ضدتقلب ــ و بهطور مشخصتر، ضدتقلب در سطح هسته ــ چیزی است که با گذشت زمان، با وجود خطرهای امنیتی فراوانش، به حضور آن عادت کردهایم. اجرای نرمافزاری که در عمل یک روتکیت با دسترسی Ring ۰ است، بههیچوجه نباید تشویق شود؛ بااینحال، مشکل به دسترسی نامحدود ختم نمیشود.
راهکارهای ضدتقلب در سطح هسته معمولاً با محوریت Windows طراحی میشوند و هنگام استفاده از واسطهای مانند Proton، بهکلی با Linux ناسازگارند. بیشتر بازیهای محبوبِ سرویسمحور به شکلی از درایورهای سطح هسته بهره میبرند و همین موضوع اجرای آنها را در Linux ناممکن میکند. در عمل، راه را بر بازیکنان Linux بستهاند و ظاهراً پایانی هم برای این وضعیت آزاردهنده وجود ندارد.
بازیهای محبوب سرویسمحور از اجرا در لینوکس سر باز میزنند
وضعیتی که متأسفانه عادی پنداشتهایم





تقلب در بازیهای ویدئویی، بهویژه روی رایانههای شخصی، معضلی جدی است. این مشکل همواره وجود داشته و سازندگان گونههای مختلفی از نرمافزارهای ضدتقلب را پدید آوردهاند که تازهترین شکل آن، راهکارهای سطح هسته است. پیامد ناگوار این رویکرد، محدود شدن دسترسی بازیکنان Linux بوده است. هر کاربر Linux سرانجام ناچار میشود این واقعیت را بپذیرد که بیشتر بازیهای سرویسمحور روی سکوی برگزیدهاش اجرا نمیشوند.
ضدتقلب در سطح هسته هنگام عبور از Proton نمیتواند به Ring ۰ متصل شود، زیرا انتظار دارد در محیط بومی Windows اجرا شود. افزون بر این، بسیاری از سازندگان بهطور مصنوعی دسترسی کاربران Linux به بازیهایشان را محدود میکنند. بیشتر عناوین بزرگ چندنفره یا آشکارا Linux را در فهرست سکوهای پشتیبانینشده قرار دادهاند، یا پس از مدتی پشتیبانی از آن را کنار گذاشتهاند؛ Ubisoft نیز اخیراً با بازی For Honor در این زمینه پیشتاز شده است.
این وضعیت میتواند برای بسیاری از مردم دردسرساز باشد. تصور کنید میخواهید همراه دوستانتان بازی کنید، اما تازه درمییابید که آن بازی از سیستمعامل شما پشتیبانی نمیکند. تجربهای بسیار کلافهکننده است؛ چنانکه مرا واداشته یک لپتاپ را منحصراً برای Windows ۱۱ نگه دارم، هرچند با نصبی که تا حد زیادی از نرمافزارهای زائد پاک شده است.
نه اینکه ضدتقلب در لینوکس کار نکند
مسدود کردن کاربران لینوکس تصمیمی آگاهانه است

بگذارید یک نکته را روشن کنیم: ضدتقلب با Linux ناسازگار نیست. راههایی برای اجرای سامانههای ضدتقلب معقولتر روی این پنگوئن وجود دارد و در بازیهایی مانند Arc Raiders، همهچیز از همان ابتدا و بیدردسر کار میکند.
بااینحال، فعال کردن پشتیبانی از Linux تصمیمی است که ناشران چندانی به آن فکر نمیکنند؛ موضوعی که احتمالاً به هزینه و بار کاری بیشترِ توسعه مربوط میشود. مسدود کردن کاربران Linux انتخابی آگاهانه است که در نهایت به بازیکنان قانونمدار آسیب میزند.
نمونههای فراوانی از اجرای موفق ضدتقلب در Linux وجود دارد. این روزها تقریباً تمام بازیهای HoYoverse ــ در کنار انبوهی از بازیهای دیگر با ظاهر انیمهای ــ بهخوبی اجرا میشوند؛ Arc Raiders نیز، همانطور که پیشتر گفته شد، از این قاعده مستثنا نیست.
بااینهمه، پشتیبانی اولیه هیچ تضمینی برای آینده نیست؛ همانطور که بهروزرسانی اخیر ضدتقلب For Honor از Ubisoft نشان داد. این بهروزرسانی کاربران Linux را کنار گذاشت، چون ظاهراً نمیتوانست حفاظت را بهشکلی «مؤثر» پیاده کند؛ دلیلی که اگر نظر مرا بخواهید، بیشتر به بهانه میماند. Apex Legends نیز سرنوشتی مشابه داشت.
راههایی برای پنهانکاری هست، اما بازی موشوگربه پایانی ندارد
این راهکارها جلو هکرها را هم نمیگیرند

هنوز راههایی برای دور زدن این مشکل وجود دارد، اما هیچیک واقعاً ماندگار یا آسان نیست. رایجترین روش، راهاندازی یک ماشین مجازیِ شتابگرفته با GPU و اعمال چند دستکاری مشخص است. شاید این کار برای فریب بیشتر بازیها کافی باشد، اما موانع سرسختی همچنان باقی میمانند. برجستهترین نمونه، سامانهٔ ضدتقلب Vanguard در Valorant است که دور زدن آن بسیار دشوار است.
Make no mistake though, no amount of masking will hide the fact that you’re playing the game on a virtual machine. If the game needs to know about it, it probably already does.
در ضمن، واقعاً توصیه نمیکنم برای دور زدن ضدتقلب ماشین مجازی بسازید. این بازی موشوگربه پایانی ندارد و پس از هر بهروزرسانی باید با نگرانی امیدوار باشید چیزی از کار نیفتد. بهترین راه برای اجرای این بازیها، نگه داشتن دستگاهی جداگانه برای Windows یا استفاده از راهاندازی دوگانه است.
حفاظتی هم که این سامانهها ادعا میکنند فراهم میآورند، در عمل چندان چشمگیر نیست. هکرها سرانجام راهی برای شکستن کامل سدها و بهرهبرداری از رخنهها پیدا میکنند؛ تشبیه بازی موشوگربه اینجا نیز کاملاً صدق میکند. در حالت آرمانی، باید کسی پیوسته از فناوری ضدتقلب نگهداری کند و آن را بهروز نگه دارد، اما این کار اغلب نبردی فرسایشی است که هیچگاه به نتیجه نمیرسد.
لینوکس محیط ناامنی برای بازیها نیست
حرف همهٔ اینها این است که نادیدهگرفتن کاربران لینوکس با این ادعا که هدف، فراهمکردن محیطی «امنتر» است، چیزی جز یاوه نیست. شمار کاربران قانونمدار بسیار بیشتر است و چنین تصویر نادرستی از لینوکس، تنها این بازیکنان را از میدان به در میکند.
دردسر طاقتفرسای کار با ویندوز ۱۱ بهتنهایی کافی است تا بسیاری را به کوچکردن وادارد. خیلیها هم ترجیح میدهند به همان بازیهای تکنفرهٔ باقیمانده در کتابخانهشان بسنده کنند یا سراغ گزینههایی بروند که واقعاً از این پلتفرم پشتیبانی میکنند. بااینهمه، مایهٔ تأسف است که چنین انگهایی هنوز پابرجا ماندهاند.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Dipan Saha است. مشاهده مقاله اصلی