در روزگاری مانند امروز، خرید رایانه گیمینگ به‌دلیل قیمت‌های سرسام‌آور قطعات تقریباً ناممکن به نظر می‌رسد؛ وضعیتی که از کمبود حافظه و فضای ذخیره‌سازی ناشی از رونق هوش مصنوعی سرچشمه می‌گیرد. متأسفانه این گرانی تنها به حافظه محدود نمانده و اثر گلوله‌برفی آن قیمت همه قطعات را بالا برده است؛ حتی قطعاتی مانند پردازنده و مادربرد که خودشان از حافظه استفاده نمی‌کنند.
با قیمت‌های کنونی، بی‌تردید پیشنهاد می‌کنم برای ساخت رایانه سراغ قطعات دست‌دوم بروید. بااین‌حال، همه قطعات را نمی‌توان دست‌دوم خرید؛ درسی که نزدیک به یک دهه پیش، با منفجرشدن رایانه‌ای که ساخته بودم، آموختم؛ آن هم فقط به‌خاطر خرید یک منبع تغذیه ارزان و فرسوده.
نمی‌خواهم همان اشتباه را دوباره تکرار کنم؛ به همین دلیل، همیشه خرید منبع تغذیه نو را پیشنهاد می‌دهم، مگر اینکه بخواهم رایانه‌ام را به یک بمب ساعتی واقعی تبدیل کنم.
قطعات دست‌دوم رایانه مناسب‌اند؛ به‌جز منبع تغذیه
بررسی پردازنده، رم و کارت گرافیک دست‌دوم آسان است
البته این حرف به آن معنا نیست که خرید قطعات دست‌دوم رایانه هیچ خطری ندارد؛ باید بسیار محتاط باشید. پردازنده احتمالاً مطمئن‌ترین قطعه‌ای است که می‌توان دست‌دوم خرید، زیرا هیچ بخش متحرکی ندارد و معمولاً فرسوده نمی‌شود، مگر آنکه بر اثر اورکلاک افراطی یا آسیب فیزیکی صدمه دیده باشد.
برای رم می‌توانید چند آزمایش مانند MemTest86 اجرا کنید تا از نبود خطا مطمئن شوید. بررسی کارت گرافیک کمی مفصل‌تر است، زیرا باید نتایج بنچمارک و دما را بسنجید؛ اما در مجموع، اگر کارت گرافیک دست‌دوم آزمایش‌ها را با موفقیت پشت سر بگذارد، خرید مناسبی خواهد بود.
اما منبع تغذیه قطعات فراوانی دارد که در معرض فرسودگی‌اند و خرید نمونه دست‌دوم آن خطرناک است؛ زیرا با یک نگاه نمی‌توان به وضعیت واقعی‌اش پی برد. این کار تنها با آزمایش‌های جامع ممکن است که برای یک کاربر معمولی رایانه، روشی عملی برای بررسی پیشینه دستگاه به شمار نمی‌رود.
منبع تغذیه دست‌دوم فرسودگی‌اش را پنهان می‌کند
ظاهر تمیز چیزی از وضعیت خازن‌های درون دستگاه نمی‌گوید
ممکن است با نگاهی به یک منبع تغذیه دست‌دوم و دیدن ظاهر عاری از گردوغبار آن تصور کنید سالم است، درحالی‌که اجزای داخلی‌اش شاید آسیب دیده باشند. بدون اسیلوسکوپ و آزمایشگر بار، راه درست و مطمئنی برای تشخیص این آسیب‌ها وجود ندارد. خازن‌های درون منبع تغذیه با گذشت زمان، بر اثر گرما و کهنگی، واقعاً تحلیل می‌روند. ترانزیستورهای سوئیچینگ نیز زیر فشار الکتریکی آسیب می‌بینند و چرخه‌های گرم و سردشدن می‌توانند به‌مرور اتصالات لحیم‌کاری‌شده را شل کنند؛ در نتیجه، منبع تغذیه ناپایدارتر و کم‌اعتمادتر می‌شود.
افزون بر این، کانکتورهای منبع تغذیه نیز ممکن است آن‌قدر اکسید شوند که با ایجاد مقاومت و گرمای زیاد، در محل اتصال به کارت گرافیک یا پردازنده خطر آتش‌سوزی پدید آورند.
مشکل دیگر، خنک‌سازی است. انبوه قطعات و مدارهای داخلی می‌تواند گردوغبار را در خود نگه دارد و گرما را تا جایی بالا ببرد که فن‌ها ناچار شوند بی‌وقفه کار کنند و سراسر منبع تغذیه داغ شود. اگر این وضعیت مدت زیادی نادیده گرفته شود، دستگاه زیر گردوغبار خودش خفه می‌شود و پرزهای انباشته‌شده می‌توانند به ماده‌ای آتش‌گیر تبدیل شوند که کل منبع تغذیه را منفجر کند یا به آتش بکشد.
