ماجرایی آشناست: هدفون توگوشی بیسیم یا هدفون سیمیتان را بیرون میآورید و ناگهان میفهمید که نمیتوانید آن را به گوشی هوشمندتان وصل کنید. یا شارژ هدفون بیسیم تمام شده، یا مبدل لازم برای اتصال هدفون سیمی محبوبتان از راه USB-C را جا گذاشتهاید. هرچند صدای بیسیم و USB-C در مجموع راحتترند، چنین لحظههای کلافهکنندهای ما را به حسرت روزگار سادهتری میاندازند؛ زمانی که جک ۳٫۵ میلیمتری هدفون در گوشیهای هوشمند یک استاندارد بود. بااینحال، من خواهان بازگشت جک هدفون به گوشیهای پرچمدار نیستم.
جک ۳٫۵ میلیمتری برای یک کار مشخص ساخته شده و درست به همین دلیل، برای دستگاههایی که صدا کارکرد اصلیشان است—مانند پخشکنندههای صوتی دیجیتال (DAP)—گزینهای ایدئال به شمار میرود. اما گوشیها کارهای گوناگونی انجام میدهند و جک هدفون آنقدر همهکاره نیست که جایگاهی در آنها داشته باشد. افزون بر این، صدای USB-C بهتر است. راهحل، بازگرداندن جک هدفون نیست؛ باید همان درگاه دوم USB-C را به گوشیهای پرچمدار بدهیم که سالهاست به آن نیاز دارند.
محدودیتهای جک ۳٫۵ میلیمتری بیش از حد است
جز چند استثنا، تنها برای یک کار ساخته شده است
من هنوز از گوشیهای دارای جک ۳٫۵ میلیمتری، از جمله TCL ۶۰ XE NXTPAPER 5G و Moto G Stylus، استفاده میکنم؛ اما این درگاه در سال ۲۰۲۶ آنقدر که شاید تصور کنید کاربردی نیست. بیشتر اوقات با هدفونهای توگوشی تمامبیسیم، مانند AirPods Pro ۲ یا Powerbeats Pro ۲، به موسیقی گوشیام گوش میدهم. گاهی نیز برای جداسازی بهتر صدای محیط، یک هدفون دورگوشی بیسیم میگذارم. بهندرت سراغ هدفون توگوشی سیمی میروم و وقتی هم چنین میکنم، معمولاً برای اتصال آن به گوشی از یک مبدل دیجیتالبهآنالوگ (DAC) با درگاه USB-C بهره میبرم.
به بیان دیگر، جک ۳٫۵ میلیمتری گوشیهایم بیشتر اوقات بیاستفاده مانده است. فضا اشغال میکند، اما بهندرت سودی برایم دارد. هنگام استفاده از جک ۳٫۵ میلیمتری داخلی گوشی، ناچارید به DAC خود گوشی و کارساز و میکسر صوتی پیشفرض سیستم، یعنی AudioFlinger، بسنده کنید. AudioFlinger نرخ نمونهبرداری قطعههای باکیفیتتر را به نرخ استاندارد 48kHz کاهش میدهد و در نتیجه از کیفیت آنها میکاهد. درگاه USB-C گوشی، در صورت همراهشدن با یک DAC مبتنی بر USB-C و برنامه پخش صوت مناسب، توان پخش صدای بیتبهبیت دقیق را دارد؛ پس چرا باید از جک هدفون استفاده کرد؟
فرض کنیم از معدود کسانی هستید که برای گوشدادن به موسیقی فقط از جک ۳٫۵ میلیمتری هدفون استفاده میکنند. حتی در این صورت نیز وقتی موسیقی گوش نمیدهید، آن درگاه هیچ کاری انجام نمیدهد. البته انصافاً از جک هدفون بهشکلی هوشمندانه برای اتصال لوازمی بیارتباط با صدا، مانند کارتخوانها و دکمهها، نیز استفاده شده است. فرستندههای فروسرخ، چراغقوههای کوچک و آنتنهای رادیوی FM را هم میتوان از راه جک ۳٫۵ میلیمتری به گوشیهای هوشمند متصل کرد. بنابراین، از نظر فنی پخش صدا تنها کاری نیست که جک هدفون از عهدهاش برمیآید.
اما در عمل، این لوازم جانبی کمکاربرد ۳٫۵ میلیمتری در سال ۲۰۲۶ نیز به بسیاری از همان دلایلی که لوازم صوتی را به مهاجرت واداشت، برای اتصال به دستگاهها از Bluetooth یا USB-C استفاده میکنند.
راهحل، دو برابر کردن درگاههای USB-C است
واقعاً یک گوشی با دو درگاه USB-C میخواهم
ایسوس ROG Phone ۹ Pro گوشی مجهز به Snapdragon ۸ Elite و دو درگاه USB-C است.
اینها همان دو ایرادی هستند که در جک ۳٫۵ میلیمتری هدفونِ گوشیهای هوشمند امروزی میبینم. این جک توان بازتولید بیتبهبیت دقیق صدا را ندارد و ازاینرو برای دوستداران حرفهای صدا که بهترین کیفیت ممکن را میخواهند، انتخاب نامناسبی است. همچنین آنقدر همهکاره نیست که در گوشیهای هوشمندی که همین حالا هم با کمبود فضا روبهرو هستند، جایی به خود اختصاص دهد.
