من گوگل تیوی استریمر 4K را برای جایگزینی یک کرومکست قدیمی خریدم. سه هفته بعد، یک هاب خانه هوشمند ۴۰ دلاری را از کمد شبکهام بیرون کشیدم؛ چون استریمر از قبل کار آن را بر عهده گرفته بود.
نکتهای که بیشتر منتقدان از قلم میاندازند این است: این دستگاه پیش از هر چیز یک هاب خانه هوشمند است و در درجه دوم، جعبهای برای پخش جریانی؛ هرچند گوگل آن را برعکس معرفی میکند. بخش پخش جریانی عملکرد خوبی دارد، اما همین قابلیت دیگر بود که نگاهم را به این دستگاه کاملاً تغییر داد.
گوگل تیوی استریمر 4K در نقش هاب خانه هوشمند
پشتیبانی Thread و Matter در عمل چه میکند
استریمر به روتر مرزی Thread و پشتیبانی داخلی Matter مجهز است. نخستینبار که این موارد را در برگه مشخصات دیدم، نمیدانستم چه معنایی دارند؛ Thread در اصل شبکهای بیسیم و کممصرف است که دستگاههای خانه هوشمند برای ارتباط مستقیم با یکدیگر از آن استفاده میکنند، بهجای آنکه هرکدام اتصال وایفای مستقلی را اشغال کنند. لامپهای Hue و چند دوشاخه هوشمند بینامونشانی که در هیجان روز پرایم خریده بودم، حالا بدون نیاز به هیچ اقدامی از سوی من روی این شبکه ظاهر میشوند.
بیشتر تلویزیونهای هوشمند نمیتوانند چنین کاری انجام دهند. یک پنل سامسونگ یا الجی اپهای پخش جریانی شما را بهخوبی اجرا میکند، اما نمیداند با یک قفل هوشمند یا حسگر حرکتی چه کند. این کار همچنان بر عهده یک هاب جداگانه است، مگر آنکه خود تلویزیون چنین قابلیتی داشته باشد.
چرا این موضوع واقعاً اهمیت دارد؟ دستگاههای Thread، مانند ابزارهای وایفای، از روتر شما عبور نمیکنند. آنها شبکه مش خود را تشکیل میدهند، از دستگاهی به دستگاه دیگر متصل میشوند و تنها به یک روتر مرزی نیاز دارند که در نقطهای مرکزی از خانه قرار گرفته باشد. گوگل تصمیم گرفته این روتر مرزی را در جعبه پخش جریانی ۹۹٫۹۹ دلاری قرار دهد که احتمالاً از پیش قصد خریدش را داشتهاید. این تصمیم از سوی گوگل کمی عجیب است، اما اگر بتوانید از آن بهره ببرید، معاملهای فوقالعاده محسوب میشود.
پیش از آن، وضعیت هاب من آشفته بود. یک هاب اکوارا در کمد برای چند حسگر در داشتم، یک بریج Hue جداگانه پشت تلویزیون برای روشنایی، و یک ترموستات که با سرویس ابری خودش ارتباط برقرار میکرد و با هیچ چیز دیگری سازگار نبود. سه اکوسیستم متفاوت، سه اپلیکیشن و هیچکدام در تعامل با دیگری نبودند. خرید یک هاب اختصاصی برای یکپارچهکردن همه آنها، بسته به برند، ۵۰ تا ۸۰ دلار دیگر هزینه داشت. استریمر این قابلیت را در همان دستگاهی ادغام کرد که از ابتدا قرار بود جایگزینش شود.
نحوه تنظیم دستگاههای Matter روی گوگل تیوی استریمر 4K
اتصال دوشاخههای هوشمند و حسگرها
اپلیکیشن گوگل هوم بهمحض اتصال استریمر به برق، آن را شناسایی کرد. افزودن دستگاههای Matter از آنجا عمدتاً به اسکن کد QR و کمی صبر نیاز داشت. کد پشت یک دوشاخه هوشمند را اسکن کردم، حدود ۱۰ ثانیه صبر کردم و دستگاه بهعنوان وسیلهای قابلکنترل روی پنل خانه تلویزیون ظاهر شد.
