در ماه سپتامبر، نیویورک تایمز فهرست ۱۰۰ سریال برتر قرن بیست‌ویکم را منتشر کرد؛ آثاری که پخششان پس از ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰ آغاز شده است. این روزنامه فهرست خود را بر پایهٔ نظرسنجی از بازیگران، گردانندگان سریال‌ها، سازندگان، مدیران و دیگر دست‌اندرکاران تلویزیون تنظیم کرد. این فهرست، انتخاب حرفه‌ای‌ها بود.
اندکی بعد، تایمز فهرست دیگری از ۱۰۰ سریال برتر قرن بیست‌ویکم منتشر کرد که این بار بر پایهٔ آرای بیش از ۱۰۰ هزار خواننده شکل گرفته بود. این فهرست نیز انتخاب تماشاگران بود.
بی‌گمان صفتی مانند «بهترین» به برداشت هرکس بستگی دارد؛ اما مقایسهٔ سریال‌های محبوب حرفه‌ای‌ها با انتخاب‌های تماشاگران، تفاوت‌های جالبی را آشکار می‌کند.
حرفه‌ای‌ها و تماشاگران بر سر انتخاب‌های اصلی هم‌نظرند
ده اثر برتر دو فهرست بسیار به هم نزدیک‌اند
با اینکه میان این دو فهرست تفاوت‌های فراوانی دیده می‌شود، بیشتر این تفاوت‌ها در رتبه‌های پایین‌تر به چشم می‌خورند. در صدر فهرست‌ها، به نظر می‌رسد تماشاگران و حرفه‌ای‌ها دربارهٔ برترین سریال‌های قرن اتفاق‌نظر دارند.
برای مقایسه، این ده سریال برتر به انتخاب حرفه‌ای‌های تلویزیون است…
- بریکینگ بد
- شنود
- مد من
- وراثت
- فلی‌بگ
- بازی تاج‌وتخت
- ویپ
- ۳۰ راک
- زیاد ذوق‌زده نشو
- آتلانتا
…و این هم ده سریال برتر به انتخاب تماشاگران:
- بریکینگ بد
- شنود
- مد من
- وراثت
- بازی تاج‌وتخت
- بهتره با ساول تماس بگیری
- اداره (نسخهٔ آمریکا)
- فلی‌بگ
- پرورش شکست‌خورده
- تد لاسو
حرفه‌ای‌ها و تماشاگران هم‌عقیده‌اند که سریال‌هایی مانند بریکینگ بد، شنود، مد من، وراثت و بازی تاج‌وتخت شایستهٔ ستایش‌اند. نیمهٔ دوم فهرست ده اثر برتر کمی جالب‌تر می‌شود، اما همچنان همه می‌پذیرند که بهترین سریال‌های قرن اغلب درام‌هایی فاخر و بلندپروازانه‌اند؛ البته فلی‌بگ را نیز نباید از قلم انداخت.
تماشاگران بیش از حرفه‌ای‌ها کمدی دوست دارند
تماشاگران عادی بیشتر اهل خنده‌اند
هرچند حرفه‌ای‌ها چند کمدی مانند ویپ و ۳۰ راک را در رتبه‌هایی بالاتر از تماشاگران قرار داده‌اند، در مجموع به نظر می‌رسد تماشاگران برای کمدی ارزش بیشتری قائل‌اند. سریال‌هایی مانند اداره، پرورش شکست‌خورده، تد لاسو و پارک‌ها و تفریحات نمونه‌هایی از این گرایش‌اند.
شیتز کریک، جای خوب، کامیونیتی، هکس، خانوادهٔ امروزی و فیلادلفیا همیشه آفتابی نیز همگی در فهرست تماشاگران رتبه‌ای بالاتر از فهرست حرفه‌ای‌ها دارند. افزون بر این، تماشاگران چندین کمدی موقعیت را برگزیده‌اند که در فهرست حرفه‌ای‌ها اصلاً جایی ندارند؛ از جمله دختران دری، شرینکینگ، نظریهٔ بیگ‌بنگ، دختر جدید، بروکلین نه‌نه، دبستان ابوت، اسکرابز و برگرهای باب.
البته برای رعایت انصاف باید گفت حرفه‌ای‌ها نیز چند کمدی را در فهرست خود گنجانده‌اند که تماشاگران کنار گذاشته‌اند؛ از جمله ایست‌باند و داون، لوئیس، بازگشت، کی و پیل، پیپ شو و شوی شپل. بااین‌همه، در مجموع چنین به نظر می‌رسد که تماشاگران عادی بیش از حرفه‌ای‌های تلویزیون اهل خنده‌اند و استقبال بیشتری از کمدی‌های موقعیت عامه‌پسند می‌کنند.
