بیشتر تلویزیونها تصویر فوقالعادهای دارند و هنگام خرید نیز توجه زیادی به آن میکنیم؛ اما صدایی که از تلویزیون پخش میشود، به همان اندازه در تجربه کلی تماشا اهمیت دارد، بهویژه اگر از ساندبار یا سامانه صوتی جداگانه استفاده نکنید.
بلندگوهای داخلی تلویزیون معمولاً چندان عالی نیستند، اما صدای پیشفرضشان نیز همه توان واقعی آنها را نشان نمیدهد. بهتازگی کمی وقت برای تنظیم صدای تلویزیون گوگل تیوی TCL خود صرف کردم و تفاوت حاصل واقعاً چشمگیر بود.
حالت صدای مناسب را انتخاب کنید
تغییری که بیشترین اثر را دارد
درست مانند حالتهای تصویر، بیشتر تلویزیونها حالتهای صدای گوناگونی مانند استاندارد، سینما، موسیقی، ورزش و بازی دارند. حالت استاندارد طوری تنظیم شده است که برای هر محتوایی پذیرفتنی باشد؛ یعنی در هیچ زمینه خاصی عملکرد درخشانی ندارد. حالت سینما وضوح گفتوگوها را افزایش میدهد و صدای بم را تقویت میکند. حالت بازی برای ایجاد حس غوطهوری طراحی شده است و حالت ورزش نیز کیفیت صدای گزارشگر و هیاهوی تماشاگران را بهتر میکند.
کاربرد همه این حالتها تقریباً از نامشان پیداست؛ بنابراین کافی است گزینهای را انتخاب کنید که با محتوای در حال پخش سازگار باشد. در بیشتر تلویزیونها این گزینه را میتوانید در مسیر «تنظیمات > نمایش و صدا > صدا > پیشتنظیم صدا» پیدا کنید.
صدا را مطابق سلیقهتان تنظیم کنید
از پیشتنظیمها فراتر بروید
انتخاب حالت صدای مناسب معمولاً کافی است، اما لازم نیست به همان بسنده کنید. بیشتر تلویزیونها تنظیمات پیشرفتهای نیز دارند که به کمک آنها میتوانید صدا را دقیقاً مطابق سلیقه خود شکل دهید.
به مسیر «تنظیمات > نمایش و صدا > صدا > شخصیسازی صدا» بروید؛ در آنجا نوارهای تنظیم «فراگیرساز مجازی»، «تقویتکننده صدای بم»، «تقویتکننده گفتوگو» و «تفکیک صدا» را خواهید دید. با تغییر این گزینهها میتوانید به صدایی برسید که برایتان بهترین نتیجه را دارد.
فراگیرساز مجازی کاری میکند صدای تلویزیون گستردهتر از اندازه واقعی آن به گوش برسد؛ گویی صدا از بیرون لبههای نمایشگر پخش میشود. تقویتکننده صدای بم به فرکانسهای پایین جان و حجم بیشتری میبخشد؛ چیزی که بلندگوهای تلویزیون معمولاً از آن بیبهرهاند. تقویتکننده گفتوگو محدوده فرکانسی صدای انسان را برجستهتر میکند تا دنبالکردن صحبتها آسانتر شود و ناچار نباشید پیوسته صدا را زیاد کنید. گزینه تفکیک صدا که گاهی با نام «شفافیت» یا «صدای زیر» نمایش داده میشود، میزان وضوح و تیزی فرکانسهای بالا را کنترل میکند.
دالبی اتموس یا دیتیاس ویرچوال ایکس را فعال کنید
Make your speakers sound bigger
دالبی اتموس (Dolby Atmos) و دیتیاس ویرچوال ایکس (DTS Virtual X) فناوریهای صوتیای هستند که میکوشند صحنهای فراگیرتر و سهبعدیتر از صدا بسازند. این فناوریها حتی میتوانند صدای بلندگوهای داخلی را دلنشینتر کنند. البته هیچکدام ناگهان تلویزیون شما را به سینمای خانگی تبدیل نمیکنند، اما نتیجه کارشان بهاندازه کافی باورپذیر است.