سه دوشاخه، دو حسگر در و یک ترموستات سرانجام روی جعبهای اجرا میشوند که از پیش روی میز تلویزیونم قرار داشت. حسگرهای اکوارا پیش از شناساییشدن توسط Matter به بهروزرسانی فرمور نیاز داشتند؛ کاری که حدود ده دقیقه زمان اضافه و یک شب کمی آزاردهنده برایم به همراه داشت. بااینحال، همهچیز در نخستین تلاش جفت شد. پنل خانه روی تلویزیون ظاهر میشود؛ بنابراین حالا در فاصله تبلیغات، بهجای بیرونآوردن گوشی، بررسی میکنم چراغی را روشن گذاشتهام یا نه.
کنترل از راه دور نیز یک دکمه قابلبرنامهریزی در پشت دارد. من دکمهام را برای روشن و خاموشکردن چراغهای ایوان تنظیم کردم. قابلیت کوچکی است، اما بیش از چیزی که انتظار داشتم از آن استفاده میکنم.
گوگل تیوی استریمر 4K در مقایسه با تلویزیونهای هوشمند برای کنترل خانه هوشمند
چرا تلویزیونهای سامسونگ و الجی نمیتوانند روتر مرزی Thread باشند
تلویزیونهای هوشمند بر نرمافزارهایی کاملاً بسته اجرا میشوند که معمولاً برای ردیابی کاربر طراحی شدهاند و توسط همان شرکتی ساخته میشوند که پنل را تولید کرده است. هیچیک از تولیدکنندگان بزرگ نیز رادیوی Thread را بهصورت استاندارد در سراسر محصولات خود عرضه نکردهاند. برخی تلویزیونهای جدیدتر پشتیبانی Matter را در نقش کنترلر اضافه میکنند؛ یعنی میتوانند کلیدی را تغییر دهند که هاب شخص دیگری از پیش مدیریت میکند، اما این با روتر مرزیبودن تفاوت دارد. استریمر در دسته دوم قرار میگیرد و یکی از ارزانترین دستگاههای بازار در این زمینه است.
اپل تیوی 4K از طریق HomeKit و Thread کاری مشابه انجام میدهد و مدل پایه آن اکنون ۱۹۹ دلار قیمت دارد. استریمر ۱۰۰ دلاری گوگل همان کارکرد را با هزینهای کمتر ارائه میدهد و افزون بر آن، با طیف گستردهتری از دستگاههای دارای گواهی Matter که به اکوسیستم اپل محدود نیستند، سازگاری بهتری دارد. اگر از پیش چند سال در اکوسیستم HomeKit غرق نشدهاید، دلیلی برای پرداخت این مبلغ اضافی وجود ندارد.
محدودیتهای خانه هوشمند گوگل تیوی استریمر 4K
البته اگر راهاندازی پیشرفتهای دارید، این دستگاه جایگزین هاب اختصاصی نمیشود. کاربران حرفهای که دهها دستگاه زیگبی از اکوسیستمهای قدیمیتر را مدیریت میکنند، با محدودیت روبهرو میشوند؛ زیرا زیگبی همان پروتکل Thread نیست و استریمر آن را برای شما پلسازی نمیکند، مگر آنکه سازنده یک پل جداگانه Matter ساخته باشد. همچنین سابقه گوگل در کنارگذاشتن سختافزارهای خانه هوشمند، از جمله یکپارچهسازیهای اپلیکیشن Nest Hub، باعث میشود درباره وابستهکردن تمام خانهام به پشتیبانی بلندمدت این دستگاه کمی محتاط باشم. کنارگذاشتن خطوط تولید چند سال پس از عرضه، در این مرحله به عادتی مستندشده برای گوگل تبدیل شده است.
پخش 4K HDR با دالبی ویژن بدون مشکل انجام میشود، هیچ فریمی از دست نمیرود و جلو یا عقببردن محتوا نیز گیر ندارد. بازشدن اپلیکیشنها از حالت سرد شاید یک ثانیه از اپل تیوی 4K من کندتر باشد. تمام شکایت من همین است.
نقطه فروش واقعی چیست؟ دیگر به هاب خانه هوشمند بهعنوان خریدی جداگانه فکر نمیکنم. این قابلیت همانجا، در پسزمینه دستگاهی که هر شب روشنش میکنم، کار میکند. برای ۱۰۰ دلار، این میزان زیرساخت خانه هوشمند که در یک دستگاه پخش جریانی جاسازی شده، معاملهای بسیار مقرونبهصرفه است. اگر در حال راهاندازی سیستمی مبتنی بر Matter هستید، پیش از خرید یک هاب جداگانه، این دستگاه را بخرید.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Bryan M. Wolfe است. مشاهده مقاله اصلی