در راهروی تجهیزات شبکه، Cat8 طوری خودنمایی میکند که انگار باید حتماً آن را بخرید. روی جعبه، سرعت ۴۰ گیگابیتبرثانیه و فرکانس ۲۰۰۰ مگاهرتز نوشته شده است؛ بالاترین عدد روی قفسه، همراه با پوشش محافظ ضخیمی که بسیار حرفهای به نظر میرسد. این وسوسه را درک میکنم؛ بالاخره هرچه بیشتر، بهتر، مگر نه؟ اینجا نه. هنگام ساخت خانهمان، زیرزمین را مسیربهمسیر با Cat6 کابلکشی کردم و هر وقت طول کابل آماده کارخانهای مناسب نباشد، هنوز هم خودم کابل را میبُرم و سوکت میزنم.
این تجربه عملی نکتهای را به من آموخت که روی جعبه نمینویسند: Cat8 هرگز برای خانه طراحی نشده بود. پیش از آنکه برای کابلی بیشتر هزینه کنید که هیچ کمکی به تجهیزاتتان نمیکند، بهتر است بدانید چرا رده درجشده روی روکش کابل اهمیت دارد. در ادامه میبینیم Cat8 واقعاً چه میکند، چرا در خانه نمیتوانید از توان آن بهره ببرید و بهجای آن بهتر است چه کابلی بخرید.
Cat8 واقعاً چیست و برای چه کسانی ساخته شده است؟
ساختهشده برای مرکز داده، نه اتاق نشیمن
Cat8 روی کاغذ جهشی واقعی است. این کابل میتواند اترنت ۲۵ یا ۴۰ گیگابیتی را با فرکانس ۲۰۰۰ مگاهرتز منتقل کند؛ پهنای باندی چهار برابر Cat6a. البته این سرعت محدودیت مسافت سختگیرانهای دارد و فقط تا حدود ۳۰ متر یا ۹۸ فوت در دسترس است. فراتر از آن، دیگر نمیتوان روی این اعداد حساب کرد. هر کابل Cat8 معتبر نیز کاملاً پوششدار است: دور هر زوج سیم تابیده یک لایه فویل قرار دارد و پوشش دیگری هم کل دسته سیمها را در بر میگیرد. چنین ساختاری برای مقابله با نویز الکتریکی فراوان در اتاق سرورها ساخته شده است.
این برد کوتاه عیب نیست، بلکه بخشی از طراحی کابل است. Cat8 برای پیوند دادن سوئیچها و سرورهایی ساخته شده که در یک رک کنار هم چیده شدهاند؛ جایی که تجهیزات ۴۰ گیگابیتی واقعاً به کابل ۴۰ گیگابیتی نیاز دارند. در چنین محیطهایی، هم تجهیزاتی وجود دارد که میتوانند از تمام ظرفیت کابل استفاده کنند و هم کارشناسانی که پوشش محافظ را بهدرستی به زمین متصل میکنند. در خانه شما هیچیک از این شرایط وجود ندارد. این کابل ابزاری دقیق برای حل مشکلی است که شما ندارید؛ درست به همین دلیل، مشخصاتش چنین وسوسهانگیز به نظر میرسد، اما در خانه ارزش چندانی ندارد.
چرا Cat8 انتخاب نادرستی برای خانه است؟
مشخصات روی کاغذ با تجهیزات شما همخوان نیست
نخست به اینترنت ورودی خانه نگاه کنید. هیچ ارائهدهنده اینترنتی برای کاربران خانگی، سرویسی سریعتر از ۱۰ گیگابیت عرضه نمیکند و سرعت اینترنت بیشتر ما جایی میان ۱ تا ۲.۵ گیگابیت است. سپس نوبت تجهیزات میرسد. بیشتر روترها، کنسولها و درگاههای شبکه لپتاپ از سرعت ۱ گیگابیت فراتر نمیروند و حتی گرانترین تجهیزات خانگی نیز به ۱۰ گیگابیت محدود میشوند. کندترین دستگاه، سقف سرعت کل اتصال را تعیین میکند؛ بنابراین وصل کردن کابل ۴۰ گیگابیتی به روتر ۱ گیگابیتی هیچ سودی برایتان ندارد. در واقع، برای ظرفیتی پول دادهاید که هیچ دستگاهی در خانه نمیتواند به آن برسد.
مسافت هم اوضاع را بدتر میکند. محدودیت ۳۰ متری Cat8 از بسیاری از مسیرهای واقعی کوتاهتر است، بهویژه وقتی کابل باید از رک زیرزمین بالا برود، از میان دیوار عبور کند و در امتداد یک طبقه کشیده شود. افزون بر این، پوشش محافظی که Cat8 را متمایز میکند تنها زمانی کارایی دارد که در هر دو سر کابل بهدرستی به زمین متصل شده باشد. اگر این پوشش بدون اتصال رها شود، ممکن است بهجای مهار نویز، آن را افزایش دهد و کابل گرانقیمت شما را به دردسر بدل کند.
