DLSS ۵ ویچر ۳ را بازسازی‌شده‌تر از خود نسخه بازسازی‌شده نشان داد

DLSS ۵ به‌تازگی سروصدای زیادی به پا کرده است؛ اتفاقی شگفت‌آور، چون هنوز حتی به‌صورت «رسمی» منتشر نشده است. من هم سهم خودم را از آزمایش نسخه درزکرده کد DLSS ۵ انجام داده‌ام و تا اینجا به نتایجی ضدونقیض رسیده‌ام. برخی بازی‌ها از موتور نورپردازی بهبودیافته آن سود می‌برند، اما بعضی دیگر چنان مصنوعی و بی‌روح از کار درمی‌آیند که انگار، اگر بخواهیم با ملایمت بگوییم، یک فیلتر هوش مصنوعی روی آن‌ها کشیده‌اند. با انتشار اخیر نسخه بازسازی‌شده ویچر ۳، چاره‌ای جز آزمایش DLSS ۵ روی آن نداشتم.

انتظار چندانی نداشتم، اما DLSS ۵ برای این بازی ده‌ساله معجزه کرد و نسخه مادشده در برخی صحنه‌ها بسیار بهتر از بازسازی رسمی به نظر می‌رسید؛ هرچند کاستی‌های آشکاری هم داشت.

نورپردازی موتور RED از DLSS ۵ سود می‌برد

اما فقط در موقعیت‌هایی بسیار خاص

همان‌طور که آزمایش‌های پیشینم با ماد DLSS Swapper نشان داده‌اند، DLSS ۵ عمدتاً نورپردازی کلی بازی را تغییر می‌دهد و کاری به بافت‌ها یا مدل‌های شبکه‌ای شخصیت‌ها ندارد. این ماد در ویچر ۳ نیز رفتاری شبیه آنچه در سایبرپانک ۲۰۷۷ دیدم دارد. در هر دو بازی ساخته‌شده با موتور RED، اثر DLSS ۵ عمدتاً به روشنایی سراسری محدود می‌شود. در بیشتر بازی‌های امروزی، روشنایی سراسری یا GI مؤلفه اصلی انجام همه محاسبات مربوط به نورهای محیطی است.

بااین‌حال، ویچر ۳ بر پایه نسخه‌ای قدیمی‌تر از موتور RED ساخته شده که از RED Engine ۳ ریشه گرفته است؛ موتوری که نخستین بار در ساخت ویچر ۲ به کار رفت.

>در نتیجه، دگرگونی نورپردازی در بازی‌های ویچر بسیار چشمگیرتر از آثاری مانند سایبرپانک ۲۰۷۷ یا اونیموشا است. با وجود این، نسخه مجهز به DLSS ۵ ویچر ۳ هنگام حرکت چندان خوشایند به نظر نمی‌رسد. درست مانند بازی‌های قدیمی PS2 که DLSS ۵ را روی آن‌ها آزمایش کردم، این ماد در ویچر ۳ ردهای شبح‌مانند فراوانی بر جا می‌گذارد.

DLSS ۵ در بازآرایی گرافیکی حکم شمشیری دولبه را دارد.

بااین‌همه، نسخه مادشده در برخی موقعیت‌های خاص اندکی بهتر از بازسازی رسمی به نظر می‌رسد. برای نمونه، جزایر اسکلگه و خیابان‌های شلوغ نوویگراد با DLSS ۵ جلوه‌ای استثنایی پیدا می‌کنند.

در مقابل، مکان‌های سرزنده‌تر و رنگارنگ‌تری مانند توسان با ماد DLSS حتی روی نمایشگر HDR نیز رنگ‌پریده به نظر می‌رسند. گاهی مدل شخصیت‌های غیرقابل‌بازی (NPC) هم به‌شدت نامأنوس و ساخته هوش مصنوعی جلوه می‌کند. آخرین چیزی که از «تجربه» ویچر می‌خواهم، گرفتن مأموریت از شخصیتی است که انگار با Grok ساخته شده است.

بعضی جنبه‌های بازآرایی نورپردازی این ماد را دوست دارم و حتی آن را به نورپردازی تخت‌تر نسخه بازسازی‌شده ترجیح می‌دهم. برای نمونه، HDR با فعال بودن ماد بسیار بهتر از نسخه بازسازی‌شده بدون ماد عمل می‌کند.

