من هم‌یار خانه را با برچسب‌های NFC به‌کار می‌گیرم و اتوماسیون‌ها تقریباً به‌طرز دیوانه‌واری توانمندند

بیش از یک سال است که Home Assistant را اجرا می‌کنم و وقتی همهٔ دستگاه‌های هوشمندم، از جمله دستگاه‌هایی را که خودم ساخته‌ام، به آن منتقل کردم، فکر می‌کردم همهٔ قابلیت‌هایش را دیده‌ام: داشبورد سفارشی، پشتیبانی آفلاین از دستگاه‌های اینترنت اشیا و اتوماسیون‌هایی با هر میزان پیچیدگی که بخواهید. اما داشبورد هوشمند و سفارشی Home Assistant یک چیز است؛ افزودن توان برچسب‌های NFC به آن، چیزی دیگر.

برچسب‌های NFC دکمه‌های کوچک اتوماسیون هستند

یک لمس ارزان می‌تواند تقریباً هر چیزی را که Home Assistant کنترل می‌کند فعال کند

بیشتر مردم برچسب‌های NFC را ترفندی تازه می‌دانند: تلفن را به برچسب نزدیک می‌کنید، چراغی روشن می‌شود و تمام. اما یکپارچه‌سازی برچسب‌ها در Home Assistant از این جذاب‌تر است، چون بر پایهٔ یک سازوکار ثبت‌شده کار می‌کند: راه‌انداز برچسب با شناسهٔ برچسبی تطبیق داده می‌شود که پیش‌تر در ثبت Home Assistant ذخیره شده است. یعنی اتوماسیون‌ها بر اساس آنچه Home Assistant از قبل دربارهٔ برچسب می‌داند فعال می‌شوند، نه بر پایهٔ داده‌ای که همان لحظه روی تراشه نوشته شده باشد.

این سازوکار اجازه می‌دهد یک برچسب را به شیوه‌های گوناگون به‌کار بگیرید. می‌توانید یک برچسب NFC در اپلیکیشن همراه Home Assistant بسازید و از آن به‌صورت پیوند یا حتی کد QR فیزیکی استفاده کنید، بی‌آنکه داده‌ای روی برچسب NFC واقعی بنویسید. برای کسی که با اپلیکیشن‌های نویسندهٔ NFC کلنجار رفته تا قالب‌بندی را دقیق تنظیم کند، این ویژگی آسودگی بزرگی است.

اتاق خوابم حالا یک روتین تک‌لمسی دارد

یک برچسب NFC روشنایی، اقلیم، دستگاه‌ها و تنظیمات خواب را مدیریت می‌کند

یکی از پیچیده‌ترین اتوماسیون‌های فعال در راه‌اندازی Home Assistant من، روتین شبانه‌ام است که سه کار انجام می‌دهد: همهٔ چراغ‌های اتاق خواب را خاموش می‌کند، واحد کنترل اقلیم سفارشی‌ام را تنظیم می‌کند و اتاق فعال آن واحد را به اتاق خواب تغییر می‌دهد.

اقدام نخست، فراخوانی light.turn_off است؛ اما به‌جای فهرست کردن نهادهای تک‌تک لامپ‌ها، به شناسهٔ ناحیهٔ اتاق خواب اشاره کرده‌ام. این تغییر کوچک دائماً به کار می‌آید، چون هر لامپ، چراغ یا نوار نوری تازه‌ای که به اتاق خواب اضافه کنم، خودبه‌خود در فرایند خاموش‌سازی قرار می‌گیرد؛ بی‌آنکه لازم باشد دوباره اتوماسیون را تغییر دهم. دیگر لازم نیست هر بار که یک منبع نور هوشمند تازه می‌خرم یا می‌سازم ــ که بیشتر از آنچه دوست دارم اعتراف کنم رخ می‌دهد ــ به‌روزرسانی فهرست نهادها را به یاد بیاورم.