هزینه پنهان Cat8 برای نصب
کابلی خشکتر با سوکتزنی دشوارتر
قیمت خود Cat8 فقط نخستین هزینه است. این همه پوشش محافظ و مس ضخیم، کابل را خشک و انعطافناپذیر میکند. کابل بهسختی از پیچهای تند میگذرد و هنگام عبور دادن آن از فضای خالی دیوار یا داخل لوله، مدام گیر میکند. در نتیجه، نصب هر مسیر به کشمکشی تمامعیار تبدیل میشود.
سوکتزنی دردسر بزرگتری است. وقتی برای کابلکشی زیرزمین، کابلهای اترنت را خودم پرس میکردم، با Cat6 بدون پوشش محافظ سروکار داشتم؛ حتی همان کابل هم بیش از سرعت، به صبر و دقت نیاز داشت. Cat8 سختگیرتر است. ساختار پوششدار آن به اتصالدهندههای ویژه و اتصال دقیق به زمین نیاز دارد و ساختن سرسوکتی تمیز و استاندارد، ظرافت زیادی میطلبد. کافی است سوکتزنی کمی ناشیانه انجام شود تا همان کاراییای را که برایش پول بیشتری پرداختهاید از دست بدهید.
پس برای خود کابل بیشتر پول میدهید، اتصالدهندههای گرانتری میخرید و بخش بیشتری از بعدازظهر را صرف جا انداختن سیمی خشک و سرسخت میکنید؛ آن هم برای سرعتی که تجهیزاتتان هرگز به آن نزدیک نمیشوند. چنین حسابوکتابی برای خانه هیچوقت بهصرفه نیست.
کابلی که خانه شما واقعاً نیاز دارد
Cat6a برای کابلکشی تازه، Cat6 برای صرفهجویی
برای بیشتر خانههای امروزی، انتخاب من Cat6a است. این کابل در تمام مسیر ۱۰۰ متری، سرعت کامل ۱۰ گیگابیت را فراهم میکند؛ درحالیکه Cat6 تنها در مسافتهای کوتاهتر به چنین سرعتی میرسد. اگر چند کابل Cat6a را کنار هم درون دیوار عبور دهید، مقاومت بهتری هم در برابر همشنوی خواهند داشت. Cat6a کمی از Cat6 گرانتر است، اما همچنان آنقدر انعطافپذیر هست که نصبش به کشمکش تبدیل نشود. برای کابلکشی تازه داخل دیوار که قرار است ۱۵ سال دوام بیاورد، این همان آیندهنگری هوشمندانه و واقعبینانه است.
Cat6 همچنان گزینهای بسیار بهصرفه است؛ خود من هم همین کابل را از میان دیوارهای خانهام عبور دادهام. این کابل بهآسانی از سرعتهای یک و ۲٫۵ گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی میکند و در مسیرهای کوتاهتر حتی به ۱۰ گیگابیت بر ثانیه هم میرسد. چنین ظرفیتی برای پاسخگویی به نیاز بیشتر خانهها تا سالها کافی است. اگر بودجه محدودتری دارید و قصد ندارید از سرعت یک گیگابیت فراتر بروید، Cat5e نیز بهخوبی کارتان را راه میاندازد.
هر کابلی که برمیگزینید، حروف درجشده روی روکش آن تعیین میکنند که از نظر مقررات مجازید کابل را در چه فضاهایی به کار ببرید. ردهبندی کابل را با فضای نصب هماهنگ کنید و یک حلقه کابل عمده بخرید؛ به این ترتیب، با هزینهای کمتر از یک جعبه کابل رابط Cat8، شبکهای خواهید داشت که خانهتان واقعاً میتواند از آن بهره ببرد.
کابل مناسب را بخرید؛ پولتان را برای مسیر کابلکشی نگه دارید
بزرگتر بودن شماره رده، راه تضمین دوام بلندمدت شبکه خانگی نیست. کابلی که پشت دیوار کاذب پنهان میشود، چندین نسل از روترها بیشتر عمر میکند؛ بنابراین، آمادگی واقعی برای آینده را نباید در برگه مشخصات Cat8 جستوجو کرد، بلکه باید امکان تعویض کابلها در سالهای بعد را فراهم ساخت. وقتی زیرزمین را تکمیل میکردم، هوشمندانهترین کارم نصب لوله کابل بود تا بتوانم بعدها بدون شکافتن دیوار، کابل تازهای از آن عبور دهم. Cat6a یا Cat6 بخرید، هزینه اضافی Cat8 را نپردازید و پولی را که صرفهجویی میکنید برای نصب یکی دو لوله خالی کنار بگذارید. این همان بهسازیای است که در آینده بابتش از خودتان سپاسگزار خواهید بود.
منبع: این مطلب ترجمه و بومیسازی مقالهای از MakeUseOf به قلم Jonathon Jachura است. مشاهده مقاله اصلی