اگر از خریدار معمولی گوشی هوشمند بپرسید که آیا به بهای کاهش ظرفیت باتری خواهان بازگشت جک هدفون است، درگاه ۳٫۵ میلیمتری شانسی نخواهد داشت. نظرسنجی CNET در اوایل امسال نشان داد که ۸۰ درصد بزرگسالان آمریکایی خواهان گوشیای با شارژدهی بهتر هستند. این ویژگی در صدر خواستههای خریداران گوشی هوشمند قرار دارد و چشمپوشی از شارژدهی احتمالی بیشتر، در برابر جک هدفون و کاربردهای محدودش، معامله ارزشمندی نیست. اما آیا درگاه دیگری وجود دارد که آنقدر سودمند باشد که افزودنش به گوشیهای پرچمدار را توجیه کند؟
سادهترین پاسخ اغلب همان پاسخ درست است. بهترین راه بازگرداندن امکان آسان استفاده از صدای سیمی به گوشیهای هوشمند، افزودن جک هدفون نیست؛ بلکه باید یک درگاه USB-C دوم به آنها افزود. صدای USB-C به لطف پخش بیتبهبیت دقیق و پشتیبانی بسیار خوب از DACهای بیرونی، همین حالا نیز از صدای ۳٫۵ میلیمتری بهتر است. بااینحال، اگر تنها درگاه USB-C گوشی را به صدا اختصاص دهید، دیگر نمیتوانید همزمان از آن برای کار دیگری بهره ببرید. درگاه USB-C دوم به کاربران اجازه میدهد همزمان با گوشدادن از راه هدفون سیمی، گوشی را با کابل شارژ کنند؛ همان چیزی که مردم واقعاً میخواهند.
گوشیهای نیرومندتر به درگاههای بیشتری نیاز دارند
درگاه دوم USB-C کار با حالت دسکتاپ را نیز آسانتر میکند
ایدهٔ بهکارگیری دو درگاه USB-C در گوشیهای هوشمند تازه نیست. ایسوس پیشتر سری ROG Phone را با دو درگاه USB-C عرضه کرده بود و به همین ویژگی شهرت داشت. در Asus ROG Phone ۹ Pro، درگاههای USB-C پایین و کنارهٔ گوشی با هدف بازی طراحی شده بودند، اما برای پخش صدای سیمی نیز به همان اندازه کارآمد بودند. گوشیهای قدرتمندی مانند iPhone ۱۸ Pro Max یا Samsung Galaxy S26 Ultra با داشتن دو درگاه USB-C میتوانند همهٔ تواناییهای خود را به نمایش بگذارند.
گوشیهای هوشمند دیگر فقط وسیلهای برای ارتباط نیستند. قابلیتهایی مانند حالت دسکتاپ Android ۱۷ یا DeX سامسونگ، گوشیهای پرچمدار را به رایانههایی جیبی و تمامعیار تبدیل میکنند. میتوان آنها را به نمایشگر و تجهیزات جانبی متصل کرد و از توان پردازشیشان بهره گرفت، اما انجام این کار تنها با یک درگاه USB-C دردسرساز است. برای اتصال همهچیز به یک مبدل نیاز خواهید داشت و به همین دلیل، استفاده از گوشی هوشمند بهجای لپتاپ یا رایانهٔ رومیزی چندان عملی نیست. درگاه USB-C دوم همهچیز را دگرگون میکند.
صدای سیمی و حالت دسکتاپ تنها قابلیتهایی نیستند که از وجود درگاه USB-C دوم سود میبرند. با قدرتمندتر شدن دوربین گوشیها، ضبط مستقیم روی یک SSD برای مدیریت حجم بالای فایلها بیش از پیش ضرورت پیدا میکند. برای نمونه، فایلهای ProRes RAW اپل آنقدر حجیماند که توصیه میشود مستقیماً روی SSD ضبط شوند. اما اگر SSD را از طریق USB-C به iPhone خود متصل کنید، دیگر نمیتوانید همزمان گوشی را شارژ و دادهها را منتقل کنید.
همهکاره بودن، نقطهٔ قوت USB-C است و گوشیهای پرچمدار نیز دقیقاً به همین دلیل به آن نیاز دارند. بااینحال، وقتی همان یک درگاه USB-C برای شارژ هم به کار میرود، کاربران گوشیهای هوشمند برای بهرهگیری از قابلیتهای دیگر آن ناچار به استفاده از مبدلها و هابها میشوند. حتی اگر بازگرداندن جک ۳٫۵ میلیمتری هدفون به گوشیهای پرچمدار ممکن بود، باز هم چنین چیزی نمیخواستم. اگر فردا یک گوشی پرچمدار با دو درگاه USB-C در آمریکا عرضه شود، همان فردا آن را میخرم. چنین دستگاهی نهتنها بهترین گوشی برای پخش صدای سیمی خواهد بود، بلکه کاربردهای بسیار بیشتری هم خواهد داشت.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Brady Snyder است. مشاهده مقاله اصلی