اقدام دوم یک input boolean را روشن می‌کند که آن را مانند دروازه‌ای برای منطق حفظ اقلیم اتاق خواب به کار می‌برم. این منطق روی دستگاه کوچکی اجرا می‌شود که با ESP32 C3 Supermini، حسگر DHT22، نمایشگر OLED و چند کلید فشاری ساخته‌ام. واحد، کلید تنظیم اقلیم دارد و لمس برچسب NFC آن را خودکار روشن می‌کند، بی‌آنکه لازم باشد این کار را از روی دستگاه انجام دهم. در پایان، اقدام سوم یک سرویس سفارشی ESPHome را فرا می‌خواند تا نمایشگر واحد کنترل اقلیم را به صفحهٔ اتاق خواب تغییر دهد.

یک لمس، مرا مستقیم به حالت کار می‌برد

برچسبی روی میزم، تنظیمات لازم برای شروع کار را فعال می‌کند

می‌توانید چندین برچسب NFC را در سراسر خانه قرار دهید و همه را به‌خوبی به کار بگیرید. من اتوماسیونی مشابه را در دفتر کارم اجرا می‌کنم. شارژر بی‌سیم روی میزم یک برچسب NFC دارد که وقتی تلفنم را در طول روز روی آن می‌گذارم، اتوماسیون حالت کار را فعال می‌کند. این اتوماسیون، مانند اتوماسیون اتاق خواب، دستگاه کنترل اقلیم را تنظیم می‌کند و اتاق فعال را به دفتر کار تغییر می‌دهد؛ اما نورها را نیز از نظر شدت و گرمی، متناسب با ساعتی که اتوماسیون فعال شده است، تنظیم می‌کند.

سپس اتوماسیون، نور روز را دنبال می‌کند و گرمای نور دفتر کارم را بر همان اساس تنظیم می‌کند. یعنی هر ساعتی از روز که این اتوماسیون را فعال کنم، نور مناسب را دریافت می‌کنم؛ بی‌آنکه با تنظیمات و کلیدها کلنجار بروم.

اگر پس از غروب آفتاب پشت میزم بنشینم، احتمالاً می‌خواهم بازی کنم یا روی پروژه‌های جانبی‌ام کار کنم. چون این کارها به نور «تمرکز» نیاز ندارند، نورها خودکار گرم‌تر می‌شوند تا بتوانم بدون خستگی چشم به نیم‌دوجین نمایشگر اطرافم نگاه کنم.

برچسب ساده است، اما اتوماسیون ساده نیست

NFC نشان می‌دهد Home Assistant هنگام پیوند دادن کنش‌های فیزیکی با نرم‌افزار، چقدر توانمند می‌شود

در مجموع، این اتوماسیون‌ها تقریباً همهٔ ویژگی‌هایی را نشان می‌دهند که برچسب‌های NFC را در Home Assistant ارزشمند می‌کنند: راه‌اندازی مبتنی بر ثبت که از نوشتن ناقص برچسب آسیب نمی‌بیند، هدف‌گیری مبتنی بر ناحیه که همراه با تجهیزات سخت‌افزاری شما گسترش می‌یابد، ترتیب‌بندی دقیق برای جلوگیری از شرایط رقابتی میان اتوماسیون‌ها و گسترش‌پذیری در سطح سیستم‌عامل تعبیه‌شده، اگر دستگاه‌های هوشمندتان را با ESP32 می‌سازید.

این نمونهٔ کوچکی برای دو اتاق است، اما الگو ــ لمس یک برچسب، زنجیره‌ای از چند عمل هماهنگ و همگام‌سازی وضعیت میان دو جریان خودکار متفاوت ــ دقیقاً همان چیزی است که Home Assistant را از یک اپلیکیشن خانهٔ هوشمند به بستری واقعی برای اتوماسیون تبدیل می‌کند.

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Yadullah Abidi است. مشاهده مقاله اصلی