنها قصد دارید از آن به‌عنوان سرور رسانه یا نوعی سرور پشتیبان استفاده کنید، نیازی به توان پردازشی خارق‌العاده ندارید. یک سیستم ساده با دست‌کم ۱۶ GB حافظه RAM و یک GPU یا iGPU توانمند کاملاً کافی است. در این حالت، iGPUهای Intel را پیشنهاد می‌کنم؛ زیرا افزون بر قابلیت‌های سودمندی مانند SR-IOV، رمزگشایی سخت‌افزاری بهتری نیز ارائه می‌دهند.
در چنین حالتی، بهتر است بخش بیشتری از بودجه خود را به فضای ذخیره‌سازی اختصاص دهید. یک درایو پرسرعت NVMe را به‌عنوان درایو راه‌انداز به کار بگیرید. ظرفیت آن چندان مهم نیست و حتی یک درایو پایه ۱۲۸ GB نیز کفایت می‌کند. سپس چند HDD پرظرفیت تهیه کنید تا همه داده‌هایتان را روی آن‌ها ذخیره و مدیریت کنید.
اگر می‌خواهید کارهایی مانند اجرای ماشین‌های مجازی در Proxmox انجام دهید، به توان پردازشی بسیار بیشتری نیاز خواهید داشت. برای دستیابی به بهترین نتیجه، بهتر است روی حافظه RAM بیشتر، یک پردازنده چند‌هسته‌ای مناسب و یک یا چند پردازنده گرافیکی سرمایه‌گذاری کنید.
البته همه این موارد اختیاری هستند و می‌توانید به‌جای ماشین مجازی، کانتینر اجرا کنید. در هر صورت، همچنان باید هوشمندانه هزینه کنید. از آنجا که سرور خانگی در اصل یک رایانه شخصی معمولی است، همیشه می‌توانید این قطعات را بعداً بخرید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Dipan Saha است. مشاهده مقاله اصلی