نصب DLSS ۵ در ویچر ۳ بسیار آسان است

اما یک محدودیت دارد

پیش از هر چیز، تلاش کردم ماد DLSS Swapper را با کتابخانه DLSS ۵ روی نسخه بازسازی‌شده ویچر ۳: وایلد هانت نصب و اجرا کنم. متأسفانه آن نسخه از بازی با نصب ماد هرگز اجرا نشد. بله، همه روش‌های معمول عیب‌یابی را امتحان کردم، اما هیچ‌کدام نتیجه نداد. بنابراین همه آزمایش‌های این مطلب را روی نسخه نسل جدید بازی انجام داده‌ام که می‌توان آن را به‌صورت دستی در استیم انتخاب کرد. این ماد روی نسخه اصلی بازی نیز کار می‌کند.

نسخه بازسازی‌شده را روی درایوی جداگانه نصب کرده بودم و به همین دلیل می‌توانستم بدون چند بار بارگیری بیش از 60GB داده، به‌سرعت میان دو نسخه جابه‌جا شوم.

نصب خود ماد نیز نسبتاً ساده است. هدف این است که فایل nvngx_dlssnr.dll را به کتابخانه فعلی DLSS بازی تزریق کنیم. برای این کار از همان DLSS Swapper قدیمی و آشنای ساخته Rakanki911 استفاده می‌کنیم که امکان اجرای DLSS ۵ را تقریباً روی هر پردازنده گرافیکی RTX فراهم می‌کند. همچنین اکیداً پیشنهاد می‌کنم پیش از نصب ماد، از فایل‌های ذخیره بازی نسخه پشتیبان بگیرید.

پس از استخراج و نصب ماد، می‌توانید DLSS ۵ را به‌آسانی از داخل خود بازی روشن یا خاموش کنید. همچنین اکیداً توصیه می‌کنم هیچ ماد ری‌شیدی را در کنار DLSS Swapper نصب نکنید، زیرا ممکن است باعث از کار افتادن بازی شود.

هنوز نسخه بازسازی‌شده را به ماد DLSS ۵ ترجیح می‌دهم

هرچند طرفدار همه تغییراتی نیستم که DLSS ۵ می‌کوشد اعمال کند، دوست دارم که در برخی صحنه‌ها الگویی از نورپردازی ارائه می‌دهد که بسیار به نسخه اصلی بازی روی Xbox ۳۶۰ نزدیک‌تر است. شاید بخشی از این شباهت به آن دلیل باشد که ماد روی نسخه نسل جدید نصب شده، نه نسخه بازسازی‌شده. در هر صورت، نورپردازی نسخه اصلی ویچر ۳ را به نسخه بازسازی‌شده ترجیح می‌دهم. جلوه بسیار بهتر HDR با فعال بودن ماد را نیز دوست دارم.

بااین‌همه، اگر پیاده‌سازی HDR را کنار بگذاریم، هنوز نسخهٔ بازسازی‌شده را به نسخه‌های دست‌کاری‌شده با DLSS ۵ ترجیح می‌دهم. این ترجیح بیشتر دو دلیل دارد: ایجاد تصاویر شبح‌گونه و ظاهر غیرطبیعی مدل شخصیت‌های NPC. هرقدر هم تلاش کنم، نمی‌توانم به شیوهٔ نمایش مدل شخصیت‌ها در DLSS ۵ عادت کنم.

بااین‌حال، فکر می‌کنم DLSS ۵ می‌تواند جلوه‌های بصری ویچر ۳ را به‌شکلی چشمگیر بهبود دهد؛ البته به‌شرط آنکه CDPR بتواند برخی جنبه‌هایش را به‌صورت دستی تنظیم کند. واقعاً مشتاقم ببینم پیاده‌سازی رسمی DLSS ۵ در ویچر ۳ چه ظاهری خواهد داشت. نه، این هم بهانهٔ دیگری نیست تا بازی را از نو شروع کنم؛ قول می‌دهم!

منبع: این مطلب ترجمه و بومی‌سازی مقاله‌ای از MakeUseOf به قلم Suman Biswas است. مشاهده مقاله اصلی