دالبی اتموس با فیلمها و مجموعههایی که برای این فناوری بهینه شدهاند، عملکرد بسیار خوبی دارد؛ از جمله بخش بزرگی از محتوای نتفلیکس، دیزنی، پرایم ویدئو و هولو. دیتیاس ویرچوال ایکس هم با صدای استریوی معمولی و هم با محتوای ۵.۱ کار میکند. این فناوری صدا را پردازش و به میدان فراگیر مجازی تبدیل میکند؛ بنابراین لازم نیست محتوا حتماً با قالب ویژهای مستر شده باشد.
این حالتها را میتوانید در بخش «پردازش صدا» درون تنظیمات صدا پیدا کنید. در اینجا پاسخ واحد و درستی برای همه وجود ندارد؛ هر دو را امتحان کنید و ببینید کدامیک برایتان خوشایندتر است.
کنترل خودکار بلندی صدا را فعال کنید
دیگر مدام مراقب کنترل تلویزیون نباشید
بیشتر تلویزیونها قابلیتی دارند که میکوشد بلندی صدا را ثابت نگه دارد تا بلافاصله پس از صحنهای آرام، صدای یک صحنه بلند شما را غافلگیر نکند. این ویژگی هنگام جابهجایی میان شبکهها و ورودیهای مختلف نیز سودمند است. بدیهی است که چنین قابلیتی باید بهطور پیشفرض فعال باشد، اما معمولاً چنین نیست؛ در نتیجه، بسیاری از کاربران هنگام تماشا ناچارند پیوسته بلندی صدا را با کنترل تنظیم کنند.
این قابلیت نامهای متفاوتی دارد؛ از جمله «کنترل خودکار بلندی صدا»، «بلندی صدای تطبیقی» یا «یکسانساز بلندی صدا». در گوگل تیوی میتوانید آن را در مسیر «تنظیمات > نمایش و صدا > صدا > آزمایشگاه آکوستیک > کنترل خودکار بلندی صدا» پیدا کنید.
محل نصب تلویزیون را به آن اعلام کنید
روی پایه یا دیوار؛ تفاوت مهم است
نادیدهگرفتن این نکته آسان است، اما محل قرارگیری تلویزیون بر صدای آن اثر میگذارد. وقتی تلویزیون روی پایه قرار دارد، بلندگوها معمولاً صدا را به سطح زیر دستگاه میتابانند تا از آنجا در اتاق بازتاب یابد. اما هنگام نصب روی دیوار، صدای بلندگوها مستقیم پخش میشود و سطحی در زیر تلویزیون وجود ندارد که آن را بازتاب دهد.
بیشتر تلویزیونها به شما اجازه میدهند شیوهٔ نصب دستگاه را مشخص کنید تا پردازش صدا متناسب با آن تنظیم شود. شاید این نکته کماهمیت به نظر برسد، اما واقعاً بر کیفیت صدا اثر میگذارد.
به فهرست تنظیمات صدا بروید و گزینهٔ «محل قرارگیری تلویزیون» یا عنوانی مشابه را پیدا کنید. بسته به شیوهٔ نصب دستگاه، آن را روی «نصب دیواری» یا «پایه» بگذارید؛ پس از آن باید تفاوت کیفیت صدا را احساس کنید.
یک کار دیگر هم میتوانید انجام دهید…
اگر از طریق دستگاه پخش آنلاین یا گیرندهٔ دیجیتال تلویزیون تماشا میکنید، با کنسول بازی میکنید یا هر دستگاه خارجی دیگری به تلویزیون وصل است، تنظیمات صدای آن دستگاهها را نیز بررسی کنید. همچنین میتوانید با یک برنامهٔ اکولایزر، صدای تلویزیون را بهبود دهید.
اگر پس از انجام همهٔ این کارها هنوز صدا ضعیف و کمجان است، بهترین راه خرید یک ساندبار است. لازم نیست هزینهٔ زیادی بپردازید؛ حتی یک مدل اقتصادی نیز میتواند در مقایسه با بلندگوهای داخلی تلویزیون پیشرفتی چشمگیر باشد و میتوانید با تنها ۵۰ تا ۱۰۰ دلار یکی تهیه کنید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Pankil Shah است. مشاهده مقاله اصلی