پیکربندیهای دو کارت گرافیکی در گذشته بسیار رایجتر بودند و دوران CrossFire و SLI مدتهاست به پایان رسیده است؛ انویدیا نیز با سری RTX ۴۰۰۰ و کنار گذاشتن SLI، رسماً تیر خلاص را زد.
البته این پیکربندیها دیگر برای بازی چندان رایج نیستند، اما دو کارت گرافیکی در یک سیستم همچنان کاربردهای تخصصی متعددی دارند. مدتهاست از یک RTX A2000 یدکی بهعنوان کارت گرافیکی ثانویه در یک محفظه eGPU استفاده میکنم؛ این کارت ارزش خود را ثابت کرده است و دیگر نمیتوانم به پیکربندی تککارت گرافیکی بازگردم.
بررسی یک پیکربندی تا حدی نامتعارف
یک eGPU برای سیستم دسکتاپی
ابتدا باید ساختار پایه را توضیح دهم. برای سیستم AM4 مبتنی بر Ryzen 5600G خود، تصمیم گرفتم یک Nvidia RTX A2000 (مدل ۶ گیگابایتی، متأسفانه) را از طریق OCuLink به یکی از درگاههای PCIe x16 مادربورد متصل کنم.
این پیکربندی را «بهینهشده» نمیدانم؛ زیرا روشهای بسیار تمیزتری برای راهاندازی دو کارت گرافیکی وجود دارد. با این حال، این روش کاملاً کاربردی است، هرچند اندکی پیچیدگی دارد.
رابط OCuLink میتواند به سرعت PCIe ۴.۰ x4 دست یابد؛ سرعتی که بههیچوجه به حداکثر پهنای باند نظری RTX A2000 نزدیک نیست. با این حال، برای نیازهای من کاملاً مناسب و حتی قدرتمند است.
تنها نقطهضعف OCuLink، نبود عملی پشتیبانی از اتصال و جداسازی در حال اجرا است. یعنی کارت گرافیکی باید پیش از روشن شدن سیستم متصل باشد و در زمان کار سیستم نیز نمیتوان آن را جدا کرد.
همانطور که پیشتر اشاره شد، گلوگاه اصلی همان ۶ گیگابایت حافظه VRAM است که در سال ۲۰۲۶ بههیچوجه کافی نیست. نسخه ۱۲ گیگابایتی RTX A2000 وجود دارد، اما در اختیارم نیست و همین موضوع، ارتقای آینده را ضروری میکند.
استفاده از دو کارت گرافیکی برای مجازیسازی
ماشینهای مجازی با شتاب کارت گرافیکی
بیشترین استفاده من از کارت گرافیکی ثانویه به مجازیسازی، یا دقیقتر بگوییم، ماشینهای مجازی با شتاب سختافزاری کارت گرافیکی مربوط است. این روش با واگذاری کامل یک دستگاه PCIe، در اینجا RTX A2000، به سیستم مهمان کار میکند؛ در نتیجه کارت گرافیکی چنان عمل میکند که گویی بخشی از سیستمی جداگانه و ایزوله از سیستم میزبان است.
RTX A2000 از نظر فنی یک کارت Quadro است و بسیاری از قابلیتهای حرفهای را در اختیار میگذارد؛ از جمله امکان ایجاد نمایشگرهای مجازی. این قابلیت بسیار مهم است، زیرا در غیر این صورت باید یک درایور نمایشگر مجازی نصب کنید یا از یک دانگل شبیهساز HDMI استفاده کنید؛ هیچیک از این دو، دستکم از نظر من، راهحلی تمیز نیستند.
کارت Quadro زمانی ارزش خود را نشان داد که آن را برای یک ماشین مجازی Windows ۱۱ LTSC پیکربندی کردم. از آنجا که این VM از شتاب کارت گرافیکی بهره میبرد، میتوان برنامههای سهبعدی را با عملکردی قابلقبول در آن اجرا کرد؛ هدفی که از ابتدا در نظر داشتم.
این کارت در سال ۲۰۲۶، بهشرط واقعبینانه بودن انتظارات، هنوز آنقدر توانمند است که بتوان با آن بازی کرد. من عمدتاً از ماشین مجازی خود برای برنامههای انحصاری Windows، مانند مجموعه Microsoft Office و برخی عناوین Game Pass، استفاده میکنم که بیدردسر اجرا میشوند؛ برنامههایی که در غیر این صورت نمیتوان آنها را مستقیماً روی سختافزار لینوکس اجرا کرد.
کاربردهای مدرن دیگر برای پیکربندیهای دو کارت گرافیکی
Lossless Scaling و چند ترفند دیگر
البته VFIO تنها کاربرد RTX A2000 نیست. این کارت برای کارهای دیگر، از جمله برخی پروژههای هوش مصنوعی محلی، نیز بسیار مناسب است. ۶ گیگابایت VRAM دامنه مدلهای قابل اجرا را محدود میکند، اما هنوز میتوان شمار قابلتوجهی از مدلها را با این میزان حافظه اجرا کرد و هستههای CUDA در A2000 برای چنین کارهایی کاملاً توانمند هستند.
جالب است بدانید که حتی بدون نیاز به SLI یا CrossFire، دو کارت گرافیکی همچنان در بازی کاربرد دارند. یکی از نمونههای محبوبتر، اختصاص کامل کارت گرافیکی ثانویه به Lossless Scaling است.
Lossless Scaling میتواند بهجای اجرای تولید فریم روی یک کارت گرافیکی، کارت گرافیکی ثانویه را به این کار اختصاص دهد و نتیجه بهتری به دست آورد. بهترین بخش ماجرا این است که برای این کار به کارت گرافیکی بسیار قدرتمندی نیاز ندارید و RTX A2000 کاملاً کفایت میکند.
دو کارت گرافیکی نمردهاند؛ تخصصی شدهاند
استفاده همزمان از دو کارت گرافیکی در گذشته بسیار رایجتر بود، اما هرگز کاملاً منقرض نشد. ماشینهای مجازی همچنان از چند GPU بهره میبرند و مشتاقم از A2000 بهطور کامل در یک سیستم HTPC جداگانه استفاده کنم؛ سیستمی که به لطف معماری زیربناییاش باید بسیار کممصرف باشد. توان مصرفی برد نیز تنها ۷۰ وات است، بنابراین به توان اضافی نیاز ندارد.
پیکربندیهای دو GPU هنوز وجود دارند؛ تنها با گذشت زمان تخصصیتر و محدودتر شدهاند. اگر قصد آزمایش دارید، پیش از شروع مطمئن شوید مادربوردی تهیه کردهاید که فضای کافی برای کارت یا کارتهای گرافیکی شما داشته باشد.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Dipan Saha است. مشاهده مقاله اصلی