حرفه‌ای‌ها کدام سریال‌ها را برگزیدند که هواداران از قلم انداختند؟
شاید حتی آن‌ها را نشناسید
مقایسهٔ سریال‌هایی که تنها در یکی از این دو فهرست جای گرفته‌اند، جالب است. در ادامه، همهٔ سریال‌هایی را می‌بینید که در فهرست حرفه‌ای‌ها حضور دارند، اما در فهرست هواداران نیستند؛ از بالاترین رتبه تا پایین‌ترین:
- شاید نابودت کنم
- بازگشت
- کی و پیل
- روشن‌ضمیر
- دره شاد
- دفتر
- نمایش شپل
- پن۱۵
- پیپ شو
- در دل ماجرا
- آنتونی بوردین: بخش‌های ناشناخته
- آنتونی بوردین: بدون رزرو
- سپر
- مشاجره، فصل ۱
- بازی مرکب
- چگونه با جان ویلسون
- چیزهای بهتر
- سیاره زمین
- بچه گوزن
- به‌سوی شرق و پایین
- فاجعه
- آن شب
- توقف و آتش گرفتن
- او اِی
- رسوایی
همان‌طور که شاید انتظار می‌رفت، حرفه‌ای‌ها بیش از هواداران به سریال‌های کمتر شناخته‌شده‌ای مانند «بازگشت»، «روشن‌ضمیر» و «دفتر» گرایش دارند. این انتخاب‌ها حال‌وهوایی تا اندازه‌ای خاص‌پسندانه به فهرست داده‌اند، اما در میانشان آثار باکیفیت فراوانی نیز وجود دارد که شاید نامشان را نشنیده باشید. چه‌بسا یکی از آن‌ها انتخاب بعدی‌تان برای ساعت‌ها تماشای پی‌درپی باشد.
نکته‌ای که کمتر می‌شد پیش‌بینی کرد، علاقهٔ بیشتر حرفه‌ای‌ها به برنامه‌های غیرداستانی در مقایسه با عموم مردم است. فهرست آنان چند برنامه با حضور آنتونی بوردین، مجموعهٔ مستند طبیعت «سیاره زمین» و مستند نامتعارف «چگونه با جان ویلسون» را در بر می‌گیرد.
هواداران کدام سریال‌ها را برگزیدند که حرفه‌ای‌ها نادیده گرفتند؟
حرفه‌ای‌ها را بابت فراموش‌کردن «آواتار: آخرین بادافزار» نمی‌بخشم
فهرست سریال‌هایی که تنها هواداران برگزیده‌اند، کمی آشناتر و عامه‌پسندتر است:
- آواتار: آخرین بادافزار
- دختران دری
- روان‌درمانی
- شرلوک
- دارک
- نظریهٔ بیگ‌بنگ
- دختر جدید
- بروکلین نه‌نه
- خلیج بیوه
- آناتومی گری
- آشنایی با مادر
- خانم میزل شگفت‌انگیز
- پلوریبوس
- شکارچی ذهن
- رقابت پرحرارت
- دبستان ابوت
- فارگو (فصل ۱)
- آقای ربات
- اسکرابز
- برادچرچ
- مردگان متحرک
- دروغ‌های کوچک بزرگ
- گستره
- این ما هستیم
- برگرهای باب
در مجموع، مجموعه‌های این فهرست از آثاری که حرفه‌ای‌ها برگزیده‌اند شناخته‌شده‌ترند؛ و این منطقی است، زیرا این فهرست بر پایهٔ آرای بینندگان عادی تلویزیون شکل گرفته و طبیعتاً احتمال بیشتری دارد که آنان آثار محبوب را دیده باشند. نبودن مجموعه‌های جریان‌سازی مانند «مردگان متحرک» و «نظریهٔ بیگ‌بنگ» در فهرست حرفه‌ای‌ها عجیب به نظر می‌رسد؛ بنابراین خوشحالم که اینجا حضور دارند. همچنین خوشحالم که مجموعه‌های درخشانی چون «شکارچی ذهن»، «گستره» و «دارک» نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند.
در این فهرست مجموعه‌های در حال پخش بسیار بیشتری دیده می‌شوند؛ از جمله «پلوریبوس»، «خلیج بیوه» و «شرینکینگ». به نظر می‌رسد نگاه بینندگان عادی تلویزیون بیشتر به آثار روز معطوف است.
مجموعه‌هایی که از غیبتشان در هر دو فهرست شگفت‌زده‌ام
شاید قرن بعد
در پایان، از اینکه بعضی مجموعه‌ها در هیچ‌یک از دو فهرست جایی نداشتند شگفت‌زده شدم؛ آثاری که یا بسیار خوب‌اند، یا تأثیر فراوانی گذاشته‌اند، یا هوادارانی پرشور دارند، یا همهٔ این ویژگی‌ها را یک‌جا گرد آورده‌اند:
- 24
- بادبان‌های سیاه
- پسران
- فایرفلای
- شکست‌ناپذیر
- ریک و مورتی
- رم
- سیلیکون ولی
- اسپارتاکوس
- وایکینگ‌ها
شگفت‌آور است که هیچ‌یک از دو فهرست حتی یک مجموعهٔ انیمه، مانند «دفترچه مرگ» یا «حمله به تایتان»، را در خود ندارد؛ دو اثری که هر دو به موفقیتی خیره‌کننده دست یافته‌اند. همچنین با وجود انبوه محتوایی که مارول در چند سال گذشته روانهٔ بازار کرده است، هیچ‌یک از مجموعه‌های تلویزیونی آن به این فهرست‌ها راه نیافته‌اند.
به امید ادامهٔ قرن بیست‌ویکم
آیا مجموعهٔ دیگری هست که به نظرتان باید در این فهرست‌ها حضور می‌داشت؟ اثری را می‌شناسید که در رتبه‌ای بیش از اندازه بالا یا پایین قرار گرفته باشد؟ بد نیست تا حوالی سال ۲۰۵۰، زمانی که دوباره بتوانیم حال‌وهوای صنعت تلویزیون را بسنجیم، دربارهٔ آن‌ها گفت‌وگو کنیم.
منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Dan Selcke است. مشاهده مقاله اصلی