خرابی منبع تغذیه هرگز فقط دامن خودش را نمی‌گیرد
حتی مدل‌های محافظت‌شده هم ممکن است ولتاژ نامناسب به کارت گرافیک یا مادربرد برسانند
حتی با وجود همه سازوکارهای حفاظتی مانند OVP، OCP و UVP، منبع تغذیه همچنان می‌تواند به رایانه آسیب بزند. در بدترین حالت، منبع تغذیه موجود در رایانه آماده‌تان یا منبع تغذیه دست‌دومی که خریده‌اید، مدلی ارزان و فاقد این محافظت‌هاست؛ در نتیجه، هنگام خرابی، تمام رایانه را نیز با خود نابود می‌کند. در حالت‌های دیگر، منبع تغذیه صرفاً از کار می‌افتد و دیگر جریانی عبور نمی‌دهد؛ بنابراین تنها با یک منبع تغذیه سوخته روبه‌رو می‌شوید و رایانه سالم می‌ماند.
اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. یک منبع تغذیه ضعیف، با وجود استانداردها و سازوکارهای حفاظتی، همچنان ممکن است موج‌های ناخواسته و ولتاژهای نامناسب را به قطعات رایانه بفرستد. این مشکل می‌تواند عمر قطعات را کوتاه کند یا حتی آن‌ها را زودتر از موعد از کار بیندازد، بی‌آنکه یافتن علت اصلی آسان باشد.
پیشنهاد من این است که پول صرفه‌جویی‌شده از خرید دیگر قطعات دست‌دوم را هوشمندانه به کار بگیرید و یک منبع تغذیه نو بخرید.
هنگام خرید منبع تغذیه نو به چه نکاتی توجه کنیم؟
رده‌بندی‌های سایبنتیکس و ۸۰ پلاس، مدل‌های قابل‌اعتماد را مشخص می‌کنند
حتی با خرید منبع تغذیه نو نیز خطر آسیب‌دیدن رایانه به‌طور کامل از میان نمی‌رود. برای شروع، همیشه پیشنهاد می‌کنم منبع تغذیه را از برندهای خوش‌نامی مانند NZXT، Cooler Master، Gigabyte، Seasonic، Corsair و be quiet! بخرید.
حتی خرید یک منبع تغذیه نو از برندی متفرقه یا ناشناخته نیز به‌خودی‌خود خطر بزرگی است؛ زیرا چنین محصولی معمولاً کیفیت ساخت پایینی دارد، از قابلیت‌های ایمنی ضروری بی‌بهره است و قطعات داخلی نامرغوبش نیز خیلی زود فرسوده می‌شوند.
برای خرید یک منبع تغذیه مناسب، پیشنهاد می‌کنم به نشان ۸۰+ توجه کنید تا هنگام تبدیل برق متناوب به مستقیم، انرژی بیهوده هدر نرود. همچنین بهتر است منبع تغذیه‌ای با ضمانت معتبر و طولانی‌مدت ــ دست‌کم پنج سال ــ انتخاب کنید که قابلیت‌هایی مانند OCP، OVP و UVP داشته باشد؛ این سازوکارها هنگام بروز جریان یا ولتاژ غیرعادی، منبع تغذیه را خاموش می‌کنند تا دیگر قطعات رایانه شما آسیبی نبینند.
پیش از نهایی‌کردن خرید، حتماً مدل منبع تغذیه خود را در وب‌سایت سایبنتیکس (Cybenetics) بررسی کنید. این نهاد گواهی‌دهنده، منبع‌های تغذیه را بر پایه میزان صدای تولیدی با رتبه‌بندی LAMBDA و بازدهی با رتبه‌بندی ETA ارزیابی می‌کند.
چگونه همچنان در خرید منبع تغذیه صرفه‌جویی کنیم
منبع تغذیه همچنان یکی از قطعات ارزان‌تر رایانه به شمار می‌رود و یافتن مدلی مناسب لزوماً به معنای صرف بخش بزرگی از بودجه نیست. می‌توانید با انتخاب مدل‌های بدون نورپردازی RGB، کابل‌های بدون روکش بافته‌شده و طراحی نیمه‌ماژولار، هزینه خرید را کاهش دهید. بااین‌حال، هرگز کیفیت یا قابلیت‌های ایمنی را فدای قیمت نکنید؛ زیرا منبع تغذیه در عمل شاهرگ حیاتی تمام رایانه شماست.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Shaheer Khan است. مشاهده مقاله اصلی